Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2011

Δεν έχω καμιά αμφιβολία...

...ότι το Μεσοπρόθεσμο" (Β' Μνημόνιο) θα ψηφιστεί, αν συμβεί το αντίθετο σημαίνει ότι ο Ρομπέϊ, ο άχρωμος Πρόεδρος της Ε.Ε. τηλεφώνησε μαζί με τον Μπαρόζο, (μην ξεχνάμε ότι είναι και αυτός σοσιαλιστής), τον Πρωθυπουργό σας και του είπαν ότι άλλαξαν γνώμη και ότι συμφωνούν με τις θέσεις και απόψεις ολάκερης της πάτριας αντιπολίτευσης... και τώρα, όλοι μιλούν για την πατρίδα, και ο κος Βενιζέλος την έβαλε στο στόμα του και την εκστόμισε πάνω στα κεφάλια των βουλευτών τού κόμματός του ως αρχηγός πλέον, ναι, ως Αρχηγός, και οι βουλευτές το χαμπάριασαν και είπε ο καθείς μέσα του: "Ας τα έχω καλά με τον νέο μου Αρχηγό, πού ξέρεις ρε μπαγάσα εαυτέ, κάποτε μπορεί να σε χρησιμοποιήσει ως πιόνι σε καμιά καρέκλα της επόμενης κυβέρνησης". Κλείνω τούτο το μεταμεσονύχτιο σημείωμα γράφοντας: αυτοί που δηλώνουν ότι, ό, τι κάνουν το κάνουν για το καλό της πατρίδος και ότι την υπερασπίζονται κρατώντας τρία καρπούζια στις αμασχάλες τους και έχοντας αντί για κεφάλι ένα πεπόνι, είναι αυτοί ακριβώς που την προδίδουν, μακριά από αυτούς που δηλώνουν υπερασπιστές τής πατρίδας, για τον εξής απλό λόγο- είναι αυτοί ακριβώς που την ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ!!! Η Ιστορία γράφεται και ενίοτε σβήνεται, και αυτοί που πράττουν ΠΡΟΔΟΣΙΑ, γνωρίζουν τι πράττουν, μα αλίμονο στις 2 γενιές που υφίστανται το τίμημα της ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ! Κολοβώνονται, μισούν, φτωχαίνουν, υποφέρουν, καίνε με τα ίδια τους τα χέρια τα όνειρά τους, τα σχέδια τους, οι νιόπαντροι χωρίζουν, οι νέοι ξεπορτίζουν από τον τόπο τους και ξένοι αλλοδαποί ή σύμμαχοι αγοράζουν τα υπάρχοντά τους, και οι ΠΡΟΔΟΤΕΣ; Α! οι προδότες, "ψηφίζω το μαχαίρι από το πιστόλι", έκφραση της κας Βάσως Παπανδρέου για να αιτιολογήσει τη θετική της ψήφο, δεν διευκρίνησε όμως αν, το μαχαίρι είναι για το δικό της λαιμό ή για των δικών μας;, μάλλον και για...for you to put the right word, (juste mot), to ksana grapho, gia mena pia tipota den exei n-o-i-m-a se aftin ti chora, gi' afto kleinomai ston καταδικό μου TOPO...         

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011

Εδώ και πολλούς μήνες...

...από τότε που ανέλαβε την εξουσία το Επικίνδυνο Αγόρι, (Γ. Παπανδρέου), η Δαμόκλειος Σπάθη αιωρείται πάνω από τα κεφάλια μας και όχι πάνω από τα κεφάλια των πασόκων, συνέβηκε δηλαδή το αντίθετο. Απειλούν, εκβιάζουν, εκστομίζουν χιλιάδες ψέμματα, εξαφάνισαν εντελώς το έρκος οδόντων, είναι φαφούτηδες δεν καταλαβαίνουν τίποτα, βρίσκονται εν αναισθησία στην ειδική εντατική κλίνη των ηλιθίων επιβεβαιώνοντας την παταγώδη αποτυχία τους ως ανθρώπινα όντα...θάθελα να συναντήσω, αφού πρώτα ψάξω και βρω με τον λύχνο του Διογένη-, βέβαια, είμαι σίγουρος ότι δεν θα τον βρω κι αυτό γιατί δεν υπάρχει-, έναν ειλικρινή βουλευτή, τους υπουργούς τους απορρίπτω, είναι θαμμένοι μέσα στο ψέμα και όχι βυθισμένοι, άρα ο λύχνος δεν θα τους εντοπίσει εκτός, κι αν κατέχω μυστικά τον ηλεκτρονικό λύχνο ανιχνευτή ψευτών που μόνο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κατέχει, και να τον ρωτήσω τι πιστεύει πως είναι: είναι πίθηκος, είναι σκύλος, είναι γάτα, είναι ψάρι, είναι τσαγκάρης, είναι αριθμομνήμων, είναι όρθιος, είναι χορτάτος, είναι γατόψαρο, είναι ψαρόγατος, είναι χοίρος ερωτομανής, είναι βόδι, είναι μουλάρι, (αν πει πως είναι μουλάρι, σίγουρα είναι Μυτιληνιός ή κατοικεί στη Μυτιλήνη πολλά χρόνια), είναι τι τελός πάντων;, είμαι σίγουρος ότι δεν ξέρει τι είναι, δεν ξέρει πού κοιμάται, δεν ξέρει την Εστία του, είναι ένας πένης, (εξού και το αγγλικό νόμισμα πένα), είναι ένας πλανώμενος επαίτης δίχως ρουχισμό και δίχως όσια πέλματα, αντί για πέλματα φορά βατραχοπέδιλα- το βρήκα οι βουλευτές του πασόκ είναι βάτραχοι και κουάζουν ενώ είναι στην έρημο της Λήμνου ότι αν δεν ψηφιστεί το Μνημόνιο Β' και ο Εφαρμοστικός Νόμος, (τι απαίσια Δία μου Ελληνικά είναι αυτά;!), θα καταστραφούμε...θα καταστραφώ;, εγώ θα καταστραφώ;, ρωτώ τον εαυτό μου κοιτώντας βαθιά στα μάτια τον Ιππόκαμπο, και πάνω στην διερώτηση νιώθω πως είμαι ανόητος γιατί, ως  κατεστραμμένος δεν μπορώ να ρωτώ αν θα καταστραφώ, δηλαδή, πόσο παραπάνω δύναται να φτάσει η καταστροφή μου; Λοιπόν, ανταπαντώ στο δικό μου ερώτημα, αν οι δούλοι του Πασόκ ψηφίσουν θετικά, θα είμαι ευτυχής, γιατί θα ψηφίσουν την ολοκληρωτική καταδίκη τους, κι αυτό για πολλούς λόγους: Τα μέτρα αυτά δεν δύναται να εφαρμοστούν στο βάθος του χρόνου γιατί είναι από μόνα τους αναποτελεσματικά, είναι μέτρα ηλίθιων λογιστάκων και όχι σοβαρών οικονομολόγων και αν εφαρμοστούν, επειδή στο βάθος τους ελλοχεύει η ανέχεια σε κάθε της ειδεχθή μορφή και η οποία θα ανέλθει στην επιφάνεια, και ξέρουμε πολύ καλά ότι, η ανέχεια, η πείνα, η αδυναμία να ανταπεξέλθει ο κόσμος, (αμνοί), στις όποιες απλές και φυσικές του πια ανάγκες, τότε γίνεται λύκος, και ως εκ θαύματος οι αμνοί μεταμορφώνονται σε λύκους και τότε πάνε τα υβριδικά αυτοκινητάκια, πάνε οι καρέκλες, πάνε περίπατο όλα- ο τόπος έχει καταστραφεί ούτως ή άλλως, εγώ προσωπικά θέλω να πιάσει πάτο, τέτοιον πρωτόφαντο πάτο που να φοβηθούν τόσο πολύ οι όποιοι έμειναν σε ξέρες που να ψοφήσουν από τον φόβο τους, γιατί ο φόβος ο υπερβολικός επιφέρει ξαφνικό θάνατο-, μόνο έτσι θα γλιτώσουμε από τα τσιμπούρια του κομματικού μορφώματος, ή καρκινικού ιστού, του Πασόκ...είμαι χαρούμενος γιατί, το κομματικό μόρφωμα αφάνισε το μόρφωμά του- εδώ τελειώνει ο χριστιανικός λαϊκισμός του μικροαστού πολιτικάντη...και αλλάζω θέση, γνώμη, άποψη: είμαι υπέρ του Δ.Ν.Τ. του βγάζω το καπέλο μου με άκρατη ευγνωμοσύνη, γιατί η ηλιθιότητά του μας απάλλαξε από την ηλιθιότητά μας- αυτή είναι η αισιόδοξη πλευρά...
            

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

Αυτό θα έπρεπε να ήταν...

...το αληθινό ρολόι, δίχως δείκτες και ανάποδο...
...θέλω να ξέρετε ότι όταν ο φωτογράφος φωτογραφίζει σε στάση επίκυψης έχοντας τη μηχανή ανάμεσα στα σκέλια, τόσο ψηλά όσο να πιέζει τ' αρχίδια του μέχρι στύσης, βλέπει το θέμα του ή και τον κόσμο ακόμα, ορθότερα και καλύτερα-, φωτογραφίζοντας, όπως φωτογραφίζουν οι φωτογράφοι και εσείς που δεν είστε φωτογράφοι, αλλά μπανιστηρτζήδες, επιβεβαιώνετε ότι: "Κατά μία έννοια θα μπορούσαμε να πούμε ότι η αποτυχία μας είναι η απόκτηση συνηθειών, διότι, τελικά, οι έξεις είναι συναφείς σε έναν στερεότυπο κόσμο...όλα χάνονται κάτω από τα πόδια μας"...(Από το βιβλίο τού Walter Pater: "Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ", 1893, σε μετ. Άρη Μπερλή, εκδ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ, 2011)
Φανταστείτε, πέρασαν 118 χρόνια για να μεταφραστεί αυτό το εκπληκτικό βιβλίο για την Αναγέννηση και για την Τέχνη...τα κείμενα για τον Winckelmann και DaVinci που περιέχονται στο βιβλίο, είναι εκπληκτικά και αξεπέραστα, και εδώ αναρωτιέμαι, δεν θα μπορούσε να υπήρχε η θέση τού βιβλιοψάχτη στην Σχολή Καλών Τεχνών, μια που είναι και Ανωτάτη, για να μεταφράζονται παρόμοια κείμενα, αναγκαία για τη μόρφωση των νεοσσών ζωγράφων, αλλά φευ, από ό, τι έχω παρατηρήσει και διαπιστώσει, εδώ στο Πασοκιστάν, οι εικαστικοί και οι σκηνοθέτες, (του πασοκιστανού κινηματογράφου), δεν διαβάζουν, εκτός φυσικά ολίγων εξαιρέσεων...118 χρόνια... ευτυχώς, μου είχε μιλήσει για τον W. Pater ο αείμνηστος αναρχικός Γ. Τσαρούχης, αλλά, μήτε γαλλικά γνώριζα, μήτε τόσο καλά αγγλικά, (εντάξει, σε αυτό το αόρατο σημείο της ηλικίας μου, η φτώχεια δεν μου δίδαξε τίποτα, σε άλλα όμως, ναι), για να το διάβαζα στη δεκαετία του '70, τότε δηλαδή που μου το έκανε γνωστό, ο πρώτα-ο,τιδήποτε θέλετε να είναι-και μετά ζωγράφος...ξέρετε, οι μεγάλοι στην Τέχνη τους, πρώτα είναι κάτι άλλο και μετά χειριστές της τέχνης των...ξέρετε ότι ο Πραξιτέλης ήταν ερωτευμένος με την Φρύνη, την ομορφότερη εταίρα και ότι είναι το πρότυπο του αγάλματος της Κνιδίας Αφροδίτης και της Κω; Άρα, πρώτα ήταν εραστής της Φρύνης και μετά γλύπτης, να γιατί πρέπει όλα να τα βλέπουμε ανάποδα ή αντίστροφα, μακριά λοιπόν από τις έξεις μας...ευτυχώς που είδα τότε που έπρεπε να δω την ταινία του Arthur Penn: "Little Big Man", 1970... εντύπωση μου έκανε ο Ινδιάνος που καβαλίκευε το άλογο ανάποδα...γαμώ την αναποδιά μου...              

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2011

Έτεροι μάλλον, παρά εταίροι είστε...

