Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

Ιδού εγώ λοιπόν, ο πλασμένος...

...για τις μεγάλες καταστροφές και την απεμπόληση των γαλανών νησιών και των άγονων γηπέδων για φωτοβολταϊκά δάση, (να το θυμάστε, οι νέες πυρκαγιές στα δάση μας θα μπαίνουν για να γίνουν φωτοβολταϊκά δάση), I am the great beggar στα βρόμικα στενοσόκακα των λιγδιασμένων τραπεζών...
Δεν έχω ματαδεί άλλον άνθρωπο πιότερο τυφλό, πιότερο κωφό, πιότερο καιροσκόπο από τον απεικονιζόμενο...
Συνυπογράφω σην προτροπή του Θεοδωράκη προς τον Πρόεδρο κο Παπούλια: ή να επέμβει ή να παραιτηθεί.
Κε Παπούλια, δεν το βλέπετε;, δεν το οσμίζεσθε πως με τις υπογραφές σας επικυρώνετε -καλύπτετε μια άνομη κυβέρνηση; Αυτή η κυβέρνηση δεν είναι πια νόμιμη, το διαλαλούν οι πολίτες σε κάθε ευκαιρία και, μερικοί από τους βουλευτές/βολευτές, μπορεί να νιώθουν τις νύχτες άθλιοι και αποδιωγμένοι, μα δεν τολμούν να αρθρώσουν τον αντίθετο λόγο/πράξη τους, μόνο κάτι ψελλίζουν και μετά σωπαίνουν- δεν θα τους αποκαλέσω προδότες, όπως το διαλαλούν πια στα γήπεδα/ιππόδρομος, (ακόμα και οι Καίσαρες τρομοκρατούνταν στις αντιδράσεις των "πληβείων" εντός του Ιπποδρόμου, γιατί οι αντιδράσεις αυτές αντιπροσώπευαν και αντιπροσωπεύουν το Λαϊκό Δικαστήριο, αντίθετα με τις διαμαρτυρίες στις πλατείες και στους δρόμους, καθότι αυτές είναι οργανωμένες και κάθε οργανωμένο είναι και αναμενόμενο-το αυθόρμητο και μη οργανωμένο τρομοκρατεί), εγώ θα τους αποκαλέσω καταστροφείς.
Μια χούφτα πρώην βουλευτών/βολευτών, (γιατί πρώην είναι πλέον), σέρνουν τη χώρα στο χορό της έκπτωσης και στην κάθε μορφή εξαθλίωσης.
Ας πάω στην αρχή: η χώρα μας έγινε μέλος σε ένα νόμισμα με την επωνυμία: ευρώ-, στην ουσία ήταν μάρκο-, με κόλπα. Το ευρώ τότε μάς κόστισε 340 δραχμούλες και σήμερα, με το κούρεμα, μας κοστίζει 780 δραχμούλες-, μια εσωτερική υποτίμηση αλλά με μηδενική πραγματική παραγωγή και κέρδος σε αντίτιμη αξία με το ευρώ, άρα;...
Τι μας λένε με άλλα λόγια οι Γερμανοί και οι σκληροί σύμμαχοί της:" Έλληνες, θα σας κρατήσομε στη ζωή με τόσα ευρώ το μήνα, γιατί τόσο αξίζετε και γιατί εμείς θα κλέψομε εκβιαστικά όλα εκείνα που θα σας βοηθούσαν να κερδίζετε περισσότερα, θα εκχωρήσετε τον εγχώριο πλούτο σας και θα σφετεριστούμε, τον όσο πλούτο παρέχει απλόχερα η φύση που σας περιβάλλει, αλλιώς, άει στα κομμάτια, μην ξεχνάτε πως εμείς οι Γερμανοί είμαστε οι ηγεμόνες της Ευρώπης"- το είπε η Μέρκελ...(και ποια είναι η Μέρκελ; μια πρώην κομμουνίστρια της Ανατολικής Γερμανίας, που τώρα, σαν κομμουνίστρια παίρνει την εκδίκησή της στηρίζοντας το τραπεζικό κλειστό σύστημα, το οποίο δεν λαμβάνει υπόψη διόλου τους καταθέτες, διόλου τους φορολογούμενους, παρά μόνο τους ανάλγητους ισολογισμούς-να γιατί πριν μήνες είχα συμφωνήσει, και συνεχίζω να έχω την ίδια γνώμη, με τον ποδοσφαιριστή Καντονά στην προτροπή του να αποσύρουν οι καταθέτες τις οικονομίες τους- όσες και αν ήταν αυτές, έτσι κι αλλιώς χάνουν, δεν κερδίζουν- ήξερε πολύ καλά τι έλεγε και ξέρω και εγώ καλά τι γράφω: τι να την κάνομε μια Ευρώπη που στηρίζεται στα νομίσματα;) 
Λοιπόν, έτσι κι αλλιώς είμαστε πτωχευμένοι και θα πτωχεύσομε ακόμα περισσότερο-, η καταστροφή είναι εδώ, την νταντεύομε, μας τυραννεί, τη γεμίζομε φιλιά, μας περιλούζει με έμπυο, τη γεμίζομε με χάδια και εκείνη μας μαστιγώνει με τη μορφή τής Μέρκελ και του Σόϊμπλε...μου άρεσε αυτό που ξέφυγε από το στόμα του Μπερλουσκόνι σχετικά με το ευρώ, (άσχετα αν ανακάλεσε ύστερα από λίγο- έτσι κι αλλιώς ο φανφαρόνος είναι ιταλικό είδος, όπως η καρμπονάρα).
Βαρέθηκα να γράφω άλλο, αλλά πριν κλείσω θ' αναρωτηθώ ακόμα μια φορά με σας: μήπως η επιστροφή μας στη δραχμή είναι η καλύτερη οδός, αφού η παραμονή μας στο ευρώ μας καταδικάζει στο απεριόριστο μέλλον έχοντας μάλιστα χάσει ΌΛΗ την έννομη περιουσία μας, ΌΛΗ τη φυσική μας αξιοπρέπεια, ΌΛΗ τη σπουδαία τρέλα μας που τη περνάμε με τομάτα, με γιαούρτι, με τυρί, με κρασί, με σαρδέλα, με μπαρμπούνι, με χταποδάκι, ελιές, με έξοχο λάδι, με αξεπέραστη θεραπευτική μαστίχα, με κατσικάκι Νάξου, με θεραπευτικές ιαματικές πηγές; 
Λοιπόν, το είδαμε πια, κυβερνούν οι αριθμοί, αλλιώς τα τσιμπούρια- θα θυμάστε ποιους ονομάζω τσιμπούρια- οι οίκοι αξιολόγησης, οι συνεργαζόμενες τράπεζες με αυτούς, οι ψωροβιομήχανοι με τα τσιράκια τους πολιτικούς, οι κερδοσκόποι, οι τοκογλύφοι- δηλαδή, αέρας παρασί...ε, κάποτε αυτό θα τελειώσει και το τέλος δεν θάναι παρά μια επικύρωση της βλακείας του πολύπλοκου ανθρώπου, δηλαδή, του μονοκύτταρου ανθρώπου- εδώ τα πράγματα αντιστρέφονται, όσο μονοκύτταρος είναι ο άνθρωπος, τόσο και πιο πολύπλοκος γίνεται για τον απλό σοφό νου, διότι οι μονοκύτταροι δεν έχουν καν νου... Σε Αγαπώ Αριάδνη, πάλι με οδήγησες σε μονοπάτια που τα διαβαίνω ξιπόλυτος δίχως να με πληγώνουν αγκάθια, δίχως να με ερεθίζουν οι άγριες τσουκνίδες, κι αλήθεια σου λέω, αισθάνομαι πότε-πότε, αν τύχει και πιω τρία-τέσσερα ρούμια πως έχω γίνει αόρατος ακόμα και από τον εαυτό μου, δεν τον βλέπω πια, σαν να κατοικεί σε μυστικά δώματα μιας άλλης σοφίας, υπαρκτής μεν, αόρατης δε...                                        

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011

Η 28η Οκτωβρίου είναι γιορτή του Έθνους μεγάλη...


...την τίμησε ακόμα μια φορά το λαϊκό αίσθημα απευθυνόμενο σε διαφορετικούς αποδέκτες- στους φαύλους, στους επίορκους, στους ψεύτες...
ο Μ. Γλέζος, με την ανακοίνωσή του τη σχετική με τα χθεσινά γεγονότα, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. "...ο λαός, διατρανώνει το ΟΧΙ του στην υποταγή της χώρας στην τρόϊκα, (οικονομικοί δολοφόνοι, άρα ηλίθιοι), και τη μετατροπή της σε προτεκτοράτο...δεν θα συμφωνήσω με τους χαρακτηρισμούς προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Πρέπει όμως και ο ίδιος να κατανοήσει ότι είναι ανεπίτρεπτο να καλύπτει με το κύρος του την πολιτική της υποτέλειας που ακολουθεί η κυβέρνηση"... δηλαδή, βάζοντας τις υπογραφές του κάτω από χαλκευμένα νομοθετήματα διατηρώντας έτσι την άκαιρη και επίβουλη κυβέρνηση στη θέση της ενώ, και μόνο από την ανάγνωση του Μνημονίου, (αν το έχει αναγνώσει), θα έπρεπε με την πρώτη ευκαιρία να προκαλούσε εκλογές, όμως, αναρωτιέμαι γιατί εθίχθη, (ο Πρόεδρος κος Παπούλιας), που μόλις τρία άτομα τον αποκάλεσαν προδότη, μπροστά στη λαοθάλασσα με αντίθετη γνώμη, τόσο πολύ τον πείραξε η ιαχή τριών ατόμων;, που μάλιστα θα μπορούσε να είναι ο ένας παρακρατικός, παραθρησκευτικός, παραοικονομολόγος... τέλος, οι διαμαρτρίες των πολιτών δεν ήταν εναντίον της γιορτής, ήταν εναντίον των υπουργών και βουλευτών της παράνομης πια κυβέρνησης και δεν θέλουν ούτε να τους βλέπουν πια, βέβαια θα φύγουν μόλις μπει η τελευταία υπογραφή  στο ξεπούλημα της χώρας- θα το δείτε, μόλις τα σχέδια ολοκληρωθούν μόνη τους θα ζητήσουν να φύγουν διά μέσου νόμιμων εκλογών, όπως ακριβώς έγινε και με τη Χούντα τη στρατιωτική, μόλις έγινε ο διαμελισμός της Κύπρου- έπεσε...
Διάβασα την παρέμβαση του Κ. Ξ. στην enetgr με τίτλο: "Ή με τους ήρωες του "ΟΧΙ" ή με τους φαύλους του "ναι σε όλα". Σπεύδω να την συνυπογράψω, με καλύπτει απόλυτα, θα παραθέσω μόνο μια παράγραφο, γιατί ίσως να μην έχω το δικαίωμα να την παραθέσω όλη..."Συνεπώς, το ξέσπασμα της λαϊκής οργής, την ημέρα της 71ης επετείου της 28ης Οκτωβρίου, εναντίον του σάπιου και διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος, που οδήγησε την Ελλάδα στο κατώφλι της υποτέλειας και της εξαθλίωσης και -ταυτόχρονα- τους Έλληνες στην κοινωνική και οικονομική εξόντωση, είναι η καλύτερη απόδοση τιμής στο έπος του ’40".
Ξανά κάνω έκκληση στον Πρόεδρο κο Παπούλια, να μην ξανά βάλει υπογραφή σε κανένα νομοθέτημα και να οδηγήσει την Πατρίδα- για την οποία όπως είπε πολέμησε για την Ελευθερία της- στις εκλογές, τότε μόνο θα επέλθει μια σχετική ηρεμία, τότε μόνο ο θεσμός του Προέδρου θα αποκτήσει σθένος και τιμή...
κε Πρόεδρε, διαβάστε ξανά προσεκτικά το Μνημόνιο και θα δείτε τυλιγμένη την Ελλαδίτσα μας σε πολλές κόλες τραπεζικού χάρτου και με μια μόνο υπογραφή και αναλογιστείτε μετά της Φιλοτιμίας σας.       
       
