Κυριακή, 24 Ιουλίου 2011

Ο Μάνος Χατζηδάκις ήρθε...

...χθες στο όνειρό μου και μου είπε: "Δεν πότισες τα φυτά στον πίσω κήπο, τα έχεις ξεχάσει..." ξύπνησα μέσα στο όνειρο και είδα τον κήπο τον ξεχασμένο και ανάμεσα στα διψασμένα φυτά καθόταν ένα κορίτσι από τα χρόνια τα βαθιά, από τα τότε της άγριας και ευαίσθητης νιότης, "Έρχομαι, λέω του κοριτσιού, πάω να φέρω νερό"...όταν επέστρεψα είχε χαθεί ο κήπος μαζί και η Κόρη...ήταν 6 πρωινή, σηκώθηκα από το κρεβάτι κουρασμένος από το δάκρυ του ονείρου, έφτιαξα καφέ και τοποθέτησα στο ντιβιντί πλέγιερ το: "Οδός Ονείρων"... "Γεια σας. Ήρθα για να σας δείξω ο ίδιος την Οδό Ονείρων. Δεν ξεχωρίζει. Είναι ένας δρόμος σαν όλους τους άλλους δρόμους της Αθήνας. Είναι ας πούμε, ο δρόμος που κατοικούμε. Μικρός, ασήμαντος, λυπημένος, τυραννικός, μα και απέραντα ευγενικός. Έχει πολύ χώμα, πολλά παιδιά, πολλές μητέρες, πολλές ελπίδες και πολλή σιωπή. Κι όλα σκεπασμένα από ένα τρυφερό, μα αβάσταχτο ουρανό. Εδώ, σ' αυτόν τον δρόμο γεννιούνται και πεθαίνουν τα όνειρα τόσων παιδιών, ίσαμε τη στιγμή που η αναπνοή τους θα ενωθεί με τ' ανοιξιάτικο αεράκι του επιταφίου και θα χαθεί. Όμως τη νύχτα δεν τους πιάνει ο ύπνος, κι όταν δεν ονειρεύονται, τραγουδούν"...μου είπε η χαρακτηριστική φωνή τού Μάνου, του μοναδικού Μάνου...και με πήγε πίσω, πολύ πίσω, εκεί που δεν βλέπω να επιστρέφω σήμερα, θα μείνω εκεί γιατί ο κήπος αυτός ήταν κήπος της ευαισθησίας και των αδιάκοπων παλμών μιας καρδιάς και μιας άλλης που δεν χάθηκαν, χτυπούν τα φτερά τους ψηλά στον γαλάζιο ουρανό. Κοιτώ τα νεανικά πρόσωπα στις φωτογραφίες που εμπεριέχονται στο εσώκλειστυο βιβλιαράκι του ντιβιντί και αναρωτιέμαι, πού είναι αυτά τα πρόσωπα, που τόσες και τόσες συγκινήσεις μας πρόσφεραν, τόσο αθώο γέλιο, μα και τόση τρυφερή ρώμη...και προχωρώ μισός εδώ, μισός εκεί... "...πήρες απ' το καλοκαίρι στο μικρό σου χέρι το λαμπερό τ' αστέρι και πήγες σ' άλλη γη μ' όνειρα κι εγώ πηγαίνω να σε περιμένω νερό σταματημένο σε δροσερή πηγή. Πάει έφυγε το τραίνο, έφυγες κι εσύ σταλαγματιά χρυσή"... μου τραγούδησε για λίγο η αξέχαστη και αξεπέραστη Ζωή Φυτούση, και εγώ;, τι εγώ;, την κοιτούσα καθήμενη στη φωτογραφία και δάκρυ κύλησε ένα, μόνο ένα μαλαματένιο στο δεξί μου μάγουλο και ποτίζοντας τον πίσω κήπο άκουγα τη φωνή του Δημήτρη Χορν: "Αυτή η γειτονιά είναι για όλους ένα κλουβί, κανείς δεν ζει αληθινά αυτό που θα' θελε να ζει, γιατί τ' όνειρο είναι μια στιγμή κι όλες οι άλλες στιγμές απελπισία! Μέσα σ' αυτό το δρόμο γεννιόμαστε, ζούμε και πεθαίνουμε μαζί με μας και τα όνειρά μας, μαζί με μας και τα παιδιά μας. Γι' αυτό ένα πάρτυ σ' αυτό το δρόμο είναι κάτι πιο λυπηρό κι από το θάνατο, είναι ένα γραμμόφωνο που ολοένα ξεκουρδίζεται, δυο ιδρωμένα χέρια στο άσπρο φόρεμα ενός κοριτσιού, ένας σκύλος που απορεί, ένα ποτήρι αδειανό, στην άκρη της αυλή μου, μια κόκκινη κορδέλλα στα μαλλιά της, ένας κρυφός αναστεναγμός, ένα αρπαχτικό βλέμμα θηρίου που δεν τολμάει ν' αγγίξει, ένα κλουβί στην πόρτα σου μ' ένα πουλί που κοιμάται . Γι' αυτό ένα πάρτυ στο δρόμο των ονείρων είναι στιγμή πιο θλιβερή κι απ' τη στιγμή των ονείρων, είναι ένα ξέφτισμα ζωής, ένα παιχνίδι χάρτινο στα χέρια των αγγέλων. κοιτάχτε τούτο το κλουβί, είναι λιγάκι πιο μεγάλο απ' την καρδιά μου, κι όμως δεν μπορεί να χωρέσει την αγάπη μου. Κοιτάχτε και τούτο το κορίτσι, θα του χαρίσω το κλουβί κι ένα τραγούδι θα μου πει για το πουλί που χάθηκε, για το πουλί που πια δεν ζει"... Και ο Μάνος αποσώνει το αυθεντικό λαϊκό χορόδραμα Οδός Ονείρων: "Εδώ τελειώνει η μουσική για την Οδό Ονείρων. Εδώ τελειώνουν τα όνειρα που μου δανείσατε εσείς οι ίδιοι μια βραδιά, δίχως να το γνωρίζετε. Τώρα είναι αργά κι όλοι οι φίλοι μου έχουν αποκοιμηθεί. Εγώ αθεράπευτα πιστός σ' αυτό το δρόμο, θα ξαγρυπνήσω ως το πρωί για να μαζέψω τα καινούρια όνειρα που θα γεννήσετε, να τα φυλάξω και να σας τα ξαναδώσω μιαν άλλη φορά πάλι σε μουσική. ΚαληΝύχτα"... και εγώ;, τι εγώ; να, ας πούμε σαν παιδί ονείρων- όνειρα που χάλασαν ή χάθηκαν ή που δεν προβλήθηκαν στην οθόνη του πίσω κήπου, κήπος κρυψώνας του κοριτσιού, κορίτσι που χάθηκε αφήνοντας πίσω του το επόμενο προανάκρουσμα: "...σας είχα πει πως θα ξαγρυπνώ έξω από τα σπίτια σας για να μαζεύω τα όνειρά σας. Τώρα κουράστηκα. Εσείς είτε ονειρεύεστε είε όχι, μπορείτε και ζείτε χωρίς εμένα.. Δεν ανήκω ούτε στη ζωή σας, ούτε στα όνειρά σας" ...  Ερμή και Πάρι, μην σταματήστε στιγμή να ονειρεύεστε, μήτε στιγμή μην χάσετε την παιδικότητά σας και πάντα ερωτευμένοι με το κορίτσι που θα σας φύγει και με το κορίτσι που θα σας έρθει γιατί τότε, πώς θα συνεχίσουμε να ήμαστε παιδιά του Έρωτα και του Χατζιδάκι; Γιατί πώς αλλιώς θα μπορούμε να τραγουδάμε μαζί με τον Γκάτσο: "...Έτσι κοιμάται ολόγυμνη μέσα στις άσπρες κερασιές μια τρυφερή μου αγάπη. ΄Ενα κορίτσι αμάραντο σα μυγδαλιάς κλωνάρι, με το κεφάλι στον αγκώνα της γερτό και την παλάμη πάνω στο φλουρί της..."                         

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

Bre Ano-i-toi...

...δεν το ξέρετε, δεν το οράτε, δεν το βλέπετε, δεν το κοιτάτε, δεν, δεν, δεν ότι, με την φορολογία αυξάνεται η φτώχεια, αυξάνεται το όποιο προϊόν, αυξάνεται η ακρίβεια, λιγοστεύει η κατανάλωση, λιγοστεύει ο φόρος πρόσθετης αξίας, λιγοστεύουν τα κέρδη των όποιων επιχειρήσεων, μικρών-μεγάλων-έντιμων-ανέντιμων και μετά;, τι μετά;, τα πάπαλα μένουν μετά να εισπράξετε...και λίγα λόγια για τις τελευταίες ανα-ρυθμίσεις που έγιναν στο Ελληνικό χρέος/ζήτημα...τίποτα δεν έγινε ουσιαστικό για την εύπορη οικονομία και θα το δείτε, απλώς έδειξαν λίγη καλοσύνη καθολικής προέλευσης, (καλοσύνη με μαύρα νύχια και μπόλικη διαστροφή-, όχι πως η ορθόδοξη θα ήταν καλύτερη, όχι, αλλά επειδή έχει μείνει στο μεταπρατικό στάδιο της οικονομίας: να νοικιάζει τα δήθεν δικά της οικήματα και οικόπεδα, να πυρπολεί τα δήθεν δικά της δάση- πάμπολλα τα παραδείγματα και μετά στα καμμένα δάση να χτίζονται αυθαίρετα μικροαστικού γούστου- πάμπολλα τα παραδείγματα και από εδώ προτείνω στον κο Ιερώνυμο, να μεταλλάξει την Ορθόδοξη Εκκλησία από μεταπρατική σε καπιταλιστική- δεν εννοώ νεο-φιλελεύθερη- έτσι μπορεί να γλιτώσουν μερικά στρέμματα δάσικής έκτασης), που επεξέτειναν τον χρόνο αποπληρωμής με λιγότερο επιτόκιο...όμως, αν υπολογίσουμε τα πρόσθετα χρόνια με το νεοκαθορισθέν επιτόκιο- τα ίδια χρήματα θα εισπράξουν οι τοκογλύφοι...μόνο αν, το επιτόκιο κατέβαινε στο 2%, μόνο αν, μας χαριζόταν το 30% του συνολικού χρέους, (μια και ήδη έχουν κερδίσει αρκετά), και μόνον όταν δημιουργόταν μια νέα Τράπεζα Επενδύσεων και όχι Τράπεζα αφαίμαξης και ξεπουλήματος της όποιας περιουσίας διαθέτει ακόμα αυτός ο έρημος χώρος, η οποία Τράπεζα θα χρηματοδοτούσε Έλληνες επιχειρηματίες και όχι Foreingners- μη νομίσετε πως είμαι ενάντια στους Foreingers, αλίμονο, αφού πιστεύω και στον Ξένιο Δία, όχι, αλλά Αν δεν χρηματοδοτηθούν Έλληνες επιχειρηματίες τότε θα χρειαστεί να δανειστούμε ξανά διότι, τα κέρδη θα τα καρπώνονται οι Γερμανοί, οι Ολλανδοί, οι Αμερικανοί, οι Εβραίοι, και έτσι η "πραγματική οικονομία", όπως αρέσκεται να λέει ο μισητός στους Θεούς μου, Ευ. Βενιζέλος, αντί να είναι Εν Τω Τόπω θα είναι Εκτός Τόπου και έτσι πάντα θα είμαστε χεωμένοι, γκεγκε τώρα...τι τώρα, ε, να, τώρα θα ξανά κερδίσουν οι τράπεζες, οι τοκογλύφοι, οι αγορές...μα ποιες είναι αυτές οι αόρατες αγορές;, ποιες είναι;, γιατί κανείς δεν τολμά να τις ονοματίσει; Δηλαδή μπορώ να πω ότι μία από αυτές τις αγορές ανήκει στο Σόρος;, μήπως ή όχι; Ελάτε κε Χριστοδούλου, πρώην υπουργέ οικονομικών, λύστε μου την απορίαν ετούτην...είναι δηλαδή αγορές ανοιχτές, αλλά ανεξέλεγκτες τοκογλυφικών κέντρων;, "ναι";, μου λέτε;, "και με πράκτορες μάλιστα σκορπισμένους ανά τον κόσμο;", δηλαδή μπορεί και εγώ να φιλοξενώ έναν πράκτορα και να μην το ξέρω;...θα συνεχίσω, πάω να λουστώ, μόλις γύρισα από τον κουρέα, έναν καταπιεστικό κουρέα, μισή ώρα να με πιλατεύει γιατί δεν μπορούσε, όπως έλεγε, να κόψει μια τρίχα λόγω του ιδρώτα μου και τον άκουγα να μιλά στην τρίχα: που είσαι βρε δαιμονισμένη μικρότριχα και πας από εδώ και πας από εκεί;, στάσου ένα λεπτό ακίνητη να σε ψαλλιδίσω και φυσικά φλύαρο, αλλά...καλός, με κουρεύει όπως θέλω να κουρεύομαι...τρίχες δηλαδή οι ανα-ρυθμίσεις στο Ελληνικό οικονομικό ζήτημα...και μια συμβουλή: μην παίζετε χρηματιστήριο, θα το δείτε, σε 15 το πολύ ημέρες θα ξανά πέσει, θα σας τ' αρπάξουν πάλι οι εξωθεσμικοί, αυτά τα τσογλάνια που το φουσκώνουν- όπως επί των ημερών του Σιμήτη και του Παπαντωνίου- αυτοί θα το ξεφουσκώσουν...
(...το κουκούτσι μυαλό του κου Ραγκούση και αυτό ραγισμένο...)         