...Ευρωπαίοι δανειστές μας και αν έγραφα θεατρικό έργο με τον τρόπο τού Μπρεχτ, τίτλο θα έβαζα: "Οι Τοκογλύφοι Ευρωπαίοι Ενεχυροδανειστές", γιατί, πώς δύναται να είστε εταίροι μας και να μας δανείζετε με το υψηλότερο επιτόκιο που έχετε δανείσει ποτέ, που ούτε σε έτερο χρεοκοπημένο κράτος δεν δανείσατε με τέτοιο δυσβάσταχτο επιτόκιο και που, οι μετανάστες/τσιμπούρια του τόπου μου- πολιτικά σας τσιράκια του Πασόκ, δίχως αιδώ, υπέγραψαν το πωλητήριο του τόπου και εσείς, ξεδιάντροπα και δίχως ίχνος ηθικών διλημμάτων, σχεδόν ανάλγητοι-, γιατί γνωρίζετε πολύ καλά ότι δεν είναι δυνατόν να μηδενιστεί αυτό το υπέρογκο χρέος-, μας εκβιάζετε και απαιτείτε να πωλήσουμε τις υγιείς επιχειρήσεις μας για ένα μάτσο μετοχών σε ευτελισμένη αξία;, αξία που εσείς φροντίσατε να εκπέσει, και από την άλλη μεριά, να μην αποδέχεστε τα σύνορα του τόπου μου και δικά σας σύνορα, δηλαδή, της Ευρώπης...τότε για τι είδους παρά φύσει  εταιροσύνη μιλάτε/μιλούμε, εννοείτε/εννοούμε; Σήμερα ξέρω και την καταθέτω, καθότι χθες έκανα ένα ολονύχτιο ερωτικό τσιμπούσι, με τον τρόπο του Ιταλού σκηνοθέτη Μαρκο Φερέρι, σε ένα ακριβό μπορδέλο κάπου στην Κυψέλη, όπου η μία πόρνη, διπλωματούχος κοινωνικών και πολιτικών επιστημών, μου είπε το εξής: "Τη σχέση μας με τους Ευρωπαίους, μπορείς να την παραλληλήσεις με τη σχέση ενός αμόρφωτου και άσχημου κωλομπαρά με τον όμορφο θηλυπρεπή, επίσης αμόρφωτο νεανία, ο οποίος γρονθοκοπείται ανηλεώς από τον πρώτο για να του χαλαστεί η ομορφιά του"... έμεινα άφωνος και θυμήθηκα τον Ηρόδοτο που παραθέτει τα λόγια της Πυθίας : "Λαέ, που σε φθονούν οι γείτονες, αλλά σε αγαπούν οι Θεοί, μείνε στα οχυρά σου και με το δόρυ στο χέρι προφύλαξε το κεφάλι σου- αυτό θα σώσει το κορμί σου", το γνώριζε η μορφωμένη πόρνη γι' αυτό και όμορφη... "Η  Ομορφιά χρειάζεται ειρήνη- η ειρήνη προϋποθέτει ένα νέο συμβόλαιο"... το τελευταίο είναι του Michel Serres... Καλημέρα Αριάδνη, σε ποια πελάγη πελασγείς δίχως εμένα;
       

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

Υστερόγραφο στο προηγούμενο...

...όσο για τον κο Βενιζέλο, το έχω πει και γράψει πολλές φορές, πάσχει από το σύνδρομο της αφασικής ρητορείας, (είναι δικός μου όρος, μην ψάχνετε αλλού), και τι σημαίνει:, σημαίνει ότι χρησιμοποιεί δεκάδες λέξεις useless, otherwise, superfluous, otherwise, he is imparisyllabic without sense of reality of the language, (όπως πολλοί εικαστικοί ή ποιητές, δεν γνωρίζουν την αλήθεια της γλώσσας των- σίγουρα δεν διάβασαν τη ρήση του Cezanne: "Οφείλω την αλήθεια στη ζωγραφική". Χωρίς τον "ταπεινό χώρο της ομιλίας", (κι αυτό δικό μου), και την αλήθεια τού τόπου της γλώσσας, δεν οδεύεις ως ον- οντότητα- αλλά ως οπαδός και ίσως περιττός), but, most of all, he has not, (mr Benizelos), the sense of the modest space of la parole, κοντολογίς, Il n' pas prononce une seule parole, με άλλα λόγια: "άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε", δηλαδή, η πονηριά της γλώσσας κρύβεται πίσω από τη ρητορεία, η κενότης της ζωγραφικής στα ελαιοχρώματα και, ο της ποίησης αγραμματισμός, στην υπερβολική χρήση επιθέτων, εκτός και αν πρόκειται για υμνητικά κείμενα, όπως οι "Ορφικοί Ύμνοι" ή έπη, όπως η Ιλιάδα και η Οδύσσεια, αλλιώς δημηγορία, αλλιώς δημαγωγία, αλλιώς μπούρδες με κομφετί από σαντιγί και ροζ μπιφτέκια από στραγάλια ή λέπια λιγδιασμένων όντων, τύπου πασόκ, finelly, μας το πέρασαν το κολάρο με τα εκρηκτικά γύρω από το λαιμό μας, γι αυτό λέω να ανατιναχθούμε ανάμεσά τους, αυτό δεν λένε οι Εβραίοι: "η ψυχή αποθανέτω μετά των αλλοφύλων ή αλλόφυλων;", δεν ξέρω τίποτα από αυτό το δαιμονισμένο βιβλίο, γραμμένο από αφιονισμένους μισαλλόδοξους, υπηρέτες τού φόβου και της μνησικακίας και της τοκογλυφίας που αποκαλείται Αγία Γραφή- γαμώτο, η αξία ή οι αξίες του τόπου μου άξιζαν άλλης τύχης-, για μένα δεν έχει πια κανένα νόημα, μου φαίνεται πως θα πουλήσω πάλι πίνακα και θα κλειστώ σε μπορδέλο για καμιά δεκαριά ημέρες ζωντανών εκσπερματώσεων...
         

Ο κος Πάγκαλος...

...επιβεβαίωσε στη βουλή ότι η χώρα αυτή είναι του Πασόκ και πρέπει ν' αποκαλείται Πασοκιστάν, από τη στιγμή, όπως είπε, που η Δημοκρατία εγκαθιδρύθηκε το 1981, δηλαδή με την άνοδο στην εξουσία αξπόλιοτων, (τη λέξη αυτή την ξέρει ο κος Σηφουνάκης, οφείλει να την ξέρει, καθότι εργάζεται ως επαγγελματίας πολιτικός στο νησί της Λέσβου), μικροαστών και πεινασμένων για εύκολο χρήμα και για σοσιαλισμό- ένα μόρφωμα που κυοφόρησε η στρατιωτική χούντα των ΑμερικανοΕλλήνων...θυμώνω όταν ακούω από επώνυμα χείλη να λένε ότι φταίμε όλοι, πάνω σε αυτό τους θυμίζω πως, κανένας Πρωθυπουργός ή υπουργός Εθνικής ή πατριωτικής οικονομίας μάς είπε ότι, τα χρήματα που σας δίνουμε Ελληνικέ Λαέ για τις προσλήψεις και για τις διάφορες οργανώσεις και συλλόγους, τα δανειζόμαστε από διάφορα διεθνή τοκογλυφικά κέντρα, δεν τα κερδίζετε με τον ιδρώτα σας, μήτε με το μυαλό σας, τα δανειζόμαστε, και ρωτώ: αν μας έλεγαν το παραπάνω θα πέφταμε στη παγίδα της πλειοδοσίας;, αντί όμως αυτού έλεγαν: η οικονομία μας πάει καλά και όπου νάναι βγαίνουμε από το τούνελ, μέχρι το τελευταίο, του μεγαλύτερου καιροσκόπου: "Λεφτά υπάρχουν". Θυμάμαι που ο ένας εξήγγειλε από το μπαλκόνι ότι θα δώσει αύξηση 10%, ο άλλος 15%, ανταπέδιδε ο άλλος, 20% και πάει λέγοντας και από κάτω τα κορόιδια ζητωκραύγαζαν για τον δημοκρατικό σοσιαλισμό τού κομματικού αυτού μορφώματος με τον τίτλο: Πασόκ που κατόρθωσε να μεταβάλλει τον Λαό σε μόρφωμα...χθες σε μια εκπομπή έπεσε η πληροφορία πως, 2.000 Έλληνες έχουν καταθέσεις στην Ελβετία 500 δις ευρώ- να το πιστέψουμε;, και γιατί όχι;! Εδώ έφυγαν 50 δις εξαιτίας της απειλής από την αριστερή Δαμανάκη και του φιλελεύθερου σοασιαλιστή Παπακωσταντίνου, (το βρήκα, μας εξουσιάζουν οι σοσιαλιστές του άτεγκτου φιλελευθερισμού), ότι θα πάμε στη δραχμή αν δεν υπογράψουμε την μακριά θανατική καταδίκη μας με το Μνημόνιο Β! Αλήθεια, τι έχει να πει κανείς, τίποτα παρά μονάχα ότι βιώνουμε έναν πόλεμο ανάμεσα στην χρεωκοπημένη Αμερική και στην μη Ενωμένη Πολιτικά Ευρώπη, αλλά ενωμένη σύμφωνα με τις επιταγές της περίφημης αόρατης Αγοράς/Οικονομίας- ποιος θα βγει νικητής;, κανείς! Ύστερα από κάθε πόλεμο οι πάντες βγαίνουν εξουθενωμένοι και ταπεινωμένοι-αυτή είναι η μοίρα τού ανθρώπου: πόλεμος πατήρ των πάντων... 
για μένα τίποτα πια δεν έχει νόημα, από τη στιγμή μάλιστα που, τα 4/5 του Ελληνικού Λαού και των Πολιτικών, (ας τα αποκαλέσω έτσι, γιατί δεν πρόκειται για Πολιτικά, αλλά για κομματικά μαγαζάκια- ευχομαι από αυτή την κρίση να κερδίσουμε πολιτική συνείδηση και σκέψη), είναι υπέρ της αναδιαπραγμάτευσης, οι πασόκοι, αντί να προσχωρήσουν σε αυτό το άρμα, πάνε αντίθετα, δηλαδή, στον εξανδραποδισμό, την ταπείνωση, την υποτέλεια του τόπου- γιατί; Μα γιατί είναι τσιράκια των τοκογλύφων...λοιπόν, εγώ έφυγα από τον Ο.Τ.Ε. σε λίγες μέρες αλλάζω διεύθυση email, θα σας την στείλω- το ξανά λέω, το πιο δυνατό μας όπλο είναι η αντίστασή μας στα σπλάχνα του συστήματος, όλοι μας να γίνουμε Δούρειοι Ίπποι, η D. Telekom-, και όχι μονάχα αυτή η επιχείρηση, αλλά και άλλες-, να αναγκαστεί να φύγει και θα αναγκαστεί από τη στιγμή που δεν θα βγάζει κέρδη, με αυτή μας την πράξη στέλνουμε ένα μύνημα ότι ξέρουμε πια τι μας γίνεται- ξέρουμε; Πάμε παρακάτω, γαμώτο, σήμερα ξύπνησα με την εικόνα ενός πελώριου τσιμπουριού στη ράχη μου που είχε τη μορφή του Πασόκ- ναι, έτσι το νιώθω αυτό το μόρφωμα: τσιμπούρι που κάθισε με τη δημαγωγία, τον λαϊκισμό και την κλεψιά στο σώμα μας- μισώ τον Σημίτη, αλλά πιο πολύ τον Αλογοσκούφη γιατί, δεν δύναται ένας ηθικός άνδρας να λέει, ύστερα από πέντε χρόνια ότι, δεν μ' άφηνε ο πρωθυπουργός να κάνω τη δουλειά μου-, ο αληθινός άνδρας, από τη στιγμή που του απαγορεύουν να κάνει αυτά που πιστεύει, ιδίως όταν έχουν να κάνουν με την μελλοντική του ηθική ανύψωση και όχι με την πτώση του, παραιτείται... πάντως μέχρι τώρα ο Σαμαράς τα πηγαίνει καλά, μου αρέσει και εκτιμώ την σθεναρή του θέση και θάθελα να προσκαλούσα τον Γιούνκερ για κανά δυο-τρία ουζάκια ακούγοντας Mingus, ο οποίος ανερυθρίαστα είπε- φυσικά τη αδεία του Πασόκ- "Δεν ήμουν στη συνεδρίαση, προς καλή τύχη του Σαμαρά, γιατί αν ήμουν, επιτακτικά θα του έλεγα: συναίνεσε στο Μνημόνιο Β!"...  αυτά και άλλα πολλά...
...το πανέμορφο αυτό όστρακο το φωτογράφισα ακούγοντας Mal Waldron...
                   

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011

Το εικονιζόμενο όστρακο...