   
  

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

Κόλαφος για τη χώρα η κατάθεση Σαρκοζί:

"Δεν έπρεπε να γινόμασταν μέλος το 2001, διότι γίναμε με ψεύτικα στοιχεία"...το χαστούκι, (κόλαφος), κε Σαρκοζί έπρεπε να το δίνατε στους Σημίτη-Παπαντωνίου, εκείνοι μαγείρεψαν τα στοιχεία μαζί με την Goldman Sachs και όχι οι πολίτες της χώρας-ναι, οφείλατε να ονοματίζατε τους υπεύθυνους και όχι να μας παίρνετε όλους σβάρνα κι αυτό γιατί εγώ το έλεγα από τότε, θα με ρωτήσετε πώς το ήξερα;, μα φαινόταν πανάθεμά με, φαινόταν, κάτι άλλο παίχτηκε τότε μέσα στη μαύρη τρύπα της τάχα Ευρωπαϊκής Ένωσης και μας αποδεχτήκατε και να σας πω κάτι;, δεν γουστάρω την Ευρώπη έτσι όπως κατάντησε σήμερα και φυσικά εννοώ στο πολιτικο-οικονομικό της status, δεν εννοώ διόλου το πολιτιστικό της, φευ! όμως, οι Λαοί ενώνονται μόνο με τον πολιτισμό τους που, άλλοτε μεταλαμπαδιάζεται με το προϊόν που εισάγεται και εξάγεται και άλλοτε ο ίδιος ο πολιτισμός μεταφέρει το προϊόν- το αγαστό εμπόριο- γνωστό αυτό από αιώνες πριν. Και είναι κόλαφος γιατί εμμέσως πλην σαφώς, μας ονομάζετε απατεώνες- μα δεν είμαστε εμείς οι απατεώνες, εσείς είστε που μας αποδεχτήκατε για δόλια συμφέροντα και τώρα το ίδιο επαναλαμβάνετε δείχνοντάς μας εκβιαστικά την έξοδο από το ευρώ, δεν είναι τυχαίο που συνεχώς η μία χώρα μετά την άλλη λέει τα ίδια λόγια κι από την άλλη μεριά, δόστε μας τα νησιά σας, δόστε μας τη γη σας, δόστε μας τις επικερδείς επιχειρήσεις σας, αγοράστε τα οπλικά μας συστήματα...εντάξει, εντάξει, έτσι γινόταν πάντα και ίσως έτσι θα συνεχίσει να γίνεται, νεαρό κράτος είμαστε, ακόμα κάνουμε πιπίλα, σε σχέση με σάς, εσείς απλώς μάθατε να δένετε τα κορδόνια σας και να βάζετε το βρακί σας δίχως βοήθεια της μαμάς- εμείς ακόμα έχομε ανάγκη από μαμά...
...δεν μπορώ να βλέπω διόλου τον Γ. Παπανδρέου και φυσικά τον Βενιζέλο, αναγκάστηκα όμως χθες να τους παρακολουθήσω- όχι φυσικά μέχρι το τέλος, δεν άντεξα, πρώτο: όσο μιλούσε ο πρώτος μεγάλωναν τ' αυτιά του και έπαιρνε τη μορφή του Μινχάουζεν- τόση ξεδιάντροπη ψευτιά ξεδιάντροπα ειπωμένη, ποτέ άλλοτε δεν έγινε και μόνο λίγοι το καταφέρνουν-, και όσο μιλούσε ο δεύτερος ολοένα πρηζόταν, ολοένα φούσκωνε, (έσπαζαν τα κουμπιά τής δανεισμένης από εμάς ενδυμασίας του), λόγω της αφασικής του φλυαρίας στην προσπάθειά του να κάνει τον θάμνο δένδρο, την άμμο βουνό και φυσικά, μου ήταν αδύνατο να φτάνω στο τέλος της μετάλλαξής τους- εκείνοι που διαχειρίζονται δημόσια πράγματα, πάνω από όλα, πρέπει να υπεραμύνονται την αρετή της Πόλης γιατί: "Και στις πολιτείες που έχουν καλούς νόμους εκείνο που τιμούν περισσότερο είναι η αρετή", και αλλού: "...ο σοφός πρέπει πρώτα απ' όλα να είναι σοφός για τον εαυτό του γιατί, ενώ ο Αναξαγόρας είχε κληρονομήσει μεγάλη περιουσία, την παραμέλησε ολωσδιόλου και την έχασε ολόκληρη, τόσο νού είχε η σοφία του", Σωκράτης, Ιππίας Μείζων.
Στην πρώτη περίπτωση, δεν έχουν αρετή και στη δεύτερη απεμπολούν την περιουσία μας- έτσι λοιπόν, οι παραπάνω δύο υπάλληλοι της παγκοσμιοποίησης, και όχι δημόσιοι λειτουργοί, είπαν την αλήθεια μέσα από την ψευτιά τους- αποτελεί κι αυτή μια αλάνθαστη εκδοχή τής Αληθοψευτιάς ή Ψευτοαλήθειας- το ζήτημα μπαίνει αν το γνωρίζουν, αν το γνωρίζουν, μας θεωρούν πρόβατα, αν δεν το γνωρίζουν, προβάλλουν την παγκοσμιοποιημένη τους ηλιθιότητα- στην πρώτη περίπτωση, να εύχονται να μη γίνουν τα πρόβατα λύκοι και στη δεύτερη, μην τυχόν και ελεύσει η Νέμεσις...    
               
    

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2011

Και τώρα θα περιμένομε μέχρι το 2020...

...για να γίνομε αθρώπ' υπό την κηδεμονία των Γερμανών- δεν είναι κακό, έτσι κι αλλιώς ιμείς βράκι δεν είχαμε να βάλομε και θέλαμε φουντάν γλυκό-θέλω να πω πως δεν είναι άκαιρη η κηδεμονία, αλλά υπό γερμανική κηδεμονία πάει πολύ κι αυτό γιατί, μας έσφαξαν, μας έκλεψαν τον χρυσό, το δάνειο, τα σιτηρά, μας έκλεψαν με την siemens, με τα υποβρύχια, με τα βαγόνια, με τα φορτηγά και δεν μας έδωσαν μήτε 10 cent του ευρώ...
(Γερμανοί, δόστε πίσω τα λεφτά μας που μας κλέψατε και δόστε και τις αποζημιώσεις από τις βλάβες που δημιούργησε η Siemens αντάμα με επίορκους πολιτικούς, δόστε και τις αποζημιώσεις από τα υποβρύχια και ύστερα να κάνετε την ενάρετη παρθένα- ξυλοπόδαρη χώρα-πάλι θα ηττηθείτε- με σιγουριά το λέω)... είδατε που μας πήγε τελικά ο Γ. Παπανδρέους;, μας έστειλε στο μέλλον 10 χρόνια, έτσι οι Ευρωπαίοι θα μείνουν 10 χρόνια πίσω, μόνο που θα συμβαίνει κάτι το αλλόκοτο, ενώ θα είμαστε μπροστά, θα τους ακλουθούμε, να πώς δικαιώνεται ακόμα μια φορά ο Ζήνων... εδώ μπαίνει και ένα άλλο παράδοξο, (τουλάχιστον εγώ θα το τηρήσω- μα μπορεί να τηρηθεί το παράδοξο;, θα ρωτήσετε, ναι, ναι, φτάνει να υπάρχει αισθησιακός νους ή νοήσεων αισθήσεις), τι θέλω να πω;, θα γίνω 10 χρόνια νεότερος, θα πάω πίσω 10 έτη και θα σας περιμένω καθήμενος πάνω σ' ένα χιλιομετρικό ερμείο μετρώντας τους νεκρούς, τους πτωχευμένους, τους αυτοκτονημένους, τους εξοργισμένους και όλα αυτά τα έμβια, που στην εποχή μας ουρλιάζουν για το ποιος θα τσεπώσει τα περισσότερα κέρδη, θα έχουν ψοφήσει ελεεινά και άθλια και μήτε κανένας θα επισκέπτεται τους τάφους τους, μόνο εγώ, και σε κάθε μου επίσκεψη, αντί για λουλούδι ή κερί, (για το πρώτο γιατί δεν θέλω να πληγώνω τα άνθη και για το δεύτερο γιατί δεν θέλω να ενισχύω την Εκκλησία), θα ρίχνω 10 cent του αμφιλεγόμενου πια ευρώ μιας κατακερματισμένης Ευρώπης- δεν είναι άμοιρο που δεν μπορεί να ενωθεί, δεν είναι άμοιρο για πολλούς λόγους και μην σκεπτόμαστε καν τις Η.Π.Α., άλλη περίπτωση η ένωση αυτή και ας μην ξεχνάμε πως μια εποχή κάθε Πολιτεία είχε το δολάριο της. Δολάριο! Τι σημαίνει δολάριο; Dollar: σύντμηση του γερμανικού Joachimsthaler, 16ος αι., ασημένιο νόμισμα του Joachimsthal της Βοημίας. Άρα, δεν σημαίνει τίποτα, μήτε ευρώ σημαίνει κάτι από τη στιγμή που παράγεται από τοπωνύμιο, ενώ δραχμή, λέξη παράγωγη του ρήματος: δράττομαι: πιάνω με το χέρι, ή όσο μπορεί κανείς να πιάσει με το χέρι, δηλαδή από ρήμα, από δράση, από νόηση, πέρα που είναι το αρχαιότερο νόμισμα της Ευρώπης... γιατί έγραψα τα παραπάνω;, μα γιατί, είτε βγαίναμε είτε δεν βγαίναμε από το ευρώ, η απόφαση του κουρέματος, σε συνδυασμό με την επιτήρηση, σε συνδυασμό με το ξεπούλημα της περιουσίας της Πατρίδας των ψευδοσοσιαλιστών ή αν θέλετε ψευδοδημοκρατών, φτάνομε στο ίδιο αποτέλεσμα...τι δηλαδή, να, 10 χρόνια, (που δεν θα είναι 10, να το θυμηθείτε, θα είναι περισσότερα, εγώ βέβαια θα έχω φύγει, θα έχω χαθεί στα θεμέλια του Ναού της Αρτέμιδος Σκοπελίτιδας), στον γύψο ή στην μέγγενη της φτώχιας του ευρώ, στο γήρας, στις ψυχοπαθολογικές αρρώστιες λόγω ανασφάλειας, στον αντιερωτισμό και στον αφανισμό του αριστοφανισμού, στον αφανισμό του ποιητικού παράλογου, στην άνθηση πάλι του χριστιανισμού διαμέσου τάχα των επενδύσεων-, είδατε που ο κος αρχιεπίσκοπος επισκέφτηκε το Κατάρ μαζί με τον κο Λαυρεντιάδη;, (ποτέ μου δεν συμπάθησα του Κύπριους, μήτε του Μυτιληνιούς λόγω της προσκόλλησής των στο χρήμα και στην Εκκλησία)...συνεχίζω: ε, ε, ε, ε, ε, ε, ε!!! πόσα χρόνια θα θέλαμε να συνερχόμασταν οικονομικά αν επιστρέφαμε στη δραχμή, κατέχοντας όμως τον πλούτο μας; Με την αγαθή εκτίμησή μου θα χρειαζόμασταν μόνο 5 χρόνια...ε, τι να κάνομε, αυτή η Πατρίδα πάντα γεννούσε προδότες, από τους αρχαίους χρόνους, γεννούσε όμως και τρελούς και εύχομαι να γυαλίσει το μάτι τού Έλληνα τρελού, όσο πιο γρήγορα η Μοίρα έχει σχεδιάσει γιατί τα σχέδιά της είναι σχέδια πεπρωμένου ενώ των αφανιστών, σε συνεργασία πάντα με προδότες, λίγη διάρκεια έχουν- είμαι σίγουρος πως η Γερμανία, θα ηττηθεί ακόμα μια φορά...βέβαια, κάθε ήττα φέρνει και μια καταστροφή, όπως η ήττα του Γ. Παπανδρέου έφερε την καταστροφή- οι Εβραίοι δεν λένε: η ψυχή μου μετά των άλλων φύλων;, ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων...με την ψυχή στο στόμα έβγαλα το παραπάνω κείμενο γιατί χθες, ενώ η διαίσθησή μου επέμενε ότι η Λίβερπουλ θα κερδίσει, εγώ δεν την έπαιξα, κ' έχασα...             