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

Ο Henry Miller λέει:

"Ο Έρωτας είναι ένας από τους 9 λόγους το να εύχεσαι την μετεμψύχωσή σου... οι υπόλοιποι 8 είναι ασήμαντοι"
...ιδιαίτερα όταν κάποιος ήταν/είναι ερωτευμένος με αυτό το θείο πλάσμα, την Ava Gardner, όπως εγώ π.χ., και μια σύμπτωση: και ο Miller και η Gardner και ο Σ.Β.Σκοπελίτης είναι Αιγόκεροι και, καθώς επιρρεπείς σε ό,τι έχει Χάρις και Βλέμμα και αλήθεια, πώς να τα βγάλουμε πέρα εγώ και ο Miller, (μην νομίζετε ότι έχει πεθάνει ο Miller), με τους 134 πιθανούς οργασμούς που δύναται να σκαρφαλώσει η ερωτευμένη γυναίκα σε μια ώρα ενώ, ο άνδρας μόνο σε 16 εκσπερματώσεις...και τώρα news of the world: πριν  μία ώρα εψόφησαν ψόφο εκκωφαντικό και μαρτυρικό...ξέρετε ποιοι, ε, να, όσοι κερδίζουν χρήματα από τα χρήματα των χρημάτων ω χρημάτων χρήματα τα χρήματα χρήματα χρήμα "Χρη"...είδατε από που παράχθηκε η σημερινή σημασία τού χρήματος;, ουφ, πέρασε κιόλας ένα λεπτό, άρα μέσα μου, δηλαδή στους όρχεις μου, παράχθηκαν 50 χιλιάδες σπερματοζωάρια...και πού να τα πάω αυτά τα γαμημένα ευφυή σπέρματα που φυσιολογικά αναπαράχτηκαν;......(όλη αυτή την ώρα ξύνω τη δεξιά παρειά τού προσώπου μου να βρω λύση), τη βρήκα! θα τηλεφωνήσω τον Woody Allen, τον Phillip Roth, τον D. Strauss-kahn, και οι τρεις τους Εβραίοι, πράγμα που σημαίνει ότι έχουν άμεση και απόλυτη σχέση με το χρήμα και τα σπερματοζωάρια- το έχει αποδείξει ο βίος τους, άρα η εμπειρία τους μου είναι αναγκαία και θ' ακολουθήσω ό,τι μου πουν με το νι και με το σίγμα, το πιο πιθανό βέβαια είναι να μου πούνε: "fuck you and bring the money that you owe to us", καθότι οι Εβραίοι ξέρουν μονάχα δύο λέξεις: "Fuck and Money co.", ναι, ναι, αυτό θα μου πούνε, άρα καλά κάνω και λέω: μην κάνετε δουλειές με Εβραίους, ή θα σας γαμήσουν, δηλαδή ξεγελάσουν όπως η ομάδα Πασόκ και οι λιγοστοί οπαδοί της πια στο Πασοκιστάν, ή θα πάρουν τα λεφτά σας...μα τι λέω, ήδη μας τα πήραν, ήδη μας ξεγέλασαν...και τι να τα κάνω τα σπέρματα της ευφυΐας μου;, γαμήσε τα, τσαλαπάτησέ τα, φτύστα... πάω ν' αγοράσω γάλα και γιαούρτι, (βιολογικά πάντα και όχι υποπροϊόντα της Mosanto γιατί είμαι πολιτισμένος), με αόρατα χρήματα, να κάτι που δεν μπόρεσαν να επινοήσουν και μήτε ν' αποδεχτούν οι Εβραίοι: το αόρατο χρήμα, και ποιο είναι αυτό;, το ανθρώπινο ερωτικό βλέμμα, χαίρε Miller, Gardner, Fellini ευγενικές ερωτικές αθάνατες παρουσίες...          

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

Η Χάρις Αλεξίου το 1985...

...τελείωσε ένα μικρό κείμενο με τίτλο: "Η Ατέλειωτη Λέξη" που εκδόθηκε από τις εκδόσεις "Γνώση" το 1989, εγώ τότε ήμουν στο Παρίσι και ήταν αδύνατο να το γνωρίζω, τα χρόνια πέρασαν δίχως να πέσει στο βλέμμα μου αυτό το ταπεινό βιβλίο, την περασμένη όμως Κυριακή που πήγα στα εγγόνια μου, στη Βάρη το βρήκα να κείται πλαγιαστό σ' ένα ράφι της βιβλιοθήκης του γιου μου...το πήρα ευλαβικά και αυτό γιατί είναι μικρό βιβλίο 20 σελίδων διαστάσεων 16,5 Χ10 εκ., έτσι με περίσσια απορία το άνοιξα...ως προμετωπίδα είχε το παρακάτω, εξαίρετο για μένα, πεντάστιχο:

"Κι ένα βράδυ,
την ώρα που οι άνθρωποι
κοιμόντουσαν,
άνοιξαν τις πόρτες
κι έφυγαν όλοι μαζί."

...απομακρύνομαι από αυτό και πηγαίνω στο δίστιχο του Μικελάντζελο από το σονέτο ΧΧVIII,

"La vita del mio amor non e il cor mio,
Ch' amor, di quel ch' io t' amo, e senza core"
"Τη ζωή του ο έρωτάς μου δεν την παίρνει από την καρδιά μου,
αγαπώ τον έρωτά μου δίχως την καρδιά μου".

Φαίνεται ανακόλουθο;, παράδοξο;, παράλογο;, τίποτα από όλα αυτά, ο Μικελάντζελο όταν το γράφει είναι ερωτευμένος βαθειά μ' Εκείνη που δεν δύναται να την ερωτευτεί με την λειψή επίγεια καρδιά του και ώφειλε να σταθεί απόμακρα από αισθηματολογίες και όπως σημειώνει ο Walter Pater: "...διότι η ισχύς της εξωτερικής πραγματικότητας είναι χαλαρή και αβέβαιη", και τότε γίνεται αναγκαίος, "...ο κυριαρχικός τόνος της γαλήνης και της στοχαστικής γλυκύτητας". 
Γαλήνη και στοχαστική γλυκύτητα...πόσοι άραγε έχουν νιώσει παρόμοια συναισθήματα απέναντι σ' έναν έρωτα που, οι ίδιοι θεωρούν τον εαυτό τους αδύναμο να του χαρίσουν εκείνα που του αξίζουν;, πόσοι άραγε;
Βέβαια, μπορεί η πεζή ψυχανάλυση ν' αποφανθεί ότι, ο Μικελάντζελο έπασχε από ανικανότητα ή ψύχωση ή από αφροδίσιο νόσημα ή από προστάτη κ. ά. αρλούμπες...η ψυχανάλυση υποβιβάζει το Πνεύμα και τη Μεταφυσική, αν δεν τα αρνείται εντελώς- μακριά από τους ψυχαναλυτές, δεν λέω το ίδιο για τους ψυχιάτρους, αυτοί έχουν έναν λόγο ύπαρξης- υπάρχει ο ασθενής που παίρνει τα βότσαλα για πουλιά επειδή μπορεί να τα πετάξει...    
Απομακρύνομαι και πάω σ' εκείνους τους λίγους που γνώρισα στην πολυκύμαντη ζωή μου, οι οποίοι είχαν μια ιδιαίτερη Χάρις, γυναίκες/άνδρες, (φυσικά περισσότερο γυναίκες, για να μην παρεξηγηθώ, όχι πως νιώθω αμήχανα ή εχθρικά απέναντι στην ομοφυλοφιλία, διόλου), Χάρις, την οποία πίστευα πως μόνο εγώ την ξεχώριζα και ήθελα με κάθε τρόπο να την απολαύσω πλησιάζοντάς την γαλήνια για να αισθανθώ την αύρα της με όλες μου τις αισθήσεις στην ακμή τους και να την απαθανατίσω με την λειψή φωτογραφία- οι αισθήσεις όμως;, πού τη διαφυλάσσουν την αύρα της Χάρις;, πού αλλού από την καρδιά τους, σε αυτή την έρημο που όλα τα χωρά και τίποτα δεν χωρά...αυτή λοιπόν η Χάρις μ' έχει κρατήσει και στηρίξει πολλές φορές όρθιο και ζωτικό και, κατά έναν περίεργο λόγο(;) όταν βρισκόμουν/ βρίσκομαι σε δυσάρεστες και δύσκολες καταστάσεις-, σε άλλες ήμουν/είμαι ο υπαίτιος από άδοξες συμπεριφορές και άλλοτε εξαιτίας της χαλαρής και θνησιγενής πραγματικότητας που δεν δύναται να χωρέσει τη δική μου Αλήθεια, Αλήθεια που γεννιέται από τη Χάρις Εκείνης/Εκείνου...

αλλά, αλλά, αλλά σε αυτόν τον μίζερο χώρο, που δεν ξέρω πότε θα γίνει Τόπος του καθενός όπου, ο καθένας θα διαβιεί αυτή τη συντομία με το Είναι του, συντομία που τη λέμε ζωή, δίχως κανέναν φόβο στην ψυχή του, δίχως ίχνος υποκρισίας στις συμπεριφορές του, δίχως "θεληματική κατάθλιψη", (Δάντης αυτό), δίχως μιζέρια στη φανέρωση των αγαθών αισθημάτων του ή του απερίγραπτου μίσους του-, το αποδέχομαι το μίσος, όχι γιατί, υποτίθεται, πως είναι η άλλη πλευρά της αγάπης, όπως θέλουν να πιστεύουν οι περισσότεροι, αλλά γιατί το μίσος φανερώνει σθένος, κλέος και ειλικρίνεια...και πέστε μου πώς είναι δυνατόν να μην νιώθω μίσος για τον Πρωθυπουργό σας και για όποιον άλλον έχει βλάψει/βλάπτει τον Τόπο μου;...

