Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

Είναι αλήθεια...

...ποτέ μου δεν συμπάθησα τις εορτές του τέλους του χρόνου, ιδίως τα Χριστούγεννα- τι σχέση έχω εγώ με τη γέννηση ενός Θεανθρώπου αφού, δεν μπορώ να γίνω και εγώ Θεάνθρωπος; Εγώ είμαι ένας μηδαμινός θνητός, το πολύ-πολύ να υπήρξα κάποτε τρυφερός εραστής, πέρα από αυτό μηδέν, μηδέν, μηδέν και, όσο για πρωτοχρονιά, εγώ τη γιορτάζω στην εποχή τής συγκομιδής- δηλαδή, λατρεύω τη φύση και εκστασιάζομαι από τα γλυπτά- αυτά προσκυνώ, δηλαδή στον πολιτισμό και σ' εκείνη προσεύχομαι να μ' έχει καλά για να μπορώ να προσφέρω γέλιο και χαμόγελο και ενέργεια, όσο δύναμαι στους άλλους, δηλαδή, ακολουθώ τα φυσικά μου προτερήματα και ελαττώματα- είμαι γεμάτος από τα τελευταία και ζω ευτυχισμένος με αυτά και γι' αυτά γιατί είναι ελαττώματα αριστοκράτη-, κατά τους Ευρωπαιούς είμαι παγανιστής, κατά τους χριστιανούς, ένα ειδωλολατρικό βγέλυγμα που πρέπει να εξαφανιστεί από τη χώρα μου κι ας κατοικούν στη χώρα που γέννησε τον πολιτισμό σε όλες του τις εκφάνσεις, ενώ ο χριστιανισμός τι γέννησε;, έναν Θεάνθρωπο που κάθε χρόνο γεννιέται και κάθε χρόνο πεθαίνει- σκασίλα μου...και γιατί δεν μου αρέσουν οι γιορτές;, δεν μου αρέσουν γιατί, η ζωή είναι ένα σύντομο πανηγύρι, που σημαίνει Μια, κάθε φορά, συνάθροιση ανθρώπων, πράγμάτων, ποικίλων φαινομένων που κάποτε τελειώνουν, όπως όλα τα πανηγύρια, γι' αυτό ποτέ μου δεν περίμενα αυτές τις μέρες για να γιορτάσω και για να κάνω δώρα, η κάθε μέρα για μένα ήταν γιορτινή και έπρεπε να κερνούσα και να μεθούσα και να έκανα έρωτα και να πρόσφερα δώρα, κάθε μέρα, κάθε μέρα, ακούραστα και μ' ένταση Θεανθρώπου- Ωπ!, να που ήμουν και εγώ κάπου-κάποτε Θεάνθρωπος-, ήμουν στη χαρά και στην προσφορά- τώρα όμως δεν μπορώ να κάνω τα παραπάνω, τα μισά μου τα πήρε ο χρόνος και τα άλλα μισά ο κος Παπανδρέου διαμέσου του Δ.Ν.Τ., αλλά τι λέω, ο πρώτος που μου έκανε τη μεγάλη αφαίμαξη ήταν ο κος Σημίτης με το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου- 1 τρις εκατομμύρια έκαναν φτερά τότε, έκαναν φτερά και τάπωσαν λογαρισμούς τραπεζών, όσο και με την Ολυμπιάδα, όπου και ο κος Καλατράβα δήλωσε ότι, πρώτη του φορά αντιμετώπισε τόσο μεγάλη υπερκοστολόγηση έργου του-, τα παραπάνω τα επιβεβαίωσε ο κος Πάγκαλος, με ρήση του, που πρέπει να γραφτεί στο Guinness γιατί, πρόκειται για τη ρήση της τελευταίας δεκαετίας: "Μαζί τα φάγαμε".  Τον κο Πάγκαλο τον είχα γνωρίσει και είχαμε συναντηθεί κάμποσες φορές στο βιβλιοπωλείο: "Ελπήνωρ". Μου φάνηκε συμπαθής τότε, μετά, δεν ξέρω τι συμβαίνει με τους ανθρώπους, τι είδους προσωπεία φέρουν, μου έγινε σφόδρα αντιπαθής και επειδή δεν ήπιαμε ούτε ένα ποτήρι κρασί μαζί, και επειδή δεν αγόρασε μήτε ένα μου βιβλίο, μήτε μία εκπληκτική μου φωτογραφία, θα συνεχίσω να τον αντιπαθώ μαζί και όλο του το κόμμα, γιατί αυτό το κόμμα απαρτίζεται πια από πολλούς ντροπιασμένους και χθες που τρώγαμε με τη Φίλη μου Βάσω στο Brasserie της οδού Βαλαωρίτου, στο παραδιπλανό τραπέζει καθόταν η κα Βάσω Παπανδρέου, έκανα να πάω να την χαιρετίσω και να της πω: "Κα Παπανδρέου, τι σχέση έχετε πλέον με αυτό το κόμμα;, εσείς είστε ενάρετο άτομο, γιατί δεν προσχωράτε στη "Δημοκρατική Αριστερά;". Δεν με άφησε όμως η Βάσω...γαμώτο, κάθε φορά που πάω να κάνω κάτι ουσιαστικό, μια γυναίκα θα μπει εμπόδιό μου, ας είναι, τις λατρεύω και συνεχίζω...ναι, κα Παπανδρέου, η "Δημοκρατική Αριστερά" είναι ο χώρος σας, ξεχάστε το Πασόκ, δεν ανήκετε πλέον σ' αυτό, μην χάνετε τον πολύτιμο πολιτικό καιρό σας, μπορεί να είναι στα σπάργανά του αυτό το κόμμα, αλλά το δέμας του είναι ηθικό, γι' αυτό το λόγο δεν θα γίνει ποτέ μεγάλο γιατί, λίγοι έχουν ήθος και αρετή σ' αυτή τη χώρα που πλέον την ονομάζω; Πασοκιστάν...Τη μόνη ευχή που δίνω σε όλους είναι η παρακάτω: Καλή και Εύρωστη και Ερωτική μέθη.
    

Ο δρόμος ο μακρύς...

...της Χώρας μου που πρέπει να τραβήξει...τώρα τον χρυσώνουν με την επιμήκυνση του χρόνου της αποπληρωμής του-, μα είναι γνωστό: ο χρόνος και η διάσταση, δεν έχουν σχέση, όμως, σχέση έχει ο χρόνος με την απληστία και την παράνομη κερδοφορία, αλλιώς: τοκογλυφία...

Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

Τα δύσμορφα τέρατα...