...από τις ακτές της Λέσβου το φωτογράφισα μαζί με άλλα της συλλογής μου-, έχω δεκάδες όστρακα και το καθένα ιδιαίτερο και μοναδικό, τα ακουμπώ στο αυτί μου και μου ψιθυρίζουν την τρυφερότητα της μοναχικότητάς των-, άκουγα την "Επέλαση των Βαλκυριών", στα κορεάτικα, για αυτούς που δεν ξέρουν ρώσικα: "The Ride of the Valkyries" του Wagner, του Ριχάρδου...αυτές οι βόρειες βάρβαρες Θεότητες, Βαλκυρίες, επέλεγαν στη διάρκεια των μαχών ποιοι πολεμιστές θα σφαγούν- αυτή τη φορά επέλεξαν να σφαγούν οι Έλληνες και αν δεν σφαγούν ολότελα, να ταπεινωθούν, εμείς είμαστε οι εκβιαστές και οι τοκογλύφοι, εμείς, εμείς, εμείς είμαστε οι υστερικοί και αιμοβόροι...άθλιες Θεότητες της βαρβαρότητας και ανομολόγητων θρύλων- μα είναι τυχαίο που ο πολιτισμός γεννήθηκε στη Μεσόγειο;... εύχομαι να μη συναινέσουν τα κόμματα με το κόμμα που έφερε την καταστροφή στην "πατρίδα", που χρόνια της έτρωγε τα σωθικά της και τώρα τρώγονται τα δικά μας από τους βαρβάρους συνεταίρους του-, το κόμμα που μετέτρεψε την Πατρίδα σε πασοκιστάν, όχι να μην πέσουν στην παγίδα της συναίνεσης- εύχομαι... πάω παρακάτω, υπάρχει και ένα άλλο μουσικό κομμάτι, το: "Δαχτυλίδι του Νιμπελούνγκεν", το οποίο προσφάτως στα πολιτικά γεγονότα της πατρίδος μας πέρασε επιτυχώς από το ένα δάχτυλο στο άλλο, αφού πρώτα, άγνωστος μέχρι τώρα χρυσοχόος, το προσάρμοσε στο λουκάνιο πάχειο δάχτυλο τού διαδόχου του νέου Πασοκιστάν...καθότι και εφόσον και ούτως ειπείν, "Το γεγονός προτρέχει του νομίμου, όπως το αντικείμενο προϋπάρχει του υποκειμένου", Michel Serres, άρα, ο κος Βενιζέλος είναι "υποκείμενο" του γεγονότος και προς χάριν της ποιήσεως καταθέτω έναν άγνωστο στίχο της Σαπφούς, η οποία κράτησε το εικονιζόμενο όστρακο σε στιγμή αμφιλύκης: "...και εσύ Πελαγία από το όρος Σινά ερχόμενη, άπλωσε τα λαμπερά πάλλευκα σκέλη σου στην ακτή της Λέσβου και άφησε να εκλυθούν τα μύρα σου..."        

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2011

ΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ή ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ;

...φοβούνται, οι από το 1821 Ξένες Δυνάμεις;, ας αφήσουμε κατά μέρος συμμάχους, φίλους, συναγωνιστές, ενωμένη Ευρώπη- σκατά είναι ΕΝΩΜΕΝΗ η Ευρώπη, σκατά και απόσκατα, τουλάχιστον για τον τόπο μας έχουν παραμείνει Ξένες Δυνάμεις... λοιπόν, την αναδιάρθρωση φοβούνται ή την αναδιαπραγμάτευση; Την πρώτη, για τη δεύτερη δεν θέλουν να ακούνε ούτε τον ήχο της, και αυτό γιατί ο Πάτριος Γ. Παπανδρέου και οι σύντροφοί του, λόγω ανικανότητάς τους, δεν πρόλαβαν να ξεπουλήσουν αυτά που θέλουν οι Ξένες Δυνάμεις, όταν ξεπουληθούν, τότε θα μπορούν να συζητήσουν για αναδιαπραγμάτευση, άρα, ο Γ. Παπανδρέουν είναι ο άνθρωπός τους, είναι ο υπάλληλός τους ο οποίος δεν αναφέρει καν αυτή τη λέξη, όμως επειδή την αναφέρει η αξιωματική αντιπολίτευση- ιδίως αυτή- και τα άλλα κόμματα της αριστεράς, για αυτό και άδειασαν τον κο Σαμαρά και πάνω από όλους ο Γάλλος πρωθυπουργός Φιγιόν-, αλήθεια, πιστεύετε ότι, έγινε ο διάλογος μεταξύ Φιγιόν και Σαμαρά, λέγοντας ο δεύτερος ότι χρησιμοποιεί το χαρτί της αναδιαπραγμάτευσης των κακώς κείμενων της δανειακής σύμβασης για προεκλογικούς λόγους;, όχι βέβαια και, ήταν τυχαίο που μετά τις προχθεσινές πιρουέτες του Παπανδρέου, παραιτείται, δεν παραιτείται, βγήκαν στα παράθυρα του κλειστού κόσμου των μίντια, Μέρκελ, Σαρκοζί, Ομπάμα να στηρίξουν τον Παπανδρέου;, όχι βέβαια, αλλά, αλλά, αλλά, μην νομίζετε πως η κυβέρνηση αυτή είναι του Παπανδρέου, η κυβέρνηση αυτή είναι του Βενιζέλου...ξέρετε πόσα χαστούκια έφαγε ο πρώτος μετά τη διάρρευση της παραίτησής του;, κατά τη γνώμη μου πολλά και ύστερα από πολλές-πολλές ώρες είπε στη βουλή: "Here I am, support me to support you", αμ' δε...τέλος, οι Ξένες Δυνάμεις είναι εδώ και η Κερκόπορτά τους ή ο Δούρειος Ίππος τους είναι, το κουρελιασμένο σοσιαλιστικό κόμμα που μετέτρεψε τον τόπο σε χωράφια για πλιάτσικο και τους πολίτες με πληγωμένη υπερηφάνεια, για αυτό και δεν θέλουν με κανέναν λόγο ή τρόπο εκλογές, τουλάχιστον μέχρι να διαβαστεί το, προ 20 ετών γραμμένο κεφάλαιο του ψευδοϊστορικού μυθιστορήματος: "Η Ελλάδα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας". Φαντάζεστε να θέλουν οι Ξένες Δυνάμεις μια συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας με άλλα κόμματα που είναι υπέρ της αναδιαπραγμάτευσης; Ποτέ, ποτέ, ποτέ, ποτέ!!! Αυτοί είναι οι σημερινοί φίλοι Ευρωπαίοι, Ξένοι...και: "Μάνα εμείς ψωμί δεν έχουμε, τον ξένο τι το θέλουμε;" Μ. Βαμβακάρης... όχι πώς δεν φταίμε εμείς, δεν μπορεί κανείς να υποστηρίξει το αντίθετο, αλλά, πιστεύετε ότι δεν εγνώριζαν οι Ξένοι το τι συνέβαινε με τη δημοσιονομική κατάσταση του τόπου;, το ξέρανε και το παρά ξέρανε, αλλά αφήνανε να συνεχίζεται το κακό για να καρπωθούν και μόνο για να καρπωθούν, και καρπώνονται και θα καρπώνονται...
...και ένα λουλουδάκι για τον Φιγιόν...
                 

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

Ω! της Ανανδρίας εγκωμιαστικό άσμα...

...αυτό τραγουδούσε επί ώρες χθες ο Πρωθυπουργός σας, αλλιώς Επικίνδυνο Αγόρι-, δεν θα παύσω να το γράφω, το διαπιστώσατε και εσείς χθες το πόσο επικίνδυνος είναι, οι έχοντες λειψή αντίληψη ή κομματική ταυτότητα, αυτά τα δυο πάνε μαζί, δηλαδή προβατάκια ή αλλιώς συμφεροντολόγοι πολιτικάντηδες με διπλώματα νομικής ή όποιο άλλο δίπλωμα, ίσως και φιλολογίας, ίσως και ιστορίας, ίσως και οικονομολογίας, ίσως και ιατρικής, ίσως και συγκριτικής λογοτεχνίας, ίσως-ίσως-ίσως, αλλά είναι αργά πια...από την παγίδα ή από την δικτατορία των δανειστών που μας στήθηκε με τόση ανάλγητη μεθοδικότητα και σκληρότητα, (αν όχι με τη συνδρομή αλλά σίγουρα εξαιτίας της α-νοησίας των πολιτικών), θα αργήσουμε να βγούμε ή μάλλον δεν θα βγούμε, από τη στιγμή μάλιστα που κάθε τετραμελής οικογένεια χρωστά 300.000 ευρώ... το μίσος μου και η οργή μου με κρατούν άυπνο, άρχισα να υποφέρω από ανέμπνευστες αϋπνίες... χθες πάλι έδρασε η πέμπτη φάλαγγα, (ποιανού κόμματος, βρείτε το εσείς), για να διαλυθεί η συγκέντρωση των  "Αγανακτισμένων" με δοκάρια, λοστούς, βαριοπούλες και φυσικά με κουκούλες. Ναι, ψες εψάλλει της ανανδρίας εγκωμιαστικό άσμα, σε αυτή τη funny fake fucking society, (είδατε, ξέρω και εγώ ελληνοαγγλικά, oxi mono oi eikastikoi kai oi curators)...πριν καιρό είχα γράψει πως, αν θέλεις να βγάλεις κάποιον από την οικονομική του δυσπραγία, του δανείζεις με έναν έλλογο τόκο και όχι εξαντλητικά τοκογλυφικό, και συνάμα τον χρηματοδοτείς, (είδατε τι είναι η γλώσσα;, άμα θέλεις να κλέψεις κάποιον, του δανείζεις, αν θέλεις να τον βοηθήσεις τον χρηματοδοτείς), με σκοπό την ανάπτυξή του, δεν του δανείζεις για να αποπληρώνει μονάχα τους τόκους, εκτός και αν έχεις δόλιους σκοπούς, δηλαδή να του πάρεις το χωράφι επειδή από εκεί θέλεις να περάσεις έναν αγωγό πετρελαίου, να θυμηθώ την έξοχη ταινία, "Θα χυθεί Αίμα"-, και επιτέλους, άκουσα να λέει το παραπάνω και ένας οικονομολόγος-, όχι πως θέλω να εκθειάσω την ευφυή μου λογική, αλλά τον κοινό μου νου, άλλωστε δεν λέμε: κοντά στο νου και η γνώση;, θέλει πολλή σκέψη και πολύχρονες σπουδές για να καταλήγει κάποιος στην απλότητα;, όχι, την απλότητα την έχεις από γεννησιμιού σου, όπως την άδολη καλοσύνη, τη θερμή αισθαντικότητα- καταλάβατε κύριοι καθηγητές και διανοούμενοι, εσείς που υπογράψατε υπέρ της συναίνεσης και υπέρ τού μνημονίου; Καταλάβατε πως μας στήθηκε μια δικτατορία;... προχθές υπέγραψα ένα μικρό κείμενο διαμαρτυρίας προς τον πρόεδρο του δικτατορικού κοινοβουλευτισμού, κο Παπούλια, μαζί με άλλους από τον καλλιτεχνικό τόπο, (εδώ θέλω να κάνω μια παρένθεση: δεν θεωρώ τον εαυτό μου καλλιτέχνη, τον νοιάζομαι και τον λογιάζω μονάχα Πολίτη με το όνομά: Σ.Β.Σκοπελίτης, και ανατριχιάζω όταν ακούω τον άλλον να λέει: είμαι καλλιτέχνης, είμαι συγγραφέας, είμαι ποιητής- σκατά είσαι), και, παρόλα που βρήκα "μαλακό", το κείμενο, το ήθελα δηκτικό και σκληρό, κατά τα άλλα ήταν/είναι στη σωστή κατεύθυνση...
Αριάδνη, εσύ που τα βλέπεις όλα και όλα τα ξετυλίγεις, άραγε θα συναντηθούμε ξανά σε αυτόν τον βράχο, να μου εξηγήσεις με δυο λέξεις, όχι με δυο λόγια, το έργο της σχιζοφρένειας που παραστάθηκε χθες από τον Πρωθυπουργό; Αφού παραιτήθηκε ενώπιον του Σαμαρά, αφού άλλαξε γνώμη από ένα τηλεφώνημα που του έγινε, αφού ζήτησε συγνώμη από τους υπουργούς και τον Πρόεδρο του δικτατορικού κονοβουλευτισμού και αφού συμβουλεύτηκε έναν υφυπουργό του, ανήγγειλε ακόμη μια φορά, το πόσο υπεύθυνος είναι ως προς την καταστροφή τού τόπου...
ο βράχος-, δεν είναι όμορφος;, δεν μοιάζει με καυλί ακτής;
      

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011

Έκκληση προς τον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας...

...Κάρολο Παπούλια έκαναν σήμερα, Τετάρτη, 35 άνθρωποι του Πολιτισμού και των Τεχνών.



Όπως τονίζουν, απευθύνονται στον πρόεδρο, προκειμένου «στις τραγικές αυτές συγκυρίες που αφανίζουν τη χώρα μας, να θυμηθείτε την ενεργό συμμετοχή σας στις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις και να σας παρακαλέσουμε, παρά τις μειωμένες αρμοδιότητές σας –μείωση που και ο ίδιος υπερψηφίσατε ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ– να παρέμβετε πριν ολοκληρωθεί η μετατροπή της Ελλάδας σε σατραπεία ξένων συμφερόντων».


Αναλυτικά η έκκληση των 35 προσωπικοτήτων:

«Κύριε πρόεδρε,
Σεβόμενοι το αξίωμά σας και πεπεισμένοι ότι η ψυχή σας, ως ανωτάτου άρχοντος, ζητεί «τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών, τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε», όπως θα έλεγε ο Καβάφης, απευθυνόμαστε στο πρόσωπό σας για να σας ζητήσουμε, στις τραγικές αυτές συγκυρίες που αφανίζουν τη χώρα μας, να θυμηθείτε την ενεργό συμμετοχή σας στις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις και να σας παρακαλέσουμε, παρά τις μειωμένες αρμοδιότητές σας –μείωση που και ο ίδιος υπερψηφίσατε ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ– να παρέμβετε πριν ολοκληρωθεί η μετατροπή της Ελλάδας σε σατραπεία ξένων συμφερόντων, πριν οι πολίτες της –όσοι δεν καταφέρουμε να μεταναστεύσουμε ή δεν πεθάνουμε από μαρασμό– χωριστούμε στα δύο: πολυπτυχιούχοι επιστάτες και αγράμματοι δούλοι η μια πλευρά, άνεργοι και ζητιάνοι η άλλη, σε μια πατρίδα που θα έχει χάσει οριστικά και αμετάκλητα την εθνική της κυριαρχία και τον πολιτισμό της».