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Χθες ο κος Δανίκας, κριτικός κινηματογράφου...

 ...αυτή πρέπει να είναι μάλλον η τελευταία φωτογραφία του κου Γ. Παπανδρέου ως πρωθυπουργού...(εξαίρετη φωτογραφία-εξαίρετου φωτογράφου) 
...και αυτή τη φωτογραφία θα τη βάζω μέχρι κάποιος ή κάποιοι κατεβάσουν τη σημαία- πιστεύετε ότι θα κατεβεί;, εγώ δεν το πιστεύω... χθες λοιπόν ο κος Δανίκας έλαβε μέρος τηλεφωνικά στην εκπομπή του κου Πρετεντέρη-, οι συνομιλητές του τελευταίου ήταν ένας εκπρόσωπος της Ν.Δ., (αδιάφορο ποιος), ένας εκπρόσωπος του Πασόκ, (ακόμα πιο αδιάφορο ποιος) και ο κος Κουβέλης της Δημάρ, ο μόνος που άρθρωνε στην εκπομπή πολιτικό Λόγο και ο μόνος που αρθρώνει στη Βουλή...σε μια άλλη εκπομπή, του κου ΧατζηΝικολάου παρευρίσκετο και ο κος Βορίδης, ένας έτερος βουλευτής που εκφράζει Λόγο πολιτικό και οι παρατηρήσεις του είναι πέρα για πέρα λογικές, (για να μην παρεξηγηθώ, καταθέτω ευθέως ότι, δεν συμπαθώ διόλου το κόμμα που εκπροσωπεί, όπως δεν συμπαθώ διόλου τον υποτιθέμενο οικολόγο που φορά πλαστικά παπούτσια, θορυβεί με την μεγάλη κυβισμού μοτοσικλέτα που ποτέ δεν την σβήνει μολύνοντας τον αέρα, που τρώει αδιάκοπα κρέας και βρίζει όποιον κατά λάθος ή από αδιαφορία πέφτει σε κυκλοφοριακό λάθος, έτσι κι αλλιώς οι νεοέλληνες δεν ξέρουν να βαδίζουν καθότι απουσιάζει από αυτούς, παντελώς θα έλεγα, η κοινωνική συνείδηση, πόσο μάλλον να οδηγούν-, αντίθετα σέβομαι και εκτιμώ εκείνη ή εκείνον που φυτεύει και κρατεί την αυλή του καθαρή κι ας ψηφίζει δεξιά, έτσι λοιπόν και με τον κο Βορίδη και κάθε φορά που πέφτω πάνω του, στέκω να τον ακούσω, έτσι και με τον κο Κουβέλη, πάντα τον ακούω και αυτόν θα ψηφίσω στις εκλογές που σύντομα έρχονται), ξέφυγα όμως, πάω στην αρχή...αγαπητέ παλιέ γνώριμε κε Δανικά, δεν σ' έχω ξεχάσει, κι αυτό γιατί μου έδωσες την πρώτη όμορφη έκδοση του βιβλίου του Μοσκώφ, " Η Μεταπρατική Ελλάδα" σε ανταλλαγή της δεύτερης, που δεν μου άρεσε διόλου-, πού και πού σε διαβάζω, δεν συμφωνώ πάντα με τα γραφόμενά σου, άλλοτε είσαι φίλαλθος και άλλοτε οπαδός, όπως οπαδός ήσουν και χθες... ξέρεις, εγώ είμαι φίλαθλος, δηλαδή Φίλος, δεν ακολουθώ και δεν καταδιωκώ κανέναν εν ονόματι της όποιας ιδεολογίας, γιατί αυτό σημαίνει οπαδός-, εγώ είμαι φίλος, ακόμα και φιλάσθενος καθότι, οι μικρές αρρώστιες, μας θωρακίζουν έναντι της μεγάλης...μου αρέσει το πάθος σου, αλλά το πάθος ενίοτε μας οδηγεί σε εσφαλμένες ερμηνείες, όπως και το δικό μου παλιότερα με έχει οδηγήσει και φυσικά το έχω μετανιώσει...βέβαια, η Φιλία προϋποθέτει σθένος, ήθος και αντοχή κι αυτό γιατί, πάντα δύο είναι οι φίλοι, σπάνια τρεις και διόλου τέσσερεις- άπειρα τα παραδείγματα στην Ιστορία από την αρχαιότητα μέχρι στη μετά-μετά-μεταμοντέρνα αυτή παγκοσμιοποιημένη εποχή μας, ενώ, ο οπαδός, δεν χρειάζεται μήτε σθένος, μήτε αντοχή, ένα ρόπαλο και ένα μαστίγιο ανάμεσα στους ομοίους του, που σήμερα είναι και αύριο δεν είναι, δεν εννοώ στη ζωή, εννοώ αν θα είναι κάτω από την ίδια ηθική στέγη...θέλω να τελειώσω πάνω στις δύο λύσεις που διατύπωσες σχετικά με την κρίση...γνώριμε από τα παλιά κε Δανικά, η κρίση δεν είναι οικονομική, είναι πολιτική, το έχω γράψει και χαίρομαι που έχουν αρχίσει να το λένε αρκετοί ή να το ψελλίζουν, άρα, δεν είναι αν θα μείνομε στο ευρώ ή αν θα βγούμε, το θέμα είναι αν μένοντας στο ευρώ, δεν θα βγούμε ποτέ από την κατάντια που μας έριξε, (Πασόκ πρώτα απ' όλα), έριξε η Ν.Δ., πρώτα του Μητσοτάκη και στη συνέχεια του Κ. Καραμανλή- Αλογοσκούφη...και ναι μεν, μπήκαμε εταίροι σ' ένα σκληρό νόμισμα, αυτό όμως δεν σήμαινε ότι η οικονομία μας δεν θα το ααααάντεχε στο μέλλον-, δεν νομίζω πως χρειάζεται να σου θυμίσω τις ατασθαλίες και τις σχιζοφρενικές σπατάλες, ακόμα και μέχρι τώρα, (διάβασε που ρίχνουν τα λέφτά τα υπουργεία), μήτε χρειάζεται να σου θυμίσω τις ανορθολιστικές πράξεις, ιδιαίτερα του Πασόκ... μπορώ να γράψω πολλά, ίσως μια άλλη φορά, σ' ένα όμως πρέπει να συμφωνήσομε: ο Ελληνικός κινηματογράφος μπαίνει σε φάση δημιουργική...και σε παρακαλώ, μην κάνεις διάλογο μ' εκείνους που διατείνονται ότι, οι λέξεις και οι έννοιες έχουν χάσει το νόημά τους, (συμφωνώ), και ότι πρέπει να το πούμε στο λαό, και μάλιστα να το λέει εκείνος που, πρώτος μέσα στους πρώτους, εξευτέλισε και τις λέξεις και τις έννοιες και τον λαό, και αμάν πια η τόση ευαισθησία για την αφάνιση της μεσοαστικής τάξης, της ραχοκοκαλιάς τάχα της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας- άλλο ένα ψέμα-, διότι η ραχοκοκαλιά αυτή είναι οικονομικής δομής και όχι κουλτούρας ενός λαού, ενός τόπου ή μιας χώρας αν θέλεις-, η ραχοκακαλιά απαρτίζεται από όλους μας, όμως, την διατρέχουν, από τον πρώτο σπόνδυλο μέχρι τον τελευταίο: ο αγρότης και ο ψαράς, (ιδιαίτερα στον τόπο μας), που ο ψευδοαστός και ψευδοσοσιαλιστής, κος Σημίτης φρόντισε να αφανίσει...αν θέλεις γράψε μου ποια ταινία δεν πρέπει να χάσω, μην είναι όμως αμερικάνικη- μυθοπλασίες δεν βλέπω πια και μήτε διαβάζω μυθοπλαστικά μυθιστορήματα, π.χ. Φίλιπ Ροθ, θυμάσαι;, κουβεντιάζαμε για την "Πάθηση του Πορτνόϊ", ε, είναι το καλύτερό του- μία πάθηση είναι αρκετή...α, ναι, είδα και την κα Κατσέλη στην εκπομπή της κας Στάης, να λέει ότι είναι ακόμα Πασόκ και ότι ανήκει στην αριστερά του πτέρυγα-, μα κα Κατσέλη, το Πασόκ δεν υπήρξε ποτέ αριστερό, ένα τυχάρπαστο κόμμα ήταν που πότε πατούσε εδώ και πότε εκεί, σαν μεθυσμένο, όχι από άκρατο οίνο, αλλά από τη χλωρίνη των εκάστοτε Λαυρεντιάδων που υποστήριξε και ξερνούσε πάνω μας...                    

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

Ένας Φίλος από τα παλιά...