...της απληστίας, της τοκογλυφίας, της διαφθοράς, της έννομης φοροδιαφυγής βρίσκονται εδώ, πλάι μας, πάνω μας, μπροστά μας, νιώθω/νιώθουμε τη βαριά τους βρόμικη αναπνοή βγαλμένη από σάπια σπλάχνα, πνεύμονες, στομάχια, κοιλιές, έντερα, όλα σάπια και μολύνουν τον αέρα που αναπνέω/ αναπνέουμε, οι αμνοί ας αναπνέουν τη βρομιά, οι έχοντες όμως επίγνωση σε τι φταίνε, κα Βάσω Παπανδρέου; Δυστυχώς, εκεί που μας πήγε το κόμμα-πολιτικό μόρφωμα -του Πασόκ, που είστε σημαντικό μέλος του, δεν έχει γυρισμό. Βάλατε τη χώρα σε μια τρύπα όπου την τρώγουν τα τρωκτικά της ανάλγητης απληστίας και τοκογλυφίας- δεν θα βγούμε από την τρύπα και το ξέρετε, σκοτώσατε ό, τι Ελληνικό, σκοτώσατε την αξιοπρέπεια της Ελληνικής Κοινωνίας, έστω των εχόντων συνείδηση και επίγνωση- μην είστε υπερήφανη που ξεγελάτε αμνούς, που είπατε τόσα ψέματα, αλλά προσέξτε, πολύ γρήγορα και απότομα, το πρόβατο γίνεται λύκος και τότε, και τότε και τότε, ποιος Ντομινίκ θα σας σώσει;, μόνο τα ελικόπτερα και τα αεροπλάνα θα σας σώσουν...Ω! Αριάδνη μου, πώς θα βγω από αυτή την παγίδα που μόνος μου έπεσα;, στην παγίδα το ν' ασχολούμαι με τα πολιτικά της χώρας μου, αφού δεν έχω πολιτική σκέψη όπως έχει ο κος Ψυχοπαίδης ή ο κος Τσόκλης- και οι δύο βρίσκονται απέναντι στην επάρατη Δεξιά, εγώ όμως που δεν ανήκω στην Αριστερά, γιατί βρίσκομαι απέναντι στη Δεξιά; Τι σχέση μπορεί να έχω εγώ, Αριάδνη μου με την πολιτική σκέψη, που υποτίθεται υφίσταται στη χώρα μου, ενώ είναι ανύπαρκτη; Βαρέθηκα, κουράστηκα να κάνω σεξ χάνοντας τις ώρες μου με τη γριά μα λιπαρή πολιτική σκέψη...μπλιαχ, μπλιαχ, και πάλι μπλιάχ, έχει σημασία κα Παπανδρέου που κριτικάρατε δυσμενέστατα τον προϋπολογισμό αφού θα τον ψηφίσετε;, δεν έχει καμιά σημασία, απλώς προσπαθήσατε, ίσως άθελά σας, να ξεγελάσετε ακόμα μια φορά τους αμνούς που σας περιτριγυρίζουν- εγώ πάντως δεν θα ήμουν υπερήφανος για την πολιτική μου σκέψη αν, αυτή δεν πήγαινε πιο πέρα από τον ξεγελασμό αμνών και τσιρακίων τού Δ.Ν.Τ. που υπέγραψαν, ως υπεύθυνοι τάχα πολιτικοί, ένα τυποποιημένο μνημόνιο, όπως ένα τυποποιημένο μισθωτήριο, όπως ένα τυποποιημένο συμβόλαιο ανάμεσα εκδότη και συγγραφέα, ένα τέτοιο άθλιο έγγραφο υπογράψατε, και το ξέρετε κα Βάσω Παπανδρέου, τυλίξατε σ' ένα κωλόχαρτο της Διεθνούς Απληστίας και τοκογλυφίας τη χώρα μου- αναρωτιέμαι: δεν την νιώθετε ως χώρα σας, την Ελλάδα; Θα σας θυμίσω και το φαινόμενο της παγκόσμιας αλητείας, που είμαι σίγουρος ότι το ξέρετε: πώς γίνεται, ένα υπερχρεωμένο κράτος- η άξεστη Αμερική -να παρασέρνει στον όλεθρο και άλλες χώρες; Αριάδνη μου, εδώ σταματώ, δεν βρίσκω άκρη, η σχιζοφρένεια της παγκοσμιοποίησης- δηλαδή, του άτεγκτου και δολοφονικού καπιταλισμού -δεν θα με τρελάνει εμένα, έτσι κι αλλιώς, ποτέ μου δεν υπήρξα Σοσιαλιστής, μήτε Δημοκρατικός, μήτε Σοσιαλοδημοκράτης, μήτε Κεντρώος, μήτε Αριστερός, μήτε Χριστιανοδημοκράτης, όλα αυτά μου φαινόταν κούφια κελύφη/ μαντριά που μάντρωναν οι επιτήδειοι επαγγελματίες πολιτικοί τους αμνούς, όπως ο ένας Κύκλωπας, ο Πολύφημος, που μάντρωνε τα πρόβατα. Με καταλαβαίνεις, εσύ Αριάδνη, Μούσα μου, μονόφθαλμοι τσομπάνηδες οδηγούν τους τυφλούς αμνούς στη σφαγή...       

Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

Αύριο, Τρίτη 21 Δεκεμβρίου...