...έτσι λοιπόν όταν συναντούσα τη Χάρις η καρδιά μου γέμιζε για καιρό και βάδιζα χαρούμενος, άσχετα αν τις περισσότερες φορές καθόμουν και τη θαύμαζα από μακριά με βλέμμα κρυφό και αλίμονό μου όταν έπεφτε στην αντίληψή της βλέμμα μου ενοχλητικό, ευθύς το απέστρεφα κοιτώντας κάτω πολύ κάτω καταγής και σέρνονταν το βλέμμα μου σε αλλότρια πεδία, έτσι είναι: η Χάρις, άλλοτε σου χαρίζεται απλόχερα- μου έχει συμβεί -και άλλοτε δυσανασχετεί και ίσως αναίτια...
Η Χάρις- αν μας δοθεί η Χάρις -είναι το κλειδί που ξεκλειδώνουμε δωμάτια της καρδιάς μας που έμεναν σκοτεινά ή εν υπνώσει-, είναι μια αφύπνιση αισθήσεων, μια εξάρθρωση της τακτοποιημένης αισθηματικής μας κατάστασης, άλλωστε και ο Ποιητής δεν έγραψε;
"Να μου δόθει η χάρη να μιλήσω απλά"...καιρός να γυρίσουμε στους Ποιητές, καιρός να μην μας ξεφεύγει η Χάρις των Κοριτσιών και των Εφήβων...το έγραψα για το κορίτσι με τ' όνομα Ν.Π.
...το λατρεύω αυτό το γλυπτό του Rodin, ο τίτλος του είναι: "Το αιώνιο είδωλο"...           
                               




    

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

Selective Default II...

"Επιμένει, (ο κος Σαμαράς), στη χρήση του όρου «επιλεκτική χρεοκοπία» -που από την πρώτη στιγμή απέρριψα και ζήτησα να μην χρησιμοποιείται ως ανακριβής και παραπλανητικός- μεταφράζοντας τον αγγλικό όρο selective default που έχει τελείως διαφορετικό περιεχόμενο και μετατρέποντας τον όρο αυτό σε δήθεν πραγματική χρεοκοπία! "
Tο παραπάνω: Ευ. Βενιζέλος...
Άνοιξα το λεξικό Chambers στη λέξη: default και να η ερμηνεία: "to fail to do what one should do, especially to fail to pay what is due"...άνοιξα και το λεξικό Oxford και να η ερμηνεία: "fail to fulfil an obligation, esp. to pay money"...
(...τη φωτογραφία τη δανείστηκα από τον ηλεκτρονικό τύπο του ΣΚΑΙ, όνομα φωτογράφου δεν υπήρχε, ζητώ συγνώμη για τη χρήση, αλλά είναι μία από τις λιγοστές προσωπογραφίες πολιτικού που, κατά τη γνώμη μου ταυτίζεται και με την ουσία της μορφής, αν ζούσε ο Francis Bacon, είμαι σίγουρος πως αυτή τη φωτογραφία θα χρησιμοποιούσε για πίνακά του, αλλά τώρα πια οι ζωγράφοι ζωγραφίζουν τη ζωγραφική...)  

Ωραία, και αν δεν είναι αυτό, τότε ποιο είναι αυτό το: "τελείως διαφορετικό περιεχόμενο", γιατί δεν μας το εξηγείτε να το μάθουμε και εμείς οι αγράμματοι, πάντως η δική μου ερμηνεία είναι η παρακάτω... εντάξει, δεν είναι απόλυτη χρεοκοπία, είναι μέρος της χρεοκοπίας της collateral χρεοκοπίας, δηλαδή, είμαστε χρεοκοπημένοι αλλά μην το λέμε γιατί δεν θα μας δανείζουν άλλα χρήματα αυτοί που μας χρεοκόπησαν διότι αυτοί που μας χρεοκόπησαν δεν εγνώριζαν μέχρι πού μπορεί να φτάσει σε βάθος η χρεοκοπία μας και Ω! της χρεοκοπίας πολιτική...κατάλαβα, κατάλαβα, απλώς οι δανειστές-τοκογλύφοι επιλέγουν ένα μέρος του χρέους ως αδύνατο να αποπληρωθεί και μας το χαρίζουν, έτσι δεν είναι κε Βενιζέλο;, μας το χαρίζουν!!!, θα μας χαρίσουν μέρος των εκκωφαντικών τόκων, των ανάλγητων τόκων, των σπαραξικάρδιων τόκων και ένα μικρό, τόσο-δούλι micro αμάουντ of the λόουν για να μην το ακούσει η Αμερική- η πιο χρεομένη χώρα του κόσμου που απειλείται με στάση πληρωμών ότι είμαστε στο χείλος του απόγκρεμου- ναι, υπάρχει και ο απόγκρεμος, δηλαδή τον βλέπουμε από κάτω... 

Υ.Γ.
...και καλά έκανε, (αν πράγματι το έκανε), ο κος Σαμαράς και έφερε σε δύσκολη θέση την κα Κλίντον, όπως ακριβώς είχε φέρει σε δύσκολη θέση τον κο Κλίντον ο τότε εν-Τόπιος πρόεδρος της Δημοκρατίας κος Στεφανόπουλος...μα το έχω πει, το έχω γράψει πολλές φορές: ο Ελλαδικός χώρος για να γίνει Τόπος-Κράτος πρέπει να κυβερνηθεί από εν-τόπιους ή Ντόπιους και Ντόμπρους πολιτικούς... και κάτι άλλο κε Βενιζέλο, επειδή έτυχε να δηλώσω ότι είμαι φωτογράφος και ως τέτοιον ανόητον μοι απεδέχθη η ακοινώνητη και απαίδευτη κοινωνία μας- σας λέω ότι η παραπάνω προσωπογραφία σας δεν σας κολακεύει διόλου και την επόμενη φορά που θα σταθείτε μπροτά σε φωτογραφικό φάκο να πείτε στον φωτογράφο να σας φωτίσει, είτε από αριστερά είτε από δεξιά, ποτέ από πάνω, ποτέ από κάτω, ποτέ ολοσχερώς, (ανφάς), με αυτόν τον τρόπο θα παύσετε να δίνετε την εικόνα του φονταμεταλιστή πασόκου...

μετά Τιμής Σ.Β.Σκοπελίτης...           

Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

Όποιος νιώθει βαθιά μέσα του...

...μιαν αδικία, δεν γίνεται να την επανορθώσει, δεν ζητώ συγχώρεση, απλώς αφηγούμαι συμβάντα της ζωής μου για να μάθω αν ήταν αληθινά ή ψεύτικα"  Από τον "Κότσυφα" του Robert Musil...
Στ' αλήθεια, είμαστε εμείς οι ίδιοι όταν μας συμβαίνει κάτι ουσιαστικό-δυσάρεστο ή ευχάριστο -ή ένας περαστικός εαυτός; Είμαστε εμείς όταν πράττουμε μη γνωρίζοντας ότι με την πράξη μας, λόγω έλλειψη εμπειρίας, ανοίγουμε φαρδιά τάφρο μπροστά μας; 
Πόσο σίγουροι είμαστε όταν, αποφασιστικά λέμε στον εαυτό μας: εμείς προκαλέσαμε το ευχάριστο ή το δυσάρεστο γεγονός στον άλλον-, εκείνος ο άλλος που μας εξαντλεί με τις ευχαριστίες του ή μας εξουθενώνει με το βάρος τού ενοχικού φορτίου; 
 Δεν μιλώ για πράξεις ενοχής, απλά αναρωτιέμαι για τις πράξεις εκείνες που υποτίθεται η συνείδησή μου βρισκόταν εν εγρηγόρση. Μα βρισκόταν εν εγρήγορση ή ήταν υποχείρια της συνείδησης τού άλλου;
Αστεία ερωτήματα, διότι έφτασα να πιστεύω πως ποτέ δεν είμαστε αυτοί που πιστεύουμε ό,τι είμαστε, πότε δεν είμαστε ό,τι υποθέτουν οι άλλοι ό,τι είμαστε και για έναν λόγο, που τον βρίσκω θεμελιώδη για την όποια σχέση: αν ο ένας βρίσκεται στη διαδικασία του "υποθέτειν" και ο άλλος στη διαδικασία της "πρόθεσης", ποιο θα μπορούσε να ήταν το κοινό τους σημείο προσέγγισης;, κανένα, γιατί άλλο η "πρόθεση", (εκείνος που βρίσκεται σε συνεχή "καταστασιακή πρόθεση" αναπροσαρμόζει τις προθέσεις του ανάλογα με τις συνθήκες), και ο άλλος που βρίσκεται σε κατάσταση τού "Υποθέτειν", όπου όλα δύναται να είναι υποθετικά...το διάστημα που τους χωρίζει είναι μεγάλο και, "υποθέτω", Λακανικό χωρίς φυσικά ίχνος "προθεσικής" κατάστασης. 
Έχω παρατηρήσει πως, άλλοτε βρίσκομαι σε κατάσταση Υποθετική για τα πράγματα και για τους άλλους, και άλλοτε σε κατάσταση Πρόθεσης- Ένα όμως είναι το σίγουρο: η Σιωπή... αυτή η όμορφη λεπτή στο σώμα και στα αισθήματα Κόρη, φτάνει στον Ψυχικό μου Τόπο πάντα απρόσμενα και πάντα στην ώρα της- η ώρα της δεν μου ανήκει από την αρχή, δεν μπορώ να ορίσω εγώ την αναγκαία άφιξή της- η άφιξη τής Σιωπής είναι, η μόνη Αναγκαία Άφιξη- έτσι το θωρώ και έτσι το αποδέχομαι και δεν εννοώ διόλου τον θάνατο μου- ο Θάνατος δεν είναι η Σιωπή μου, ο Θάνατος είναι η Παύση μου από Κάπου, αυτό το Κάπου το λέμε: Ζωή-, για μένα η λέξη "Ζωή" μπορεί ν' αντικατασταθεί με τη λέξη: "Κάπου", ποιος μπορεί να αμφισβητήσει τον Ψυχικό μου Τόπο ο οποίος διαμορφώνει τη Γλώσσα μου
Και για να μην παρερμηνευτώ, (ως "Συγχρονισμένος Αιώνιος", το πρόθεσα ως γλωσσική αρλούμπα και αναφέρεται στον Χ/Κυριάκο Γκίγκα- εύχομαι να μην ανήκει η πρόταση στον κο Κουτσουμάλη, γιατί άμα ανήκει τότε σίγουρα δικαιώνεται ως υπουργός του επαγγελματικού πολιτισμού ο κος Γερουλάνος), και για να μην παρερμηνευτώ λοιπόν, όταν αναφέρομαι στον Ψυχικό, δεν εννοώ τον Ψυχολογικό-, Ψυχολογικό Χώρο έχει ο πρωθυπουργός σας Γ. Παπανδρέου, όχι Τόπο, για αυτό και, πατά πότε εδώ, πότε εκεί, πότε βρίσκεται αιωρούμενος, πότε σε ελεύθερη πτώση, πότε σοσιαλιστής, πότε νεοφιλελεύθερος, πότε πατριδοκάπηλος, πότε εκβιαστής, πότε προδότης, πότε ψεύτης και, (πιστέψτε το, πότε σπαρακτικά ειλικρινής εν τη βλακεία του- λέει κάτι αλήθειες που, και ο πλέον ειλικρινής και άφοβος άνθρωπος δεν θα τολμούσε να πει)-, Τσαλαβούτας αλλιώς, και για να ξεκαθαρίσω το τοπίο: μπορείτε να φανταστείτε τους: Πάγκαλο και Βενιζέλο χωρίς χώρο;
Anyway, η ψυχολογία αναφέρεται πάντα σε σχέση με τον Xώρο, και το Ψυχικό πάντα με τον Τόπο
το πιατάκι των πολιτικών...
Οι ψυχολογικά απροσάρμοστοι χρειάζονται χώρο, π.χ. τον πολιτικό.
Οι ψυχικότροποι δεν χρειάζονται: ΕΧΟΥΝ τόπο- τον Πολιτισμό.                   


  

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2011

Κε Βενιζέλο υπουργέ και αντιπρόεδρε...