...μου έστειλε την παραπάνω φωτογραφία, και με την ευκαιρία γράφω ότι, δεν έχω πια πολλούς φίλους, δεν θέλω να έχω φίλους, δεν γίνεται να υπάρχει Φιλία σε αυτή τη χώρα και στον εαυτό μου Τόπο τώρα πια στα χρόνια που έφτασα- της αυστηρής ή και ακραίας επιλογής, άρα, το πρόβλημα έχει κοινωνιολογική και συνάμα υπαρξιακή αιτία...η αλήθεια είναι πως είμαι παλιοχαρακτήρας αν με κοιτάξει κάποιος υπό γωνίαν τριών τετάρτων, και δυστυχώς πια, όλοι κοιτούν από αυτή τη γωνία, δηλαδή, λόξα-, αυτό σημαίνει πως δεν έχουν εμπιστοσύνη στο βλέμμα τους, άρα στον εαυτό τους σε αυτή τη χώρα των μεταναστών και όταν γράφω: μεταναστών, δεν εννοώ μονάχα εκείνους που περνούν τ' ααααάφαντα σύνορά μας, αλλά και εκείνους που ζούνε εντός των ορατών συνόρων- ΑΟΖ- και βάζουν υπογραφές σε κουρελόχαρτα, που όμως είναι συμβόλαια πωλήσεων της χώρας. Αυτή τη στιγμή αναρωτιέμαι, άραγε, πόσες υπογραφές έχουν μπει από τότε που μπήκε η Μία η πρώτη στο Μνημόνιο, (Παπακωσταντίνου- πώς θα χαρακτηρίσει η Ιστορία αυτό το γκρίζο έμβιο;), δεκάδες;, εκατοντάδες;, χιλιάδες υπογραφές:, ποιος να ξέρει! Ένας εσωτερικός μετανάστης έβαλε την πρώτη υπογραφή και ακολούθησαν και οι άλλοι που ήρθαν μαζί του από μια μακρινή άγνωστη χώρα για να κάνουν τη δική μου αγνώριστη, τι θέλω να πω;, απλώς, ζητείται ένας Νέος Μανώλης Γλέζος και ένας Νέος Απόστολος Σάντας, δηλαδή, δυο αληθινοί Πατριώτες, σαν τον υπερήφανο και αξιοπρεπή Πρόεδρο της Αργεντινής, Νέστορα Κίρτσνερ και σε συνέχεια η γυναίκα του Χριστίνα, που είπαν στους τοκογλύφους και οικονομικούς δολοφόνους της χώρας τους/τόπου τους, που ύπουλα εισέβαλλαν σ' αυτή, εξαιτίας παρόμοιων υπογραφών που αναφέρω παραπάνω: "άι το διάολο που θα εξευτελίσετε τη χώρα μου, φτάνει πια, όσο σοδομήσατε  μαζί της, παρά τη θέλησή της, σοδομήσατε"...
Πράγματι, η καταστάση έχει φτάσει στο απροχώρητο, όλοι, αγαπητοί μου εγχώριοι πολιτικοί-μετανάστατες, υπουργοί-βουλευτές-βολευτάκηδες, έχουν αντιληφθεί ότι δεν κυβερνάτε πια- σιγά που κυβερνήσατε, έστω και 10 λεπτά- το επάγγελμα του κτηματομεσίτη κάνετε και το έχετε αναγάγει σε ύψιστη επιστήμη...κλείνοντας γράφω, πρώτο: ο τόπος χρειάζεται δύο Νέους πατριώτες και όχι εθνικιστές, να κατεβάσουν τη σημαία της ανάλγητης και αδηφάγας Γερμανίας, να ξανά αποκτήσομε την αξιοπρέπεια και το χαμόγελό μας και να ρίξομε στην πυρά τη δαμόκλεια σπάθη της...δεύτερο, ακόμα μια φορά κάνω έκκληση στον ασπρομάλλη Πρόεδρο της ψευδεπίγραφης Δημοκρατίας, κο Παπούλια, να προκαλέσει εκλογές, μην βάζοντας την υπογραφή του σε κουραλόχαρτα που κάνουν κουρέλι τον Τόπο μας, όπως ακριβώς έκανε η κα Κατσέλη και που δεν έκανε, παρά τις παπίσιες κραυγές της, η τάχα σοσιαλίστρια/ δημοκράτισσα, κα Παπανδρέου...              

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2011

Χθες έγραφα πως...

..."ένα το εκλεκτό", λάθος μου, το έγραψα από βιασύνη και σήμερα το διορθώνω: "πολλά είναι τα εκλεκτά", φτάνει να ξέρομε να τα επιλέγομε και φυσικά να μας επιλέγουν...
Εγκρίθηκε λέει η 6η δόση για ν' αποπληρώσομε τη δόση παλαιού χρέους, δηλαδή για να σωθεί η "πατρίδα" ξανά δανειστήκαμε 120 δις ευρώ!!! ("Για την Ελλάδα, γαμώτο"). Αλήθεια, ποιος έχων φρένας ολοκλήρους πίστευε ότι δεν θα εγκρινόταν; Μα, αν δεν ενέκριναν οι τοκογλύφοι δανειστές σύμμαχοί μας τη δόση, θα σήμαινε ότι δεν εγκρίνουν πια τον εαυτό τους, και μακάρι να γινόταν κάτι τέτοιο καθότι, πώς μπορεί να σωθεί μια "πατρίδα" όταν οι "πατριώτες" έχουν το σύνδρομο του μετανάστη και σαν να κατοικούν σε ξένη  "πατρίδα"; Και πώς γίνεται να σώνεται αυτή η "πατρίδα", όταν ήδη γλείφει χώμα;
Ξανά γράφω αυτό που είπε ο καθηγητής κος Χ. Γιανναράς και το συνυπογράφω: "Προτιμώ την καταστροφή από μια λάθος σωτηρία"... 
Όλοι γνωρίζουν ότι δεν βγαίνουν τα νούμερα-, τα χρεωστούμενα θα μένουν χρεωστούμενα για πάντα, το είπε και ο πρωθυπουργός, (το επικίνδυνο αυτό αγοράκι που κατάφερε να παίζει πάλι με τις κούκλες/εμείς), ότι με τα επώδυνα μέτρα που παίρνομε και με τις θυσίες του λαού μας, το 2011(!!!!) θα βγούμε στις (αόρατες) αγορές, δηλαδή, θα ξανά δανειζόμαστε...μα σε ποιους τα έλεγε;, ποιοι τον πιστεύανε...πανάθεμα, ξεχρεώνεις, όχι για να ξανά δανειστείς, να ξαναμπείς δηλαδή στον ίδιο φαύλο κύκλο, αλλά για να αλλάξεις ρότα διαβίωσης, ν' αλλάξεις τις δομές-, κακά τα ψέματα, δεν υπήρχαν δομές σε αυτό το χριστιανικό μεταπρατικό μικροαστικό κράτος-, και να ξεκινήσεις αντίθετη πορεία, και από την οικονομία των άυλων ή αόρατων αριθμών να μεταβείς στην οικονομία της ζωής και της φύσης, δηλαδή, στην αλήθεια της πραγματικότητας, (σαν εκείνον τον ζωγράφο που ζωγράφιζε ανεικονικά και με χρώματα και άλλαξε και άρχισε να ζωγραφίζει ζωγραφιές με κάρβουνο ή όπως ο ποιητής που σταμάτησε να γράφει με επίθετα και επώνυμα και άρχισε να γράφει με ουσιαστικά και ρήματα), άρα, για την πολιτική μάφια που μας κυβερνά πια, και ποιος δεν το βλέπει!!!, πρέπει να ξεγυμνωθούμε, ν' απωλέσομε τα ιμάτιά μας και όλοι να γίνομε σαν τους ικέτες Πρόκριτους του Calais, μόνο που δεν θα παραδόσομε τα κλειδιά της πόλης στον Άγγλο βασιλιά αλλά, στο Δ.Ν.Τ. και στο ευρώ της Γερμανίας- μην αγοράζετε γερμανικά προϊόντα, φύγετε από τον Ο.Τ.Ε., τραβήξετε τις καταθέσεις σας από τις τράπεζες, αρκετά έχουν κερδίσει, άλλωστε έτσι θα πάρουν κι ένα μάθημα, άλλωστε δεν κερδίζετε και πολλά, αντίθετα, κερδίζει το λωποδύτικο κράτος και οι λωποδύτικες τράπεζες, μα πάνω απ' όλα θα καταλάβουν όλοι τους ότι έχομε συνείδηση και ξέρομε πια τι μας γίνεται και τι οφείλομε να πράττωμε- αυτή είναι η θέση μου, το ξέρω είναι, Rock, είμαι μόνος, αλλά πάλι, από τη στιγμή που βιαίως εκποιούν τη ζωή μας, δεν είμαστε υποχρεωμένοι στην αξιοπρέπειά μας και στην υγεία μας να αντιδράσομε βιαίως και εμείς, μα με δούρειο τρόπο; Ας γίνομε, έστω μία φορά στη ζωής μας, πολυμήχανοι σαν τον Οδυσσέα, στο κάτω-κάτω, ο σκοπός αγιάζει τις πράξεις μας. 
Φαίνεται πια ξεκάθαρο ποιο ήταν, για τους εμπνευστές, το αρχικό σχέδιο προς την κατάντια του τόπου μου: το "κούρεμα".
Πάμε για μεγάλο κούρεμα, δηλαδή για μεγάλη έκπτωση της δημόσιας περιουσίας, διότι κούρεμα δεν σημαίνει χάρισμα, σημαίνει απώλεια της αξίας των ομολόγων, σημαίνει περισσότερα κέρδη για τους δανειστές, σημαίνει ότι, τα δάνεια θα συνεχίσουν να υπάρχουν εσαεί και η περιουσία της "πατρίδας" θα χαθεί τελεσίδικα, αμετάκλητα και μη επαναποκτημένη, σημαίνει ότι θα τα δώσομε όλα, ακόμα και τους πρωκτούς μας-, φυσικά, ο πρωθυπουργός και οι όλοι όσοι γύρω του, το ξέρουν από την αρχή και προτίμησαν να δώσουν-, σώσουν κατ' αυτούς-,  την "πατρίδα" παρά ν' αφήσουν την καρέκλα τους. Μα τι λέω, μπορείς ν' αφήσεις μια καρέκλα που σε έχουν παλακώσει πάνω της, γιατί για παλούκωμα πρόκειται, γι' αυτό και λέγονται εγκάθετοι.
Ο Ζουλάφσκι έχει γυρίσει μια ταινία, δεν θυμάμαι τον τίτλο της αυτή τη στιγμή, όπου ξεκάθαρα δείχνει ότι είναι με το μέρος τής μάφιας, (θεωρώ τη μάφια κοινωνικό λαϊκό φαινόμενο), εναντίον της πολιτικής μάφιας, (θεωρώ την πολιτική μάφια παρά φύσει έδρα), και υπάρχει μια σκηνή, όπου η λαϊκή μάφια κάνει "ντου" στ' άδυτα της πολιτικής μάφιας και δένουν τα μέλη της σε καρέκλες, τις οποίες έχουν τοποθετήσει στη μεγάλη τράπεζα των συνεδριάσεων, σε συνέχεια η λαϊκή μπήγει τα μαχαίρια της στον ποπό τής πολιτικής μάφιας... σήμερα πάλι ξύπνησα οργισμένος, οφείλω να ρίξω όλα μου τα λεφτά στον τζόγο, έτσι κι αλλιώς, σήμερα, αύριο, μεθαύριο πάλι θα μου λείπουν εκείνα που δεν ήθελα και που δεν έπρεπε να μου έλειπαν-, ας τροφοδοτήσω λοιπόν τον εαυτό μου, μία ακόμη φορά, με φρούδες ελπίδες, αλλιώς δεν περνούν οι ώρες στον επίγειο τάφο μου...            

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011

Η κα ΚΑΤΣΕΛΗ είπε όχι και διεγράφη...

