Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011

Ούτε χθες πέρασα τον Αχέροντα...

...πάντως εδώ και καιρό έχω στο προσκέφαλό μου το νόμισμα- το βρίσκω θαυμαστό, το τελευταίο μου νόμισμα να με πάει εκεί που θα συναντήσω τις γυναίκες της ζωής μου: τη Μήδεια, την Ηλέκτρα, την Περσεφόνη, την Ιφιγένεια, την Κληταιμνήστρα, την Ευρυδίκη, την Αντιγόνη, ρέουν στην ψυχή μου οι μύθοι τους, (στην καρδιά μου ρέει το αίμα μου), η ψυχή μου κείται έξω από το σώμα μου και δεν πονά, όπως πονά η καρδιά μου από τις αδικίες του κόσμου, (Στέλιος Καζαντζίδης), εγώ τα ξεχωρίζω- άλλο η καρδιά, άλλο η ψυχή- δεν έχει σημασία, σημασία έχει που δεν βρίσκομαι σήμερα στον Άδη-, δεν υπαινίσσομαι διόλου πως θα ήταν καλύτερα, αλλά δεν είναι καλύτερα και εδώ και πώς;! και πώς;! οτοτοποί πόποι δα, ω! οτοτοποί πόποι δα, και μπαίνει η Κασσάνδρα...πανέμορφη, πονηρή θνητή που, αφού προικίστηκε με την μαντική τέχνη από το Θεό Απόλλωνα, δεν ενέδωσε στον έρωτά του, (η αθέτηση υπόσχεσης, ήταν μεγάλο κρίμα για τους αρχαίους), μα οι Θεοί μου, ενίοτε, ποιητικά τιμωρούν και ναι μεν, δεν της αφαίρεσε την μαντική της ικανότητα, της αφαίρεσε όμως την πειθώ-, τι σοφή απόφαση του Θεού-, πράγματι, χωρίς τη συνδρομή της Πειθούς, δε πα να λες τις μεγαλύτερες αλήθειες, κανείς δεν θα σε ακούει και οι συμφορές σου θα είναι απροσμέτρητες καθώς, ο κάθε λόγος σου θα είναι, σαν να εκφέρεται μπροστά σε κάτοπτρο και με το τέλειωμα του λόγου, το κάτοπτρο θα θρυμματίζεται-, έτσι και η Κασσάνδρα, ήταν μια από τις γυναίκες της ζωής μου, η μορφή της θρυμματίστηκε πριν καλά-καλά αποσώσει το λόγο της/υπόσχεση, να πάμε να δούμε την ταινία του Ken Loach...τι τα θες;, έτσι είναι η ζωή, άλλα σου υπόσχεται ως πόρνη και άλλα σου προσφέρει ως πουτάνα-, έτσι και οι πολιτικοί, που πλέον ανήκουν στις εταιρείες- εξού και ο όρος: Εταιρειοκρατία-, που τώρα με τον Καντάφι τα έχουν εντελώς χαμένα, οι μεν θέλουν την επέμβαση, οι δε όχι, οι μεν για να μοιραστούν τα πετρέλαια, οι δε γιατί δεν θα τα μοιραστούν, και νάτη η σχιζοφρένειά τους ολόρτη- υποκριτές οι μεν, ανιστόρητοι οι δε, όσο για τη δική μου θέση γράφω τα παρακάτω: είμαι υπέρ της επέμβασης και αυτό γιατί ο αγώνας θα ήταν άνισος ανάμεσα στους εξεγερμένους και τους καθεστωτικούς. Το καθεστώς/Καντάφι και ο εξοπλισμός του και ο πλούτος του, οι εξεγερμένοι και ο ελλειπής εξοπλισμός τους και η φτώχεια τους, σίγουρα οι μισοί Λίβυοι θα ήταν στον τάφο, μια εμφυλιακή γενοκτονία, και μη νομίζετε πως δεν γνωρίζω ότι, οι επεμβαίνοντες/σύμμαχοι δρούνε προς ίδιον συμφέρον, σιγά που νοιάζονται για τους φτωχούς Λίβυους, μη χέσω σκατά α-λα Στρος, έτσι και αλλιώς, τα μισά πετρέλαια ανά τον κόσμο, ανήκουν στους από εδώ συμμάχους και τα άλλα μισά στους από εκεί συμμάχους και αν διαφωνεί ο Πούτιν, κάνοντας λόγο για σταυροφορία, από εδώ του λέω ότι, οι σταυροφορίες δεν σταμάτησαν ποτέ, απλώς, η Ρωσία είναι εκτός μοιρασιάς-, όσο για την υποκρισία των δυτικών, είναι απροσμέτρητη- εκείνοι συντηρούσαν το καθεστώς τού σοσιαλιστή Καντάφι, ε, όπως πάντα περίμεναν/περιμένουν την ευκαιρία, ή και ακόμα την δημιουργούν, (Ιράκ και όπου αλλού)...και καταλήγω, είναι μια επέμβαση υποκριτική, δόλια, ανάλγητη αλλά αναγκαία για τους μισούς Λίβυους...συμπέρασμα: να τηρείτε τις υποσχέσεις σας, αλλιώς, οι μορφές σας θρυμματίζονται και γρήγορα ξεχνιούνται από το ρου της Ιστορίας, που δεν είναι άλλο, από το εκείνο της αισθαντικότητας και της ποιητικής φαντασίας...
                       

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

Ένα πουλάκι...