...είμαι άνεργος αλλά επειδή έχω σπουδές dεdέκτιβ, μήπως θα υπάρξει καμιά θεσούλα και για μένα στα νέα σώματα για τη πάταξη της φοροδιαφυγής από τους ιδιώτες;, μ' εμένα να είστε σίγουρος πως θα παταχθεί η φοροδιαφυγή απ' όπου και αν αυτή η πόρνη που εκπορνεύει και τα υγιή μυαλά προέρχεται, ακόμα και από αξιωματικούς της όποιας διοίκησης, του όποιου Γενικού Γραμματέα, του όποιου βουλευτή, για αυτό και σε αυτό το σημείο αναρωτώ: υπάρχει περίπτωση να προσληφθώ;, μπορώ να στείλω επιστολή δακρύων στον κο Σόϊμπλε, άσχετα αν τον αντιπαθώ διότι τη μια λέει το ένα, τη μια πράττει το άλλο, τη μια ξελέγει το ένα, την άλλη αναδιατυπώνει μια παλιά του δήλωση/θέση, δεν έχει σημασία, έχει σημασία;, όχι! οι πολιτικοί δεν έχουν γλώσσα, εννοώ σταθερής επικοινωνίας, γλώσσα όμως ως όργανο έχουν/ έχετε για τη γεύση και για τις μπορμπολίθρες εντός μιας πισίνας που, ανάλογα το γήπεδο όπου τεκταίνονται τα ελεεινά συμβάντα, αυτή αλλάζει διαστάσεις με επακόλουθο να αλλάζει και η γλώσσα της μη σταθερής επικοινωνίας-, στην επιστολή θα του γράφω να σας τηλεφωνήσει ειδικά για την περίπτωσή μου...λοιπόν, υπάρχει περίπτωση να προσληφθώ;, αν ναι, θα σας είμαι ευγνώμων, όμως δεν είμαι οπαδός της ποδοσφαιρικής σας ομάδας, αντίθετα ανήκω στο απέναντι γήπεδο-, αυτό όμως, θέλω να πιστεύω, λόγω του κοιμισμένου πολιτισμού που σας κατοικεί, να αφυπνιστεί από στιγμή σε στιγμή και να ορθωθείτε ως ΦιλΕΛΛΗΝ και όχι ως ανθΕΛΛΗΝ, ότι μπορείτε να το ξεπεράσετε αμοίβοντας με με τον μισό μισθό των άλλων dεdεκτιβς διότι θέλω να συμμετάσχω στην οικονομία των κρατικών δαπανών του ανύπαρκτου αυτού κράτους αλλά του υπαρκτού σοσιαλισμού του Πασοκιστάν... αντιπαρέρχομαι το νέο σλόγκαν: Μεσο(μ)πρόθεσμο ή Χρεοκοπία, σαν να λέτε: "ντορβάς ή πείνα", έτσι δεν είναι; Εσείς θα πεινάσετε αν δεν λειτουργήσει το εμπρομεσο(μ)πρόθεσμο; Φυσικά όχι, και μήτε ξέρετε ότι δίπλα στο κάθισμά σας πεινούν πολλοί, και γιατί να το ξέρετε;, Μαρξιστής δεν είστε, μήτε εγώ, είστε όμως παγκοσμιοποιϊστής, από το νέο -ισμό, Παγκοσμιοποι-ισμός, είναι μία νέα μορφή τέχνης- το να χώνει το χέρι ο άτιμος καλλιτέχνης στην τσέπη του συλλέκτη επενδυτή, διότι καθαροί φιλότεχνοι στη χώρα του Πασοκιστάν μετριούνται στα πέντε δάχτυλα των όποιων άκρων θέλετε, και να τον ξαφρίζει δίχως να του εκχωρεί κανένα έργο ή το πολύ-πολύ την περιγραφή του έργου ή το πολύ-πολύ ένα έργο που δεν αξίζει πεντάρα- τι όμορφη αλήθεια λέξη: πεντάρα-, ε, λοιπόν, αυτή η πεντάρα, ως λέξη, αξίζει πολύ-πολύ περισσότερο από πολλούς-πολλούς ειδήμονες και επαΐοντες και ειδικούς και φαρισαίους...λοιπόν, ζητούνται πράκτορες, καταδότες, δωσίλογοι, οι οποίοι θα έχουν το δικαίωμα να εισβάλλουν σε κάθε σπίτι έννομο ή παράνομο αδιαφορώντας για τον θεσμό περί Προσωπικών Δεδομένων- πάντα το Πασόκ ήταν εναντίον των θεσμών και υπέρ των απειλών και υπέρ των εκβιασμών και υπέρ των συνταγματικών πραξικοπημάτων- ελάτε, ελάτε, Κοινοβουλευτική Δημοκρατία έχουμε- ναι, αλλά πείτε το: εντός του ντορβά του ήπιου φασισμού, δηλαδή του κ(υ)νοβουλετηρίου.

Υ.Γ. Δεν πρόκειται να μαζέψετε τα λεφτά που θέλετε από τα μεσαία στρώματα της μικρής μας κοινωνίας, η μικρή μας κοινωνία υιοθέτησε τη Σιωπηρή Αντίσταση, τη μεγίστη των αντιστάσεων! Σιωπή, λέει, άστους να λένε και να εκβιάζουν...
...ένα κοράκι σε μορφή χαρταετού πετάει στον Λυκαβηττό, μπορείτε να το πιάσετε;...    

Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011

Selective Default...

Υπουργός Οικονομικών κος Ευ. Βενιζέλος: «…το selective default δεν είναι ένα πραγματικό γεγονός αλλά, στην πραγματικότητα είναι μία αξιολόγηση. Είναι ένα επίπεδο αξιολόγησης το οποίο βεβαίως τοποθετείται κάτω από τα επίπεδα τα οποία συνήθως χρησιμοποιούνται, αλλά δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να μετατρέπουμε μία πρόσληψη -μία perception αν μου συγχωρέσετε την έκφραση- με μια πραγματικότητα και δεν πρέπει να μετατρέπουμε την εκτίμηση ή την πρόσληψη σε αυτοτροφοδοτούμενη προφητεία».

...και να η εικόνα χωρίς εικόνα ή η εικονική πραγματικότης κατά πλάτος, κατά μήκος, κατά ύψος, κατά βάθος και κατά 5ης διάστασης: της βλακείας των εγκληματιών... 
...τα πράγματα δεν είναι όπως λέγονται, τα πράγματα έχουν τη δική τους γλώσσα που δεν την ξέρουμε για να μιλήσουμε από τη μεριά τους για μας και όχι για αυτά, τα πράγματα δεν είναι όπως θέλουμε να είναι, τα πράγματα έχουν την κρυφή τους απόμορφη μορφή, τούτα τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται γιατί είναι πίσω από εκείνα τα πράγματα που κρύβονται πίσω από τη ράχη των άλλων πραγμάτων που πλαγιάζουν πίσω από άλλα μικροειδή πράγματα τα οποία πράγματα ποτέ δεν είναι μπροστά σε άλλα μη πράγματα αλλά, αυτά τα μη μεγαλειώδη, δηλαδή τα νανοειδή είναι τα πραγματικά πράγματα τα όποια πράγματα ξεγελούν τα αόρατα πράγματα, τα οποία αόρατα δεν επιθυμούν διόλου να φανερωθούν αλλά, εντούτοις μένουν ορατές οι σκιές τους γιατί μόνο έτσι δεν θα υπήρχε η πιθανότητα να εξαφανιστούν όλα τα πράγματα και τα μπρος και τα πίσω και τα του ουαρανού και τα των βυθών των Ωκεανών, Ω Λωτρεαμόν, Ω Λωτρεαμόν-, οι σκιές αόρατων πραγμάτων φανερώνουν τ' ανύπαρκτα καλύπτοντας τα υπαρκτά όπως οι σκιές θέλουν να είναι ή να φαίνονται ως πράγματα, Ω, Ρεμπώ, Ω, Ρεμπώ, τα φαινομενικά νοσήματα δεν είναι φαινομενικές ιδέες πραγματικών πραγμάτων αλλά  προσλήψεις και αναπαραστάσεις καταθλιπτικών μυαλών και όχι ψυχών καθότι, η οποιαδήποτε ψυχική ασθένεια δεν προέρχεται από αδύναμη ψυχή αλλά από έλλειψη ορισμένων αόρατων ιστών και ενζύμων από τον εγκέφαλο, για αυτό το λόγο και εγώ ονομάζω τους ψυχασθενείς εγκεφαλασθενείς και ας πάει να λέει ό,τι θέλει η πραγματικότητα της αόρατης ψυχιατρικής, εδώ έχουμε βίτσια και βιτσιόζους που κρατούν στο φανερό τη φαινομενικότητα της φαινομενικότητας αόρατων πραγμάτων εν της πραγμάτωσής τους εν τοις πραγματοποσόστωσης, διότι δεν έχουν να κάνουν με τα όνειρα και τις φαντασιώσεις-, δεν εννοώ πιστών Θεού απάντων  μονοθεϊστών, δεν εννοώ των πεινασμένων σεξουαλικά, εννοώ εκείνων τις φαντασιώσεις, τις χωρίς αιδώ, περίσκεψιν, τιμιότης, αδελφότης, ισότης εντός της πραγματικής αληθινής αληθινότητας ορμώμενη εκ της αόρατης πραγματικότητας γιατί αλίμονο αν η Πατρίς εξωκείλει από τις άνωθεν επιταγές των κερδοσκόπων και τοκογλύφων και δύσμοιρων ευρωπαϊκών παιδίων, όχι, όχι ακόμα, δεν θα πούμε Αυνάν ακόμα, δεν θα δείξουμε αυτό που έχουμε δει εμείς οι Μύστες των Ιεροσολύμων και της κρυφής υπόγας...μα είναι η αλήθεια της πραγματικής πραγματικότητας εντός της αληθείας και επειδή όπου νάναι ψοφάμε ψόφον ελεεινόν και τρισάθλιον, ούτε άθλημα να ήταν ο ψόφος μας, αλλά πριν ψοφήσουμε θα πάρουμε πολλούς από εσάς που δεν θέλετε να δείτε την αληθινή πραγματικότητα εντός της δικής μας ακάθαρτης και μιαρής αληθινής πραγματικότητας, η οποία δεν είναι παρά η ανύπαρκτη selectivedefault...
...η ανύπαρκτη πραγματικότητα της αληθινής πραγματικής αλήθειας σε ποσοστιαίες διαστάσεις...              

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2011

Αυτοί οι άλλοι οι αόρατοι...

...μα παντα ορατοί πίσω από κάθε έγκλημα...