...διεγράφη όμως από πού; Μήπως υπάρχει ακόμα αυτό το κόμμα- μόρφωμα;
Η κα Κατσέλη διεγράφη, δεν διέγραψε όμως τη συνείδησή της, δεν κατάπιε τον εαυτό της όπως η κα Παπανδρέου και άλλοι...μα πώς μπορεί κάποιος να καταπίνει τον εαυτό του και μάλιστα ούτε μια, ούτε δυο φορές;, εκτός κι αν είναι μεταμοντέρνος Γαργαντούας ή μεταλλαγμένος.
Βέβαια, η κα Κατσέλη ψήφισε το Μνημόνιο και άλλους αντισυνταγματικούς νόμους, αυτό σημαίνει πως τέντωνε τη συνείδησή της σαν νήμα από καουτσούκ και, λίγο πριν σπάσει και γίνει έλασμα και τυλιχτεί γύρω από το λαιμό της, είπε το μεγάλο ΟΧΙ και ξετεντώθηκε το νήμα και δεν έγινε βρόγχος ενοχής, τώρα δεν της μένει παρά να υπερασπίζεται αυτό το ΟΧΙ σε κάθε της περαιτέρω πράξη και να χαίρεται για την διεγραφή της, διότι με τη στάση της αποκάλυψε το φασισταριό που μας κυβερνά... συμβαίνει και τυχαίνει πολλές φορές οι γυναίκες να κατέχουν περισσότερο ανδρισμό και ήθος, από όσο τ' αρσενικά που θέλουν ν' αποκαλούνται άνδρες...χθες στη βουλή ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ, κος Ψαριανός, αποκάλεσε τους βουλευτές του πασόκ "ΚΟΤΕΣ" και "ΤΟΞΙΚΟΜΑΝΕΙΣ" που πέρνουν τη δόση τους στις Βριξέλες, (φυσικά και συνυπογράφω)...και έρχομαι στις επιστολές των δύο τσιρακίων που έστειλαν, (του Πρωθυπουργού, προϊστάμενος αντισυνταγματικής βουλής και του Υπουργού, της κουρελιασμένης οικονομίας), στη κα Λαγκάρντ-, το ξέρετε αυτό το ξερακιανό έμβιο που είναι κάτι ανάμεσα σε θηλυκό και αρσενικό, (δεν χαρακτηρίζω την ίδια, αλλά τη θέση της στη μέγα τοκογλυφική διεθνή εκκλησία- γιατί, πέστε μου, πώς μπορεί να έχει αυτή τη θέση- αρσενικό ή θηλυκό- δίχως να τους λείπει κάτι το ζωτικό και υγιές, με άλλα λόγια: η ανθρωπιά; 
Και τώρα έμειναν 153 φασίστες, απομένει η υπογραφή/ ψήφος, +1 του Προέδρου της κουρελιασμένης και αντισυνταγματικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Εύχομαι ο κος Παπούλιας ν' αρνηθεί να θέσει την υπογραφή του, (αν θέλει να μείνει στην Ιστορία ως  έντιμος και υγιής στα συγκοινωνιακά διαμερίσματα νου/καρδιάς), κάτω από αυτό το κουρέλι νομοσχέδιο.
Κε Πρόεδρε, οφείλετε και πρέπει να πείτε και εσείς σε αυτή τη μικρή ζωή, το μεγάλο σας "ΟΧΙ" γιατί, αυτοί που που προστατεύετε και κυβερνούν έχουν καταπιεί το χρηματιστήριο, τα υποβρύχια, το βατοπέδι, τη siemens, τα βαγόνια, τα οπλικά συστήματα και ένα σωρό άλλα που δεν έχουν βγει ακόμα στο φανερό. Πρέπει να φύγει από τον τόπο μας αυτή η Bunch που δεν είναι Wild αλλά, Bellboys ενός ξενοδοχείου, αλλιώς Bellboys Bunch, που θέλει να λέγεται Κυβέρνηση μιας χώρας που υποτίθεται ανήκει στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια- να την χέσω αυτού του είδους την οικογένεια όπου το ένα μέλος τεμαχίζει το άλλο, όπου το ένα μέλος ουρεί μυστικά πάνω στο άλλο, όπου το ένα μέλος, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, κλέβει το άλλο...τελειώνοντας, συγχαίρω την Κα Κατσέλη και ντρέπομαι για την κα Παπανδρέου, όσο για τους επίλοιπους 153, τύφλα νάχουν οι κότες του μεσονυχτίου...θα επανέλθω, αφού γευτώ πρώτα το στραγγισμένο γιαούρτι μικρής παραγωγής ανάκατο με το εξαίρετο μέλι πορτοκαλιάς, επίσης μικρής παραγωγής και αφού πιω ένα σφηνάκι αγουρέλαιο, και αυτό μικρής παραγωγής και που τα αγοράζω από το μικρό μπακαλικάκι "ΚΑΠΑΡΗ" της οδού Ασκληπειού...η ευτυχία κείται στο μικρό μα εύγεστο, στο λίγο μα γόνιμο, στο εκλεκτό ένα-, η κα Κατσέλη ξύπνησε μέσα μου την καλή διάθεση...πάντα οι γυναίκες- δεν εννοώ τα θηλυκά- μ' έκαναν ευτυχισμένο, πάντα οι άνδρες- δεν εννοώ τ' αρσενικά, μ' έκαναν έμπιστο της ζωής...                              

Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

Αλήθεια, πόση ασχήμια και πόση υποκρισία...

...μας περιτριγυρίζει, τι μούτρα άθλια είναι αυτά; Από πού ήρθαν, πού γεννήθηκαν;, πού τράφηκαν;, πού μεγάλωσαν; Πώς τα αντέχομε; Μα πάνω απ' όλα, πώς αντέχουν οι ίδιοι την αποκρουστική τους ασχήμια; Παρακαλώ, ξανά περάστε νοερά το βλέμμα σας πάνω από τα 154+1 μούτρα εκείνων που μας κυβερνούν, και αν δείτε ένα ομορφόσχημο, τηλεφωνήστε μου- 210 3641280...μα πάνω απ' όλους πιο άσχημος είναι ο Πρωθυπουργός σας, κι αυτό γιατί βρίσκεται ανάμεσα στη μη κλινική μορφή, (ακόμα), σχιζοφρένειας και την εμφανή ηλιθιότητα, μα πέρα απ' αυτό, τα 154+1 αυτά τέρατα, πρέπει να είναι μιας άλλης μορφής ηλιθιότητας, αφού τον ακούνε και τον χειροκροτούν και πέφτουν στην παγίδα του εκβιασμού και διατείνονται σωρηδόν ότι, πράγματι η Πατρίδα, θα σωθεί αφού πρώτα στραγγαλιστεί, αφού πρώτα της φύγουν όλα τα υγρά τού σώματός της, αφού πρώτα το γλυκό της και πανέμορφο σώμα θα διαμελιστεί...μα ούτε ένας από αυτούς δεν έχει πέτσα;, δεν έχει φιλότιμο;, δεν έχει ντομπροσύνη;, ανδρεία;, κλέος;, σθένος;, και όχι τίποτα άλλο, αλλά ανάμεσά τους βρίσκονται, υποτίθεται, συγγραφείς, (Ανδρουλιδάκης), γιατροί, (Κρεμαστινός), αρχιτέκτονες, (Σηφουνάκης), μα αυτοί δεν διαβάζουν;, δεν ακούνε;, όχι, η μίσθερνη καρδιά τους δεν φτάνει στο ύψος μήτε ενός εγκληματία, γιατί ένας εγκληματίας, ενίοτε έχει και δίκιο, αυτοί έχουν ολοσχερώς άδικο, άρχονται από την αναισθησία ενός καρχαρία και βέβαια, είναι παράνομοι, είναι μια συμμορία ημεδαπών, γεννήθηκαν υποτίθεται εδώ, είναι χριστιανοί ορθόδοξοι, ομιλούν, (υποτίθεται), την ελληνική, όμως μεγάλωσαν σαν μετανάστες...ναι, το λέω και το γράφω απερίφραστα: οι 154+1 που κυβερνούν τον τόπο είναι μετανάστες που με πραξικόπημα κατέλαβαν τη βουλή, (όπως ο Μπους με δυο εκλογικά πραξικοπήματα αναρριχήθηκε στην Προεδρία- είναι γνωστό πια αυτό), και με τυμπανισμένα τώρα σώματα από την αναλγησία και με έμπυο στα κόκαλά τους κυβερνούν...Αριάδνη μου δος μου λίγο κουράγιο, πες μου μια τρυφερή φράση, καταλάγιασε την οργή μου που μένει αξόδευτη και με πνίγει, τέρατα με κυβερνούν, τέρατα κατέκτησαν τον τόπο μου με την ασχήμια τους μέσα και έξω από το σάρκινο ελεεινό τους περίβλημα που περιβάλλει μια άνοστη, ανούσια, ανόσια, δειλή, ανάλγητη ψυχή- αν μπορεί να λέγεται ψυχή, αλλά δεν βρίσκω αυτή τη στιγμή άλλη λέξη, και επειδή τη λέξη καρδιά την περιποιώ με άφατο θαυμασμό και σεβασμό, μήτε αυτή μπορώ να χρησιμοποιήσω, ε, λοιπόν, άψυχα εγκληματικά τέρατα του τόπου μας είναι οι 154+1...Αριάδνη μου, έλα, ξερίζωσε το κακό από την καρδιά μου που αυτά τα τέρατα της το εκάρφωσαν...            

Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2011

Οι 154+1, ο Πρόεδρος της ψευδεπίγραφης Δημοκρατίας...