Με τιμή,


Νίκος Αλευράς, Λούλα Αναγνωστάκη, Αλέξανδρος Ασωνίτης, Αλέξης Βερούκας, Κώστας Γάκης, Κάτια Γέρου, 
Αριστείδης Γιαγιάννος, Θοδωρής Γκόνης, Αγαθή Δημητρούκα, Μάρω Δούκα, Μάνος Ελευθερίου, Ιωάννα Καρυστιάνη, Γιώργος Κορδομενίδης, Θωμάς Κοροβίνης, Εύα Κοταμανίδου, Θόδωρος Κοτεπάνος, Γιάννης Μετζικώφ, Μανώλης Μητσιάς, Νάνα Μούσχουρη, Ισμήνη Μπονάτσου, Βασίλης Νικολαΐδης, Σταύρος Ξαρχάκος, Νίκος Ξυδάκης, Πέτρος Παράσχης,
Μάνια Παπαδημητρίου, Στέλιος Σκοπελίτης,
Γιώργος Σκούρτης, Έφη Σπηλιώτη, Γιώργος Σταθόπουλος, Νίκος Στεφάνου, Κωνσταντίνος Τζαμιώτης, Σωτήρης Τριβιζάς,
Γιάννης Υφαντής, Βλάσης Φρυσίρας, Γιώργος Χρονάς.

Οι παρακάτω καθηγητές...

Καθηγητής Θάνος Βερέμης, ιστορικός, πρώην πρόεδρος Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας


Καθηγητής Απόστολος Γεωργιάδης, αστικολόγος, πρόεδρος Ακαδημίας Αθηνών

Καθηγητής Θανάσης Διαμαντόπουλος, πολιτικός επιστήμων

Καθηγητής Θόδωρος Κουλουμπής, διεθνολόγος, πρώην πρόεδρος ΕΛΙΑΜΕΠ

Αναπληρωτής καθηγητής Νίκος Μαραντζίδης, πολιτικός επιστήμων

Kαθηγητής Γιώργος Παγουλάτος, πολιτικός επιστήμων

Καθηγητής Χρήστος Ροζάκης, διεθνολόγος, αντιπρόεδρος ευρωπαϊκού δικαστηρίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Καθηγητής Μιχάλης Σταθόπουλος, αστικολόγος, πρώην πρύτανης Πανεπιστημίου Αθηνών

Επίκουρους καθηγητής Πλάτων Τήνιος, οικονομολόγος

Καθηγητής Γρηγόρης Τσάλτας, διεθνολόγος, εκλεγμένος πρύτανης Παντείου Πανεπιστημίου

Καθηγητής Λουκάς Τσούκαλης, πολιτικός επιστήμων

...υπέγραψαν υπέρ του μνημονίου. να τους χαιρόμαστε, αυτή είναι η σημερινή κατάστασή μας: στρουθοκαμηλική και αυτοί οι καθηγητές έχουν τετραπλάσιο σε μήκος λαιμό από το κανονικό...
Κύριοι Καθηγητές να χαίρεστε τις μικρόνοες σπουδές σας... μου θυμίζετε την κα Δαμανάκη, τον κο Μπίστη, αν νογάτε τι εννοώ...

Μετά Τιμής ο Σ. Β. Σκοπελίτης, ο έχων ακόμα τας φρένας σώας... λίγη φρόνηση κύριοι καθηγηταί, λίγη φρόνηση, δεν βλάπτει... πού είστε Καστοριάδη, Αξελέ, πού πήγαν αυτά τα μυαλά, δεν κατάφεραν να εμποτίσουν άλλα;, μα τι ρωτώ, εδώ ολόκληρος πολιτισμός τριών δεκαετιών στην Ιταλία και ακόμα έχουν τον Μπερλουσκόνι!!!

Υ. Γ.
Σας συμβουλεύω να διαβάσετε το βιβλίο του Michel Serres, "Le Parasite", (πιστεύω να ξέρετε τι σημαίνει η "γαλλική" λέξη Parasite. Στην ελληνική μεταφράστηκε από τον κο Νίκο Ηλιάδη σε εκδόσεις, "ΣΜΙΛΗ"-, με την ανάγνωσή του ίσως ανοίξουν λίγο τα μάτια σας και διευρυνθεί ο στενός μαθησιακός ακόμα νους σας, αν έχετε...   

Το οικονομικό COUP D' ETAT...

...μάλλον βαίνει προς το τέλος του...(το έγραψα γαλλικά για να μη με καταλάβει ο κος Παπακωνσταντίνου-, ο πρώτος λογιστάκος, σαν ένας από τους μικρούς χαρακτήρες τού Ντοστογιέφσκι, που έγινε υπουργός οικονομικών και που τώρα βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, ο δεύτερος τη τάξη δικτάτορας της χλωμής αυτής κυβέρνησης του Επικίνδυνου Αγοριού, και τον αποκάλεσα δικτάτορα καθώς, υπέγραφε δανειακές συμβάσεις δίχως να ενημερώνει το κοινοβούλιο, μα πώς το δέχτηκαν αυτό οι δούλειοι, συγνώμη για τη λέξη, βουλευτές, δεν εννόησαν;, τόσο γκαγκάδηδες είναι;, ότι με την ανοχή τους εγκαθίδρυαν τη δικτατορία των τοκογλυφικών κέντρων;- ναι, δεν είναι ένα το κέντρο, είναι πολλά καθώς εφάνη στη 15μηνη  πορεία... και από υπόγειες διαβουλεύσεις, άλλο τίποτα, τις φάγαμε δίχως κουτάλι ή πηρούνι, τώρα κλάνουμε σκόνη... Ναι, μάλλον βαίνουμε προς το τέλος της δεύτερης δικτατορίας της γενιάς μου- το καημένο το Επικίνδυνο Αγόρι, αφού αφόδευσε στους διαδρόμους μετά ζητούσε να καθαρίσουν τα περιττώματά του όλοι μαζί, αλλά είναι αργά, μερικοί δούλειοι αρνούνται, διότι είναι τόση η μπόχα τους, που σκοτώνει ελέφαντα ή μάλλον ανασταίνει δεινόσαυρο, και αναρωτιέμαι, πράγματι οι ευρωπαίοι, με μικρό "Ε", θα αφήσουν τη νησιώτικη χώρα τους να πτωχεύσει; Μπορεί, αν πρόλαβαν και μπήκαν υπογραφές για άνομες πωλήσεις, μα μπορεί να ισχύουν αυτές οι παράνομες υπογραφές; Μπορεί, αν στην ουσία συναινεί ο "πατριώτης" Σαμαράς...όταν σφάξεις τους αμνούς και τις κατσίκες και τις αγελάδες και τα βουβάλια, τι είδους τυρί θα παράξεις; 

"Αν το λογικό μας ταίριαζε με το πραγματικό και το πραγματικό με το λογικό μας, τα έλλογα εγχειρήματά μας δεν θα άφηναν κατάλοιπα, όμως τα απορρίμματα βρίθουν στην "απόσταση" που χωρίζει αυτά τα δύο, άρα αυτή παράγει τη "ρύπανση". Η ρύπανση γεμίζει το χάσμα από το λογικό μέχρι το πραγματικό. Αφού μάλιστα ο "ρύπος" αυξάνεται, το διαζύγιο των δύο κόσμων βαθαίνει". 
Michel Serres, από το βιβλίο του: "Το φυσικό συμβόλαιο", μετ. Γ. Φαράκλας, εκδ. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης Τα εισαγωγικά δικά μου.

Η απόσταση πράγματι είναι μεγάλη και βαθιά, κατόρθωσαν και την χάραξαν, στο χέρι μας να την κλείσουμε. Κύριοι, Δοξιάδη, Γιατρομανωλάκη, Θεοδωρόπουλε, και όσοι άλλοι δόγηδες, αναρωτιέμαι αν πράγματι γνωρίζατε ότι συνυπογράψατε με το άθλιο κείμενό σας με τον βαρύγδουπο τίτλο: ΤΟΛΜΗΣΤΕ", σε μια δικτατορία και μάλιστα της χειρότερης μορφής: της οικονομικής εξαθλίωσης και αλλοτρίωσης και εσείς κύριε Μπουτάρη, ολίγον δήμαρχο Θεσσαλονίκης, αναρωτηθήκατε πόσο κοντός φανήκατε , ή μάλλον είστε, με την απαγόρευση στον Θεοδωράκη να συνβρεθεί με τους αγανακτισμένους ή έστω και με τα μέλη τής "ΣΠΙΘΑΣ" στην πλατεία Αριστοτέλους;, μάλλον όχι, ε, λοιπόν, από τώρα και στο εξής θα παύσω να πίνω τα κρασιά σας, λυπάμαι...τι σου είναι τελικά ο άνθρωπος, εντελώς διχασμένος, το να είναι κάποιος συνεπής με το ήθος του και μη δούλειος, όντως χρειάζεται αρχίδια, τίποτα άλλο... ο ορθολογισμός των ρωμαίων δημιούργησε ένα Θεό: τον ΙΑΝΟ, πάνω σε αυτόν βασίστηκε ο Φρόιντ, με άλλα λόγια στον διχασμό, άρα υπάρχει αυτή η σχιζοφρένεια, μη κλινικής μορφής: της πονηρής βλακείας...


 
Το σκουλήκι της θάλασσας χάραξε τα ιερογλυφικά του
στην πέτρα,
τα σπάχνα μου δεν θα φάει;
Ήδη φαντάζομαι την εξαφάνιση των σπλάχνων μου
και τα οστά μου πάλευκα να ανταυγάζουν το φως του Ήλιου.  
   .     
          

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011

Η Απόλυτη σάρκα...

...δεν διαφέρει από το απόλυτο Ένα δευτερόλεπτο, κι αυτό γιατί υπάρχεις μόνο ως κατάσταση και είσαι μόνο ως αίσθηση σε μια τόση δα συντομία, για αυτό οφείλεις να καθιστάς τα πάντα γύρω σου απόλυτα, σαν δεν μπορείς, τουλάχιστον μην ενοχλείς με τα ψελλίσματα του αφαλού σου, αλλά να συμμετέχεις με τον απλό λόγο της απλής οντότητάς σου... 

Το Μάτι..