Ευ.Βενιζέλος: Ευχαριστώ πάρα πολύ τον Πρόεδρο της Κ. Ο. του ΣΥΡΙΖΑ τον κ. Τσίπρα, για την επίσκεψη. Είχαμε μία πολύ ουσιαστική, (ε, καλά, για καφεδάκι συναντηθήκατε), και σε βάθος, (το βάθος ποτέ δεν λείπει και ας μην ορίζονται ποτέ τα μέτρα), συζήτηση για τις εξελίξεις διεθνώς, στην Ευρώπη, την ευρωζώνη, (ευρωζώνη είναι έξω από την Ευρώπη) και την Ελλάδα, (η Ελλάδα είναι εκτός Ευρώπης και ευρωζώνης). Τον ευχαριστώ για τις απόψεις που διετύπωσε (...και όχι που κατέθεσε;). Χρειάζεται ψυχραιμία, χρειάζεται να εφαρμόζουμε με συστηματικό τρόπο και πειθαρχία το σχέδιο, (ποιο σχέδιο, ποιος ο τρόπος και ποια η εφαρμογή;) χρειάζεται εμπιστοσύνη στους χειρισμούς που κάνουμε ως χώρα (από ποιους χρειάζεται αυτή η εμπιστοσύνη και σε ποιους;). Έχει πολύ μεγάλη σημασία όλα να γίνονται σε κλίμα εθνικής ενότητας και κοινωνικής συνοχής, (την οποία εμείς άθελά μας διαλύσαμε), γιατί ο κάθε Έλληνας και η κάθε Ελληνίδα, (πάντα προηγούνται οι άνδρες στους αγενείς), πρέπει να κατανοήσει ότι όλα αυτά που συμβαίνουν στο μεγάλο γήπεδο της Ευρώπης και των διεθνών αγορών, (Ευρώπη και διεθνείς αγορές σμικρύνθηκαν σε γήπεδο) ευτυχώς ή δυστυχώς –και εδώ τώρα, (δηλαδή στην Ελλάδα μόνο ή διεθνώς;) ζούμε το δυστυχώς- επηρεάζουν τη ζωή, το εισόδημα, την περιουσία, την προοπτική, το δικαίωμα στην εργασία κάθε Έλληνα, κάθε Ελληνίδας και επηρεάζουν και το μέλλον των παιδιών μας (για όλα αυτά δυστυχώς φταίνε στο 80% οι ανόητες κυβερνήσεις του κόμματος όπου ανήκω σαν ο πλέον πιστός οπαδός του, καθότι το προβλέμμα μου ήταν στηλωμένο στο κάθισμα που τώρα κάθεται, μα ποιος κάθεται;, αν ναι, ο αόρατος μα πάντα ορατός πρωθυπουργός, αλλά τώρα που ανέλαβα εγώ, Ο Ευ. Βενίζελος όλα θα διορθωθούν, θα επιστρέψουν όλα στη θέση τους, όπως στο flashback στις κωμωδίες της δεκαετίας του ' 20). Εμείς έχουμε ένα εθνικό σχέδιο, (και σε αυτό το εθνικό ξεχαρβαλοσχέδιο έχει συμφωνήσει το συμβούλιο του κόμματος, το οποίο αποτελείται από 30 ανδρείκελα), έχουμε προτεραιότητες, τις έχουμε διατυπώσει, ξέρουμε ποιοι κίνδυνοι αυτή τη στιγμή βρίσκονται, (ποιοι και πού βρίσκονται αυτοί οι κίνδυνοι αφού τους ξέρετε;) όχι μόνο μπροστά σε μας αλλά μπροστά σε όλη την Ευρώπη, (Αχά, η Ευρώπη βρίσκεται σε κίνδυνο), και σε όλο τον κόσμο, (Αχά, και ο κόσμος βρίσκεται σε κίνδυνο) και νομίζω (όποιος νομίζει πίπτει ή εκπίπτει του λόγου του όταν έχει να κάνει με κρίσιμα ζητήματα) ότι μπορούμε να οδηγηθούμε σε ωφέλιμο αποτέλεσμα (ποτέ δεν οδηγούμεθα σε ωφέλιμο αποτέλεσμα, αλλά σε θετική γνώση και επίγνωση) μέσα από την κρίση (α, ναι το ξέχάσα: η κρίση αυτή ήρθε εξ ουρανού και καταπλάκωσε τα κεφάλια τους τα άδεια, και επειδή είναι άδεια τώρα είναι γηπεδοκέφαλοι, αλλιώς επιπεδοκέφαλοι). Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η κρίση λειτουργεί ως προοίμιο μίας λύσης, (μίας μόνον λύσης;) η οποία πάντα έχει πολιτικά χαρακτηριστικά και πρέπει να έχει πολιτικά χαρακτηριστικά.δώ τρελάθηκα, πήρα τα ελληνικά μου και τα πήγα στον κο Σιμήτη να μου τα ερμηνεύσει, καθότι πώς γίνεται τα πεπραγμένα στην υποτιθέμενη πολιτική, αν υφίσταται κάτι τέτοιο στην Πατρίδα Πασοκιστάν, να μην έχουν πολιτικά χαρακτηριστικά;, εκτός και αν υπαινισσόταν κάτι ώς τανκς ). 


Να το θυμάστε, ο άνθρωπος αυτός θα γίνει Πρωθυπουργός σας, δεν μιλά Ελληνικά, είναι αφασικός ρήτωρ, σαν τον Σιμήτη, μόνο που ο δεύτερος δεν ήταν ρήτωρ αλλά δυσλεκτικός τύπου αστού σοσιαλιστή, όπως για παράδειγμα, αστός σοσιαλιστής και Γενικός Διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ήταν ο Στρος-Καν, ενώ η Λεγκράντ, καθότι δεξιά και πιθανόν νεοφιλελεύθερη-, ξέρετε ο ΝεοΦιλελευθερισμός είναι η κομψή ονομασία τού εγκληματικού νομισματικού φασισμού, της ταιριάζει απόλυτα η θέση-, Ζήτω η σοσιαλίζουσα δημοκρατική Παγκοσμιοποίηση... 

Υ.Γ. Με τα "παχιά" μαύρα γράμματα η δήλωση του υπουργού Ευ. Βενιζέλου μετά τη συνάντησή του με τον κο Τσίπρα...   

Καλημέρα κε ΑλογοΣκούφη...

...καθηγητά των οικονομικών και της ατολμίας, θα ήθελα να μου πείτε, εμένα προσωπικά, γιατί πολύ ενδιαφέρομαι, δεν ξέρω τι κάνουν οι άλλοι, γιατί δεν τολμήσατε να βάλετε το μαχαίρι στο σάπιο και μαλθακό σώμα της ΜεταΠολιτευτικής οικονομίας και από τη στιγμή μάλιστα που καταγγείλατε τα λογιστικά κόλπα των κυβερνήσεων του Σιμήτη, (άλλος ένας φοβισμένος καθηγητής που πολλοί τον πίστευαν ως αστό σοσιαλιστή και που επί των ημέρων του, ο Καλατράβα, ο αρχιτέκτων δήλωσε ότι πρώτη φορά στην καριέρα του συνέβηκε τόση μεγάλη υπερκοστολόγηση έργου του, υπουργός Πολιτισμού ήταν τότε ο κος Βενιζέλος;, ο συνταγματολόγος, ο οποίος καταπάτησε το σύνταγμα ουκ ολίγες φορές και είναι ο συντάκτης του άρθρου περί ευθύνης υπουργών- εδώ γελάμε τόσο πολύ που πέφτουμε κάτω καταγής ξεκαρδισμένοι κωμικοτραγικά- και μια προφητεία: δεν πρόκειται ο Γ. Παπανδρέου να ηγηθεί το κόμμα του στις επόμενες εκλογές- τον φαντάζεστε να εκφωνεί από τα μπαλκόνια: λεφτά δεν υπήρχαν τελικά αλλά τα βρήκαμε στην πορεία προς τη διάσωση της αμερικανοεβραϊκής Πατρίδας;, όχι βέβαια, αλλά ο Βενιζέλος ναι, είναι το πιθανότερο, έτσι η σειρά καθώς προβλέπω είναι, Παπανδρέου, Σαμαράς, Βενιζέλος, μακρυγόρησα, πίσω η μαγνητοταινία- Κrapp), σχετικά με τα πραγματικά μεγέθη της ευτελισμένης μας οικονομίας; Γιατί δεν τολμήσατε, έστω εσωτερικές διαρθρωτικές, αλλιώς δομικές, αλλαγές ούτως ώστε να παύσει η έρημη χώρα μας να υφίσταται ως εφαλτήριο των κερδοσκόπων και τοκογλύφων;, μέχρι και ο Α.Α.Παπανδρέου, αλλιώς Αντρίκος, δηλαδή ο μικρός Βενιαμίν, συμβουλεύει, (ή και παίζει ο ίδιος;), διά της εταιρίας Unigestion, πιθανό branch της διεθνούς Εταιρειοκρατίας, στους τζογαδόρους παίκτες να παίζουν σε CDS, (τίτλοι χρεοκοπίας), διότι δεν πρόκειται για επένδυση, αλλά για τζόγο πάνω στη χρεοκοπία της πουτάνας σοσιαλίστριας Ελλάδας, (εγώ πάντα προφέρω: της ΕΛΛΑΔΟΣ, γιατί, της Ελλάδας ηχητικά με οδηγεί στο: της Πουτάνας), πουτάνα κάνατε την Ελλάδα σας, τη χώρα σας- εγώ αναφέρομαι πάντα στον Τόπο- και θυμήθηκα ένα άλλο οικονομικό έγκλημα επί των ημερών του Σιμήτη: την διέρρευση της πληροφορίας από μια τράπεζα που, εντελώς συμπτωματικά εργαζόταν συγγενικό πρόσωπο του τότε ανευθυνο-υπεύθυνου υπουργού οικονομικών, ότι η Πουτάνα Ελλάδα στην τάδε ημερομηνία θα προβεί σε υποτίμηση του νομίσματός της ...έτσι η Ελλαδίτσα μου στην αρχή έγινε πουτάνα, μετά κερκόπορτα και μετά αγελαδίτσα που, αντί για γάλα εκσπερματώνει χαρτονομίσματα προς ευχαρίστηση των ανικάνων ερωτικά, βιτσιόζων ερωτικά και οικονομικών δολοφονών ερωτικά-, σας ξανά ρωτώ κε ΑλογοΣκούφη καθηγητά οικονομικών, γιατί δεν γυρίσατε το κλειδί της εισόδου στο κλείδωμά της προς τη μεριά των κερδοσκόπων και τοκογλύφων;, γιατί; Ω! ναι, η Goldman Sachs, όπως και η Siemens είναι τα μεγάλα τσιμπούρια που ροφούν το αίμα των ανίδεων κατοίκων και όχι Πολιτών αυτού του Τόπου, εν ονόματι των μικρόνοων ιδεολογιών σας, των παρωχημένων σλόγκαν σας, χιχιχιχι, σας την έφερα, συνθημάτων εννοώ, αλλά επειδή εσείς προτιμάτε το σλόγκαν γιαυτό το χρησιμοποίησα...ναι, η Goldman Sachs έκλεισε τη συμφωνία της εξαγοράς του Ο.Τ.Ε. και έτσι η κερδοφόρος αυτή φλέβα του Τόπου μου πέρασε ολοκληρωτικά στα χέρια των Γερμανών για 381 εκατομμύρια ευρώ-, στο χέρι μας είναι να τον πτωχεύσουμε-, το ξανά γράφω: να παύσουμε να είμαστε συνδεδεμένοι, αλλιώς να συνδράμουμε στα κέρδη της D.Telekom, αλλιώς των ύπουλων Γερμανών, μόνο και μόνο για να φανερώσουμε ότι δεν μας λείπει η γνώση, η επίγνωση και η συνειδητοποίηση των σκοτεινών πεπραγμένων- έτσι δεν είναι κε ΑλογοΣκούφη σχετικά με τον Ο.Τ.Ε.;, την κερκόπορτα την ανοίξατε εσείς, καθηγητά της λογιστικής μαεστρίας...όσο για σας Φρύνη και Αριάδνη, αποφάσισα να επιστρέψω στη Μυτιλήνη ή μάλλον βαίνω προς την απόφαση αυτή-, γιατί εκεί, με τα χρήματα που μου απόμειναν, τα οποία είναι λίγα, θα μπορώ να ζω με λίγα κουκιά, λίγη φασολάδα, μπόλικη τομάτα και σαρδέλα, εκλεκτά τυριά, σε μια αποθήκη ή γκαράζ των 100 τετραγωνικών μέτρων με αρκετά χαμηλό ενοίκιο και τελειώνω με στίχους του W.H.Auden: "Αυτή η πόλη έχει 10 εκατομμύρια ψυχές, άλλοι κατοικούν σε μέγαρα, άλλοι σε τρύπες, δεν έχει θέση για μας αγάπη μου, δεν έχει θέση για μας". Οι σοβαροί Ποιητές λένε πάντα την Αλήθεια και φορούν παντελόνια με ψυχή και όχι κοντά παντελονάκια κλαυθμυρίζοντας για ένα gelati...

Υ.Γ. τα όσα γράφω για τον Α.Α.Παπανδρέου τα δανείστηκα από το ρεπορτάζ τής Αριστέας Μπουγάτσου, ΕΛΕΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, και από εδώ της στέλνω τα συγχαρητήριά μου, και τώρα η φωτογραφία...η παραπάνω τομάτα με έθρεψε 63 ακριβώς χρόνια, ναι, η ίδια τομάτα, και όποιος το νογά... 