...αν αύριο 20/10/2011, νομιμοποιήσουν το πολυνομοσχέδιο, η Ιστορία θα τους καταχωρήσει στο ντουλάπι των δωσίλογων και προδοτών...η στρατιωτική χούντα κάποτε τελειώνει κι αυτό γιατί είναι μια παρά φύσει μορφή εξουσίας, η οικονομική όμως χούντα, δύσκολα τελειώνει...η πρώτη, ως συνήθως έχει λιγότερα θύματα απ' όσα η δεύτερη, (ή έστω ισάριθμα για να μην φανώ ως υποστηριχτής της όποιας μορφής στρατιωτικής χούντας)...έχομε εκτελέσεις, εξορίες, καταπάτηση της Ελευθερίας του ατόμου, εξευτελισμούς του ατόμου, βασανιστήρια κ. ά. δεινά, ανήμπορος ο λογικός νους να συλλάβει...στη δεύτερη, την οικονομική χούντα, (αυτό που συνέβηκε πριν δυο χρόνια και συνεχίζεται στον τόπο μας, από την κυβέρνηση-συνωμωτών- του Γ. Παπανδρέου θα μπορούσε να ονομαστεί: Monetary Coup d' etat), όπου τα ίδια συμβαίνουν, απλά, τη θέση των εκτελέσεων παίρνουν οι αυτοκτονίες-, τη θέση των βασανιστηρίων παίρνει η απώλεια των προσωπικών και ατομικών ελευθεριών και λόγω πενίας και οικονομικής πτώχευσης επέρχεται η απώλεια της αξιοπρέπειας και της εντιμότητας, αλλά και κάτι παραπάνω, την απώλεια της δημόσιας περιουσίας- ίσως, ανάλογα με τη στρατιωτική χούντα, επί της εξουσίας της να μην χάνεται η δημόσια περιουσία, άρα, το Μνημόνιο και όλα τ' άλλα νομοσχέδια που ψήφισαν στη βουλή τ' ανθρωπάρια, ψήφιζαν την νομιμοποίηση Οικονομικής Χούντας... δεν θα γλιτώσομε σύντομα από αυτή, από την Ελληνο-αμερικανο-εβραϊκή στρατιωτική χούντα γλιτώσαμε σε 7 χρόνια, από τη νέα Ελληνο- αμερικανο-εβραϊκή θα γλιτώσομε, όταν εγώ θα έχω ψοφήσει και σίγουρα τα οστά μου θα έχουν γίνει σκόνη, όπως και των 154+1 προδοτών, μόνο που τα κόκαλά τους, αντί για μεδούλι έχουν έμπυο...έχουν σημασία αυτά που έγραψα;, όχι! καμιά! Πάλι τα κατάφεραν τα άρρωστα μυαλά...κι αλήθεια;, έχουν αναδυθεί μεγαλύτερα Μηδενικά από τον Σημίτη, Παπανδρέου Παπακωσταντίνου και Βενιζέλο από την Μεταπολίτευση και μετά; Όχι, πρέπει να πούμε, εκτός και αν είμαστε υποστηρικτές οποιασδήποτε μορφής χούντας...αυτή τη στιγμή ήθελα να κάνω μιαν αποτρεπτική έκκληση στους 154+1, αλλά δεν θα την κάνω, αντίθετα, θα τους παρακαλέσω, με όλο μου το μίσος που τρέφω στα μούτρα τους, να υπερψηφίσουν το πολυνομοσχέδιο αύριο γιατί, η αυριανή ημέρα θα είναι και η τελευταία τους, ωσάν ηλίθιοι και προδότες που είναι...στο μεταξύ η εγκληματικότητα, (εγχώρια ή αλλοδαπή), θ' αφαιρεί ζωές, μικρές οικονομίες κερδισμένες έντιμα, θα σκορπίζει την ανασφάλεια κι από πάνω θα έχομε τους βουλευτές με την παράνομη αντισυνταγματική ψήφο τους να μας κλέβουν, ό,τι συνταγματικά και φυσικά μας ανήκουν- και ρωτώ: που διαφέρει η εγκληματικότητα από τις παράνομες πράξεις της κυβέρνησης;                   

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2011

Ο Πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου...

...δεν μπορεί να εγγυηθεί άμεση λύση- αυτό δήλωσε...τότε να παραιτηθεί και να γίνουν εκλογές, έτσι κι αλλιώς με ψέματα αναρριχήθηκε με ψέματα θα αποκαθηλωθεί...ψέματα είπε και στους Ευρωπαίους εταίρους μας-, που δεν τους θεωρώ εταίρους, τους θεωρώ αποικιοκράτες-, ότι ο Ελληνικός Λαός είναι έτοιμος και θέλει τις μεγάλες αλλαγές ή μεταρρυθμίσεις ενώ η κοινωνία βράζει, ενώ οι κοινωνίες της Ευρώπης βράζουν εκτός από τους υπαλλήλους πολιτικούς ενός σαθρού συστήματος...και αν ο κος Λοβέρδος, ο κος Ραγκούσης και η κα Διαμαντοπούλου στηρίζουν τον Πρωθυπουργό τους, να ξέρουν ότι στηρίζουν ένα ψευτρόνι, έναν καιροσκόπο μέχρι ανήθικο Πρωθυπουργό...το έχω ξανά γράψει, με τον Γ. Παπανδρέου θα τελειώσει, θα σβήσει από το χάρτη της κοινωνίας μας αυτό το πολιτικό μόρφωμα με την επωνυμία: Πασόκ και οι κατεργάρηδες και οι υποκριτές και οι ψεύτες και οι μικροαστοί, θα πάνε στα σπίτια τους... και τι θα έρθει;, δεν έχει καμιά σημασία, φτάνει που τελειώσαμε από ένα διεφθαρμένο σώμα ή και σαπισμένο σώμα και για να πω την αλήθεια, δεν μου καλοπάει ο κος Σαμαράς, κι αυτός φοβάται και αναφέρομαι σε αυτόν διότι ηγείται ενός κόμματος εξουσίας, έχει πάγιο ποσοστό 35% χιονίσει βρέχει, δεν είναι αστός, δεν είναι πατριώτης, αντίθετα ο κος Κουβέλης, μου ταιριάζει απόλυτα και τον έχω εμπιστοσύνη, δεν μ' ενδιαφέρει αν δεν είναι κόμμα εξουσίας, μ' ενδιαφέρει η μετριοπάθειά του, ο ευθύς του λόγος, συνάμα πολιτικός λόγος, και πάνω απ' όλα η ευγενική του παρουσία...οφείλει ο Πρόεδρος της ψευδεπίγραφης Δημοκρατίας, κος Παπούλιας, να προκαλέσει εκλογές, θα είναι προς Τιμήν του και δεν θα τον πετάξει στα σκουπίδια η Ιστορία που τόσο σκληρή είναι...
παραθέτω ένα παλιό μου ποίημα, γραμμένο το 1995 και που ταιριάζει στην εποχή μας, σ' αυτήν την μίζερη εποχή που ένα μίζερο επικίνδυνο αγοράκι, μας έφερε...

Καλιάγεφ

Μα τώρα μας βαραίνουν παρουσίες ξένες, εξόριστες
και βασανισμένες.
Ένταση κρατημένη στην άκρη των δοντιών.
Συμφορές ανυπόφορης απώλειας.
Ξένοι, άγνωστα τα λόγια τους˙ άγνωστες οι προθέσεις τους.
Ακράτα κορίτσια με τον έρωτα στα χείλη εκμηδενίζονται για δυο μπετόνια λάδι.
Βλέμματα θλιμμένα˙ βλέμματα οργής σ’ εύρωστα σώματα.
Και πώς να μην αναφέρω τον Ρώσο τρομοκράτη Καλιάγεφ που δήλωσε στο δικαστήριο: «Ο θάνατός μου είναι η υπέρτατη διαμαρτυρία ενάντια σε έναν κόσμο δακρύων και αίματος »*
Η Ελευθερία ένα κενό.
Η Δημοκρατία ένα κενό.
Η Ισότητα ένα κενό.
Η Δικαιοσύνη ένα κενό.


* Δανεισμένο από τον Camus.

    

Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2011

Στον κο Παπούλια, Πρόεδρο Ψευδεπίγραφης Δημοκρατίας και...

...Κοινοβουλευτικής ΧΟΥΝΤΑΣ του Πασόκ... 
Κύριε Πρόεδρε, είμαι σίγουρος ότι γνωρίζετε πολύ καλά το τι ακριβώς συμβαίνει στη χώρα "ΜΟΥ" εδώ και δυο χρόνια-, δεν χρησιμοποίησα το "ΜΑΣ", γιατί θεωρώ, και όχι μόνο εγώ, αλλά και χιλιάδες άλλοι πως, οι κυβερνώντες είναι, από ανθέλληνες μέχρι προδότες ή και δωσίλογοι-, αυτά τα τρία επίθετα εκστομίζονται καθημερινά από την μεγάλη πλειοψηφία του εκλογικού σώματος. Δεν θα σας θυμίσω το τι έλεγε και τι υποστήριζε ο κος Παπανδρέου προεκλογικά- τα γνωρίζετε, εννοώ τα ψεύδη και τις εκθέσεις ιδεών, ιδιαίτερα για τους απώτερους εγκληματικούς σκοπούς του Δ.Ν.Τ. και είναι εκείνος που προσέφυγε δίχως ενδοιασμούς και καθυστερήσεις σε αυτό το Διεθνή Ταμείο της τοκογλυφίας και των οικονομικών δολοφόνων, οι οποίοι πλέον έγιναν μόνιμοι κάτοικοι στη χώρα "ΜΟΥ". Σε κάθε επίσκεψη η τριανδρία αυτή επιβάλλει ηλίθια μέτρα-, είναι γνωστό σε όλους πια πως, αυτά τα μέτρα δεν αφορούν την εξυγίανση, αλλά τη λεηλασία του τόπου με ανούσια και ανόσια συμβόλαια που υπογράφονται ανάμεσα στα πρόβατα, (κυβερνώντες), και λύκους, (οικονομικούς δολοφόνους), σε βάρος μας και σε βάρος των επόμενων 10 γενιών. Σας ρωτώ, μια που, υποτίθεται, σας διακρίνει Δημοκρατικό Αίσθημα και Ήθος, πόσο βαρύ είναι το χέρι σας όταν βάζετε την υπογραφή σας στα δυσβάστακτα, στα αφόρητα διατάγματα για να λάβουν τάχα τη νομιμότητά τους; Θέλω να πιστεύω ότι μεγάλο βάρος βαραίνει την καρδιά σας αλλά εντούτοις υπογράφετε και κάθε υπογραφή σας επιμηκύνει και θωρακίζει ακόμα περισσότερο τη δαμόκλεια σπάθα που αιωρείται πάνω από τα κεφάλια μας από την ημέρα που, δυστυχώς, αυτός ο άμυαλος λαός ανέβασε στο κρεβάτι τής πόρνης Εξουσίας ξανά τους νηστικούς, ξανά τους διεφθαρμένους- το παραπάνω το ομολόγησε και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, όταν έλεγε ότι η Ελλάδα είναι χώρα διεφθαρμένων, ή κάτι παρόμοιο, φαντάζομαι πως δεν έβγαζε τον εαυτό του έξω...
Κύριε Πρόεδρε, η χώρα λεηλατείται μπροστά στα μάτια σας, οι νέοι δεν γεννούν μπροστά στα μάτια σας, οι μικρο επιχειρήσεις κλείνουν μπροστά στα μάτια σας, οι αυτοκτονίες αυξάνονται μπροστά στα μάτια σας, η εγκληματικότητα το ίδιο και αυτή μπροστά στα μάτια σας-, όλα γίνονται μπροστά στα μάτια σας, δεν τα βλέπετε;, ή ήδη σηκώνεται το βάρος του Οιδίποδα;  
Κε Πρόεδρε, οι συνταγματάρχες της πρώτης ελληνοαμερικανοεβραϊκής χούντας που βίωσε η γενιά μου, 1967-1974, διατείνονταν πως ανέλαβαν την Εξουσία για να σώσουν την Πατρίδα με άνωθεν σχέδιο τη διχοτόμηση της Κύπρου, το ίδιο διατείνονται και οι σημερινοί βουλευτές τής δεύτερης, ελληνοαμερικανοεβραϊκής χούντας που βιώνει η γενιά μου με άνωθεν σχέδιο ποιο; Θέλετε να σας το πω και εγώ;, ρωτώ γιατί είμαι σίγουρος πως το έχετε αντιληφθεί. 
Κε Πρόεδρε της ψευδεπίγραφης αυτής Δημοκρατίας, αντιδράστε, αρνηθείτε να συμμετέχετε από εδώ και πέρα στο έγκλημα που συντελείται στον τόπο μου- ο κος Χ. Γιανναράς έκανε την παρακάτω δήλωση: "Προτιμώ την καταστροφή, (προσθέτω: ολική), από μια  λανθασμένη σωτηρία", την προσυπογράφω δίχως βάρος στο χέρι μου και είμαι σίγουρος πως την προσυπογράφουν χιλιάδες άλλοι. Ε, λοιπόν, προσυπογράψετε την και εσείς για να μείνετε στην Ιστορία τού Τόπου ως ηθικός Πρόεδρος, όπως ο Κ. Στεφανόπουλος. Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να φύγει πριν παραδώσει ολοσχερώς τον τόπο. Η κυβέρνηση αυτή, στη συνείδηση του κόσμου θα μείνει ιστορικά εγκληματικά άμυαλη έως δωσίλογη, θέλω να πιστεύω πως τα λευκά σας μαλλιά σημαίνουν και γνώση. 
Μετά Τιμής, Σ.Β.Σκοπελίτης...                              