...από τη φυλή των πασόκων μου είπε ότι, κάθε λεπτό οι κάτωθι: κος Χυτήρης, κος Σηφουνάκης, κος Λοβέρδος, κα Βάσω Παπανδρέου τηρούν ενός λεπτού σιγή πάνω από το σαπισμένο πτώμα της Ελλάδος και ότι τα σκατά όπου κολυμπάμε, (φράση του Ντομινίκ Στρος-Καν...στα αλήθεια, πρέπει να μισεί τους ανθρώπους, και όχι μόνο αυτός, αλλά και ο κάθε Γενικός Διευθυντής του Ιδρύματος του Νομισματικού του Διεθνούς, από τη στιγμή που δανείζει για να σώσει υποτίθεται, αφανίζοντας, ταπεινώνοντας, εξευτελίζοντας χώρες και πολίτες και είναι και σοσιαλιστής και πολύ φοβάμαι πως θα τον ψηφίσουν οι Γάλλοι-, εμ, τώρα είναι που θέλω να εκλεγεί η κόρη του Λεπέν, τώρα, για να πάρουν μαθήματα οι επίορκοι-, ο εχθρός έρχεται γιατί τον αποζητούμε εμείς ή γιατί τον δημιουργούμε εμείς), για την κατάστασή μας, θα πρέπει να είναι τα δικά του σκατά, καθότι και φίλος του Πρωθυπουργού σας, τα σκατά δηλαδή με τα σκατά, βέβαια, τα ελληνικά σκατά είναι διαφορετικά από τα εβραίικα σκατά, αλλά δεν παύουν να είναι σκατά στα σκατά και από τα σκατά στα σκατά πάνω στα σκατά- σκατά γιατί έτσι είναι οι ανθρώποι, συνεχώς σκατώνουν καθότι είναι οι ίδιοι από σκατά γεννημένοι, σκατά λοιπόν στα σκατά από τα σκατά μας στα σκατά τους και μετά τα σκατά τους τα σκατά μας, ας είμαστε λοιπόν, υπέρ των σκατών και οσονούπω αμφί σκατένιοι, όσο και ανά σκατένιοι γιατί οι προθέσεις των σκατένιων ανθρώπων είναι γεμάτες σκατά, άρα, σκατένιες προθέσεις, σκατένιες αποφάσεις, σκατένιες, πράξεις, σκατένιες συμπεριφορές, σκατένια μούτρα που, μόνο οι σκατένιοι αρέσκονται να αλληλλοκοιτάζονται...χθες πάντως ένιωσα το πάγος της μοναξιάς, δεν ξέρω πώς έγινε αυτό, πάντως το ένιωσα και διάβασα ένα μικρό κείμενο του Γκιγιόμ Απολινέρ και ηρέμησα λίγο, αλλά ο Μορφέας δεν έλεγε να με καταλαγιάσει και καθώς γύριζα πλευρό είπα στον εαυτό μου, τι καλά που θάταν να ερχόταν σε μισή ώρα ο Άδης και να με έπαιρνε, έτσι και αλλιώς έκανα ό, τι είχα να κάνω, αυτό το ξέρει και το δεξί μου φρύδι, που ανασηκώνεται μόνο του όταν με κυριαρχεί η δαιμονική ειρωνία μου...αλλά δεν ήρθε και νάμαι πάλι ξημερωμένος ανάμεσα σε... άντε ας μην το γράψω γιατί μπορεί να με μηνύσει ο κος Συκοφάντης, που δεν είναι άλλος από εκείνον που φανερώνει ποιος έκλεψε τα σύκα...Αγαπητή μου Αριάδνη, τα σύκα εκλάπησαν, μα δεν μπορούμε να συλλάβουμε τους κλέπτες και ξέρεις γιατί:, γιατί μένουν δίπλα μας...

Υ.Γ.
Αυτά ήταν κάποτε τα στήθη της κατσίκας Αμάλθειας/Ελλάδος, τώρα στεγνά και λιπόσαρκα κρέμονται σαν σαπισμένα μήλα γεμάτα σκουλήκια και έμπυο...

             

Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011

Τις προάλλες...

(...και αυτή τη φωτογραφία στην Αντιγόνη)