...θα συμβεί ένα σπάνιο φαινόμενο: η ολική έκλειψη της Σελήνης. Αυτό έχει να συμβεί από τις 21 Δεκεμβρίου του 1638 και θα επαναληφθεί το 2094, να προσθέσω ότι η 21η Δεκεμβρίου είναι η ημέρα του χειμερινού ηλιοστασίου...δεν ξέρετε πόσο με τρελαίνουν τα φαινόμενα του σύμπαντος γι' αυτό κ' εγώ παραθέτω μια γήινη απέριττη φωτογραφία τραβηγμένη το 1979, με φωτογραφική μηχανή Kodak Brownie- μοντέλο 1910, αντίκρι στον Θερμαϊκό- με την ευκαιρία, παρακαλώ, όποιον Εβραίο κατοικεί τη χώρα μου, άντε στο νησί μου- τη Λέσβο -μια που σε 4 ημέρες γιορτάζουν τη γέννηση τού Θεανθρώπου τους, να μου στείλουν από ένα δεκάευρω, μια που είναι συνήθεια όσια να κερνάμε στα γενέθλιά μας- δεν εννοώ τους χριστιανούς- αυτοί είναι τόσο τσιγκούνηδες φθονεροί και δραχμοφονιάδες, που δεν θα μου στείλουν μήτε 5 cents, ενώ οι Εβραίοι είναι πιο γαλαντόμοι και φιλότιμοι και έχουν παραπάνω δεκάευρα, όπως άλευρα, από τους χριστιανούς, δεν είναι τυχαίο που, οι περισσότεροι είναι τραπεζίτες και αργυραμοιβοί, ίσως και τοκογλύφοι- λέω ίσως γιατί δεν είμαι σίγουρος για τον τελευταίο ορισμό...παρακαλώ λοιπόν, μια που γεννήθηκε και από τότε γεννιέται κάθε χρόνο το Θείο Βρέφος, σε όποιον Εβραίο έχει μείνει τσίπα και φιλότιμο να μου στείλει αυτό το αναθεματισμένο δεκάευρω-, ας είναι και πλαστό-, εγώ θα το πασσάρω στο Άγιο Πέτρο ή Άγιο Παύλο;, δεν θυμάμαι, δεν θυμάμαι Αγίους ή Αποστόλους, αυτοί είναι από άλλον πλανήτη εμφυτευμένοι, άλλωστε ποτέ δεν απεικονίστηκαν από γλύπτη ή από ζωγράφο αγγείων...ευχαριστώ εκ των προτέρων, νάστε καλά χριστιανοί μου- για το Θεό σας, μη μου στείλετε φασολάδα- δεν είστε δα και σοσιαλιστές του Δ.Ν.Τ....
Υ.Γ.
Δεν υπάρχουν πιο άτεγκτοι καπιταλιστές από τους σοσιαλιστές- κοιτάξτε λίγο το ετοιμοθάνατο- άλλο ένα ετοιμόθανατο -σώμα τής Ιστορίας και θα το διαπιστώσετε διά ιδίοις όμμασι, αν έχετε οφθαλμούς και δεν σας τους έχουν αφανίσει οι ηλεκτρονικές ψηφίδες της παγκοσμιοποίησης...    

Ο Ηλιοπρωκτός

...Ο Φρόιdus ξέχωρισε τους ανθρώπους σε: πρωκτόticus και σ' επέκταση, σε στοματόticus, εξού και κοιλιόdoulous, εγώ όμως που δεν ανήκω μήτε στο ένα είδος, μήτε στο άλλο, ανήκω στο είδος: φάλλicus...και πράγματι, δεν μου αρέσει να τρώω, θεωρώ απαράδεχτο στην εποχή του diadictium και της globeσμιοποίησης, οι άνθρωποι να τρώνε μέχρι σκασμού και ν' αφοδεύουν μέχρι αφυδάτωσης...ανάμεσα στην κατάβαση των μολυσμένων τροφών στο στομάχι και της επώδυνης επεξεργασίας των από το έντερο και σε συνέχεια της εποδείνιστης αφόδευσης, μεσολαβεί η ανώδυνος ανάγνωση ενός best seller ή μιας σοβαρής εφημερίδας ή ενός comicus livre, θα έλεγα ακόμη, και μιας σοβαρής ανάλυσης της λειτουργίας του Δ.Ν.Τ. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο υποφέρει και από διάρροια και από δυσκοιλιότητα, είναι ένα άρρωστο, μα πολύ άρρωστο κέντρο όπου, οι διευθύνοντες τρώνε χαρτονομίσματα και αφοδεύουν κάτι μικρά σκατουλάκια, όμοια των πάσης φύσεως τρωκτικών, από το πρωί δε που θα ξυπνήσουν, δεν κάνουν τίποτα άλλο, από το να βλέπουν και να μετρούν αριθμούς χαρτονομισμάτων από την λιπαρή κεφαλή των μέχρι τα γεμάτα μύκητες πόδια τους-, βρομούν στην κυριολεξία, η εκπνοή τους δε ακόμα περισσότερο, μπόχα, μπόχα διαχέεται από την στοματική τους κοιλότητα στο χώρο και που την εισπνέουν οι δούλοι πολιτικοί και τα τσιράκια οικονομολόγοι τους και σε συνέχεια οι δεύτεροι την διαχέουν στο κοινωνικό γήπεδο της απάθειας καθότι, οι όποιοι αντιφρονούντες, υποφέρουν από μια ιδιότυπη εγκεφαλική ασθένεια: του Μαρξοφροϊδισμού και σε συνέχεια της μετα-νεωτερικότητας, του μετα-μοντέρνου, της μετα-συγχρονικότητας, της μετα-διάρροιας, οι οποίοι πιστεύουν, (πρόκειται για μια παράλληλη Εκκλησία), στην εκδημοκρατικοποίηση της παγκοσμιοποίησης, δίχως να ορούν ανθρώπινες υπάρξεις- εγώ όμως που είμαι άνδρας Φάλλicus και μου αρέσει να κάνω έρωτα με γοητευτικές και έξυπνες γυναίκες, αποφεύγοντας συνειδητά τις όμορφες και ολιγόμυαλες, (τι σπάνιο φαινόμενο είναι κι αυτό: να μην συναντά ένας άνδρας του είδους μου, όμορφη και ευρύμυαλη γυναίκα;), μου αρέσει λοιπόν να κάνω έρωτα και να μιλώ και να μη τρώω και να μην αφοδεύω μετατρέποντας έτσι τις τροφές της γης σε άθλια χαρονομίσματα, ποιο είναι το μέλλον μου;, αν υπάρχει μέλλον! Τα χαρτονομίσματα μετέτρεψαν τον φλοιό τής γης σε μια τεράστια και επίπεδη λεκάνη αφόδευσης.
Υ. Γ.
Το παραπάνω το έγραψα γιατί χθες με τους φίλους μου, καταβρόχθισα, τόσο μεγάλη ποσότητα τροφών που, το στομάχι μου ενώθηκε με την καρδιά μου, και τότε συνειδητοποίησα ότι, πράγματι, το πολύ φαγί μπορεί να στείλει στον διάολο τον οποιονδήποτε και μάλιστα με πρησμένο του το έντερο γιατί δεν θα έχει προλάβει ν' αφοδεύσει, λόγω λοιπόν πείνας ή απληστίας, ο άνθρωπος πεθαίνει από καρδιά-, χαρισμένο και αυτό στον κο Πάγκαλο που, μπορεί να τα φάγαμε μαζί τα χρήματα, αλλά με μια διαφορά: εγώ αφόδευσα στη γη και τα περιττώματά μου έγιναν λίπασμα ενώ, αυτός στον ουρανό, άρα θα τον περιλούσαν τα περιττώματά του, τα οποία θάναι και φρικτά. Και για να διασκεδάσω την κατάσταση τελειώνω μ' ένα μικρό ποιηματάκι, αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους πολιτικούς διαβάζουν ποίηση... 