                         

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

ΤΕΡΜΙΤΕΣ και ΤΣΙΜΠΟΥΡΙΑ

...χθες επισκέφτηκα την Φρύνη με 15 σκέψεις στον αυχένα, ο νους μου είχε πάει βόλτα στα 2-3 ήσυχα ακρογιάλια της Λέσβου όπου εκεί θέλω να γίνει η ευθανασία μου και καύση μου...δεν το βλέπω να κάθεσαι, λέει η Φρύνη. "Αααχάτο πρόσεξες Φρύνη;, δεν είπες: δεν το Κοιτώ να κάθεσαι, αλλά, δεν το Βλέπω, να η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο Βλέπω και το Κοιτώ", "Κατάλαβα, είσαι θυμωμένος", "Δεν είμαι θυμωμένος και θα προτιμούσα να μην έδινα εξηγήσεις"...έφυγα, στο δρόμο, (κατά πού;), ο νους μου επέστρεψε στον εγκέφαλό μου και δεν μου έμεινε τίποτα άλλο να κάνω στον άδειο δρόμο από ανθρώπους, αλλά γεμάτο από τερμίτες και τσιμπούρια, να σκεφτώ, να σκεφτώ όμως τι;, τι μπορεί να σκεφτεί κάποιος, (εκτός και αν είναι επαγγελματίας τής σκέψης, οπότε σκέπτεται συνεχώς-συμβουλεύω να στέκεστε μακριά από εκείνους που σκέπτονται συνεχώς), ανάμεσα σε τερμίτες και τσιμπούρια; Τι άλλο από το αίμα του, το αίμα που τρέχει στους απογόνους του και εγώ έχω 4, τον γιο μου και τα 3 λαμπρά και Απολλώνεια εγγόνια μου, όχι από χαρά, αλλά από θλίψη...ο πληθυσμός της όμορφης Γαίας, της Όμορφης Μητέρας μας αλλιώς και όποιος το νογά, έφτασε τα 7 δισεκατομμύρια, από αυτά, μόνο τα 10 εκατομμύρια είναι άνθρωποι, τα υπόλοιπα αποτελούνται από τερμίτες και τσιμπούρια, πώς κατέληξα σε αυτή την άρρωστη διαστροφική εικόνα;, κατέληξα γιατί επέστρεψε ο νους μου από τ' ακρογιάλια στον εγκέφαλό μου που κατοικεί αυτή την πόλη όπου μόνο μικρόνοοι μεταπράτες μικροαστοί, (αλλιώς οι έχοντες κούφια κεφάλια, κάτι σαν κουφώματα, μερικά πολυτελείας για τα βόρεια προάστεια και άλλα για τις γόνιμες επαρχίες που χτίστηκαν σαθρά από τα 3 πακέτα Ντελόρ-, αχ, Ντελόρ, δεν ήξερες σε ποιους τα έδινες και τώρα που το έμαθες ζήτα συγνώμη από τον εαυτό σου), θα μπορούσαν να σχεδιάσουν για να μείνουν για λίγο καιρό πριν τον ψόφο τους...και δίχως να το θέλω, πέρασα μπροστά από το χρηματιστήριο και τότε άκουσα έναν περίεργο θόρυβο, έστησα αυτί σαν τον Groutso Marx στην ταινία: "Στον Ιππόδρομο" και μόνο κατά μικρά διαστήματα ξεχώρισα το τσικ-τσικ των τερμιτών, που τώρα είχαν πάρει τη μορφή χαρτονομισμάτων και μασούλαγαν τα μυαλά των τσιμπουριών με μορφή ανθρώπων και τότε μέσα από τα στενά δρομάκια τής άνομης αυτής πόλης, που μπορούμε να τα φανταστούμε και ως καλώδια εικονικής μεταφοράς, (ξέρω, ξέρω, οπτικών ινών, αλλά έτσι γουστάρω, σε νοιάζει;, ε, αν σε νοιάζει πήγαινε πιο πέρα και κατούρα, δεν θέλω να μου λερώσεις τα sebago μου), πέρασα στα χρηματιστήρια Νέας Υόρκης, Τόκιο, Λονδίνου, Μιλάνου, Παρισιού, Φρανκφούρτης, στήνοντας πάντα το αυτί μου και πάντα ο θόρυβος, και πάντα το τσικ-τσικ των χαρτονομισμάτων/τερμιτών να τρώνε τα μυαλά των τσιμπουριών και τεράστια ποσά ν' αλλάζουν ηλεκτρονικές εικονικές διευθύνσεις-, όχι χέρια, είναι λάθος που το λένε έτσι, διευθύνσεις μόνο αλλάζουν τα τεράστια ποσά...Ω, ρε Μαγαζιά διαστροφής που κυριαρχούν τις πόλεις του κόσμου!, ω, ρε Μάφιες που κυριαρχούν! Και φαντάστηκα το ξύπνημα της κάθε μέρας των τσιμπουριών με μορφή ανθρώπου, και φαντάστηκα το τρεχαλητό των τερμιτών με τη μορφή των Banknotes στον εγκέφαλο των τσιμπουριών-, ω, ρε ξύπνημα εφιαλτικό-, ε, πώς να το κάνουμε, τέτοια όντα ή δολοφονούν ή αυτοκτονούν...
...Φρύνη, σου άφησα ένα ρόδο στο κομμό και ένα χαρτονόμισμα των 100 ευρώ Γερμανίας...                 
               

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

Συχνά και αποσύχναστα...

...κάνουμε πράξεις μη γνωρίζοντας πως έτσι δημιουργούμε τις μελλοντικές μας Ερινύες, μετανιώνουμε δεν μετανιώνουμε, είναι δίχως σημασία, γαμώ το α-felek-ι μου, αλλιώς, γαμώ την τύχη μου, αλλά μπορεί να μην παράγεται η έκφραση από την παραπάνω τούρκικη λέξη αλλά από την ιταλική feluca που οι ιταλοί δανείστηκαν από την αραβική faluk, που σημαίνει το μικρό ιστιοφόρο που έπλεε στον Νείλο, και προς τα εκεί με οδηγεί το ένστικτό μου: δηλαδή, γαμώ τα πανιά του μικρού μου πλοίου που ήταν σάπια-, επίσης δεν μου αρέσει η γραφή Αβγό, προτιμώ Αυγό αφού η κότες γεννούν στην αυγή-, έτσι γουστάρω...ξεμάκρυνα, όταν ήμουν έφηβος στη Μυτιλήνη είχα καταφέρει, χωρίς να το θέλω, να χωρίσω τους έφηβους σε δυο παρατάξεις: στην υπέρ του Σκοπελίτη και στην κατά του Σκοπελίτη και όταν μεγαλύτεροι από εμένα με συνεβούλευαν να φρονιμέψω και να μην κάνω αυτά που έκανα, δηλαδή, να μην είμαι προκλητικός, να μην βρίζω τα θεία, να μην πηγαίνω στα μπορδέλα για να μην κολλήσω κανένα παράσημο, να μην φτύνω τους ψεύτες και τους υποκριτές, τους απαντούσα: ΑΔΙΑΦΟΡΩ...λέξη και έννοια που υιοθέτησαν οι υπέρ του Σκοπελίτη έφηβοι και κάθε τόσο άκουγε κανείς στην προκυμαία ή στην αγορά ή στις αυλές των σχολείων/γυμνασίων, ΑΔΙΑΦΟΡΩ...πέρασαν μερικά χρόνια και διάβασα το βιβλίο τού Melville, "Bartleby, the Scrivener", τότε δεν κατάλαβα τη δύναμη της φράσης που συχνά και αποσύχναστα εκστόμιζε ο Bartleby, "I prefer not to...", που σημαίνει, γαμώ το α-φελέκι μου, "Προτιμώ να μην..." Και όταν πέρασαν δαιμονιωδώς τα χρόνια από μπροστά μου, σαν στάχτη σκορπίστηκαν μες τον αγέρα, σαν τεφροδοχεία με αποτσίγαρα, το ξανά διάβασα και είπα μέσα μου, "για κοίτα ρε α-φελέκιε, εσύ αδιαφορούσες και εκείνος ο άμοιρος Bartleby, αντιγραφέας κειμένων σε δικηγορικό γραφείο στη Wall Street, "(δεν) προτιμούσε"...έτσι, με τα πολλά ή με τα λίγα, έφτασα στις Ερινύες, και έχω πολλές, τις περισσότερες τις απόκτησα εξαιτίας άλλων-, "κι ύστερα λένε φταίει ο φονιάς", φράση λαϊκή που δικαιώνει τον Άγραφο Νόμο στην τραγωδία του Σοφοκλή- Αντιγόνη...μία λοιπόν από τις Ερινύες μ' επισκέπτεται συχνά, και αυτό γιατί δεν έχω διακόψει την όποια επαφή με την ύπαρξη εκείνη που, εξαιτίας της έκανα ό, τι έκανα πάνω στη μανική καταστροφική μου κατάσταση που η ίδια προκάλεσε με τη συμπεριφόρα της, μη γνωρίζοντας όμως εγώ τότε ότι, κατέστρεφα ένα κομμάτι του εαυτού μου και μάλιστα σημαντικό- πάμε παρακάτω...κάτι άλλο, χθες δάκρυσα, όταν στην ΤιΒι η Γαλλίδα τσεμπαλίστα, δεν θυμάμαι το όνομά της, του Ιάνη Ξενάκη αφηγήθηκε τι συνέβηκε στους Δελφούς την ημέρα του παιξίματος ενός κομματιού του συνθέτη...ο καιρός το πήγαινε για καταιγίδα, μαύρα σύννεφα απειλητικά πάνω από το Στάδιο των Δελφών, δυνατός αέρας, όλα απρόβλεπτα και τότε, λέει η μουσικός, ο Ιάνης ικέτευσε τον Απόλλωνα, (τι Αθωότητα, μα έτσι είναι: δεν μπορεί να πιστεύει κάποιος στο Δωδεκάθεο- τη Θρησκεία του Πολιτισμού και να μην είναι βαθιά αθώος και άδολος), και τα πάντα σε λίγο άλλαξαν, ο καιρός γαλήνεψε και άρχισαν να παίζουν και μόλις τέλειωσαν, ο καιρός ξανά χάλασε...και δάκρυσα γιατί και εγώ προσεύχομαι στον Απόλλωνα να με γλιτώσει ειδικά από αυτή την Ερινύα-της καταστροφής ενός ερωτικού αρχείου-τότε δεν μπόρεσα να ελέγξω την πράξη μου-, αν το έχω μετανιώσει;, έχει σημασία;, η Ερυνύα θα παραμείνει μέχρι την τελευταία μου στάχτη...το ξέρω, πήγα από εδώ, πήγα από εκεί και τέλος το απόσωσα το σημερινό μου κομμάτι... έτσι κι αλλιώς δεν πιστεύω μήτε στην ευθεία, μήτε στον κύκλο παρά στην σπείρα, έτσι είναι και η σκέψη μου και η προσωπικότητά μου-σπειροειδή, για τον χαρακτήρα μου δεν ξέρω, τον χαρακτήρα μου τον ξέρουν καλύτερα οι  άλλοι... 
...ο δικός μου εξωστρεφής Ήλιος, από πίσω του κρύβεται η Ερινύα της δεκαετίας του '90...        

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

Μονάχα ένας ηλίθιος μπορεί...