...και ο χρόνος είναι συναφή, συνυφαίνονται με τη δράση μας, η δράση μας μάς περνά απέναντι ή στην πίσω πλευρά των πραγμάτων. Όταν κοιταζόμαστε στον καθρέφτη αναρωτηθήκαμε ποτέ αν, από την πίσω μεριά του κάτι τις μας εμπαίζει; Ας υποθέσουμε ότι στο διάνυσμά μας, (το οποίο ουσιαστικά αρχίζει με την πρώτη ανάμνηση που γίνεται εμπειρία/γνώση), ανάμεσα στην ατομική μας καμπύλη ζωή και στο καμπύλο σύμπαν: ζωή και σύμπαν ενώνονται στην πίσω πλευρά και η επιφάνεια, κάθε επιφάνεια, δεν είναι παρά ο μαυροπίνακας, (η πλάκα και το κοντύλι), όπου γράφουμε γιατί θέλουμε να στείλουμε ένα μήνυμα, στην πίσω μεριά των πραγμάτων. Ο Cesare Pavese, 1908-1950, γράφει: "Και προπαντός, μη λησμονείς ότι, όταν γράφεις ποιήματα είναι σαν να κάνεις έρωτα, αλλά ποτέ δεν μαθαίνεις αν τη χαρά σου την συμμερίζεται ο άλλος". Άρα, γράφοντας στέλνουμε μηνύματα στη γραφή και κάνοντας έρωτα στέλνουμε μηνύματα στην πίσω πλευρά του εαυτού μας. Και ένα άλλο γράφει ο Paveze: " Να αγαπάς κάποιον άλλον είναι σαν να λες: από εδώ και εμπρός αυτός ο άλλος θα σκέφτεται τη δική μου ευτυχία περσσότερο από τη δική του. Υπάρχει μεγαλύτερη αφροσύνη;" Να, γιατί δεν με ενδιαφέρει η αγάπη των γυναικών, αλλά ο έρωτάς τους, (φυσικά δεν εννοώ τις γενετήσιες ορμές, αλλιώς sex, καλοδεχούμενες βέβαια), στον έρωτα υπάρχει αγάπη, στην αγάπη δεν υπάρχει έρωτας, έτσι απλά, και αν δεν υπάρχει, ούτε το ένα, ούτε άλλο, προτιμώ τη φιλία τους, σπάνια όμως γίνονται φίλες, σπάνια... Όλα γίνονται πίσω, ακόμα και ο θάνατος συμβαίνει πίσω, τότε που παύουμε να βλέπουμε επιφάνειες και κοιτάμε τις θολές καμπύλες τής ζωής που διανύσαμε, τότε που νιώθουμε ότι οι καμπύλες τού σύμπαντος που διανοηθήκαμε είναι αληθινές. Τώρα γιατί το μάτι και γιατί ο χρόνος; Γιατί χθες στην Τι-Βι, την πέρα για πέρα λαϊκίστικη, προπαγανδιστική, φασιστική και ρατσιστική-, κάποτε ανήκε στην στρατιωτική χούντα των νεο-ελληνο-αμερικανών, τώρα ανήκει στη χούντα του Πασοκιστάν, των νεο-ελληνο-εβραιο-αμερικανών, (αξίζει μόνο για τα επιστημονικά ντοκιμαντέρ που προβάλλει), ένας συγγραφέας, με καλή θέση στο Δημόσιο, ανακάλυψε ξαφνικά ότι η σημερινή κρίση της Ελλάδος είναι πρώτα από όλα "πολιτισμική", αυτή τη λέξη χρησιμοποίησε αντί της σωστής, "πολιτισμού", καθότι το πολιτισμικό είναι παράγωγο του πολιτισμού και έχει να κάνει με ό, τι έχει σχέση με τον πολιτισμό. Μα είναι αλήθεια αιώνων, (πώς μου αρέσει να εντοπίζω συγγραφείς όταν ανακαλύπτουν αλήθειες αιώνων και όταν έχουν πια τελειώσει αυτό που δεν άρχισαν ποτέ), 
πρώτα ο Πολιτισμός, μετά η Πολιτική και μετά η οικονομία, η οικονομία καπέλωσε και τον πολιτισμό και την πολιτική, ακόμα μια απόδειξη ότι όλα συμβαίνουν πίσω, στην ελαστική καμπυλότητά τους, για αυτό έβαλα το μάτι, γεμάτο καμπύλες-, από το πρώτο κοίταγμά μας, το οποίο εξελίσσεται σε βλέμμα, αρχίζει ο ατομικός πολιτισμός, όσο πλουταίνει η καρδιά μας από τη δράση μας, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του διανύσματός μας, άλλο τόσο και το βλέμμα μας εμπαίζει το θάνατό του, (το βλέμμα δεν πεθαίνει, μη με αναγκάζετε να θέσω παραδείγματα, βαριέμαι), κι αυτό γιατί γνωρίζει πλέον ότι, πίσω από τον καθρέφτη, το εμπαίζει ο θάνατος- είναι τυχαίο που το πίσω μέρος είναι black, (έγραψα black γιατί οι νεοέλληνες γνωρίζουν καλύτερα την αγγλική από την ελληνική και γιατί εκνευρίζομαι με εκείνους τους καλλιτέχνες που βάζουν αγγλικούς υπότιτλους στις εκθέσεις τους, σαν να θέλουν να διαφημίσουν με "νέον" το προϊόν τους, και φυσικά δεν πηγαίνω να δω τα έργα τους, εκτός και αν πρόκειται για φίλου έκθεση, τότε πηγαίνω για να τον ρωτήσω γιατί έβαλε αγγλική ταμπέλα, και όχι για να δω τα έργα του, και όποιος με καταλαβαίνει, αλλιώς, όποιος με νογά...ας διαβάσω τώρα τι έγραψα, ας κοιτάξω την πίσω τους πλευρά...    

Σάββατο, 11 Ιουνίου 2011

...και τα χρόνια πέρασαν...

...και φτάσαμε στα 2030 μ.Χ., εγώ πια θα είμαι ένα χούφταλο ή και ψόφιος, αν είμαι χούφταλο κανένας δεν θα με πλησιάζει γιατί τα χούφταλα, είτε στην ηλικία είτε στην πολιτική, βρομάνε, παράδειγμα ο ΖανΠολ Μαρά, ο σχιζοφρενής της γκιλοτίνας, βρομούσε από ένα έκζεμα άγνωστης αιτίας, μα δεν ήταν άγνωστης, ήταν ένα από τα πολλά εκζέματα που βγάζουν οι πολιτικοί στην πλειονότητά τους- ας ευγνωμονούμε την Σαρλότ Γκορντέ που του διαπέρασε με ένα τραπεζομάχαιρο την καρωτίδα, με τη δολοφονία του Μαρά από την 25χρονη Σαρλότ, κατά πάσα πιθανότητα σώθηκαν από τη σφαγή εκατοντάδες Γάλλοι, μπορεί όμως και όχι, η θηριωδία του ανθρώπου δεν έχει ταίρι της και δεν θα παύσει ποτέ, όσο γεννιούνται άνθρωποι αυτού του είδους... η Θηριωδία είναι μια κακάσχημη γριά με νεανική μήτρα που ακούραστα γεννά, τώρα πώς και πού βρίσκει τους εραστές της, κάποια στιγμή θα μας το πούνε οι ανθρωπολόγοι και οι γενετιστές, όχι πάντως οι στοχαστές και οι ποιητές- οι πρώτοι στοχάζονται και οι δεύτεροι συνθέτουν ποιήματα εξαιτίας της θηριωδίας-, αλλά ξέφυγα, πάω στην αρχή... και φτάσαμε στα 2030 μ.Χ. και χτύπησε το τηλέφωνό μου και με έφερε στη χθεσινή ημέρα και ήταν πάλι η φίλη μου που με ρώτησε ξανά την ίδια ερώτηση: "ξέρεις τι είπε χθες ο Πρωθυπουργός των νεοΕλλήνων;, "όχι, δεν παρακολούθησα τα πολιτικά δρώμενα της ημέρας, όλη μέρα έψαχνα να βρω χρήματα να πληρώσω τη Δ.Ε.Η., τι είπε, όμως;", "είπε ότι, αν αντέξουμε αυτόν τον προσωρινό πόνο των προσωρινών αυτών ετών θα σωθούμε μια για πάντα", "δεν το πιστεύω!, άρα γνωρίζει ότι δεν μπορούμε να αντέξουμε", "ε, μάγος είσαι;, είπε όμως και ένα άλλο". "ποιο;", "να, αφού κατάπιε το χάπι της επώδυνης θεραπείας", "μπα, υπάρχει και τέτοια θεράπεία;", "ε, ναι, έτσι τη λένε και ζήτησε να μάθει αν έκανε καλά που το πήρε ζητώντας εκβιαστικά να το πάρουν και τα άλλα κόμματα και γενικά όλοι μας", "μα αυτό δεν είναι θέατρο του παραλόγου, είναι θέατρο σχιζοφρένειας", "ε, ναι, πες το και έτσι", "μα, το Παράλογο έχει ένα νόημα, στέκει παράπλευρα του Λόγου, τι πες το και έτσι, έτσι είναι, θεάτρο της σχιζοφρένειας ή της παράνοιας αν θέλεις", "εμ, το άλλο που είπε ο λογιστής-01 της κλίμακας της λογιστικής που παριστάνει τον υπουργό οικονομίας
ότι, αν δεν περάσει το Μνημόνιο Β, δεν θα πάρουμε την 5η δόση και θα πτωχεύσουμε", "μα τι μου λες τώρα!, οι δανειστές μας είναι αποφασισμένοι να χάσουν και αυτά που μας έδωσαν;", "έτσι φαίνεται", "έ, τότε ας μην περάσει το Μημόνιο Β, κερδισμένοι θα βγούμε, αλλά τότε θα εγερθεί ένας μεγάλος κίνδυος", "ποιος;" " δεν καταλαβαίνεις τώρα;, οι δανειστές θα πέσουν πάνω στους πολιτικούς και θα κόψουν τα κεφάλια τους, ξέρεις τώρα εσύ από άπληστους τοκογλύφους, το είπε και ο νομπελίστας οικονομολόγος Στίγκλιτς ότι για όλα φταίει η απληστία", "σώπα!, το είπε τώρα ο μεγάλος Στίγκλιτς;, ύστερα από τόσα χρόνια οικονομικής διάλυσης και κλοπής κρατών και κρατών;, μη μου πεις, τώρα λιγοθυμάω, να, τώρα να!, πέφτω κάτω, βγάζω αφρούς από το στόμα...", "έλα, έλα ηρέμησε καλή μου φίλη, σε λίγο θα φτάσουμε στο 2030 και όλα θα είναι μέλι γάλα...ναι!, ναι!, ναι!;;, πού είσαι, πού είσαι;".
Ο παραπάνω αληθινός διάλογος έγινε το 2020, εγώ ήδη ήμουν με το ένα χέρι στον τάφο και με το άλλο πόδι στον τοίχο για αυτό γράφω από τώρα, και είναι ο τελευταίος μου λόγος σε σχέση με το κίνημα των 32 "πνευματικών" του "Τολμήστε", να ζητήσουν συγνώμη από εμάς τους υπόλοιπους που έχουμε σώας τας φρένας και που είμαστε φιλότιμοι και συναισθηματικοί και ντόμπροι και να μην ξεμυτίσουν από το σπίτι τους για ένα χρόνο, να μείνουν στην εξορία των 4 τοίχων τους- οι ανόητοι, απηύθυναν το "Τολμήστε" στους άβουλους πολιτικούς και όχι στους αντιπολιτευόμενους- αντίθετα όφειλαν, σαν πνευματικοί, υποτίθεται πως είναι, να απευθυνθούν ακριβώς στους δεύτερους και μάλιστα με την προτροπή: "Απαιτείστε"... ε, τι να κάνουμε;, καιροί χαλεποί- μωροί πνευματικοί- αυτά και τώρα πάω να βάλω την ένεση ινσουλίνης να φύγω ήρεμος και γλυκύς καθότι φτάσαμε στα 2030... 
(Το τελευταίο σύννεφο που θα δω με το δεξί μάτι, το αριστερό θα έχει φύγει)                                  

Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2011

Κάποτε ήμουν και εγώ...

...ερωτευμένος με τον εαυτό μου, δεν εννοώ νάρκισσος, αλλά να, με ικανοποιούσαν με το παραπάνω ό, τι και όσα έκανα, τώρα... πάω να γευτώ το στραγγιστό βιολογικό γιαούρτι με μέλι ασφακιάς, το οποίο το αγοράζω από το μικρό μπακαλικάκι "Κάπαρη", έτσι το ορθογράφησαν οι ευγενέστατες Κόρες, στην οδό Ασκληπειού, (ο Ιπποκράτης και ο Διοσκουρίδης το συνιστούν ως πολυφάρμακο), κοιτώντας κάτω από το παράθυρό μου τους
μεταλλικούς πασσάλους που έστησαν χθες κρυφά οι, Σαχινίδης και ΠαπαΚωνσταντίνου, (λογιστές -01 στην κλίμακα της λογιστικής πρακτικής, διότι δεν πρόκειται για επιστήμη), και που είμαι αναγκασμένος να περάσω ανάμεσα στους πασσάλους με προσοχή, ούτως ώστε να μην καθίσω πάνω σε κανέναν... και θυμήθηκα την εκκωφαντική μου εφηβεία, έσκυψα το κεφάλι και είπα μέσα μου: "η αρχή βασανιστική, η μέση εξαντλητική- το τέλος ειρωνικό"... τι νόημα έχει πια για μένα αυτό το τέλος, που όρθωσαν εμπρός μου οι ανάλγητοι αριθμολάτρηδες; Και πήγα πίσω, πολύ πίσω, στην εποχή των πιθήκων, στην αρχή τής εμβληματικής ταινίας του Κιούμπρικ: "Οδύσσεια 200(1)1" και έκπληκτος είδα το πόσο ταιριαστή είναι η εποχή μας με εκείνη της ταινίας, και για παράδειγμα, παραθέτω το παρακάτω: 

«Πρέπει να γίνουν και σε εμάς επώδυνες αλλαγές, να υπάρξει διαφάνεια στα κόμματα, στους πολιτικούς, να αλλάξει το σύστημα της δημόσιας διοίκησης» είπε, ο Πρωθυπουργός σας και πρόσθεσε ότι, «για αυτές τις αλλαγές θα πρέπει να ζητήσουμε την ψήφο του λαού μέσω δημοψηφίσματος».

Με άλλα λόγια να δημοψηφίσουμε για το αν θέλουμε αλλαγές στα παραπάνω, και που ειπώθηκε αυτό παρακαλώ;, πού αλλού;, στην παρασυνταγματική βουλή των Ελλήνων... ε, εδώ τρελαινόμαστε, εδώ βλέπουμε ότι έχουμε να κάνουμε με έναν μικρόνοο, δεν εξηγείται αλλιώς, ο άνθρωπος είναι αλλού, είναι πολύ αλλού, κοιμάται και ξυπνά μέσα στην κάμαρα του σκότους, δεν το οράτε ένδοξοι βουλευτές του κόμματός του, κόμμα που ανήκει πλέον στον Όλιν Ρεν, στον Γιούνκερ, στην Μέρκελ;, δεν το βλέπετε, Ω! αμνοί της δυσωδίας και της αναισθησίας και της τύφλωσης και του ψεύδους και και και και...  
...θα καταπατήσω τον όρκο μου και θα επισκεφτώ ξανά την Λέσβο, αυτή τη φορά με ερωμένη και όχι με αγαπημένη, (οι ερωμένες δεν υπόσχονται και δεν αποσπούν υποσχέσεις για να κάνουν έρωτα, απελεύθερες από κάθε κοινωνική και οικονομική σύμβαση, απλώνουν το κορμί τους πλάι σε τάφους ή πάνω σε χαλίκια ή πάνω σε βότσαλα ή πάνω σε βράχια ή βράχους), να κάνουμε έρωτα σε ένα μυστικό μέρος που γνωρίζω αφήνοντας πίσω μας τους ανέραστους και αντιερωτικούς και πλασματικά αποκαλούμενους ανθρώπους, της βουλής... 