Ο Ιάσων [δεν] σκότωσε τη Μήδεια

Ανάμεσα σε δυο γενιές οι πράξεις και τα λόγια μας
δεν έχουν καμιά ισχύ, μήτε στη μια, μήτε στην άλλη.
Σκόνη σκαλώνει στον γρανίτη.
Κανείς δεν έχει θυμό για να πορεύεται ορθά.
Η δίψα των ονείρων και ο ζήλος τ’ ουρανού.
Λείες ή απόκρημνες ακτές, πες τε μου, σε τι πιστευτό
   να πιστέψω;

Μια φορά μονάχα τραγούδησε η Αηδόνα και σώπασε
   ανάμεσα σε σκονισμένους σκίνους.
Τα χείλη, σαν την αχιβάδα, που στη στράτα της
   τη θάλασσα απωθεί, έμειναν χωρίς φιλί.
Ακόμα μια χρονιά που δεν γεννήθηκε ένας έρωτας
   στον ήλιο του μεσημεριού.
Ανάμεσα στο σώμα και την καρδιά• η αναπνοή
   του ξένου- κοφτή σπαθιά η ματιά του.

Δεν θέλει πολλά ο άνθρωπος• δυο λόγια γιασεμιού
   και μια πνοή του δυόσμου και στα μεσάνυχτα
του αρχιπελάγους καλό κρασί και σταρένιο ψωμί.

Στις πολυσύχναστες πολιτείες οι οικονομολόγοι
   συνεδριάζουν-, το αλάτι του έρωτα σκουριάζει.

2ο Υ. Γ.
 Τον τίτλο τον δανείστηκα από ένα έξοχο κείμενο του Georges Bataille...     

Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

Les Bourgeois des Calais

«Η Αλήθεια πράξη πολιτική έντιμων ανδρών», 399 π. Χ.

Ένας απ’ όλους μας αν αρνηθεί τον εαυτό του• η πόλη καταρρέει.
Στην επιστροφή των Ωρών, το ήθος αφηγείται την αρετή
των πράξεων αψηφώντας το θάνατο.
1437 μ. Χ. οι πρόκριτοι του Calais παρέδωσαν τα κλειδιά
   της πόλης στον Εδουάρδο 3ο, Βασιλιά της Αγγλίας.
Βάδισαν ανάμεσα στην αιτία και το αποτέλεσμα,
   την ήττα και τη γνώση.
452 χρόνια μετά, το 1889 μ. Χ., ο Rodin ταύτισε την Τέχνη
   με την Ιστορία: «Les Bourgeois de Calais».
Το 2010 μ. Χ., 570 χρόνια μετά το 1437 μ. Χ, επίορκοι
   πολιτικοί πλαστογράφησαν τα γεγονότα και την οικονομία
και αντάλλαξαν τις αξίες τής πόλης για λίγο κέρδος.
Σαν απεγνωσμένοι ικέτες, δίχως σαφήνεια ο λόγος τους,        γνωρίζοντας ή μη γνωρίζοντας πως, η κάθε ιδεολογία διαρκεί όσο διαρκεί η γενιά των αιτημάτων της.

Τ’ απομεινάρια της, δεν είναι παρά τερατώδη μορφώματα
   γεννημένα από τους γάμους του φονικού και της εξουσίας.
2010 μ. Χ. έτος επιόρκων.

Υ. Γ.
Σας άρεσε κε Τηλέμαχε Χυτήρη, μια που γράφετε στίχους;, σας άρεσε κε Νίκο Σηφουνάκη, μια που είστε έντιμος;, σας άρεσε κα Βάσω Παπανδρέου, μια που διαβάζετε ποίηση;, σας άρεσε κα Διαμαντοπούλου, μια που είστε υπουργός παιδείας;

Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

Μου έστειλαν το παρακάτω...

...και το παραθέτω...Κα Βάσω Παπανδρέου, πώς εσείς δέχεστε να είστε ακόμα μέλος και βουλευτής αυτού του κόμματος; Το παραπάνω το ξέρατε;, αν το ξέρατε, δεν μπορώ να πω τίποτα, εσείς πρέπει να τα πείτε όλα και πρώτα ν' απολογηθείτε στον εαυτό σας και μετά στο λαό, χρησιμοποίησα τη λέξη λαός γιατί εσείς ακόμα τη χρησιμοποιείτε- εγώ όχι, προτιμώ το: Ελληνική κοινωνία...    

Το χθεσινό "Ναι" σε όλα...