...λοιπόν έγραψα ότι, ο έρωτάς μου θα γεννήσει Κόρη και γέννησε, αλλά όχι μία, αλλά πέντε πανέμορφα κοριτσάκια που μεγάλωναν με τις ώρες και όχι με τα χρόνια- και τα πέντε είχαν  πράσινα μάτια και λεπτές μυτίτσες και όμορφα χείλη και το κλάμα τους όλο μουσική που εύφραινε ακόμα περισσότερο τον ευτυχισμένο μου Έρωτα, και την τρίτη ημέρα που βγήκα να βρω τροφή και ευτυχώς βρήκα, γυρίζοντας σπίτι βρήκα και τις πέντε θυγατέρες μου σφαγμένες και τον Έρωτά μου κρεμασμένο από την οροφή...στο τραπέζι είχε αφήσει ένα γράμμα: "Αγαπημένε, συγχώρεσέ με για την πράξη μου, αλλά, μού ήταν ασήκωτο να θωρώ τις κόρες μας πεινασμένες και εσύ χωρίς δουλειά και καθόλου μέλλον και εγώ το ίδιο, όχι, Αγαπημένε, δεν φτάνει μονάχα η Ομορφιά, χρειάζεται και το χρήμα, αυτό το καταραμένο εφεύρημα του ανθρώπου, και δεν μπορούσα να ζούσα ανάμεσα στον αφανισμό της Ομορφιάς μας και στην πείνα των παιδιών μου. Το ξέρεις πολύ καλά, η πείνα αφανίζει τον κόσμο, ο άνθρωπος πεινά, μα πιο πολύ από όλους πεινάνε οι άπληστοι, η διάρροιά τους βρομίζει τα πάντα, και επειδή δεν ήθελα να βρομιστεί η Ομορφιά μας από τα σκατά τους, έπραξα όσο έπραξα- σχώρα με, δεν θα το ξανά κάνω εκεί κάτω στον Άδη που ήδη είμαι, σε φιλώ με απροσδόκητον Έρωτα, εσύ που μου έμαθες πώς να ανοίγω τους μηρούς μου και να δέχομαι όλους τους καθαρούς ουρανούς σου"... Έσκυψα το κεφάλι, σκέφτηκα τα λόγια της Αγαπημένης μου και αποφάσισα πως είχε δίκιο, με την απόφασή μου αυτή, η λύπη μου και ο σπαραγμός μου εξαφανίστηκαν ευθύς από την καρδιά μου καθώς, το δίκαιο δεν είναι τίποτα άλλο από την αλήθεια...δεν έπρεπε να γεννούσαμε, δεν έπρεπε, αλλά δεν ξέραμε όμως πως το ψευτρόνι, (το Επικίνδυνο Αγόρι), θα μας οδηγούσε στον ιδιαίτερο στραγγαλισμό που επιφέρει η διεθνής τοκογλυφία, η οποία δεν κάνει τίποτα άλλο, από το να οδηγεί τα αδύναμα κράτη, (που χρόνια διοικούνταν από την Γριά υπεραιωνόβια Ηλιθιότητα), με τους εκατοντάδες χιλιάδες υπηρέτες της...θα συνεχίσω, πάω να φάω το γιαούρτι με μέλι και να πιω 280γρ. Κεφίρ που, ανά 100γρ περιέχει: 61.00 kcal ενέργεια, 3,10γρ πρωτεϊνες, 4,50γρ υδατάνθρακες, 3,40γρ λίπη, έτσι καθαρίζω το άντερό μου και λαμπικάρει το μυαλό μου...δεν χρειάστηκε να περάσουν πάνω από δύο ώρες από τη γέννησή μου και κατάλαβα πως είμαι γέννημα εκτρωματικό, αφού με γέννησαν η Ηλιθιότητα και η Απληστία... κάθε 1η του κάθε μήνα, η Απληστία αποκτά φαλλό και συνουσιάζεται με την Ηλιθιότητα επί 30 ημέρες- το σπέρμα της δε, μετριέται με τις οκάδες...                  

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011

Μου γεννήθηκε μια σκέψη...

...καθώς περίμενα ένα τηλεφώνημα για να εισπράξω κάτι ποσοστά από ένα μου βιβλίο, και που θέλω να τη μοιραστώ μαζί σας. λοιπόν, ας υποθέσουμε πως είμαστε χρεωμένοι 1.000 ευρώ, και πρέπει ανυπερθέτως να τα δώσουμε σε μια εβδομάδα...από τα 1.000 έχουμε τα 300 και για τα υπόλοιπα 700, για να αποπληρώσουμε το χρέος μας, δανειζόμαστε 17.000 ευρώ τα οποία θα πρέπει να τα ξοφλήσουμε σε τρεις εβδομάδες...ε, άμα το κάνουμε αυτό, οι δανειστές δεν θα μας πιάσουν τα απόκρυφα μέλη μας, ανάλογα με το βίτσιο τού καθενός; Ε, λοιπόν, έτσι ακριβώς έκανε το Επικίνδυνο Αγόρι, που δεν είναι μόνο, ένας συρφετός ανάλγητων συντρόφων το υποστηρίζουν και το συνδράμουν για να πράττει, όσα πράττει σε βάρος της χώρας- δεν γράφω πατρίδας ή πατρίδος, γιατί αυτή τη λέξη τη χρησιμοποιεί άγευστα και προπαγανδιστικά, (πάντα το Επικίνδυνο Αγόρι), όπως προπαγανδιστικά χρησιμοποιούσε ο απόστολος παύλος, αυτός ο μίζερος και ανέραστος κομπογιανίτης, τη λέξη αγάπη, αφανίζοντας από το λεξικό τη λέξη Έρωτας, αλλιώς, καύλα, από το καυλός, δηλαδή, την ευρωστεία του ανθρώπου-, εδώ θέλω να γράψω πως τη λέξη δαδί, πυρσός, τη χρησιμοποιεί η Σαπφώ σε ένα της ποίημα- άρα, καυλός, (καυλί), δαδί, (πυρσός)...ας το πάρουμε είδηση, ενίκησαν οι ανέραστοι και οι βιτσιόζοι διαμέσου της υποκριτικής χριστιανικής αγάπης- που και αυτή τη λέξη την παρερμήνευσαν οι εβραιοχριστιανιοί, καθότι "Αγάπη" σημαίνει, ευχαριστιέμαι και ο Αγαπήνωρ, που σημαίνει ανδρείος, ανδροπρεπής-, επίσης κατά με, αυτή τη φορά ηχητικά, το "Αγα" με παραμπέμπει στο Άγαλμα, που σημαίνει Αγάλλομαι όταν το κοιτώ...ε, τι να κάνουμε, το Πνεύμα της Ελλάδος είχε υποχώρησε σε λίγα και μικρά δώματα της Ιστορίας- για αυτό και δέχομαι και αποδέχομαι τον όποιον, από όποια φυλή, από όποια ράτσα και αν προέρχεται, ο οποίος διακατέχεται από το Ελληνικό Πνεύμα, και δεν μιλώ από τη μεριά του πατριδοκάπηλου, αλλά από τη μεριά ενός αγιάτρευτου θαμώνα των καπηλιών, και αυτό Ελληνική λέξη, και όποιος το νογά, άρα δίκιο είχε ο Μπουνιουέλ-"Βιριδιάνα". Τι λέτε κε καθηγητά των οικονομικών, που σας ξέρω πολύ καλά, εσείς που σιχαίνεστε να αγγίξετε την πόσθη σας;, δηλαδή, τη ζωή σας!  