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011

Ο κος Σημίτης και ο κος Πάγκαλος...

...είναι τα τρομερά παιδιά της Ειλικρίνειας και της μέγιστης Αλήθειας, ποτέ άλλοτε η Ειλικρίνεια και η Αλήθεια, δεν συνάντησαν άλλους τόσο επίπονους και επίμονους και δυναμικούς υπερασπιστές τους...έτσι ο κος Σημίτης, δίχως να το θέλει, στο περίφημο άρθρο του στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, μεταξύ άλλων είπε ότι, η επιστροφή μας στη δραχμή, το ευρώ θα το αγοράζομε 600 και ίσως παραπάνω δραχμές, δηλαδή, στην αρχική ισοτιμία τής δραχμής με το ευρώ το 2002, αλλά με τα τότε μαγειρέματα της ΕΛΣΤΑΤ και της Goldman Sachs μπήκαμε στην ΟΝΕ με την γνωστή ισοτιμία 1 ευρώ=340 δρχ, δηλαδή, 1 προς 3,3 έναντι του γερμανικού μάρκου, καθότι, ευρώ και μάρκο σχεδόν ισότιμα, άρα από την αρχή ήμασταν προσδεδεμένοι στο γερμανικό ευρώ, όπως π.χ. η Αργεντινή με το δολάριο, έτσι το δικό μας ευρώ από την αρχή ήταν προσδεδεμένο με τα άλλα ισχυρά ευρώ, καθότι δεν επρόκειτο περί Πολιτικής Ενωποίησης μελών/κρατών, αλλά περί οικονομικής εξάρτησης των περιφερειακών κρατών με τον Άξονα-, για αυτό και πριν μέρες έγραψα ότι το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, αλλά πολιτικό. Ήδη το πληρώνομε, μπήκαμε με δανεικά και με μαγειρέματα και αντί, η κομπανία τού κου Σημίτη να φροντίσει να επιστρέψει τα δανεικά και να κάνει τις απαραίτητες δομικές αλλαγές σε αυτό το σαθρό κράτος, εφρόντιζε για τον άνομο πλουτισμό της συντροφίας του και ερωτώ: όταν πρέπει να πας σε μια δεξίωση και δανείζεσαι για να αγοράσεις παντελόνι, πουκάμισο, γραβάτα, κάλτσες, παπούτσια για να σου επιτραπεί η είσοδος, ήδη δεν υπονομεύεις την αξία σου;, ή δεν έχει καμιά σημασία αυτή η αξία, καθότι σοσιαλιστική και μπερμπάντισα; Και σου επιτρέπεται η είσοδος, ε, με την επαύριο κιόλας δεν όφειλες να καταστρώσεις σχέδιο για την έγκαιρη εξόφληση του κοστουμιού τής δεξίωσης; Το όφειλες, αλλά σήμερα, άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε: "Εγώ ως ταπεινός εργολάβος της Ολυμπιάδας ήμουν, όσο και αγνός και ειλικρινής επισκέπτης", αυτό μας είπε ο κος Σημίτης στο άρθρο του. Όσο για την ειλικρίνεια του κου Πάγκαλου- μέχρι και η ίδια η Ειλικρίνεια έμεινε απόσβωλη απέναντι του με την ομολογία του ότι θα πωλήσει ένα από τα σπίτια του για να πληρώσει το χαράτσι, το καρφιτσωμένο στο λογαριασμό της Δ.Ε.Η., έτσι εγώ δεν μπορώ να προσθέσω το παραμικρό, θα ερμηνέψω όμως την ομολογία ως το μεγαλύτερο ψέμα που έχει ειπωθεί ποτέ, μήτε ο Μυνχάουζεν θα το σκεπτόταν να το πει, γιατί είναι τόσο αληθοφανές ψέμα για αυτό και μοιάζει ειλικρινές, αλλά, αλλά, το σπίτι δεν θα πωληθεί διότι κανείς δεν αγοράζει σπίτι από τον κο Πάγκαλο, φτάνει πια, τόσα σπίτια πούλησε και όλα γκρεμίστηκαν- η εμπιστοσύνη εχάθη- πέρα από αυτό, σήμερα όλοι αγοράζουν μισοτιμής ή κάτι λιγότερο, ε, τι! ο κος Πάγκαλος θα πωλήσει μισοτιμής; Μην τρελαθούμε! Το άλλο που βγαίνει από τη δήλωση/ομολογία είναι ότι δεν έχει φίλο ή φίλους να του δανείσουν 7.000, τι κρίμα για έναν άνδρα ηλικίας 70 και κάτι ετών να μην έχει κερδίσει ένα φίλο στη ζωή του, άρα ο κος Πάγκαλος δεν θα πληρώσει το χαράτσι, άρα δεν πρέπει να το πληρώσομε και εμείς που δεν έχομε σπίτι/σπίτια και πέρα από αυτό, αλλά και γιατί δεν θα πηρώσει χαράτσι η ζητιάνα Εκκλησία.

Υ.Γ.
Να και μια υποτίμηση για την οποία χάρηκα: την υποτίμηση του Ο.Τ.Ε. στο να δανείζεται. Χάρηκα που και οι Γερμανοί θα μάθουν ότι, αν καρπώνεσαι κάτι ύπουλα, δηλαδή τζάμπα, στο τέλος το πληρώνεις τριπλό και τετραπλό, όπως και να μάθουν πως η αποικιοκρατία έχει τελειώσει...έχετε παύσει να συνδράμετε τους Γερμανούς διαμέσου των επικοινωνιών σας;, όχι ακόμα;, να το κάνετε αμέσως..."Να τους πάρει και να τους σηκώσει αν δεν σώσουν την Ελλάδα", είπε ο Χέλμουτ Σμιτ, ο οποίος, να σημειώσω δεν μας ήθελε στην Ευρώπη, πώς αλλάζουν τα πράγματα, πώς αλλάζουν!!!, μόνο εγώ μένω ίδιος από τότε που έγινα Γρύλλος...αν διαβάσετε το ομώνυμο κείμενο του Πλουτάρχου θα καταλάβετε τι εννοώ...
Σήμερα σφάζονται οι πρώην πελάτες των σημερινών πολιτικών που εξευτέλισαν το Σύνταγμα και κάθε νομιμότητα, οι επονομαζόμενοι κοπρίτες, δηλαδή, αυτοί που προήλθαν από αιμομιξία.                      

Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2011

Πώς να απαλλαγώ από τον κο Σημίτη...

...όταν έκπληκτος είδα στο πρωτοσέλιδο της Κυριακάτικης ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ να προβάλει με βαρύγδουπο τίτλο: «SOS από Σημίτη», το άρθρο εκείνου του πρωθυπουργού που στάθηκε ο πρωτο-αρχιτέκτονας της σημερινής παράγκας που ονομάζεται ακόμα Ελλάδα. Ο πρωθυπουργός που έφερε στην Ελλάδα την μεταλλική κατσαρίδα ΓκόλντΜαν Σαξ, και άλλων παρασήμων ντροπής. Υπήρξε ένας ικέτης και ένας πρωθυπουργός που αποκαθήλωσαν οι Αμερικανοί διά στόματος του πρέσβυ Μίλερ. Θ’ αργήσω να ξανά αγοράσω ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και ας τα πάρω με τη σειρά…και τώρα τι κάνομε με τον Οτσαλάν;, τον παραδίδουμε, ελεύθερη χώρα είμαστε ό,τι θέλουν οι Αμερικανοί κάνομε. Τι κάνομε με τα Ίμια;, και να οι «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο και να το Ευχαριστώ  εντός της βουλής στον Κλίντον, τον πουράκια σαξοφωνίστα- ευτυχώς που βρέθηκε ο Στεφανόπουλος, ο έντιμος Πρόεδρός μας της ανάπηρης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας και έσωσε την αξιοπρέπεια της χώρας. Και μετά;, τι μετά;, α, ναι, το χρηματιστήριο, σήκωσαν τις αποταμιεύσεις των απλών ανθρώπων, θεσμικοί ή εξωθεσμικοί, τσακάλια στην νόμιμη κλεψιά, οργάνωσαν γραφεία κηδειών χρηματιστηρίου, (αν κρατούσες ρήγα ήσουν εντάξει, αν κρατούσες άσο, πάλι εντάξει, αν κρατούσες, όμως ντάμα, την είχες πατημένη νεοέλληνα, σε βιάζανε από πίσω και τσέπωναν το μικρό σου κομπόδεμα με το βουλοκέρι του Πρωθυπουργού και του Υπουργού οικονομίας Παπαντωνίου). Σε κάθε άκρη της επικράτειας ξαμολήθηκαν οι πράκτορες και μάζευαν χρήματα για το χρηματιστήριο μέχρι την ώρα της μεγάλης αρπαγής για να έρθει η ώρα των τοκο-εισπρακτόρων, (τρόικα). Τρεις «επενδυτές» μόνο κατάφερα να σώσω τότε και να ξεφορτωθούν έγκαιρα τα κωλόχαρτα/ μετοχές και μάλιστα σ’ έναν γνωστό μου χρηματιστή είπα να προστατεύσει τους πελάτες του γιατί αργότερα θα μείνει χωρίς δουλειά- δεν με άκουσε και τώρα φτιάχνει καφέδες σ’ ένα μικροκαφενείο στη Νέα Σμύρνη)…Νεοέλληνα, φτωχέ παντού, σου έστησαν παγίδα σε κάθε καφενείο, σε κάθε απόμακρο σημείο τής χώρας και σου τα μάζεψαν τα μούτρα εκείνα που μοιάζουν με μαλάκια, σαν αιδοία αρπαχτικά και γλοιώδη! Πλούταιναν μικροαστοί πασόκοι, δεξιοί χριστιανοί, φασίστες αριστεροί, αριστεροί φασίστες, λαμόγια, αγράμματοι, κουτοπόνηροι. Κανείς τους δεν φυλακίστηκε, καθότι η κλεψιά ήταν νόμιμη, διαμέσου του ναού/ χρηματιστήριο, προστατευομένον από ιερείς πολιτικούς τυχάρπαστου γένους. Η αρπαγή έγινε επί Σοσιαλ(η)στικής κυβέρνησης. Και μετά;, τι μετά; Α! ναι, η ικεσία στον ωραίο Τόνι Μπλερ να πει καμιά καλή κουβέντα για την επιστροφή των «μαρμάρων» καθώς έρχονται εκλογές στην Ελλάδα. Και ποιο ήταν το νόημα του άρθρου- γεμάτο απειλές και εκβιασμούς- το μισό είναι για πέταμα- να σκύψουμε και άλλο γιατί ο μηχανισμός της αποπομπής μας από την Ευρωζώνη είναι έτοιμος. Να σκύψουμε και άλλο, ναι, δεν έχω αντίρρηση, αλλά θα υπάρξει γλύκα;, καμιά, γιατί όλοι ξέρουν πως το χρέος δεν ξεπληρώνεται με τίποτα αν δεν πωληθεί όλη η Ελλάδα...αλλά πέστε μου, από πού αντλεί το θράσος και παρεμβαίνει αυτός ο πρωθυπουργός που διακήρυττε ότι η οικονομία μας είναι ισχυρή με μαγειρεμένα στοιχεία και με τη συνδρομή της κατσαρίδας ΓκόλντΜαν Σαξ, άλλωστε το μαγείρεμα το αποκάλυψε- βλακωδώς -ο κος Αλογοσκούφης και όλοι εξοργίστηκαν τότε με αυτή του την πράξη, ιδιαίτερα η κα Παπανδρέου, αλλά σήμερα ποιεί την νήσσαν με το μαγείρεμα που έγινε τώρα προς τα πάνω για να φανεί το έλλειμμα μεγαλύτερο για να στραγγαλιστεί ακόμα περισσότερο η οικονομία μας. Μα πώς τολμά να παρεμβαίνει εκείνος ο πρωθυπουργός που έβαλε στο συρτάρι τη μελέτη του κου Σπράου για το ασφαλιστικό-, οι φορολογούμενοι όμως πλήρωσαν ή κάνω λάθος και τον πλήρωσε αυτός ο πρωθυπουργός και δεν το ξέρει ο λαός του; Πώς τολμά να γράφει τέτοιες εγκληματικές φράσεις, (σαν να μην έζησε ποτέ σε αυτή τη χώρα, σαν να είναι ο Ρουμπινί, άλλη μια διεθνής κατσαρίδα), αυτός που προέτρεπε τον σοσιαλιστικό λαό του να παίξει στο χρηματιστήριο γιατί θα φτάσει τις 10. 000 μονάδες και μετά το μπουμ!, ξεδιάντροπα είπε: ας πρόσεχαν. Μα, πώς του δίνεται το δικαίωμα από την πολιτεία να επεμβαίνει αυτός που δεν απολογήθηκε ποτέ για οτιδήποτε- ας αφήσω την άλλη κλοπή: Ολυμπιακοί Αγώνες, όπου ο ίδιος ο Καλατράβα αποκάλυψε ότι ποτέ άλλοτε και σε καμιά άλλη χώρα δεν συνέβηκε τόση υπερτιμολόγηση έργου του. Πόσο λυπάμαι σήμερα εκείνους που έκοβαν τα καΐκια τους, που πωλούσαν τα κτηματάκια τους, τα ταξί τους για να παίξουν στο χάρτινο χρηματιστήριο. Αυτός ο πρωθυπουργός που δεν ζήτησε ούτε μια συγνώμη για όλα τα προσχεδιασμένα εγκλήματα, πώς μπορεί και μιλά και νουθετεί αυτός!, που επί πρωθυπουργίας του συρρικνώθηκε ο αγροτικός και αλιευτικός πληθυσμός, Πώς; Αυτός, που μαζί με τους τάχα συντρόφους του, κάνανε σοβά το υποτιθέμενο δημοκρατικό αίσθημα του λαού και σοβαντίζανε/ σοβαντίζουν επί σειρά ετών την άθλια παράγκα του μεταπρατικού μικροαστικού σοσιαλισμοκλεφτισμού που έστησαν με δάνεια.
Πολλή ψευτιά και τύφλωση και σαθρότητα. Ας θυμηθούμε όμως τι είπε ο αγαθός και μεγάλος Σόλων:
"Εμείς δεν διαπραγματευόμαστε την Αρετή μας με τα λεφτά τους γιατί, ενώ αυτή είναι εμπεδωμένη, τα λεφτά άλλοτε ο ένας τα έχει και άλλοτε ο άλλος"...
Ρωτώ: μας απόμεινε λίγη Αρετή;
Η Ελλάδα και εγώ...
  

Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2011

ΚΥΡΙΕ, ΚΑΘΕΣΤΕ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΜΟΥ...

Τη ζέρμπερα, στη λεπτή Κόρη με τ' όνομα Νατάσα που θέλω να τη φωτογραφίσω και αντί αυτής φωτογραφίζω ζέρμπερες...

Τα παρακάτω αποσπάσματα ανήκουν στο κείμενό μου με τον παραπάνω τίτλο που είχε την τιμή ο Γ. Χρονάς να το δημοσιεύσει στο περ. "Οδός Πανός", τχ. 154, Οκτώβριος-Δεκέμβριος.
  
Κύριε κάθεστε στη θέση μου….ποιος είστε, πώς ήρθατε εδώ;, γιατί με κοιτάτε απορημένος;, δεν ξέρετε, δεν σας το έχουν πει ότι μόνο εγώ κάθομαι σε αυτή τη θέση;, ότι μονάχα εγώ τη δικαιούμαι;, κάθεστε στη θέση μου, το καταλαβαίνετε, σηκωθείτε…α, δεν καταλαβαίνετε, γυρίσατε και την πλάτη, γυρίσατε και τη σελίδα της εφημερίδας σας, για να δω ποια φυλλάδα διαβάζετε…αηδίες…κύριε, με το κίτρινο παντελόνι και το ροζ πουκάμισο, σηκωθείτε αμέσως…α, αυτό παρά είναι αποκρουστικό, σηκωθείτε αμέσως από τη θέση μου…λοιπόν, θα σηκωθείτε ή όχι;…καλά λοιπόν, ακούστε τι θα σας πω μέχρι που να έρθει το ασθενοφόρο να σας περιμαζέψει... ελάτε, ελάτε, πείτε μια φράση και θα δείτε πως αμέσως θα σας ξεγελάσω με μια άλλη φράση γιατί γνωρίζω από πριν τον κώδικα της αυτοαναφοράς τής φράσης σας, γνωρίζω και την ερώτηση και την απάντηση, γνωρίζω τις πιθανές προτάσεις εντός φαντασιακών καταστάσεων, γνωρίζω τις αποφάνσεις των αισθήσεων σας…κύριε, θέλετε να τολμήσομε ένα ταξίδι;, ταξίδι που θα κάνει τις παλιές σας εμπειρίες να φαίνονται νέες και τότε άντε να αποδείξτε ότι είστε αθώος…κανένας δεν μπορεί να αποδείξει ότι είναι αθώος, να παραστάνει όμως, ναι…λοιπόν, θέλετε να φτάσομε στο βαθμό μηδέν της υποκρισίας, του φθόνου, της δολιότητας, της αναλγησίας, του φόβου;…θέλω να σας εξαπατήσω, τίμια το λέω, δεν πάσχω από καμιά ιδεοληψία, απλώς, περιπλανιέμαι σε αυτό το ανθρωποπάρκο των ξεγελασμένων και δεν αποδέχομαι την ετερότητά σας, αποδέχομαι μονάχα την ταυτότητά σας που, από ότι φαίνεται είναι ανύπαρκτη, τη διακρίνω στη θλίψη των ματιών σας… όλοι μπορούν να έχουν θλιμμένα μάτια, αλλά όχι και θλιμμένη ψυχή…η δική μου ψυχή, αγαπητέ κύριε, που δεν σηκώνεστε από τη θέση μου, είναι γνήσια θλιμμένη ενώ, η δική σας είναι θλίψη δειλού ανθρώπου σε αυτό το σαδιστικό, φασιστικό, ρατσιστικό ανθρωποπάρκο… στη θλίψη αυτή κατοικεί η ετερότητα σας, σας ξέρω, οφείλω να σας αποδεχτώ με την ευθύνη μου…όχι, δεν έχω ενοχές, δεν θα σας αποδεχτώ, άλλωστε, σε τι θα σας χρησίμευε μια τόση δα απενεχοποιημένη αποδεχούλα στο υπόλοιπο της ζωής σας;…καταλαβαίνετε, ναι ή όχι;, προσπαθώ να πω κάτι το ουσιαστικό...να σας πω ότι χωρίς εσάς δεν μπορώ να συνεχίσω να υπάρχω... προσπαθώ να σας πω εκείνο που θέλετε να ακούσετε δίχως περιστροφές, ακούστε το καλά, ήρθα να αφυπνίσω το καταπιεσμένο σας μίσος και την καταπιεσμένη σας οργή απέναντι στον συνάνθρωπό σας…και εξοργίζομαι όταν βλέπω τα τέρατα του σινεμά να περιφέρονται στους δρόμους… με πιάνει φρίκη όταν θυμάμαι τον χασάπη που κρεμάστηκε από τσιγκέλι…έχετε αντιληφθεί το μοχθηρό βλέμμα τής γυναίκας σας όταν διαβάζετε αμέριμνος την εφημερίδα;, ελέγξατε τελευταία το φθαρμένο βιβλιάριο καταθέσεων;, όχι;, κάνετέ το αμέσως και θα δείτε ότι λείπουν οι τόκοι, έχετε δει πώς φυσούν τη μύτη τους οι τραπεζίτες;, έχετε δει πώς φτύνουν, πώς σαλιαρίζουν μπροστά σε ευτραφή θηλυκό;…όλα αυτά τα έχω δει και έχουν συμβεί και θα συμβαίνουν, τα γράφουν οι εφημερίδες, τα βλέπω σε φτηνά περιοδικά, στην τηλεόραση…όλοι ξυπνούν ως βρέφη τρόμου και σε κάθε τους έξοδο από το "μπρουντρούμι" τους, έτσι θα το πω το σπίτι τους καθώς, συνεχώς βρίσκονται μπρούμυτα βόσκοντας ο ένας στη ράχη τού άλλου και δεν κάνουν τίποτα άλλο, από το να ροκανίζουν ό,τι φύεται, ό,τι ζωτικό πέφτει μπροστά τους φαλακραίνοντας τα πάντα, και μια μέρα, στα ξαφνικά, ανακαλύπτουν πως δεν υπάρχουν πόμολα στις πόρτες και στους τοίχους καθρέφτες και τους πιάνει πανικός γιατί δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς πόμολα και καθρέφτες και τοίχους και αηδιάζω όταν με σταματά στο δρόμο ένας από την ανάλγητη ράτσα σας και μου λέει, «εσένα σε ξέρω, κάποτε ήσουν τυφλός»...σας αρέσει, δεν σας αρέσει, έτσι είναι, ας μην γελιόσαστε, είστε παλουκωμένος για αυτό και δεν μπορείτε να αρθρώσετε λέξη, και αλήθεια, ποιος μπορεί να σας μιλήσει για τα σκοτάδια της αγριότητας;…σε αυτά τα φωτεινά σκοτάδια της αγριότητας οφείλετε την ύπαρξή σας, σε αυτά κρύβονται οι σκέψεις σας παγιδεύοντας τους άλλους, είστε ένας ανύπαρκτος με επίβουλες σκέψεις, το αντιληφθήκατε;, χάνω τον καιρό μου μαζί σας;…σας ρώτησα, τι κάνετε εδώ και δεν είπατε λέξη, θα σας το πω εγώ, είστε εδώ γιατί είστε ένας παλουκωμένος μουγκός…πέστε μου, θυμάστε;, είμαι σίγουρος πως δεν θυμάστε, ποιος είστε κύριε, πέστε το: "είμαι ένας παλουκωμένος, ανήκω στο αχανές ρατσιστικό, ανθρωποπάρκο παλουκωμένων, αλλά δεν το θυμάμαι", πέστε το…πέστε το…δεν το λέτε, ε, τότε απολαύστε το μεθάνιό μου…