...του μακιαβελικού κοινοβουλευτισμού, (μη μου πείτε ότι θυμάστε, άλλον ΝεοΈλληνα μακιαβελικό, όσο και εκβιαστή Πρωθυπουργό, από τον σημερινό), μου θύμισε ένα άλλο "Ναι, σε όλα", στον καιρό του δημαγωγικού κοινοβουλευτισμού Α. Παπανδρέου...αν ρωτήσουμε τους βουλευτές του Πασόκ: "τι σημαίνει για σας αυτό το "Ναι;", η απάντηση που θα έπρεπε να έδιναν, αν ήταν τίμιοι, θα ήταν: "Σημαίνει ένα βαρύ "Όχι", στην πολιτική μας, μα και στην προσωπική μας συνείδηση". Αυτή δεν θα έπρεπε να ήταν Τηλέμαχε Χυτήρη, Νίκο Σηφουνάκη, Βάσω Παπανδρέου, Ευάγγελε Βενιζέλο η απάντηση; Ναι, πρέπει να πείτε γιατί έτσι είναι τα πράγματα, γιατί δεν διαθέτουμε σθένος, κλέος, ανδροσύνη, πολιτική ευαισθησία και τιμιότητα...όμως, ανάμεσά σας χθες υπήρξε o βουλευτής Πρέβεζας που κατέχει τα παράπανω: ο Ευάγγελος Παπαχρήστος, τον οποίο ευθύς τον διέγραψε ο μακιαβελικός Πρωθυπουργός σας...Τώρα, αν υψωθούμε λίγο από το έδαφος και περάσουμε το μάτι μας κάμερα, όπως η κάμερα μάτι του σκηνοθέτη Τζορζ Ρόι Χιλ στην ταινία: "Σφαγείο Νο 5", βασισμένο στο έξοχο μυθιστόρημα του Βόνεγκατ, πάνω από τα πολιτικά πράγματα των τελευταίων 12 μηνών, δεν θα οσφρηνθούμε αμερικάνικη καμαρίλα; Δεν θα διαπιστώσουμε μια μορφή Δούρειου Ίππου στο υπογάστριο της Ευρώπης; Δεν θα διαπιστώσουμε ότι η σημερινή κυβέρνηση, περισσότερο φροντίζει για τ' αμερικάνικα συμφέροντα παρά για τα ευρωπαϊκά και μάλιστα κυβέρνηση που ήρθε στην εξουσία φορώντας το προσωπείο, αλλιώς, τη μάσκα, (μασκοφόροι μας κυβερνούν), του σοσιαλισμού; Ναι, εγώ ναι, το έχω διαπιστώσει και το νιώθω μέχρι τα μπούνια το "Ναι σε όλα" του Επικίνδυνου Αγοριού στους Αμερικανούς- θυμάστε και το "Ναι" στο σχέδιο Ανάν; Λοιπόν, βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού, τι γράφω, πέφτουμε στο γκρεμό, απλώς αντέχουν ακόμα μερικά σχοινιά που μας κρατούν και δεν πέφτουμε στον Καιάδα γιατί αυτά τα σχοινιά είναι από ίνες ινδικής κάνναβης, αλλιώς, χασίσι, γι' αυτό αντέχουν...και τελευταίο, που αποδεικνύει ακόμα μια φορά, το πόσο αμόρφωτος είναι ο Πρωθυπουργός σας...συνέδεσε τη μη συνενοχή του κου Σαμαρά με την ενοχή, ενώ σημαίνει ότι, δεν θελω να είμαι συνυπεύθυνος, δεν θέλω να συμμετέχω σε κάτι αξιόποινο...και πρόσθεσε ο Πρωθυπουργός: "εγώ δεν νιώθω καμιά ενοχή", προδίνοντας την αναλγησία του και την απάθειά του μπροστά στο δράμα της Ελληνικής κοινωνίας- είμαι σίγουρος ότι, μέσα στα επόμενα χρόνια, όταν συνεδητοποιήσει η ΝεοΕλληνική κοινωνία- δεν μου αρέσει η έννοια/λέξη: Λαός, ανατριχιάζω στο άκουσμά της, το τι έχει συμβεί στ' αληθινά και όταν η πραγματικότητα θα στέκει ορθή μπροστά της ως τέρας μη αντιμετωπίσιμο, τότε θα τον μισήσει, όσο δεν μίσησε κανέναν άλλον, όπως ακριβώς συνέβηκε με τον ποδηλάτη, (γιατί κι αυτός έκανε ποδήλατο), Τόνι Μπλερ, για τον οποίο, η κοινωνία των Άγγλων, ούτε που θέλει ν' ακούει τ' όνομά του. Αλλά δεν φταίει ο κος Παπανδρέου, φταίει ο Κώστας Καραμανλής, αυτός τον έφερε στην εξουσία με τις ανόητες πολιτικές συμπεριφορές του και ιδιαίτερα με τις ολόθριες οικονομίστικες αποφάσεις του καθηγητή οικονομολογίας, κου Αλογοσκούφη, ο οποίος ακολούθησε την τυχοδιωκτική πρακτική του κου Σημίτη.

Υ.Γ.
Τηλέμαχε Χυτήρη, είσαι ευτυχής που ψήφισες "Ναι, σε όλα;" Αν ναι, όταν θα με συναντήσεις, όποτε με συναντήσεις στο βιβλιοπωλείο: Εστία, μην τολμήσεις να με χαιρετήσεις, το ίδιο κ' εσύ Νίκο Σηφουνάκη- είστε επίορκοι κ' εγώ με επίορκους δεν θέλω να έχω κανένα νταλαβέρι. Του κοπρί; 

2ο Υ.Γ.
...μα και μόνο που σκέφτηκαν και τόλμησαν να φέρουν στη Βουλή, την παραγραφή των 24 δις ευρώ, από ανείσπρακτους φόρους και ανείσπρακτα χρέη, (πάνω σ' αυτά στηρίχτηκε τυχοδιωκτικά και καιροσκοπικά ο Πρωθυπουργός προεκλογικά, λέγοντας ότι υπάρχουν λεφτά, υπονοώντας ότι η Ν.Δ. τα κρύβει και δεν τα δίνει γιατί είναι Δεξιά, ενώ εμείς, οι σοσιαλιστές, με κοινωνική ευαισθησία θα σκάψουμε στα συρτάρια και θα τα βρούμε και θα σας τα δώσουμε- τι κόλαφος Δία μου!),  φανερώνουν το ποιοι είναι, και να με κρεμάσετε ανάποδα, ακόμα και να με ανασκολοπίσετε, αν θα δημοσιευτεί ποτέ ο κατάλογος ονομάτων των παταχτσήδων που δήλωσε ότι θα κάνει ο υπουργός Παπακωνσταντίνου...εγώ εδώ θα είμαι και εδώ θα μείνω με την ομορφιά μου και τα έξοχα βιβλία μου, (πλην ενός άσχημου και ενός αδιάφορου), κ' εκείνοι θα έχουν φύγει με την ασχήμια τους- κ' ένα περίεργο φαινόμενο: οι περισσότεροι νεοδημοκράτες  χειρίζονται καλύτερα την Ελληνική γλώσσα απ' όσο οι λίγοι πασόκοι- περίεγο δεν είναι; Εγώ ξέρω το γιατί, αλλά δεν το γράφω, κι αυτό γιατί, δεν θέλω να εξοργίσω την κα Διαμαντοπούλου, η οποία και εκείνη με δούρειο τρόπο, αλλιώς, ύπουλα, δόλια, εκτελώντας άνωθεν διαταγές, εντολές, θέλει να ιδιωτικοποιηθούν τα Α.Ε.Ι. Μασκοφόροι, αμνοί και οι φέροντες εντολές μάς κυβερνούν- αγαθέ, (με την καλή έννοια), μα μοιραίε Κώστα Καραμανλή, είδες, βλέπεις σε τι κατάντημα έφερες τη χώρα;                 

Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Θέλω να γράψω...