Τα άνθη για την κόρη της ψυχής μου Ινώ...         

Ο κος Ε. Βενιζέλος...

...χθες στην τηλεοπτική εκπομπή του κου ΧατζηΝικολάου, έπεσε σε ένα σωρό αντιφάσεις του λόγου και αυτό γιατί, μία φορά να πεις ψέματα φτάνει, ακολουθεί ο συρμός των αντιφάσεων και όπως όλοι οι πασόκοι, δεν θέλουν να ανασκαλεύουν το παρελθόν, αλλά να προχωρούν, αλλιώς να προσχωρούν, στο αόρατο μέλλον, και όχι τίποτα άλλο, αλλά, υποτίθεται ότι, ο κος Βενιζέλος είναι έξυπνος άνθρωπος και θα έπρεπε να γνωρίζει ότι το παρελθόν είναι που εισβάλλει στο μέλλον, και όχι το μέλλον στο παρελθόν-, το μέλλον είναι σαν το μηδέν, προσθέτοντας μηδενικά φτάνεις σε έναν αριθμό που δεν δύναται να υπάρξει. Θα έπρεπε ακόμα να γνωρίζει, σύμφωνα με τις σπουδές του, (αλλά όλοι οι πολιτικοί αρνούνται τις σπουδές τους), ότι, με το να δρούμε στο "τώρα", δεν κάνουμε τίποτα άλλο, από το να χτίζουμε το παρελθόν...Αχ!, αυτό το μέλλον τρώει τα σωθικά μας...εδώ τού ταιριάζει η ειρωνική φράση του Γκιουζέπε Ντε ΛαΜπετούζα: "Γατόπαρδος". "Τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν για να μείνουν ίδια". Του ταιράζει επίσης και το τετράστιχο του Ομήρου: "Ψαράδες, πιάσατε τίποτα; Όσα πιάσαμε τα αφήσαμε, όσα δεν πιάσαμε-νάμαστε. Τέτοιοι ήταν οι πατεράδες σας, μήτε βαθύκληροι, (της προκοπής), μήτε άξιοι κρηνοτρόφοι κοπαδιών". Ο κος Βενιζέλος αρνήθηκε να μιλήσει για το πολιτικό παρελθόν τού Πασόκ και από την άλλη μεριά υπερασπίστηκε το δικό του καθαρό παρελθόν, (άλλο το παρελθόν του Πασόκ, άλλο το δικό του- ας μην ξεχνάμε όμως πως υπηρετεί το Πασόκ από το 1993-, τι υποκρισία, Αριάδνη μου, τι υποκρισία)...εκεί δε, που με έβγαλε από τα ρούχα της απλής μου ή και αγαθής μου σκέψης ήταν, όταν ομολόγησε ότι ήταν εύκολο για την κυβέρνηση του Επικίνδυνου Αγοριού, να αφαιρέσει χρήματα από τους συνταξιούχους, υπαλλήλους, να κόψει επιδόματα, να αυξήσει τους έμμεσους φόρους, κ.ά. γιατί από τους έχοντες τον πλούτο και από τους διαπράτοντες εγκλήματα φοροδιαφυγής και τους ενεπλεκόμενους σε οικονομικά σκάνδαλα, (αλλιώς μίζες, δωροδοκίες, κλεψιές κ.ά), δεν μπορούσε να τα καρπωθεί γιατί, είπε, χρειαζόταν ένας ειδικός μηχανισμός, (τον οποίο, τόσα χρόνια εμείς στην εξουσία, δεν καταφέραμε να τον συστήσουμε, παρόλα που είμαστε σοσιαλ(η)ιστές- θα έπρεπε να έλεγε), αλλά πώς μπορείς να πεις λόγια που δεν τα ξέρεις...όχι, οι πασόκοι δεν γνωρίζουν τις κάτωθι λέξεις: ήθος, αρετή, κλέος, σθένος... κατανοήσατε τον κυνισμό του;, και επειδή εγώ τον ένιωσα, δεν τον κατανόησα, και αυτό γιατί οι πασόκοι διακατέχονται από το σχιζοφρενικό σύνδρομο που εδράζεται στην αφασία και το ψέμα, είναι δύσκολο για τον σώφρονα πολίτη να τους κατανοήσει, και επειδή το αίσθημά μου είναι πλούσιο και αλάθητο- αυτό μου το βεβαίωσε και μία πόρνη των Εξαρχείων, άσχετα αν αρνήθηκε τον φλογερό μου έρωτα, δεν άντεξα άλλο να το προσβάλλει ο κος Βενιζέλος, έκλεισα την τηλεόραση, σώπασα μέσα μου τον θυμό μου και λεπτό-προς λεπτό επέστρεφα στο δικό μου παρελθόν και όταν πια ήταν ολάκερο πάνω στο γραφείο μου, το ρώτησα: "τι μέλλει γενέσθαι αύριο", "τίποτα δεν θα συμβεί αύριο, έτσι που βουτούσες στην ανεμελιά και τη μέθη τόσα χρόνια, τώρα πληρωνέ τα", απάντησε...το σιχάθηκα τόσο πολύ, που δεν το αναγνώριζα ως δικό μου, βγήκα στο δρόμο και το ξέρασα σε μορφή συκωτιού πάνω σε ένα πεζούλι να το φάνε τα κακά ανεπαίδευτα σκυλιά ή οι άσκοπες μύγιες... μπράβο μου, ανέκραξα, δεν έχω πια παρελθόν, το τρώνε τα σκυλιά και οι μύγιες, το μέλλον μου, συνώνυμο με το μηδέν, να δω ποιοι θα το φάνε...
Την παρακάτω φωτογραφία την προσφέρω στην Αντιγόνη...
          

Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011

P. I. L.

...Λαϊκ(ίστι)κή Εικόνα Ανευθυνότητας, αυτό σημαίνει το: P. I. L... αχ, αυτά τα Ελληνικά Δεδομένα της κας Μπιρμπίλη, αυτά έφαγαν τα σωθικά των υγιών κατοίκων αυτής της χώρας, αφανίστε τα λοιπόν όλα εν ονόματι των σάπιων Ελληνικών Δεδομένων, όσο για την κα Παπανδρέου, μην την ψηφήστε, (απευθύνομαι στους αμετανόητους πασόκους), αφού δεν ψήφησε το άρθρο που έφερε ο κος Ν. Σηφουνάκης, που απαγόρευε το φύτευμα βίλας σε έδαφος με κλίση πάω από 40 μοίρες, άρα η κα Παπανδρέου οραματίστηκε μια κυλιόμενη αρχιτεκτονική...διάβασα ότι ο Βωμός του Δωδεκάθεου, 521 π. Τ. (υράννου). Χ(ριστού), κινδυνεύει να εξαφανιστεί από την απόφαση του ΗΣΑΠ...οι χριστιανοί δεν θα παύσουν ποτέ να κουκουλώνουν ό, τι Ελληνικό, δεν θα παύσουν...είναι στο έντερό τους το γονίδιο της καταστροφής τού Πολιτισμού, τα φοβισμένα αυτά όντα δεν θα παύσουν να γεννιούνται, άλλωστε ο μεγάλος Πάουντ έγραψε το 1922, "αυτά τα ακατάβλητα νήπια της φτωχολογιάς θα κατακτήσουν, (καταστρέψουν), τον κόσμο"...δεν υπάρχει χειρότερο χτύπημα στον άνθρωπο από εκείνο της πείνας και της αμορφωσιάς, η πείνα και η αμορφωσιά του μικροαστού πασοκοχριστιανού δεν θα παύσει να καταστρέφει τον τόπο- ζήτωσαν οι ζητιάνοι, έσωσαν τον τόπο από τον Πολιτισμό και την Παίδευση...άλλωστε υπήρξε μεγαλύτερη καταστροφή από εκείνη της Ελευσίνας; "Κοιμήσου Περσεφόνη ατην αγκαλιά της γης, στου κόσμου το μπαλκόνι ποτέ μην ξαναβγείς", έγραψε ο Γκάτσος και μελοποίησε ο Χατζηδάκις και πριν αιώνες ο Όμηρος έγραψε: "Γρήγορα πόδια μου, πηγαίνετέ με σε μια Πόλη, (Κράτος), έντιμων ανδρών με γενναιόδωρη καρδιά και άριστη σκέψη"...αναρωτιέμαι αν θα διαμαρτυρηθούν οι πολιτισμένοι χριστιανοί, Ράμφος και Γιανναράς για την απόφαση της διοίκησης του ΗΣΑΠ, αναρωτιέμαι...όχι, μου λέει η καρδιά μου, δεν θα διαμαρτυρηθούν, θα κρυφτούν πίσω από την δήθεν αμορφωσιά των διοικούντων...

...το στέλνω στην Περσεφόνη...
           

Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

Τελείωσε...