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

Κύριε Βούγια...

...υφυπουργέ Μεταφορών και κάθε οκνηρών μυαλών, αφήστε τα σάπια στο πλάι σας να τα φάνε οι πασόκοι...

«Η επιλογή είναι ανάμεσα στα δυσάρεστα και τη χρεοκοπία» «Χωρίς τα μέτρα η ύφεση θα ήταν πολλαπλάσια και η ανεργία θα ήταν διπλάσια δεν μπορούμε να τα ισοπεδώνουμε όλα»... τόνισε επισείοντας τον κίνδυνο στάσης πληρωμών...

Αναφερόμενος στο κίνημα των «Αγανακτισμένων», δήλωσε ότι έχει ένα πολύ γνήσιο, αυθόρμητο στοιχείο, (Αυτό δεν σας λέει τίποτα;), και ένα δημοψήφισμα θα το εξέφραζε.
Ο κ. Βούγιας τάχθηκε υπέρ του δημοψηφίσματος: «Η δυσκολία πώς το εκφράζεις το ερώτημα: (Έλα ντε, για αυτό ρώτα τους Αμερικάνους, αυτοί ξέρουν), Αν ρωτούσες ‘μέσα ή έξω από το ευρώ’, το 70% θα έλεγε ‘μέσα’ αν ρωτούσες 'ναι ή όχι στο μνημόνιο' η πλειοψηφία θα έλεγε ‘όχι’, αλλά είναι μία εναλλακτική λύση στη φαρέτρα του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης στην περίπτωση που δεν θα μπορέσουμε να πάρουμε ψηφοφορία στη Βουλή».

Τα παραπάνω τα είπε ο κος Βούγιας στηρίζοντας τους καλούς νοικοκύρηδες που στηρίζονται από τους 32 πνευματικούς πολίτες- δεν ξέρω κατά πόσο είναι πολίτες, καθότι κατοικούν εκτός των τειχών της πόλης, αλλιώς θα είχαν το νου να σκεφτούν και να κατανοήσουν ότι με το" Μνημόνιο Β", διάβαζε, "Μεσοπρόθεσμο"- πού τη βρήκαν αυτή τη λέξη;, δηλαδή κε Βούγια είναι ένα πέρασμα προς τα πού; και ποια η προθεσμία του; Ποια είναι η αρχή και ποιο το τέλος;- μην μας παίρνετε για ηλίθιους, μην υποτιμάτε τη νοημοσύνη μας γιατί, όποιος υποτιμά τη νοημοσύνη τού άλλου, ο ίδιος πάσχει από Α-νοημοσύνη...τα νούμερα δεν βγαίνουν, το καταλαβαίνετε;, τα νούμερα δεν βγαίνουν σε σωστό δρόμο, το λένε όλοι, εκτός και αν τα βγάζετε εσείς, (οι της κυβέρνησης), και αν τα βγάζετε, τότε δεν ξέρετε αριθμητική, δεν εννοώ μαθηματικά, ο τόπος τους είναι πολλή μακριά για σας, εννοώ την απλή αριθμητική- ε, λοιπόν, δεν τη γνωρίζετε, μα τι έχετε σπουδάσει, που να πάρει και να με σηκώσει, α, ναι το ξέχασα, έχετε σπουδάσει την ψευτιά, την απειλή, τον εκβιασμό και πώς να κλίνετε τα γόνατα δίχως να σωριάζεστε ή πώς να κάμπτετε τη μέση σας δίχως να πέφτει το κεφάλι σας και κατρακυλά στους διαδρόμους των πολιτικών νοσοκομείων, γιατί τα σαλόνια όπου παίρνονται τάχα οι σοφές αποφάσεις, είναι σαλόνια νοσοκομείων και εσείς οι ασθενείς πάντα ετοιμοθάνατοι...      



--------------------------------------------------------------------------------

Όποιοι εγκατέστησαν τον Παπανδρέου...

...τον εγκατέστησαν για να ρημαχτεί η χώρα και τώρα πια είμαι σίγουρος πως ήταν εν γνώσει του γιατί αλλιώς, δεν θα υπέγραφε τέτοιες συμβάσεις, τέτοια συμβόλαια...

"Πρώτος πήρε τον λόγο ο Γιώργος Κατρούγκαλος, (Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου- Πανεπιστήμιο Θράκης), ο οποίος ανέλυσε τη δανειακή σύμβαση που έχουμε συνάψει αλλά και όλα τα προβλήματα συνταγματικότητας που παρουσιάζει η διεθνής αυτή συνθήκη. Συμπέρανε, ωστόσο, πως «έχουμε παραδώσει την εθνική κυριαχία και τα κλειδιά της χώρας μας στους δανειστές», ενώ αναφέρθηκε και σε όλες τις ρήτρες που περιλαμβάνουν την παραίτησή μας από τη διεθνή κυριαρχία, αλλά και πως δεν μπορούμε να καταγγείλουμε τη σύμβαση αυτή σε διεθνή δικαστήρια".


"Ο Γιάννης Βαρουφάκης, (Καθηγητής Οικονομικής Θεωρίας- Πανεπιστήμιο Αθηνών), αναφέρθηκε σε ένα διεθνή «μηχανισμό ανακύκλωσης πλεονασμάτων» που έχει στηθεί και στο πώς επανεπενδύονται τα πλεονάσματα σε ελαττωματικές οικονομίες/χώρες. Οι προβλέψεις του, πάντως, ήταν ιδιαίτερα δυσοίωνες αφού, όπως είπε, «εμείς δεν μπορούμε να βγούμε από την κρίση».

"Ο Δημήτρης Καζάκης, (Οικονομολόγος και αναλυτής), είπε, με τη σειρά του, πως «η χώρα πουλήθηκε. Στόχος ήταν να οδηγηθούμε σε τέτοιο αδιέξοδο ώστε να έρθουν μετά οι εταίροι μας και να πουν πουλήστε».

"Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, (Καθηγητής στο Οικονομικό ΠανεπιστήμιοΑθηνών),
μίλησε για «συνδετικούς κρίκους» με άλλες χώρες που έχουν αντίστοιχα προβλήματα με εμάς και αναζήτησε ένα αντίστοιχο οικονομικό μοντέλο με αυτό της αμεσοδημοκρατίας που έχει αρχίσει αυτές τις μέρες στο Σύνταγμα. «Με ένα εκατομμύριο ανθρώπους στους δρόμους κατά τη μέρα ψήφισης του μεσοπρόθεσμου θα μπορούμε να τα καταφέρουμε». Τέλος, «ανάπτυξη δεν είναι ο πλούτος στους λίγους αλλά η ευημερία και όχι το δεύτερο ipad. Να έχει η κοινωνία όνειρα».

(Τα παραπάνω τα διάβασα στην Ελευθεροτυπία)

...και τώρα οι εκβιαστές της Ελληνικής Κοινωνίας κουνούν το λάβαρο του δημοψηφίσματος, αφού πρώτα μας έφεραν εκεί που μας έφεραν, δίχως μέλλον, δίχως προοπτική, παγιδευμένοι ανάμεσα στην επέλαση των βαρβάρων, (Αχ και να ζούσες Κ. Καστοριάδη: "Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα" τι θα έλεγες σήμερα, ποια θα ήταν η θέση σου;, θα τολμήσω να το γράψω: "Απαιτήστε" θα έλεγες-, πόσο ντρέπομαι για τους 32 τού "Τολμήστε", (χθες παρακολούθησα στην Τι-Βι τον κο ΓιατροΜανωλάκη, ένας από τους 32, δήθεν πνευματικούς πολίτες, ("δήθεν" γιατί το πνεύμα ορθώνεται, ακριβώς! στις δύσκολες καταστάσεις και παραμερίζει τα ψευδοδιλήμματα), που μέχρι χθες τον εκτιμούσα, φυσικά έπαυσα να τον εκτιμώ και δεν θα ξανά διαβάσω κείμενό του ή μετάφρασή του, να ψελλίζει λόγια νοικοκύρη φοβισμένου και απληροφόρητου),
παγιδευμένοι λοιπόν ανάμεσα στην επέλαση των βαρβάρων και στην δική μας οργή ή απελπισία, που μας οδήγησε στα λάθη μας - για αυτό και πρέπει να τους απελάσουμε, γιατί αλλιώς θα οδηγηθούμε και σε άλλα λάθη, και ρωτώ: τι μπορούνε να πούνε με το δημοψήφισμα: "Ακούστε, αν πείτε "Ναι" στο δεύτερο Μνημόνιο, (κι ας αφήσουν τη λέξη "Μεσοπρόθεσμο"), η Πατρίδα θα σωθεί;" Όχι, δεν μπορούνε, εκείνο που λένε είναι: "Ακούστε, πείτε "Ναι" για να βυθιστούμε ακόμα παρακάτω"... και νομίζω πως ήρθε η ώρα εμείς να παιτήσουμε το δημοψήφισμα, Εμείς, και τότε θα δείτε τα βάρβαρα λαμόγια πως θα βάλουν την ουρά στα σκέλια-, ναι, ας απαιτήσουμε ΕΜΕΙΣ το δημοψήφισμα- ήρθε ο καιρός της ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ...
Υ.Γ.
Διακόψατε τη συνδρομή σας στον γερμανικό Ο.Τ.Ε.; εγώ ΝΑΙ.
Την παραπάνω εικόνα χαρίζω στη Βαγγελιώ, αλλιώς, Διαμάντω της Μυτιλήνης, που με διαβάζει και άλλοτε γελά και άλλοτε κλαίει- έτσι ήμουν πάντα, των άκρων και αυτό γιατί από το τίποτα ερχόμαστε, στο τίποτα πηγαίνουμε και το ενδιάμεσο ένα κουρελιασμένο τίποτα που εμείς μπαλώνουμε...

Κυριακή, 5 Ιουνίου 2011

Διάβασα προσεκτικά...

...τη συνέντευξη που έδωσε ένας πρώην "οικονομικός δολοφόνος" Τζον Πέρκινς, στον Νίκο Χατζηλάκη στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία... μέσα από αυτή διαπιστώνω (θα το διαπιστώσουν και όσοι τη διαβάσουν) πως, ο αξιότιμος κος σοσιαλιστής Παπακωνσταντίνου και η κα αριστερή Δαμανάκη με τις δηλώσεις τους περί χρεωκοπίας και επιστροφής στη δραχμή προ ολίγων ημέρων, είναι πράκτορες, (άθελά τους), των τραπεζών και της
"ΕταιρειοΚρατίας", ένας νέος όρος που φανερώνει ότι δεν διοικούν πλέον οι πολιτικοί αλλά οι τράπεζες και οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες- γνωστά αυτά από τα μέσα της δεκαετίας του ' 70 και αν ψάξουμε ακόμα περισσότερο θα βρούμε την αρχή της "ΕταιρειοΚρατίας" στη δεκαετία του '20- φυσικά του περασμένου αιώνα... οι δηλώσεις των δύο παραπάνω, (εγώ τους θεωρώ ωμούς εκβιαστές που φτάνουν τα όρια του οικονομικού εγκλήματος), ώθησαν αρκετούς καταθέτες Ελληνικών Τραπεζών να εκταμιεύσουν τις καταθέσεις τους και να τις καταθέσουν σε Ευρωπαϊκές Τράπεζες, δεν καταλαβαίνουν πως τις καταθέτουν στις ίδιες τράπεζες με τη μόνη διαφορά πως το Ελληνικό κράτος- αν είναι Κράτος αυτό, χάνει έσοδα από το φόρο των καταθέσεων και όχι μόνο φυσικά;, αυτή τη φορά έγινε γνωστό πως άλλαξαν πατρίδα γύρω στο 1.200.000.000 ευρώ, σύνολο από την αρχή της κρίσης 50 δις ευρώ, πόσα έσοδα έχασε το Κράτος; Όσο για τους καταθέτες, ε, αυτοί δεν γνωρίζουν πως δεν πρόκειται να γυρίσουμε στη δραχμή;, δεν πρόκειται να μας αφήσουν να πτωχεύσουμε διότι δεν τους συμφέρει και αυτό γιατί θα χάσουν όσα έχουν δώσει, και αν αντισταθούμε, (η Ν.Δ., όχι βέβαια σε όλη την κλίμακα, γιατί και αυτό το κόμμα ήταν/είναι μέρος της δημιουργίας της κρίσης, ο Σύριζα, η Δημοκρατική Αριστερά, Κ.Κ.Ε., μέχρι τώρα τα πάνε καλά), θα το δείτε, θα μας χαρίσουν και ένα μέρος του χρέους, οι δανειστές φοβούνται πάντα, αλλά πάντα(;) κατορθώνουν να έχουν τους ανθρώπους τους στις θέσεις κλειδιά-, ποιοι είναι σήμερα στις θέσεις κλειδιά για τον τόπο μας;, ονομάστε τους, απλώς τώρα αρπάζουν τα ασημικά μας και τις λεκιασμένες κιλότες με το αίμα της παρθενιάς μας; Πάει η παρθενιά μας, μας την πήραν και δίχως να νιώσουμε καμιά ηδονή, μας την πήραν οι σοσιαλιστές και οι αριστεροί του Πασόκ, θα αντιλαμβάνεστε φυσικά για ποιους μιλώ... οι εκβιασμοί πέφτουν στο τραπέζι και οι δημοσιογράφοι των εκβιαστών τούς κοινοποιούν- μην έχοντας συνείδηση πως και αυτοί είναι θύματα-για να γίνουν τα σχέδια των έξωθεν. Αχ! Δαμανάκη, (με την βαριά κρητικάτσια προσφορά φερέφωνο από το 1897 του κου Όλι Ρεν), αχ! Παπακωνσταντίνου, αχ! είσαι ο πλέον συνειδητοποιημένος για αυτό και σε εκτιμώ, δεν λες ψέματα, ποτέ δεν μας είπες ψέματα, έτσι και αλλιώς ένας από γεννησιμιού του ψεύτης δεν λέει ψέματα γιατί δεν ξέρει τι είναι ψέμα, για αυτό και όσα λέτε είναι αλήθειες, το ίδιο και ο Πρωθυπουργός-, τόσοι ψεύτες συναθροισμένοι σε μια εποχή, σε ένα κόμμα, δεν έχει ματαγίνει... ζήτω το ψέμα, ζήτω η αλήθεια του ψέματος... αγοράστε την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, θα μάθετε πολλά...