...να πιστεύει πως όλοι οι άλλοι είναι ηλίθιοι, μονάχα ένας απατεώνας μπορεί να πιστεύει πως όλοι οι άλλοι είναι απατεώνες, και διαβάζοντας, το τι είπε ο κος Παπακωνσταντίνου, τώρα υπουργός περιβάλλοντος, αλήθεια πώς το αντιλάμβανεται το περιβάλλον;, θάθελα πολύ να το μάθω, (κακόμοιρο περιβάλλον τι έχεις να πάθεις τώρα με τέτοιον υπουργό και με υφυπουργό αρχιτέκτονα), για τ' αυθαίρετα, ότι για να τα σώσουν για 40!!! χρόνια οι ιδιοκτήτες τους καλούνται να πληρώσουν για τις κότες, τα γαϊδούρια, τα σκυλιά, τις γάτες, τις κατσαρίδες, τις μύγες, τα κουνούπια, τις βίδες, τους μεντεσέδες...δηλαδή καραμπινάτη έννομη παρανομία, νομιμοποίηση παράνομης μονιμοποίησης...Ω! της Μωρίας Εγκώμιον, εμ, ο άλλος, ο Άνθιμος, της Θεσ/Νίκης που ζητά να επιστραφεί η περιουσία της Εκκλησίας από το 1854...ένας Άνδρας, ρε, ένας Άνδρας, και μου ήρθε στη μνήμη η ιστορία του τυφλού που σημάδευε από μακριά τους αρουραίους των χωραφιών του και που την έχει γράψει ο Σ.Β.Σκοπελίτης πριν πέντε χρόνια(;) και μου ήρθαν στη μνήμη τα λόγια του Albert Camus, αγαπητέ Σηφουνάκη και Χυτήρη: "Η ανάγκη της εξέγερσης, στην ουσία είναι ανάγκη αισθητικής", έχουμε την αναγκαία αισθητική για να οδηγηθούμε στην εξέγερση;, όχι, απαντώ, έχουμε την αισθητική των άκομψων σαλονιών και των δήθεν επιμελητών και των τάχα κριτικών και των απαίδευτων ιστορικών, οι οποίοι δεν μπορούν να συλλάβουν- είμαι σίγουρος -την άφθαρτη αιωνιότητα μιας σταγόνας βροχής, και κάτι άλλο από τον Camus: "Θέλουμε τον πολιτισμό που κατοικεί στα δένδρα, τους λόφους και στους (αληθινούς) ανθρώπους, έτσι και εγώ προσπάθησα να διορθώσω τη φύση μου με την ηθική", και εγώ ως Σκοπελίτης, "προσπάθησα να προσαρμόσω την ηθική μου στην ανεπανάληπτη φύση μου, καθώς του καθενός το φυσικό και ήθος είναι ανεπανάληπτα"... και το σημαντικότερο, για τον Camus και για μένα φυσικά, ευτυχώς που το συνειδητοποίησα στη νεότητά μου: "Ο σοσιαλισμός γεννιέται από τον εκφυλισμένο χριστιανισμό...ο οποίος επιβουλεύεται τη ζωή και τη φύση"... ευτυχώς που δεν υπήρξα ποτέ χριστιανός, ποτέ σοσιαλιστής, ποτέ επαναστάτης, αλλά ένας Αληθινά Ελεύθερος, για αυτό και δυστυχής, που με μεγάλο κόπο δημιούργησα(;) τη δική μου τάξη... κε Παπακωσταντίνου, κε Σηφουνάκη, κε Χυτήρη, κε Βενιζέλο, κα Παπανδρέου, υπάρχει μπόλικος λαϊκός φαρισαϊσμός στο κόμμα σας, μια ελεεινή λαϊκίστικη νοοτροπία μπλεγμένη ανάκατα με τα γένια και τις βρομιές των ράσων και των ξεπλυμένων χαρτονομισμάτων, και κάτι τελευταίο από Camus, (ξέρετε, είναι ένας από τους αγαπημένους μου συγγραφείς), "Ο μαρξισμός έτεινε στην αναζήτηση της ολότητας, ενώ η κάθε πνευματική εμπειρία, ακόμα και ο σουρεαλισμός, στην αναζήτηση της ενότητας"... Αγαπητή μου Φρύνη και Αριάδνη, γνωρίζετε πολύ καλά τη διαφορά ανάμεσα στην Ολότητα και την Ενότητα, η πρώτη οδηγεί στον φασισμό και η δεύτερη στην Αποθέωση τού αληθινού όντος...ον που είναι εδώ ως Είναι, να και ολίγος M. Heidegger, αμέ, γιατί με περάσατε για κανέναν αμόρφωτο σοσιαλιστή ή δημοκρατικό ή μαρξιστή ή φροϊδιστή;, ένας Ελεύθερος είμαι μ' ένα κόσμο μέσα μου, με μια περότητα εντός μου, και με μια μοναχικότητα μεταφυσική...άρχισα και εγώ να φορώ τις κιλότες της ερωμένης μου...μεταμορφώνομαι σε Τειρεσίας...
...το παραπάνω τοπίο θ' αφήσει πίσω του το Πασόκ...       

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

Τα θεωρούσα πολύ πιθανά και...

τα έγραφα και τα έλεγα μήνες και μήνες πριν και σήμερα τα διάβασα στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ρεπορτάζ τής Γεωργίας Δάμα..."Η 50χρονη ακτιβίστρια Λίσα Φίθιαν από το Τέξας λέει ότι «ζητάμε από τους Αμερικανούς να έρθουν στην Αθήνα και ν' αντιμετωπίσουν τα χημικά στην πλατεία Συντάγματος. Αν ήθελε η ελληνική κυβέρνηση να προστατεύσει τον πληθυσμό και τον τουρισμό της θα απέρριπτε την πρόταση του ΔΝΤ. Το αμερικανικό Σύνταγμα αναφέρει ότι αν η κυβέρνηση δεν εργάζεται προς όφελος των πολιτών, τότε εκείνοι έχουν δικαίωμα να ξεσηκωθούν εναντίον της. Το ίδιο πρέπει να ισχύει για όλους τους πολίτες του κόσμου...οι Αμερικανοί στέλνουν δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως στους Ισραηλινούς ως «βοήθεια». Παράλληλα, το Ισραήλ εκπαιδεύει στρατιωτικές αμερικανικές δυνάμεις. Συνεργάζονται για την κυριαρχία τους στη Μέση Ανατολή...η παρεμπόδιση του απόπλου ήταν μια επίδειξη ισχύος του Ισραήλ, που τελευταία δείχνει ενδιαφέρον για την Ελλάδα...η συνεργασία Ηνωμένων Πολιτειών με τις ισραηλινές και τις ελληνικές αρχές έγινε φανερή όταν το Λιμενικό έστρεψε τα όπλα εναντίον μας. Μας σημάδευαν Ελληνες σαν να ήταν Ισραηλινοί κομάντο. Μια επιθετική πράξη εναντίον άοπλων πολιτών. Ασφαλώς οι λιμενικές αρχές σταματούν πλοία για έλεγχο. Ποτέ όμως δεν στρέφουν τα όπλα εναντίον επιβατών...το διάστημα επισκευής του πλοίου μας, δίπλα μας ήταν αραγμένο σκάφος του Λιμενικού. Λυπάμαι για τον ελληνικό λαό που η κυβέρνησή του υποχρεώθηκε να κρατήσει τέτοια στάση. Αυτά συμβαίνουν όταν μία χώρα χάνει την εθνική κυριαρχία της. Ισραηλινοί και Αμερικανοί υποχρέωσαν τον κ. Παπανδρέου να σταματήσει τον απόπλου πολιτών που παλεύουν για έναν καλύτερο κόσμο. Πήγαμε στην πλατεία Συντάγματος καλώντας τους Ελληνες ν' αντιδράσουν στο ξεπούλημα της ψυχής τους στους Ισραηλινούς που ασκούν πιέσεις σε μεσογειακές χώρες εκμεταλλευόμενοι την οικονομική κρίση. Το Ισραήλ είναι ένα κρατίδιο επτά εκατομμυρίων που κατάφερε να περάσει την αγχόνη και στο λαιμό των Ηνωμένων Πολιτειών...αν υπάρξουν επιπτώσεις κατά την επιστροφή μας θα χαρακτηριστεί άθλια η στάση της αμερικανικής κυβέρνησης. Θα πούμε ότι η δημοκρατία μας πάει κατά διαόλου. Στόχος μας είναι ν' αμφισβητούμε τις κυβερνητικές επιλογές όταν τις θεωρούμε εγκληματικές..."Προηγήθηκε ένας μυστικός πόλεμος του Ισραήλ εναντίον μεσογειακών χωρών για να μην επιτρέψουν τον απόπλου του στολίσκου» υποστηρίζει πρώην συνταγματάρχης των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων, η 65χρονη Αν Ράιτ. Μετείχε σε διπλωματικές αποστολές στο Αφγανιστάν, την Ινδονησία, τη Μογγολία και τη Σιέρα Λεόνε. Σήμερα είναι επικεφαλής της αμερικανικής αποστολής για τη Γάζα. Προετοιμάζοντας το ταξίδι συνελήφθη από τις αμερικανικές αρχές τρεις φορές: «Μια ζωή δούλευα για την αμερικανική κυβέρνηση, προσπαθώντας ν' αποφύγω υποθέσεις που μου δημιουργούσαν ηθικά διλήμματα. Παραιτήθηκα αντιδρώντας στην απόφαση του προέδρου Μπους για την εισβολή και κατοχή του Ιράκ. Τότε άλλαξα στρατόπεδο».
Θα συμβούν πολλά δεινά στον τόπο μας και σε συνδυασμό με αυτά που έγραψε ο συντάκτης τής Wall Street Journal, Σάιμον Νίξον, (τα διάβασα στη ηλεκτρονική έκδοση του ΣΚΑΪ), σχετικά με την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, ο οποίος, ούτε λίγο ούτε πολύ, τι λέει και τι πιστεύει, όσα λέει και ό,τι πιστεύει ο κάθε σώφρονας πολίτης αυτού του τόπου, ότι κάτι ύπουλο τρέχει και δόλιο κάτω από τα χωράφια μας και τα νερά μας και τα πελάγη μας και το ξανά γράφω, το Πασόκ, που μετέτρεψε τον τόπο μου σε Πασοκιστάν, στέκει ενάντιά μας, όσοι το απαρτίζουν ακόμα είναι ανθέλληνες- στο χέρι μας να τους διώξουμε, να μην δεχόμαστε το παραμικρό, μήτε τα χάλκινα χρυσάφια που σκορπίζει ο κος Χρυσοχοΐδης, και είναι χάλκινα γιατί προέχονται από τα ταμεία της νέας Χούντας, της χειρότερης: της οικονομικής, πρόκειται για τις αντίστοιχες υποτροφίες Φουλ-Μπράιτ επί στρατιωτικής Χούντας:η αμερικανοεβραϊκή καμαρίλα είναι εδώ, εγκαταστάθηκε για τα καλά και το σύνθημα εδόθη: Βενιζέλος είναι ο άνθρωπος μας, αυτός που, ο πασοκικός λαός τον θεωρεί έξυπνο είναι και θρήσκος είναι και συνταγματολόγος που έχει λάβει μέρος σε πολλά συνταγματικά πραξικοπήματα, άρα, νάτος ο νέος Πρωθυπουργός του Πασοκιστάν και άνθρωπός μας, κατέληξε το λόμπι και συμβούλεψε τον Παπανδρέου να μην παραιτηθεί αλλά να περάσει το δακτυλίδι στον κο Βενιζέλο, ο δεύτερος ξέρει πώς θα το χειριστεί το θέμα, ρητορικοδικτατορικά...και βέβαια, ούτε εδώ θέλω να κάνω τον καμπόσο, αλλά και αυτά τα έχω υπαινιχθεί... Καλημέρα Φρύνη μου, σήμερα δεν θα σε επισκεφτώ και σε παρακαλώ, μην δεχτείς παραπάνω από τρεις πελάτες, δεν χρειάζεσαι/όμαστε πλούτο- υγεία και φαντασία, αυτά είναι τα αγαθά της ζωής...
...φιλάκια πολλά...       



















Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Ποιος είναι ο BARTLEBY;

Ας αρχίσω από την αρχή- τη Δανειακή Σύμβαση, (Ανάλγητο Περιλαίμιο/Μνημόνιο), την υπέγραψε ένα μονάχα ανδρείκελο: ο Παπακωνσταντίνου- το νομοσχέδιο ψηφίστηκε στη βουλή από άλλα ανδρείκελα δίχως να έχουν διαβάσει τι έγραφε η Σύμβαση, μήτε έγιναν γνωστά τα άρθρα που εκπορθούν και διαλύουν τον τόπο, μήτε το απαχθές επιτόκιο 5%, το πήγε στη βουλή μια αρμαθιά 5 ανδρεικέλων και χάρη της κομματικής πειθαρχίας των Δουλευτών, λάθος Βουλευτών, το ψήφισαν...οφθαλμοφανές συνταγματικό πραξικόπημα, άρα, έχουμε κάθε δίκαιο να το αψηφίσουμε, να μην πληρώνουμε, να μην καταθέτουμε, να μην εργαζόμαστε, να καθόμαστε στις πλατείες και στα παγκάκια και στις ακρογιαλιές και να τρεφόμαστε με μια τομάτα, λίγο τυρί, φρούτο, σαλάτα και το βράδυ να κάνουμε έρωτα παντού, ακόμα και στα όρθια στα στενά δρομάκια, στα πάρκινκ, στις τουαλέτες, να μην κάνουμε κανένα χατίρι, καμιά εκδούλευση, ανυπακοή, μέχρι που να δεθούμε με αλυσίδες, σαν ποδήλατα ή μοτοσικλέτες ή σαν σκυλιά στα δένδρα, τι άλλο μπορούν να μας κάνουν;, η εξαθλίωσή μας άγγιξε τα όρια της ηλιθιότητάς τους, ε, ρωτώ, εσάς εκεί έξω: θα μας βάλουν φυλακή, ε, ας έρθει η Τρόικα να χτίσει φυλακές...και έχουμε κάτι καθηγητάδες και οικονομολόγους και κάτι δήθεν πνευματικούς τύπους να υποστηρίζουν αυτή την ελεεινή σύμβαση και συνεχώς να ρωτούν οι άμοιροι/ανδρείκελα δουλευτάκια, λάθος, βουλευτάκια, στην ΤιΒι και στας εφημερίδας τι άλλο μπορούσαμε να κάνουμε;, οι δίχως βούληση φυσικά, (την βούλησή τους την εξαγόρασαν οι απειλές και οι εκβιασμοί από μέσα πρώτα και από έξω μετά)... Κύριε Γιούνκερ, επειδή ο πρωθυπουργός/υπουργός οικονομίας σάς αποκάλεσε Φιλέλληνα, γιαυτό αποτείνουμε σε σας: Ο κάποτε Λαός του Πασόκ, ο επονομαζόμενος, Ελληνικός, δεν υπέγραψε την Δανειακή Σύμβαση και δεν ψήφισε τα Μνημόνια Α, Β, για αυτόν τον λόγο, για να μην γίνει της πουτάνας, έκφραση πέρα για πέρα λαϊκή, να απαλειφθούν πάραυτα από τη σύμβαση τα επίμαχα άρθρα, να χαριστεί το μισό χρέος, να κατέβει το επιτόκιο στο σύνηθες και δίκαιο 1% και να μπορεί ένας τίμιος πολιτικός- πρωθυπουργός, Άνδρας, (αν υπάρχει), κατά τη λαϊκή έκφραση και όχι τσουτσέκι, να δανειστεί και από άλλον δανειστή ή από άλλη χώρα...το καταλάβατε κε Γιούνκερ;, Φιλέλληνα του γλυκού νερού, καθότι γλυκύς εν τις διαστάσεις του είναι εκείνος που κάλυψε τη στεγνότητά σας, τα εκβιαστικά διλήμματα σας, με αυτήν την επωνυμία, μη γνωρίζοντας πως, Φιλελλήν ήταν μόνο ένας, ο Μπάιρον ο Ποιητής, όλοι οι άλλοι Φιλέλληνες ήταν εχθροί τού τότε Έθνους, (σημερινού Πασοκιστάν), και τελικά εχθροί παραμείνατε...μα ποιος είναι ο BARTLEBY;, με την ανεπανάληπτη, ενεξίτηλη φράση: "I PREFER NOT TO..." "ΘΑ ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΑ ΝΑ ΜΗΝ"... δυστυχώς εγώ, σίγουρα είμαι ο Bartleby, που, κατά τον πρώτο βιογράφο τού Herman Melville, L. Mamford, (εξαίρετος αμερικανός στοχαστής, από τους λίγους πάντα ανθρωπιστές αμερικανούς), κρύβεται ο συγγραφέας του και φυσικά εξηγεί τους λόγους-, ο συγγραφέας λοιπόν είχε εμένα υπόψη του όταν έγραφε το εξαίρετο αφήγημα με τίτλο: "Bartaleby, the Scrivener, a History of Wall Street, 1853, (εκδ. ΑΓΡΑ, μετ. Αθηνά Δημητριάδου)...μόνο τα δύστυχα καλοκαίρια τής ζωής μου τελικά θα θυμάμαι- μόνο...

...και αυτόν το βράχο θα θυμάμαι, που στα ριζά του προσευχήθηκα πολλές φορές, (Β/Δυτική Λέσβος), να μ' έχει καλά μέσα στο σύμπαν, γιατί το σύμπαν έχει ευήκοη ψυχή και Ομορφιά...   
                   

Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

Καλημέρα Φρύνη...

...οι Πασοκιστανοί απαγορεύουν την αναχώρηση πλοίων για την Παλαιστίνη φορτωμένα με αγαθά, αλλιώς, ανθρωπιστική βοήθεια...και εγώ, και εγώ, και εγώ, τι εγώ και πάλι εγώ, τι εγώ και ξανά εγώ, ο δίχως "εγώ" εγώ θαυμάζω την Ομορφιά σου Φρύνη, όπως και τον αιώνιο έρωτα του Πραξιτέλη προς εσέ, αιώνιος ο έρωτας, αώνια και η ανθρωποφαγία, αιώνια και η απληστία...      
...η Φρύνη ως Κνιδία Αφροδίτη του Πραξιτέλη...
και εγώ, ο χωρίς εαυτό ατός μου είμαι δίχως οντότητα κατοικώντας το σπήλαιό μου και δεν τολμώ να ξεμυτίσω ζωσμένος με εκρηκτικά, έτσι φοβισμένος και ομφαλοσκόπος και οφθαλμοπόρνος και δυστυχής αγκαλιά με τη φοβία μου μια βραδιά, βραδιά όπως καμιά άλλη βραδιά της 15 Αυγούστου 2011, ημέρα επίσκεψης του πρωθυπουργού του Ισραήλ στον τόπο μου, μου πέρασαν περιλαίμιο με πέτρες βαριές και αντί να βυθίζομαι στο πέλαγος, βυθίζομαι στους βάλτους τού Πασοκιστάν. Εγώ, ο χωρίς εγώ και χωρίς οντότητα ατός χωρίς εαυτό μεταμορφώθηκα σε γυναίκα και θρηνώ, όπως η παρακάτω από το Μενίδι...
...νάμαι λοιπόν εγώ θρηνούσα με δάκρυα θηλυπρέπειας...μα γαμώ τον εγωισμό μου και την εθελοτυφλία μου γιατί να μ' ενδιαφέρουν οι Παλαιστίνιοι!!!; Στο ερώτημά μου έδωσε απάντηση ο Πραξιτέλης με φωνή αναδυόμενη από τον Άδη:, "γιατί αν δεν σε ενδιαφέρουν, τα ίδια θα πάθεις και εσύ και γιατί όταν καίγεται ένα δάσος στη Λέσβο, δεν καίγεται "Δάσος της Λέσβου", αλλά του κόσμου, ηλίθιε", και η Φρύνη, ως πανέμορφη Εταίρα και ως Θεά Αφροδίτη, συμπλήρωσε: "ήδη, σου έχουν φορέσει την ασχήμια τους εκείνοι που δεν μπορούν να νιώσουν την Ομορφιά της Εταίρας και την ευδία τής Αφροδίτης"... και εγώ, τι εγώ ξανά και ξανά και πάλι και επαναληπτικά τραυλός και δύσλεκτος δένω κομπόδεμα τα ευρώ μου καλύπτοντας την περιοχή του αφαλού μου...είμαι λάτρης του αφαλού, είμαι δούλος της φοβίας, κλίνω το γόνατο σ' εκείνους που τα καταφέρνουν, αυτοί ψοφούν καλύτερα μ' ένα μπιμπερό στον πρωκτό...

Υ.Γ. Πολλά δεινά αναμένονται να συμβούν στον τόπο μου, πολλά, θα το δείτε και μόνο που ο αφασικός ρήτορας κος Βενιζέλος ανακήρυξε τον Γιούνκερ, ο οποίος ομολόγησε ότι τελείωσε η Εθνική Κυριαρχία της Ελλάδος, Φιλέλληνα, τι άλλο να περιμένουμε;, δεν μπορούμε να σωθούμε πια και μάλιστα, όταν οι πολύτεκνοι θα πληρώνουν περισσότερους φόρους με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο από τους μαγκούφηδες εργένηδες, όταν θα πληρώνουν φόρο και οι αγέννητοι ακόμα, ή και τα ζευγάρια, που θα έχουν πρόθεση να γεννήσουν...α, ναι, αυτό το ξέχασα να το γράψω, κατά την τέλεση του γάμου, παρακείμενοι του ιερέα 4 υπάλληλοι ενός αγνώστου υπουργείου, θα ρωτούν το ζεύγος: "έχετε πρόθεση να γεννήσετε παιδιά;, αν ναι, 500 ευρώ χαρτόσημο πρόθεσης"... μη γελάτε, μη γελάτε...έρχεται και αυτό το χαρτόσημο...                         
  

Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011

Υστερόγραφο στο προηγούμενο...

...με το που το ανάρτησα έλαβα από την Αγαθή Δημητρούκα το παρακάτω... 
http://www.nytimes.com/2011/06/30/opinion/30mazower.html?_r=2&ref=opinion
...και αφού το διάβασα, (διαβάστε το), συμπληρώνω: να συλληφθούν και οι 154+1 επίορκοι- άρα φίλοι της κοινοβουλευτικής δικτατορίας και των συνταγματικών πραξικοπημάτων-, το ξέρω δεν θα συλληφθούν, έτσι κι αλλιώς τους έχει συλλάβει η Ιστορία, εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τους γιουχάρουμε, δηλαδή να τους απομονώσουμε από τον κορμό, το σώμα του Τόπου και όχι της πατρίδας-, το έχω γράψει: εκείνοι που προασπίζονται στα λόγια την πατρίδα, εκείνοι πρώτοι την προδίδουν...   

Κανείς δεν μπορεί να μην...

...εξοργιστεί με όσα συμβαίνουν και με όσα αποφασίζει (από μόνη της;) και πράττει η κυβέρνηση των τσιρακίων που φροντίζουν τους ναργιλέδες, μέχρι που και ο υπουργός προστασίας του πολίτη, (τι αστείος τίτλος- φάγαμε ξύλο αντί για προστασία, κατάπιαμε χημικά αντί για προστασία- ζήτωσε η κοινοβουλευτική δικτατορία του πασόκ με 154+1 ενδεείς ψήφους και 5.000 αστυνομικο-μάτ-ηδες)...η κυβέρνηση αυτή δεν θα πέσει μέχρι που να πάρουν οι σύμμαχοί τους, (μας;) αυτά που θέλουν-, είμαι σίγουρος ότι νιώσατε στο πετσί σας, (όσοι είστε ευαίσθητοι και, έστω ελαφρώς, πολιτικοποιημένοι), τον εκβιασμό και την απειλή που δεχτήκαμε από τους συμμάχους μας, άρα, η κυβέρνηση αυτή των μικρών ανθρώπων ανήκει στους εχθρικούς συμμάχους, τότε γιατί δεν πάμε με τους εχθρούς μας; Φιλολογώ;, δεν νομίζω και μόνο που, τη δανειακή σύμβαση, αλλιώς "ελεεινό μισθωτήριο/ πωλητήριο" υπεγράφη από έναν και μόνο υπουργό- τον Παπακωσταντίνου- γιατί η Δικαιοσύνη δεν τον συλλαμβάνει;, γνωρίζει πού κατοικεί- στο υπουργείο περιβάλλοντος! Για σκεφτείτε: Ένας και μόνο υπουργός υπέγραψε τη δανειακή σύμβαση, κατά τάλλα η Δημοκρατία είναι εδώ, μα πώς μπορούμε να μιλάμε για Δημοκρατία όταν η Ελευθερία κείται αλυσσοδεμένη από 154+1 δούλους; Είναι γνωστό: η Ελευθερία προηγείται της Δημοκρατίας και η κοινοβουλευτική δικτατορία προηγείται των πάντων-, το είπαμε: στην εποχή μας όποιοι και όσοι μιλούν για τον Προμηθέα σουλατσάρουν έξω από τον οίκο της μελαγχολίας και της θλίψης- ο Τόπος μας σκυλεύτηκε/ σκυλεύεται γιατί εμείς είμαστε πτώματα- είμαστε;
                 ...η κυβέρνησή σας...πετροβολήστε τους...