...αυτή την κυβέρνηση την απαρτίζουν τραπουλόχαρτα, και μάλιστα λιγδιασμένα και λιπαρά...κα Μπιρμπίλη, παραιτήσου, υπαναχώρησες, και μάλιστα στις περιοχές Natura, το να είναι οικοδομίσιμα τα 4 στρέμματα και όχι τα 10. Το χαρτί σου κάηκε ή μάλλον καλύφτηκε από την αηδιαστική λιπώδη παχύρευστη πασοκική ουσία του λαϊκισμού και του εξευτελισμού. Δεν υπάρχει πια μήτε Λόγος, μήτε Ήθος, μήτε θεσμοί, μήτε ανδρεία, μόνο θρασυδειλία και ψευτιά-, αν τα συνδυάσουμε τα παραπάνω καταλήγουμε στη σχιζοφρένεια...διαβάζω ότι κατόπιν συνενοήσεως του Στρος-Καν με το κανάλι της γαλλικής τηλεόρασης, δεν θα συμπεριληφθεί το μέρος που αναφέρεται ο αρχι-ιερέας, της ανά τον κόσμο τοκογλυφίας, της συνομιλίας του, με το θανάσιμα πια για τη χώρα μας, Επικίνδυνο Αγόρι, (πόσο κόστισε αυτή η αφαίρεση, κήλης;, στο Ελληνικό Δημόσιο, θα το μάθουμε ποτέ;),  Παπανδρέου και αφού ανέφερα τη λέξη σχιζοφρένεια...από τότε που χάσαμε τη σχέση μας με τους μύθους και προσχωρήσαμε στον άνυδρο τόπο της μυθοπλασίας, από τότε που χάσαμε την εννοια της αποθέωσης, από τότε που αποδεχτήκαμε το κακό-καλό γυρίζοντας την πλάτη μας στο σωστό-λάθος, δεν μπορούσε να μην κυριαρχήσει, η άκρατη υποκρισία, η φυγομαχία, η ανανδρία, η ατιμία, δεν μπορούσε να μην κυριαρχήσουν οι "ταμπέλες" και τα προσωπεία και τα αταίριαστα κοστούμια από το βεστιάριο του θεατρινισμού σε όλους τους χώρους-, ο καθείς παίρνει μια ταμπέλα, ένα προσωπείο, ένα κοστούμι και βγαίνει στην αγορά του ψεύδους και της σχιζοφρένειας...τραπουλόχαρτα, αλλά έτσι είναι τα πράγματα, η ηλιθιότητα δεν θα παύσει να γεννιέται, θα περάσουν χιλιετίες για την εξέλιξή μας και για την εξαφάνιση του γονιδίου που φέρει την ηλιθιότητα...τραπουλόχαρτα και μόνο τραπουλόχαρτα οι πολιτικοί όλου του δυτικού κόσμου και ιδιαίτερα της σημερινής τάχα ενωμένης Ευρώπης, σκατά ενωμένης, ακόμα ισχύει η τεχνιτή έννοια "Έθνος", ακόμα ισχύει το κόμπλεξ και η σκληρότητα των Γερμανών, ο φανφαρονισμός των Ιταλών, ο ορθολογισμός των Εγγλέζων, το πλιάτσικο των Ελλήνων, και όλα αυτά στο κλειστό κύκλωμα της αυτοαναφοράς, ο κοσμοπολιτισμός υπήρξε μονάχα μια φορά, μα με την έλευση του χριστιανισμού, με την έλευση δηλαδή της υπερούσιας φυλής, ορθώθηκε ο φυλετικός ρατσισμός...θυμάμαι παλιά που είχα διαβασει κάπου, πού να θυμάμαι τώρα, πώς, "ο Θεός αγαπά τους Γερμανούς", το ίδιο και εδώ με άλλα λόγια, το ίδιο και στην Αμερική με άλλα λόγια, το ίδιο και στη Μέση Ανατολή με άλλα λόγια- αν αυτό δεν είναι ρατσισμός εν ονόματι της θρησκείας τι άλλο μπορεί να είναι; Είμαστε ρατσιστές εκ του φυσικού και γινόμαστε σφαγείς επί σχεδίου, δηλαδή συνειδητά...σήμερα ο Καντάφι αφανίζει τους δικούς του και η Δύση υποκριτικά σιωπά ενώ, τον Μιλόσεβιτς και Σαντάμ, αφού πρώτα τους παγίδευσε με τον τεχνικό πολιτισμό της, μετά βομβάρδισε τις χώρες τους, όπου κυβερνούσαν με τον ίδιο τρόπο που κυβερνούσαν και οι βομβαρδιστές ενδεδυμένοι όμως οι δεύτεροι το κουρελιασμένο φόρεμα τής "Δημοκρατίας". Αστεία τα γράφω, δεν συνέβηκε τίποτα από όλα αυτά, αλλά να, μου βγήκαν αυθόρμητα και αυθαίρετα καθότι αισθάνομαι πάλι στο σβέρκο τη βρόμικη ανάσα των αμερικανών και την ολοένα δέσμευση της χώρας μου, (χρησιμοποίησα τη κτητική αντωνυμία, γιατί δεν ξέρω πια ποιος από όλους νιώθει αυτόν τον τόπο, χώρα του, και μάλιστα του πολιτισμού), σε αυτούς...να ζήσεις Παπανδρέου χρόνια πολλά για να δεις τα δολοφονικά κρίματά σου στη χώρα μου, ( τραπουλόχαρτα του πασόκ, καταστρέψτε τα όλα, αφανίστε τα όλα, ανυπόκριτοι ανθέλληνες του λιπαρού σοσιαλισμού σας... 
Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει- Ζήτω η Ελλάς
των ΧριστιανοΣοσιαλιστών...Η ελλάδα των λιπαρών τραπουλόχαρτων.
                              

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

...Ή τρελός ή καλλιτέχνης...