...για την υποκειμενική αποστασιοποίηση, για τη μέθεξη με τα φαινόμενα, σύμφωνα με τις αξίες του λυρισμού, για τη μοναξιά και την πνευματική της ανέλιξη προς τη μοναχικότητα- το εγώ, ένας φτωχός συγγενής μας, όμως, όταν γίνεται υπερ-εγώ, δηλαδή,  ένας άλλος ή ο άλλος απέναντί μας, περίπτωση Λουκάς Σαμαράς,  και δρούμε και εκφραζόμαστε αφήνοντας κατά μέρος τις μικρές παροχές του μικρού μας εγώ, ιδίως στο χώρο της τέχνης και δη στη ζωγραφική...όταν μένεις στο εγώ και δεν γίνεσαι ένας άλλος, περίπτωση, Ρεμπώ, άλλωστε εκείνος δεν έγραψε: "Εγώ ένας άλλος";, δεν είσαι παρά ένα καθρεφτικό είδωλο- δηλαδή, επίπεδος, αβαθής, όταν κατακτάς την ιδιότητα/ικανότητα του δραπέτη από τον εαυτό σου, εαυτός που σε κρατά δέσμιο για χίλιους-δυο λόγους, πώς θα κατακτηθεί η πνευματική μοναχικότητα και πώς θα παύσει το εγώ ν' ανήκει στον εαυτό μας; κακά τα ψέματα, το υπερ-εγώ σαρκώνει και άλλοτε μετουσιώνει τα αισθήματά του σε έργα ή σε πράξεις αναγκαίες για το σύνολο χωρίς αυτοσκοπό-, το σύνολο υπάρχει, είναι εκεί έξω, αμόρφωτο ή παιδευμένο, απολίτιστο ή πολιτισμένο, το ζήτημα είναι, το πόσο ολιγαρκείς είμαστε από τον εαυτό μας και πόσο απαιτητικοί από το υπερ-εγώ μας. Η δραπέτευση από το εγώ μας συνιστά πράξη ανδρείας και σθένους, γιατί με τη δραπέτευσή μας αρνιόμαστε το φτενό μας κέλυφος, και τότε ερχόμαστε σε μέθεξη με κάτι που κείται έξω από εμάς, όχι απαραίτητα ξένο, αλλά σίγουρα ποιητικό, και έφτασα στον λυρισμό. Παράδειγμα η Σαπφώ, η οποία σαν να παραμιλά με τους στίχους της, όπως και ο Καβάφης, όπως και ο Ezra Pound, o Nietzsche-, όταν τους διαβάζω, νιώθω το υπερ-εγώ τους να γίνεται κέλυφός μου, τους νιώθω λαϊκούς, κοινούς, πέταξαν στον Καιάδα το άμοιρο εγώ τους, μαζί και άλλοι φυσικά, και όμως αυτή η απόρριψη είναι που τους βοήθησε να μιλήσουν και να γράψουν, σχεδόν προσωπικά, και όμως, όλοι σήμερα, ακόμα και στην γυάλινη ψηφιακή εποχή του google, στην εποχή των τυφλών εικόνων, τους διαβάζουμε-, έχουμε όμως συνειδητοποιήσει ότι διαβάζουμε τα ρήματα του υπερ-εγώ τους; Έχουμε συνειδητοποιήσει ότι τρεφόμαστε από την πνευματική τους μοναχικότητα; Και το σπουδαιότερο:νιώθουμε τη μέθεξή τους με τη φύση και ό, τι μ' εκείνη συνεπάγεται;

Υ.Γ.
Το παραπάνω το έγραψα με αφορμή τις εκθέσεις δύο φίλων μου. Δεν ξέρω, ποιον από τους δυο θα καταφέρω να εκνευρίσω, εγώ δεν θάθελα να συμβεί κάτι τέτοιο, η ειλικρίνεια μου είναι συμπαγής και αξόδευτη και δεν πρέπει διόλου να εκνευρίζει τον όποιον άλλον, η πραγματικότητά μου όμως, που είναι κάτι άλλο, τους παρέχει την ευκαιρία να εκνευριστούν με αυτή, αλλά ούτε τότε  πρέπει, καθόσον οι πραγματικότητές μας είναι διαφορετικές, άρα ο εκνευρισμός του ενός από τους δύο, δεν θα τον βοηθήσει ν' αποκομίσει, τι το θετικό...      

Πρέπει ν' αλλάξουν πολλά...

...δεν θ' αλλάξουν, μήτε λίγα και επειδή πιστεύω πως η Ελληνική τηλεόραση καθρεφτίζει την κοινωνία όπου ζούμε- αυτή η καρκινογόνος φλύκταινα, η οποία κατοικοεδρεύει στον πυρήνα του κοινωνικού σώματος, θα έπρεπε ν' άλλαζε πρώτη- δεν θ' αλλάξει...πρέπει ν' αλλάξει το Σύνταγμα και να γίνουμε Προεδρική Δημοκρατία και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να εκλέγεται από τους εκλογείς-, να θεσπιστεί το δημοψήφισμα-, οι βουλευτές και οι υπουργοί να μην απολαμβάνουν τα όσα παράνομα απολαμβάνουν και να μην αποφάσιζουν οι ίδιοι για τις αυξήσεις του μισθού τους, για τα πονηρά επιδόματά τους, για τις παχειλές συντάξεις τους, γενικά την ατιμωρησία τους και όποιοι παρανομούν, να συλλαμβάνονται και να δικάζονται και να τιμωρούνται, αλλιώς, το βουλευτικό σώμα αποτελεί μάφια-, δεν θα γίνουν τίποτα από τα παραπάνω...πρέπει να ανεξαρτοποιηθεί η Δικαιοσύνη- δεν θ' ανεξαρτοποιηθεί...πρέπει να χωριστεί το Κράτος από την εκκλησία- δεν θα χωριστεί...και δεν θα γίνουν γιατί είμαστε παλιοί, ανήκουμε στον πολιτικό Μεσαίωνα, άλλωστε, ας μην ξεχνάμε πως είμαστε Κράτος νεογέννητο: μόλις 190 ετών, δηλαδή μόλις 5,5 γενιές, μας χωρίζουν από τη σύσταση του Νεο-Ελληνικού Κράτους, αν τη γενιά την υπολογίσουμε στα 33 έτη...έπειτα υπάρχει το μειονέκτημα στο ότι είμαστε νησιωτική χώρα- ευλογία και κατάρα μαζί, κατάρα γιατί η διαφθορά και η εγκληματική φοροδιαφυγή επιτυγχάνονται ευκολότερα, λόγω κουμπαριών και ένοχων γνωριμιών...ακόμα ένα μεγάλο μειονέκτημα: αδιαφορήσαμε παντελώς δόλια(;) για την έρευνα, και άλλα, και άλλα, και άλλα...πάω πίσω, στην τηλεόραση, η τηλεόρασή μας είναι πορνογραφική- δεν είμαι εναντίον τού πορνό, μου αρέσει, άλλωστε και ένας από τους αγαπημένους μου συγγραφείς, ο Χένρι Μίλερ έγραψε, είπε: "πού το κακό να βλέπει κανείς δυο ανθρώπινες υπάρξεις να κάνουν έρωτα;, μονάχα τα χαλασμένα μυαλά, βλέπουν το πρόστυχο και το κακό στον έρωτα"...για μένα πορνογράφος είναι ο Γούντι Άλεν, κι αυτό γιατί περιγράφει την όποια υποκρισία των Αμερικανών γύρω από το σεξ και όχι γύρω από τον Έρωτα, στο μεταξύ η βαριά βιομηχανία πορνό τεκτένεται στη χώρα του-, δεν είναι μέσα στο πρόβλημα, φοβάται να μπει στο σκληρό άντρο του σεξ και στα τρυφερά δώματα του Έρωτα...τέλειωσε η παρένθεση...κάποτε είχα γράψει πως, αν υπάρχει κάπου η Ελληνική Τηλεόραση, αυτό το οφείλουμε στον Στέλιο Κούλογλου, σήμερα στον Λάκη Λαζόπουλο...βέβαια, υπάρχουν ζώνες με έξοχα ντοκιμαντέρ, αλλά προβάλλονται, (δόλια;) τέτοιες ώρες που δεν μπορείς να τα παρακολουθήσεις...όσο για τα ιδιωτικά κανάλια, φευ, μου θυμίζουν την εποχή της χούντας και ως γούστο και ως θέση και ως άποψη...και όμως δεν κλείνουν, λειτουργούν, ιδιαίτερα τα κομματικοαναθρεμμένα κανάλια...ελάτε, έλάτε, δεν συμβαίνουν αυτά τα πράγματα στη χώρα του Πασοκιστάν- όλα τα παραπάνω ψέματα τα έγραψα, ήθελα να γράψω για τον έρωτα της ζωής μου, αντί γραφής λοιπόν, η εικόνα του φύλλου χαρισμένη σ' εκείνη...