Υ.Γ.
...το φίλτρο αυτό του πρωινού μου καφέ το αφιερώνω στην κα Δαμανάκη...          

Σάββατο, 4 Ιουνίου 2011

O OLI REN...

(...το φίλτρο του πρωινού μου καφέ, μα και κάθε πρωινού μου εδώ και δύο εβδομάδες, το χρησιμοποιώ, το πλένω, το χρησιμοποιώ, το πλένω, το χρησιμοποιώ, άρα δίνω λιγότερα κέρδη στην κατασκευάστρια εταιρεία και μετά το φωτογραφίζω για να θυμάμαι όλα τα πρωινά του κόσμου...)  

...είναι ένας ξεδιάντροπος άνθρωπος, με εκβιάζει λέγοντας ότι, αν δεν συναινέσω δεν θα μου δώσει τα υπόλοιπα χρήματα που μου χρωστά, και μου τα χρωστά από τη στιγμή που μου τα υποσχέθηκε-, και θυμήθηκα το τηλεγράφημα που έστειλε γεμάτος θυμό ο James Joyce στον χορηγό του, δεν θυμάμαι τώρα το όνομά του, απαιτώντας να του στείλει ευθύς αμέσως τη χορηγία και ότι είναι αγενές να μην κρατεί το λόγο του-, η χορηγία είχε καθυστερήσει 3 ή 5 ημέρες... Ακούστε κε Oli Ren, δεν είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι για αυτό και δεν συναινώ, άλλωστε αυτό το δάνειο δεν μου το υποσχέθηκες για να με σώσεις αλλά για να με καταστρέψεις, αν ήθελες, στα αλήθεια να με σώσεις, θα μου δάνειζες το πόσο των χρεών μου και ένα πρόσθετο ποσό για επενδύσεις, έστω και με εσένα επικεφαλής της φρουράς παρακολούθησης-, μια και έχω δώσει δείγματα, πολλά δείγματα ατζαμοσύνης ως προς την ορθή επένδυση των σχεδίων μου-, ούτως ώστε από τα κέρδη των νέων επενδύσεων να σας εξοφλούσα, αλλά όχι, εσείς μου δανείσατε δόλια για να με ξεβρακώσετε, για να δείτε τον κώλο μου, για να διαλύσετε τον τόπο, εν γνώσει του Γ. Παπανδρέου, για να σπάσουν οι κοινωνικοί ιστοί, για να με ταπεινώσετε γιατί δεν σκουπίζω τον κώλο μου, (πάντως εγώ δεν τον σκουπίζω, πάντα τον πλένω), με το χαρτί που τον σκουπίζετε εσείς-, μου δανείσατε ως άθλιος τοκογλύφος 5 για να πάρετε 1.000.000...ε, όχι, δεν συναινώ, έτσι και αλλιώς, πιο κάτω δεν πάει, έπιασα πάτο...ξέρετε ότι πεινούν πολλοί από εμάς; Ξέρετε ότι πολλοί θα χάσουν τα σπίτια τους, θα χωρίσουν, θα αναβάλλουν την προγραμματισμένη γέννηση του παιδιού τους, θα παύσουν να κάνουν έρωτα εξαιτίας του άγχους που επιφέρει ο εγκληματικός δανεισμός σας, ξέρετε ότι πολλά θαυμάσια τοπία και έξοχες ακρογιαλιές θα περάσουν σε ξένα χέρια και στην αφάνισή τους, (δεν με ενδιαφέρουν τόσο τα ξένα χέρια, καθότι πολλές φορές αυτά τα ξένα χέρια, είναι πιο τίμια και υγιεινά από τα υποτιθέμενα δικά μας), όσο για την έκπτωση της τιμής των, ξέρετε ότι πολλοί δύναται να θέσουν αθέλητο τέρμα στη ζωή τους, ξέρετε ότι πολλοί θα προσφύγουν στη ζητιανιά ή και στην παρανομία ή και στο έγκλημα, ξέρετε ότι πανέρμορφες κόρες θα προσφύγουν στην πορνεία; Για αυτά και για άλλα πολλά, σας δείχνω τον κώλο μου αφού θέλατε να τον δείτε και δεν συναινώ, γιατί αν συναινέσω θα βυθιστώ ακόμα πιο πολύ στην καταφρόνια και στην ταπείνωση και στη δυστυχία που με έσπρωξαν οι ανεγκέφαλοι, για αυτό και δούλοι, οι τάχα πολιτικοί μας, στο τοκογλυφικό σας άπληστο, αχόρταγο-, ξέρετε ότι από αυτή την πλευρά είστε πάμφτωχοι;, δεν εννοώ ηθικά, άλλωστε πού να την ξέρετε αυτή την έννοια: ήθος-, σε ένα σκουπιδιαριό κούφιων εννοιών και αξιών κυλιέστε μέσα στα άνοστα ζουμιά σας, καθότι από αυτά λείπει η ανθρώπινη ουσία-, ε, εγώ σας θεωρώ πάμφτωχο, ελεεινό και τρισάθλιο και όλους όσους υπηρετούν αυτό το γαμημένο χρηματοπιστωτικό σύστημα που έσκισε όλα τα κοινωνικά συμβόλαια ενώπιον των πολιτικών όλου του Δυτικού κόσμου, πέρα από αυτά, με πιο δικαίωμα παρεμβαίνετε στα εσωτερικά του οίκου μου; Δεν είμαστε όλοι ίδιοι κε Oli Ren- αλήθεια τι έχετε σπουδάσει; Τίποτα θα έλεγα, τίποτα, ένας μεροκαματιάρης ενός αόρατου γραφείου είστε που, τον παχυλό μισθό σας τον κερδίζετε από τους τόκους που κλέβετε από εμένα, από αυτή τη πλευρά είστε και κλέφτης κι από πάνω...

Υ. Γ.
1) Συμφωνώ με την άποψη του κου Μεϊμαράκη, "Οι βουλευτές δεν πρέπει να φοβούνται, όσοι φοβούνται να πάνε στα σπίτια τους"...
2) Το ότι είπε ή έκανε πολλές βλακείες τελευταία- κατά ομολογία του ιδίου, εννοώ του κου Πάγκαλου- αδιαφορώ παντελώς, θα δεχόμουν την ομολογία αυτή αν συνοδευόταν και με μια συγνώμη, σε εκείνους που υποτίμησε τη νοημοσύνη τους προσβάλλοντάς τους, αλλά επειδή δεν είναι μήτε φρόνιμη, μήτε γνωστική έμβια ύπαρξη, γι αυτό και είμαι σίγουρος πως απόψε θα διαπράξει και άλλη βλακεία, θα πει ακόμη μία βλακεία- η έμβια αυτή ύπαρξη αντιπροσωπεύει την πιο πλήρη εικόνα του πομφόλυγα- δεν υπάρχει άλλος πομφόλυξ, μήτε σε ολόκληρη την Ελληνική
επικράτεια...     
     

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Ακούγοντας-βλέποντας χθες...

...τον κο Δοξιάδη στην ΤιΒι, ένας από τους 32 που υπέγραψαν το κείμενο με τη λέξη: "Τολμήστε" και διαβάζοντας σήμερα το πρωί το τι είπε ο κος Θεοδωρόπουλος, ένας από τους συνυπογράφοντες, διαπιστώνω ότι το κείμενο έπρεπε να είχε τον τίτλο: "Συνθηκολογήστε", και από τη στιγμή μάλιστα που λείπει από το κείμενο η λέξη: "Αναδιαπραγμάτευση", δηλαδή να μην αποπαγιδευτούμε ποτέ από την παγίδα που μας έστησε, (σας έστησε καλύτερα ο Πρωθυπουργός, το επικίνδυνο αυτό αγόρι)... δεν θα συνυπέγραφα ποτέ σε αυτό το κείμενο, όχι μόνο γιατί προτρέπει, με τον τρόπο που προτρέπει, στη συναίνεση- γιατί αλλιώς η χώρα θα καταρρεύσει -αλλά γιατί χρησιμοποίησε/αν, όποιος/όποιοι, το συνέταξε/αν, πλάγιο λόγο, δεν κατονομάζει, δεν επιρρίπτει ευθύνες, μήτε σε πρόσωπα, μήτε στην κούφια βουλευτική ρητορεία, μήτε στον ξύλινο λόγο, και από εδώ λέω: κε Θεοδωρόπουλε, ο δικός σας λόγος δεν έχει πολιτικά έρμα και όχι το κίνημα των "αγανακτισμένων", και μάλλον εσείς έχετε αρχίσει να δείχνεται σημάδια εκφυλισμού και όχι το κίνημα και αν εγώ ήμουν στη θέση που είστε τώρα, στο ΕΚΕΒΙ, θα είχα παραιτηθεί γιατί δεν νοείται να υπηρετεί ένας σοφός και τίμιος άνδρας αυτόν τον φασιστικό κοινοβουλευτισμό του Πασόκ, και ευτυχώς που το κίνημα, πάντα των "αγανακτισμένων", (δεν μπορώ να σας φανταστώ, ούτε τον κο Δοξιάδη μπορώ να φανταστώ ότι, έστω μια φορά, αγανακτήσατε στη ζωή σας, το φανερώνει το πρόσωπό σας), είναι απαλλαγμένο από πολιτική, (κομματική, μήπως θέλετε να πείτε;), σκοπιμότητα, ευτυχώς που δεν διέπεται από μια τέτοια σκοπιμότητα η οποία εδράζεται στην έννοια του πλησίον, του κούφιου πλησίον, (έτσι δεν είναι οι οπαδοί του κάθε κόμματος;, κούφιοι και κωφοί και άρπαγες πλησίον;), και από εδώ αφιερώνω υποθετικό διάλογο σε υπουργικό συμβούλιο...
Υπουργός Εθ. Οικονομίας: Κε Πρωθυπουργέ τα νούμερα, οι αριθμοί δεν βγαίνουν.
Πρωθυπουργός: Και γιατί δεν βγαίνουν;, τόσα ξενύχτια κάναμε σχεδιάζοντας και μας έβγαιναν, τι έφταιξε; 
Υπ. Εθ. Οικ.: Δεν υπολογίσαμε ποτέ μας στα σχέδιά μας ότι είχαμε να κάνουμε με έναν πληθυσμό 10.000.000 ζωντανών ανθρώπων, αλλά σε 4.000.000 ζωντανών ανθρώπων.
Πρωθυπουργός: Και τώρα τι μπορεί να γίνει;
Ο Υπουργός μένει σιωπηλός. Ο Πρωθυπουργός κοιτάζει ολόγυρα τους υπουργούς του.
Πρωθυπουργός: Έχει κανείς καμιά ιδέα;
Σιωπή. Ύστερα από λίγα λεπτά, υψώνει το αριστερό του χέρι ο υπουργός Πολιτισμού κος Γερουλάνος και με μια φωνή που κανείς δεν ξέρει από πού βγαίνει, λέει:
Υπουργός Πολιτισμού: Το κράτος έχει στην κατοχή του πολλά, μα πάρα πολλά κτήρια άδεια που ρημάζουν και πολλές εκτάσεις χέρσες και έρημες...
Πρωθυπουργός: Ε, και;
Υπ. Πολ.: Προτείνω να μετατρέψουμε τα παραπάνω σε ψυγεία και να καταψύξουμε τα 6.000.000 που δεν προβλέψατε εσείς και ο κος Παπακωσταντίνου και όταν θα δώσουμε την τελευταία δόση του δανείου, που καθώς υπολογίζουμε στα κρυφά και δεν το ομολογούμε, θα συμβεί ύστερα από 400 χρόνια, ε, η τότε κυβέρνηση ας τους ξεπαγώσει, αν και μάλλον θα τους έχουν ξεχάσει μέχρι τότε όλοι...
Μένουν σιωπηλοί και βαθιά σκεπτόμενοι όλοι οι υπουργοί και υφυπουργοί για ώρα, έρχονται και άλλα νερά και άλλοι καφέδες φραπέ, καθότι οι περισσότεροι πίνουν φραπέ, έρχονται και σάντουϊντς από την Αμερική και αναψυκτικά από τις Βριξέλες και μάλιστα ο κος Σηφουνάκης, βγάζει τράπουλες, δώρο του κου Βωβού, και προτείνει να παίξουν σεμεν ντε φερ, χαμογελούν όλοι πονηρά, "πονηρούλη, πονηρούλη", του κάνουν και αφού πέρασαν άλλα 5, μα ακριβώς 5 λέπτα υψώνει το αριστερό του χέρι ο Αντι-Πρόεδρος της κυβέρνησης, κος Πάγκαλος και λέει:
Α/Πρ.: Συμφωνώ, είναι καλή ιδέα, δεν μπορούμε να τα τρώμε μαζί με 10.000.000 εκατομμύρια πια, αλλά με 4.000.000 ναι, ας τους καταψύξουμε. 
Ο Πρωθυπουργός γυρίζει στον υπουργό Άμυνας κο Βενιζέλο.
Πρωθ.: Εσύ τι λες;, η κατάψυξη των 6.000.000 ψηφοφόρων ενδέχεται να έχει αρνητική κατάληξη για την κυριαρχία των εθνικών μας συνόρων και του υποθαλάσσιου ορυκτού πλούτου;
Υπ. Αμ.: Καμία, έτσι και αλλιώς, μήτε σύνορα έχουμε, μήτε μπορούμε να αντλήσουμε από το Αιγαίο το παραμικρό, μας το έχουν απαγορεύσει οι Τούρκοι και οι Εβραίοι...
Μένει για λίγο σκεπτικός ο Πρωθυπουργός σας, σηκώνεται κάνει μια βόλτα με το ποδήλατο, που πάντα βρίσκεται εκεί, γύρω από την οβάλ τράπεζα του Δ.Ν.Τ., κάθεται και με αποφασιστική φωνή και χειρονομία, φωνασκεί ως άλαλη τρομπέτα.
Πρωθ.: Ας τους καταψύξουμε, δεν με ενδιαφέρει το πολιτικό κόστος, έτσι και αλλιώς οι άνθρωποι είναι νούμερα, μόνο νούμερα...
Αφιερωμένο εξαιρετικά στους 32 πνευματικούς και στους σπουδαγμένους οικονομολόγους, και μια ποιητική νότα: αν λείπει από τους αριθμούς η ανθρώπινη σάρκα και η μουσική των αριθμών, που ο μεταφυσικός νους αποκάλυψε την υπαρξή της, τότε οι αριθμοί είναι και αυτοί άδειοι, γεμάτοι αναλγησία και... βρείτε τη λέξη εσείς... 
Φωτογραφική μου σύνθεση εξαιρετικά αφιερωμένη στους 32 του 2011...
           

Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

Σιγά Βουλευτές, σιγά...

...η Δημοκρατία δεν κινδυνεύει από κάποιους ακραία αγανακτισμένους που πέταξαν ένα μπουκάλι νερό Σάριζας, οι αντιδράσεις σας φανερώνουν φόβο και θρασυδειλία- για σκεφτείτε, η Δημοκρατία να πέσει από ένα μπουκάλι, ενώ πολλοί από εσάς βουλευτές μας θα έπρεπε να ήσασταν πίσω από τα κάγκελα για την κατάσταση που περιήλθε η χώρα μας και για την ταπείνωση που υφιστάμεθα μέρα με την ημέρα εμείς οι πολίτες, μέρα με την ημέρα πάνω από τα κεφάλια μας αιωρείται η σπάθα που κατεβαίνει εκατοστό-εκατοστό πλησιάζοντας τον αυχένα μας και να μην σας ρίξουμε ένα μπουκάλι;  

Καλημέρα Πασοκιστάν...

...επειδή είναι πολλά που θέλω να γράψω και δεν ξέρω από ποιο να αρχίσω, ας ακούσουμε το τραγουδάκι της Peggy Lee, "It's a good day"... τέλειωσε το τραγουδάκι... παρακολουθώντας τις συζητήσεις στην ΤιΒι και διαβάζοντας χιαστή τις εφημερίδες, μέχρι τώρα όλοι λένε ότι φταίει το πολιτικό σύστημα, (ενώ άλλο θέλουν να πουν, θα το γράψω παρακάτω τι θέλουν να εννοήσουν με την παραπάνω φράση), μέχρι που και ο κος Σπηλιωτόπουλος, ο πλέον νάρκισσος των βουλευτών, (από τώρα και στο εξής δεν θα χρησιμοποιώ τη λέξη "πολιτικός-ών" αλλά βουλευτής-ών, γιατί αυτοί οι βουλευτές δεν είναι διόλου πολιτικοί, είναι μια φάρα περίεργη και αλλόκοτη και κωφή και άδεια), ξεστόμισε τη φράση: "να αλλάξουν τα βαριά στοιχεία του πολιτεύματος, χρειάζεται...νέο Σύνταγμα, νέο Πολίτευμα και νέα ποιότητα Δημοκρατίας", και: "Η πολιτική κρίση οδήγησε στην οικονομική", (ε, τι του λες τώρα αυτουνού που κατασπατάλησε εκατομμύρια και εκατομμύρια ευρώ όσο ήταν υπουργός τουρισμού- δεν υπάρχει τσίπα, Αριάδνη μου, δεν υπάρχει), μαζί με τους άλλους όσους που ζητάνε την αλλαγή πολιτικού συστήματος και κανείς τους δεν είπε ότι εκείνο που χρειαζόμαστε είναι, η χρηστή διαχείρηση, η έντιμη διαχείρηση, η ηθική διαχείρηση του πολιτικού μας συστήματος- το πολιτικό μας σύστημα υποφέρει από δόλιους νόμους που θέσπισαν τάχα συνταγματικά άνανδροι και κρυψίνοιοι...ορθή και έντιμη και ηθική διαχείρηση και όχι αλλαγή πολιτικού συστήματος- αγράμματοι και απαίδευτοι, πώς αλλιώς να σας αποκαλέσει κανείς; Πάμε παρακάτω, ο αξιότιμος Όλι Ρεν αποκάλυψε τη μεγάλη αλήθεια, έτσι στα ξαφνικά, ένα πρωί του κατέβηκε η φαεινή φράση και την ξεστόμισε: "Η λύση για την Ελλάδα είναι η μεγάλη μείωση του δημοσιονομικού ελλείματος", όχι κε Όλι Ρεν η λύση δεν βρίσκεται εκεί, βρίσκεται στο έλλειμα εντιμότητας και ηθικής, πλεονάζει η ανεντιμότητα και η ανηθικότητα για αυτό και η ζυγαριά έγειρε προς τη μεριά του άτεκγτου και φασιστικού χρηματοπιστωτικού συστήματος- αυτό το σύστημα βέβαια για να λειτουργεί χρειάζεται ανέντιμους, ανάλγητους και λαθραίους στη σκέψη και στις σπουδές τους...πάμε παρακάτω, ο νομπελίστας οικονομικών, Χ. Πισσαρίδης αποφάνθη, ως νέα πυθία ότι η λύση στην Ελλάδα βρίσκεται στην πλήρη ιδιωτικοποίηση των πάντων, ακόμα και των κερδοφόρων;, τον ρωτά ένας περίεργος τύπος από το ακροατήριο, ναι, ακόμα και των κερδοφόρων, καλά, συνεχίζει, ο ακροατής, τι παραπάνω έχει αυτός ο ιδιώτης, δεν θα μπορούσε το κράτος στις κερδοφόρες επιχειρήσεις του να τοποθετήσει ικανούς λειτουργούς και να λειτουργεί η επιχείρηση μόνο με όσους χρειάζονται και τα κέρδη να μοιράζονται σε άλλες ανάγκες της χώρας;, όχι, δεν γίνεται και δεν μπορεί να γίνει γιατί η θεωρία μου και τα πιστεύω μου περί σφριγηλής οικονομίας κρατών έγκειται στον άκρατο, στον άπληστο οικονομικό φιλευθερισμό-, ναι, αλλά και αδιέξοδο, το είδαμε στην Ιρλανδία-, εδώ τα παίρνει ο ακροατής και ξεστομίζει άσχημες κουβέντες, αδιαφορώ για το δίπλωμα σου και για το νόμπελ σου, απαίδευτε, και όχι αμόρφωτε, γιατί σίγουρα έχεις μορφωθεί, η σκέψη σου απόκτησε μια μορφή, σκληρή και στεγανή αλλά δεν έχει παιδευτεί, και ρωτώ, αν η κυβέρνηση τοποθετούσε σωστούς επιχειρηματίες στις επιχειρήσεις του και όχι κομματικά σκυλιά και όχι υπηρέτες της μιας ή της άλλης θεωρίας, πόσο μακριά θα ήταν από μια υγιή επιχείρηση;, καμιά, ε; τότε;, και ο οικονομολογός απαντά-, δεν υπάρχει αυτό το ε, τότε, για τον απλούστατο λόγο ότι αυτά δεν γίνονται-, μάλιστα, απόσωσε ο ακροατής και κατέβασε το κεφάλι ταπεινωμένος από το δίκαιο του διπλώματος και της θεωρίας, άσχετα αν μια θεωρία ισχύει όταν έμπρακτα πια γίνεται κτήμα και εργαλείο της όποιας κοινωνίας...πάμε παρακάτω, "Σήμερα οι διαδηλωτές σε Ελλάδα και σε ολόκληρο τον κόσμο απευθύνονται σε εθνικά ζητήματα διακυβέρνησης που είναι πιο αδύναμα από παλιά, και που πέρα από τις ενδογενείς ατέλειές τους, αιχαμαλωτίζονται από τις παγκόσμιες εξουσίες και τις αλλαγές ενός παγκόσμιου συστήματος", Γ. Παπανδρέου, καταλάβατε τίποτα;, εγώ Όχι!, πάμε παρακάτω, ήμουν από τους πρώτους που διάβασε το μικρό κείμενο του Stephane Hessel, "Αγανακτήστε", Εκδ. Πατάκη, μετάφραση, Σώτη Τρανταφύλλου, (προτιμώ τη λέξη: "Απαιτήστε", έτσι ερμηνεύω μέσα μου τον τίτλο του μικρού κειμένου: Indinez-vous), σε πολλά του σημεία το βρήκα αφελές, ρομαντικό και οριζόντιο και αυτό γιατί τα πράγματα, αλλάζουν κάθετα, δηλαδή, δομικά και όχι οριζόντια και θυμήθηκα ακόμα μια φορά τη ρήση του G.di Labedusa, "Τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν για να μείνουν ίδια"...και έτσι, δύο νέα συνθήματα γεννήθηκαν στη χώρα του Πασοκιστάν, "Αγανακτήστε", και "Τολμήστε", με αυτή τη λέξη κάνουν έκκληση στις πολιτικές δυνάμεις, μέχρι τώρα, 32 συμπολίτες μας που ανήκουν στο χώρο του πνεύματος, πολλοί από αυτούς πριν λίγα χρόνια στήριζαν με τη σιωπή τους και δεν ομιλούσαν και δεν διαμαρτυρόντουσαν και δεν και δεν και δεν για πράγματα και καταστάσεις και πράξεις που γινόντουσαν και που έδειχναν κατευθείαν την κατάληξη, δηλαδή, τη σημερινή, πού ήταν τότε;, δεν έχει σημασία, καλώς και έγινε, κάποτε πρέπει να γίνεται και κάτι, τώρα τι;, ε, το δείχνει πάντα ο καιρός...ο ένοχος πάντα αποκρύπει το παρελθόν του, το σκεπάζει με κόπρανα άλλων ενόχων, μας έχουν σκεπάσει τα περιττώματα ένοχων, άρα απόβλητων...και φυσικά είμαι από τη μεριά των
αγανακτισμένων και όχι με την πλευρά των επίλεκτων και αυτό γιατί γνωρίζω πολλούς επίλεκτους που, με το πρώτο κομμάτι τυρίου εισήλθαν και φυσικά θα ξανά εισέλθουν εις το έγχρωμο κλουβίον...    
...αυτό το οίκημα πότε θα πωληθεί σε ιδιώτη επιχειρηματία γνώστη της αόρατης αγοράς;, ερώτημα στον κο Πισσαρίδη...