...καλημέρα, σήμερα σας προσφέρω έναν πράσινο αστερία σε κίτρινο πλαίσιο και αυτό γιατί χθες γλίστρισα εξαιτίας του χιονιού και έσπασα τον αριστερό μου αγκώνα, το δεξί μου γόνατο, τη μύτη μου, τον αριστερό μου ώμο, γδάρθηκε ο δεξιός μου κρόταφος, το αριστερό μου μάτι βγήκε έκανε μια κυκλική τροχιά 360 μοιρών και ξανά μπήκε στη θέση του, έσπασαν καμιά 100 τρίχες της κεφαλής μου, (τώρα τις έχω σε λεπτό ειδικό γύψο-, δεν μου αρέσει να κυκλοφορώ με σπασμένες τρίχες)...με έτρεξαν οι γειτόνοι στο διπλανό από το σπίτι μου Κ.Α.Τ. και η γιατρός που με περιέλαβε, μια πανέμορφη γυναίκα, έκανε ό, τι ήταν δυνατό για να σπάσει και άλλα κόκαλα και άλλες τρίχες και αυτό γιατί, όπως την άκουσα να λέει στη νοσοκόμα, που τη ρώτησε, γιατί δεν κάνει αυτά που θα έπρεπε να κάνει;, γιατί, παρόλα που ήρθε με σπασμένα κόκαλα ο ανόητος, με το που με είδε άρχισε να με φλερτάρει και είπε ότι είμαι η γυναίκα που θα τον επαναφέρει στη ζωή, του είπα, ή τρελός είσαι ή καλλιτέχνης, με τόσο συναίσθημα που σε δέρνει...στο άκουσμα αυτής της φράσης, έβαλα από μόνος μου τα κόκαλα στη θέση τους και έφυγα και πήγα στο Joke, (πώς να δώσω συνέχεια και μάλιστα σε γιατρό που δεν γνωρίζει ότι, αν κάποιος είσαι συνασθηματικός, σημαίνει ότι οι χυμοί, (από όπου  και η λέξη χιούμορ), του σώματός του βρίσκονται σε πλήρη αρμονική σμίξη... στο Joke συνάντησα τον δικηγόρο μαρξιστή, ο οποίος υποστηρίζει τον Πρωθυπουργό σας, (προσέξτε: μαρξιστής), για την προσφυγή του στο Δ.Ν.Τ....μα του είπα: δεν το βλέπεις, δεν το οράς, δεν το νογάς, αυτό το επικίνδυνο απαίδευτο αγόρι, δανείστηκε με όρους σκλαβιάς, υποτίθεται για να σωθεί η πατρίδα, μόνο και μόνο για να καταστραφεί η χώρα, ρε φιλάρα, εσύ θα δανειζόσουν αν γνώριζες ότι δεν θα μπορούσες να εξοφλήσεις;, εκτός και αν δανειζόσουν για τον ηλίθιο θείο σου, (εδώ ταιριάζει η λέξη: Λαός),  που δεν σου παραχωρεί τα κτήματά του και ξεγελώντας τον με ένα σωρό αήθη ψέματα, κατόρθωσες να τα υποθηκεύσεις και πήρες το δάνειο...δεν είναι έτσι, απάντησε ο μαρξιστής δικηγόρος... ε, πώς είναι, ρε φιλάρα;..δεν θα πληρωνόταν οι συντάξεις...ρε, μαλάκα, (δεν άντεξα άλλο), σταμάτα να πιπιλάς αυτή την καραμέλα γιατί έτσι υποστηρίζεις ότι όλοι οι κάτοικοι της Ελλάδας, (εγώ χρησιμοποιώ τη φράση: της Ελλάδος, γιατί, της Ελλάδας, μέσα μου ηχεί: της Πουτάνας, αλλά σε αυτόν τον διάλογο με αυτόν τον δικηγόρο, ταίριαζε, της Ελλάδας)...ήπια την τελευταία γουλιά του ποτού και παραγγέλνοντας άλλο, στράφηκα στον καθηγητή ψυχολογίας... κε καθηγητά, μπορείτε να μου πείτε γιατί είμαι αυτός που είμαι;... τι εννοείς;, ρώτησε, με τάχα, ενδιαφέρον γεμάτος ειρωνεία, και επειδή εγώ την ειρωνεία την έχω ανασκολοπίσει από τα 17 μου χρόνια...θα σας πω τι εννοώ με μια ερώτηση, απαντήστε: στο ίδιο άθροισμα καταλήγουμε όταν, στη μια περίπτωση προσθέτουμε το 20, προσέξτε, βάζοντας μπροστά το 20, με το 5, και στην άλλη, βάζοντας μπροστά το 5, με το 20;...στο ίδιο, είπε περιχαρής... ανόητε, του είπα, είσαι και καθηγητής, δεν οράς, δεν νογάς, δεν αντιλαμβάνεσαι τη διαφορά στην εικόνα τους;...τι θέλω να πω Αγαπητή μου Αντιγόνη, όχι, Αριάδνη, ότι η σκληρότητα των αριθμών ακυρώνει τη φαντασία, αντίθετα η φαντασία διαμέσου των απλών εικόνων δίνει άλλο αποτέλεσμα: το 50, ίσως το 5, ίσως το 5,20, ίσως 20,5...τώρα ας σαρώσω, αλλιώς: αντιγράψω μερικές εικόνες από τα φιλμ της Canon Ixus...είστε βαρετοί, όχι όλοι, εξαιρούνται οι έχοντες φαντασία...όσοι δεν έχουν φαντασία, είτε γυναίκες είτε άνδρες, δεν είναι μήτε γυναίκες, μήτε άνδρες, απλώς θηλυκά, απλώς αρσενικά - η φαντασία κάνει τη διαφορά στην ευρωστία των φύλων και όχι μόνο...σήμερα είμαι Ερμαφρόδιτος- διπλούς πέλεκυς φαντασίας.- η άμετρη πρακτική, στη διαχείρηση της ζωής μας, εν μέρει ακυρώνει τους χυμούς του σώματός μας.            

Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2011

Αυτή η φωτογραφία...

...συμβολίζει την εξουσία: Θρησκεία και Προπαγάνδα...



...και αυτή, την ασχήμια, την κακομορφία, το μόρφωμα του Πασόκ... 

Ο Πρωθυπουργός σας....