Υ.Γ.
Η γραφή ολοένα χάνει την έντασή της απέναντι στην επέλαση των εικόνων...προικισμένος εκείνος, που με λέξεις εικονοποιεί και με εικόνες συγγραφεί...έγραψα μια φορά κι ένα καιρό όταν ήμουν νέος, τώρα γράφω ψέματα...                      

Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

Αυτές τις δύο φωτογραφίες...

...τις βρήκα στον τάφο μου, τάφος που ανακάλυψε ο παππούς μου στην επιστροφή του από το μεγάλο του ταξίδι και ο οποίος μου τον υπέδειξε, τώρα, πού ήξερε πως είχα ξεχάσει που, στο διάολο άνοιξα τον τάφο μου, μόνο ο δέκα φορές εγγονός του μπορεί να σας το πει, εγώ τηρώ σιωπή ενός λεπτού-, α, όλα κι όλα, όλα τα θυμούνται οι νεκροί και οι νεκροί είναι που γυρίζουν μέσα από τις φωτογραφίες μας-, πάντως κάτω από τα σεντόνια του 1982 βρίσκεται η Βασίλισσα του Σαββά... 

Λοιπόν, το αποφάσισα...

...τον κόσμο πρέπει και οφείλουμε να τον κοιτάμε ανάποδα, έτσι κι αλλιώς, όσα συμβαίνουν και όσα φαίνονται πως είναι, δεν συμβαίνουν, όπως τ' αντιλαμβανόμαστε και μήτε είναι, όπως φαίνονται. Παράδειγμα, το Επικίνδυνο Αγόρι, διατείνεται και επιμένει πως η χώρα σώζεται με τις αποφάσεις που παίρνει- δεν γράφω: Κυβέρνηση, διότι δεν υπάρχει Κυβέρνηση, το ξέρουμε όλοι πολύ καλά, τις αποφάσεις του τις υποβάλλει το ανώτατο κουβέρνο που βρίσκεται κάπου ανάμεσα στα Βαλκάνια και τις Άλπεις...ωραία λοιπόν, σωζόμαστε βυθιζόμενοι στα χρέη, χι,χι,χι, άρα, ή ο Πρωθυπουργός είναι τρελός κ' εμείς οι γνωστικοί ή, εμείς είμαστε τρελοί και ο Πρωθυπουργός γνωστικός- διαλέγετε και παίρνετε. Ο παππούς μου πάντως, που διακρίνεται στην άνω φωτογραφία, λίγο πριν ψοφήσει σ' ένα χαντάκι από την πείνα, χειμώνα καιρό, πρόλαβε λένε και είπε: " εγώ θα φύγω, αλλά εσείς που θα μείνετε, θέλω να μου πείτε πού θα κάθεστε δίχως καρέκλες και δίχως πάνες για τα ούρα σας". Και τράβηξε το δρόμο προς τον ψόφο του. Χάρηκα που έμαθα ποιος ήταν ο παππούς μου, χαίρομαι που είμαι εγγονός του...τώρα πάω να παίξω Τζόκερ κι αν τύχει και πέσει το δέκα το καλό, να ξέρετε ότι τα κέρδη, δεν θα τα βάλω σε καμιά τράπεζα, παρά μόνο σ' εκείνη που θα μου υποδείξει ο Πρωθυπουργός σας- αυτός ξέρει που θα παραμείνουν ασφαλισμένα και με εγγυημένα κέρδη-, εγώ όμως έχασα από τον κο Ψωμιάδη και από την εταιρεία του, και ευθαρσώς γράφω, ευχαρίστως θα τον ανασκολόπιζα αργά-αργά, μέχρι που να μου επέστρεφε τα χρήματα που κατέθετα για λογαριασμό του στη Sitibank, και μάλιστα με τους τόκους. 
Υ.Γ. Βέβαια, όλοι θα ψοφήσουμε, εγώ όμως θα ψοφώώώώώώώ, ο ψόφος μου θα είναι διαρκής κι αυτό γιατί έχω κάνει πολλά σφάλματα, τόσα που, μόνο ο πιο αμαρτωλός του κόσμου θα με ζήλευε, ο αμαρτωλός, ο γεμάτος ανήκουστες ενοχές που, κάπου σε μια μεγαλούπολη θα θυσιαστεί για τους άλλους, γιατί, πράγματι, δεν θυσιάζεσαι για τους άλλους αν δεν έχεις κάνει πολλά, μα πολλά σφάλματα, τόσα που δεν τα χωρά μήτε ο βασιλικός νους...πάω ν' αφουγκρατσώ τον ψόφο μου...           

Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

Είμαι εξοργισμένος...