...Γ. Παπανδρέου στην ομιλία του στο Εθνικό Συμβούλιο του κόμματος που ηγείται, (ένα πολιτικό μόρφωμα και τίποτα παρέκει, όπου κανείς δεν ξέρει πού πατά το αριστερό του πόδι και πού το δεξιό, όπου όλοι τους, μεθυσμένοι από κακή μέθη, ε, βέβαια, όταν καταναλώνεις ροζέ κρασί αυτό παθαίνεις, όπου τη μια ώρα λένε το ένα και την άλλη το άλλο, όπου κανείς τους δεν είναι γνωστικός, φάσκουν και αντιφάσκουν εντός μιας ανελέητης αφασίας, εντός μιας άγνωστης γλώσσας για την κοινωνία μας, εντός τελικά μιας αλαλίας), μεταξύ άλλων είπε:"Μέχρι προδότη δεν με είπαν", (ή με αποκάλεσαν- δεν θυμάμαι ποια από τις δύο λέξεις χρησιμοποίησε, μα δεν είναι εκεί το θέμα, το θέμα είναι πως μόνος του αποκάλεσε τον εαυτό του προδότη. Πώς το λέμε; η λανθάνουσα γλώσσα την αλήθεια λαλεί. Λέτε να ένιωσε επιτέλους τύψεις για τα ψέματα που σας είπε και για την πράξη του, να σπεύσει πρώτα στο Δ.Ν.Τ., (στο φίλο του Ντ. Στρος-Καν, πανάθεμά με, τι είδους φιλία νάναι αυτή;....α, ναι, είναι και οι δυο σοσιαλιστές), και μετά να υπογράψει ένα μισθωτήριο/συμβόλαιο με τους μεγαλύτερους τοκογλύφους του κόσμου για να δέσει χειροπόδαρα τη χώρα σε ένα αδιέξοδο, που μόνο κρετίνοι ή  εντελλόμενοι θα υπόγραφαν και τώρα τρέχουμε και δεν φτάνουμε, και το χειρότερο: τρέχουμε και αντί να προχωράμε έστω μέτρο-μέτρο, προχωράμε προς τα πίσω...θα συνεχίσω μετά τον τέταρτο καφέ, χθες δεν κοιμήθηκα διόλου καλά, εφιάλτες με επισκέφτηκαν στον ύπνο μου από το μέλλον και ήταν ζοφεροί και ακαταπόλεμοι, ήταν αδύνατο να τους αντιμετωπίσω, ακόμα και το ξύπνημά μου δεν τους εξαφάνισε, έχουν τις μορφές των Παπανδρέου, Πάγκαλου, Παπακωνσταντίνου, Σαχινίδη, Ραγκούση, μορφές ανάλγητες και μη αντιμετωπίσιμες, λόγω ασχήμιας των...
             

Σάββατο, 5 Μαρτίου 2011

Βλάσης Κανιάρης...


...μας άφησε και ο Κανιάρης, ένας από τους πιο...θα έχει νόημα να μπλέξω το εγκώμιο του καλλιτέχνη και για ποιον/ποιους- δεν έχει νόημα, ο Κανιάρης υπήρξε και χωρίς εμάς, η πραότητά του και η σεμνότητά του, δεν του επέτρεπαν παρά, να ασχολείται μόνο με το έργο του και με τις σκέψεις του και τίποτα πέρα από αυτά: ήταν Καλλιτέχνης...θυμάμαι τη μέρα που τον φωτογράφισα στο εργαστήρι του, δεν θυμάμαι τον δρόμο, πάνε πολλά χρόνια, για το βιβλίο μου, "Το Βλέμμα". Θυμάμαι την ανησυχία του μπροστά στο φακό, σαν να μην ήθελε να φωτογραφηθεί, αλλά όσο περνούσε η ώρα κέρδιζα την εμπιστοσύνη του μέχρι που πείστηκε ότι θα τον φωτογράφιζα απλά και δεν θα του φόρτωνα τις δικές μου, τάχα, καλλιτεχνικές απόψεις περί φωτογραφικών προσωπογραφιών-, μα πώς θα μπορούσα άλλιώς! Η μορφή τού ανθρώπου είναι ιερή για μένα, και σε κάθε μορφή ανθρώπου κοιτώ τη δική μου...ίσως ξεμάκρυνα, αλλά όχι, και αυτό γιατί δεν δύναμαι, κάτι εσωτερικά με εμποδίζει, να φωτογραφίζω τον όποιον ή την όποια, εάν δεν με συγκινεί, είτε σαν χαρακτήρας είτε σαν δημιουργός- και ο Κανιάρης ήταν Δημιουργός- τώρα αν ανήκε στο κίνημα Arte Povera ή των Νεων Ρεαλιστών ή σε όποιο άλλο, λίγο ενδιαφέρει, αυτά είναι κουτσομπολίστικα σχόλια που ανήκουν στους δημοσιογράφους και τους ξυπόλυτους ή τους φέροντες πλαστικά υποδήματα ιστορικούς τέχνης- δεν είναι το καλλιτεχνικό κίνημα που ωθεί τον δημιουργό προς το έργο του, αλλά η βαθύτερη ανάγκη του να πλησιάσει τα πράγματα, την πραγματικότητα, τους ανθρώπους μέσα από τα κανάλια της συγκίνησής του, και ο Κανιάρης, κατείχε χθόνια συγκίνηση, συγκίνηση παλιού ανθρώπου και την αισθητική του, την προσδιόριζε η ανάγκη τού έργου του, και όχι το αντίθετο- κακά τα ψέματα, αν θέλουμε να πούμε κάτι βαθύ και ανεξίτηλο, αν είμαστε αναγκασμένοι να το φανερώσουμε, εκείνο είναι που βρίσκει- πάντα ύστερα από πολλές μας βασανιστικές προσπάθειες, τη μορφή του, και η μορφή τού έργου μας φέρει τη δική μας μορφή- και η μορφή του Κανιάρη ήταν απλή, ουσιαστική και βαθύτατη πολιτική. Χαίρε Κανιάρη που βάδισες 83 χρόνια πάνω σε αυτόν τον βομβαρδισμένο με χυδαιότητες φλοιό της σφαίρας που την αποκαλούμε: γη. Χαίρε, που έντυσες με τα πιο σκληρά ρούχα την πνευματική μας ένδεια και μας έκανες να σκεφτούμε διαφορετικά από κάθε άλλον καλλιτέχνη της γενιάς σου...