...με όσα είπε ο Όλιν Ρεν στην επιτροπή οικονομικών υποθέσεων και δεν βρέθηκε ούτε ένας βουλευτής να υψώσει το ανάστημά του και τη φωνή του και να του πει ν' ανακαλέσει και να ζητήσει συγνώμη- όλοι οι τοκογλύφοι και κερδοσκόποι παίζουν τώρα πάνω από το πτώμα της χώρας μας, το πλιάτσικο που γίνεται σε βάρος μας, δεν έχει ξαναγίνει, κερδίζουν και θα κερδίζουν και θα κερδίσουν πολλά λεφτά, που να τα βάλουν στον κώλο τους και να ψοφήσουν από χρηματοψίαση εντέρου, όπως φυματίωση πνευμόνων, αλλά ποιος φταίει, ποιος φταίει, δεν φταίει η κακιά μας μοίρα, φταίει το μπινελίκι μας, όπως θα έλεγε και ο αείμνηστος Σκαρίμπας, και έρχεται ο αδίστακτος Ντομινίκ, με βλέμμα ανάκατο ύαινας και γύπα και μας παριστάνει τον σοσιαλιστή γιατρό και έρχεται ο Ρεν, ο ποδοσφαιριστής με το θολό βλέμμα, που δεν μπορείς να διακρίνεις το παραμικρό- σίγουρα θα ήταν δεινός χαρτοπαίκτης και μας λέει ότι έχασε αρκετά Σ/κύριακα ποδοσφαίρου εξαιτίας μας- εδώ εμείς χάσαμε την αξιοπρέπειά μας, χάσαμε την ευθυμία μας, χάσαμε, χάσαμε, χάσαμε 100-0- αλλά δεν φταίει το κακό το ριζικό μας, φταίει το πουστερλίκι μας, (εδώ δεν θέλω να τα πάρει στο κρανίο κανείς ομοφυλόφιλος, πέρα που τον υποστηρίζω- ο καθείς είναι ελεύθερος με την ηδονή του- καταλαβαίνετε πώς το εννοώ), φταίει η έλλειψη ανδροσύνης- ένας άνδρας, ρε, ένας άνδρας...τέλος, τα όσα ενοχλητικά ή έντονα είπαν και ρώτησαν οι βουλευτές τον επίτροπο της Ευρωπαϊκής Τοκογλυφικής Εκκλησίας, Όλι Ρεν, ιδίως, η κα Βάσω Παπανδρέου, προς τιμήν της, (αλήθεια, κα Βάσω Παπανδρέου, γιατί μένετε ακόμα σ' αυτό το κόμμα;), θα έπρεπε να τα απηύθυναν πρώτα στον κο Γ. Παπανδρέου και κο Παπακωνσταντίνου και θα έπρεπε εκείνοι ν' απαντούσαν, οι οποίοι έπιασαν τη χώρα μου από τα πόδια της και την αφαίρεσαν από τον χάρτη των Εθνών και την τινάζουν από την Κρήτη μέχρι τη Μακεδονία σαν κουρελού...και τους ρωτώ: ποιοι νέοι θα αποφασίζουν να κάνουν παιδιά; Με ποια φιλοδοξία και ελπίδα τώρα πια θα αποφασίζουν τα φτωχά Ελληνόπουλα, δηλαδή, ο κύριος κορμός πληθυσμού της χώρας, να γεννούν; Βλέπετε, γνωρίζετε, έστω λίγο διασθάνεσθε, γονυπετείς του Πασόκ και της Ν.Δ. σε ποιον Καιάδα ρίξατε τη χώρα μου; Όχι, δεν το γνωρίζετε, γιατί αν το γνωρίζετε, δεν έχουμε ν' αντιμετωπίσουμε ηλίθιους, αλλά συνεπείς εγληματίες, γιατί αυτός ο Καιάδας είναι της υπογεννητικότητας...επικροτώ και επαυξάνω στην προτροπή τού Μίκη Θεοδωράκη: ΑΝΥΠΑΚΟΗ και συμπληρώνω: και ΕΞΕΓΕΡΣΗ-, δεν εννοώ επανάσταση, είμαι εναντίον των επαναστάσεων, είμαι όμως υπέρ της εξέγερσης με την έννοια που της δίνει ο Καμί...διαβάστέ το: "Ο Εξεγερμένος Άνθρωπος". Το συνιστώ σε όλους τους βουλευτές, ιδίως των ψευδοσοσιαλιστών και ψευδοδημοκρατών... 
ερώτημα: ποιος είμαι στη φωτογραφία;, μα ποιος άλλος από εγώ!              

Συμβαίνει πολλές φορές...

...να θέλεις να πεις πράγματα που αισθάνεσαι, και για κάποιον ανεξήγητο λόγο, ίσως ψυχολογικό, που δεν τον αντιλαμβάνεσαι, υποσυνείδητα που λένε, δεν τα λέγεις με τον τρόπο που πρέπει ή με τον τρόπο τους, σωστά διαβάσετε: με τον τρόπο τους. Αλίμονο αν δεν πηγαίνουμε από τη μεριά των άλλων ή των θεμάτων που μας ενδιαφέρουν και μας απασχολούν-, μας απασχολούν, όχι γιατί έχουμε το όποιο όφελος, αλλά γιατί έχουν την αξία τους κ' εμείς πιστεύουμε στην αξία τους, και ό, τι έχει την αξία του, κατέχει και την οφειλή μας. Έτσι είναι τα πράγματα, βαδίζουμε με οφειλές, όχι υποχρεωτικές ή αναγκαστικές, αλλά ποιητικές, κ' εγώ δεν έχω μάθει άλλον τρόπο, από το να βαδίζω ποιητικά, έτσι δεν είναι Αριάδνη μου; Άλλωστε, αυτό, μου το αφύπνισες εσύ: να πορεύομαι ποιητικά, την είχα παραβλέψει τη διδαχή της ζωής, ναι, της ζωής, γιατί όταν ζεις έντονα δεν συνειδητοποιείς, το πόσο σημαντικό είναι- γιατί το θεωρείς φυσικό -το πολύτιμο που κατέχεις και έτσι σου διαφεύγει... Αριάδνη μου, οφείλω να σου ομολογήσω ότι τα σκληρά, αλλά, θετικά μαθήματα που μου έδωσες, ίσιωσαν την πορεία μου... άλλωστε δεν υπάρχει μαλθακό μάθημα, το μάθημα το παίρνεις από την αλήθεια- και εδώ πρέπει να χρησιμοποιήσω τη λέξη: Λήθη...ναι, το μάθημα δεν το παίρνεις από τη μαλθακότητα, αλλά από τη μη Λήθη, δηλαδή από την αλήθεια, και η αλήθεια είναι σκληρή, γι' αυτό και δεν λησμονείται. Τι είναι Αλήθεια; Υπάρχουν πολλές αλήθειες, και μια από αυτές είναι, της εκτίμησης και του σεβασμού...υπάρχει και η αλήθεια μιας εκδρομής, η αλήθεια μιας Πανσελήνου, υπάρχει η αλήθεια ενός επικίνδυνου ταξιδιού, η αλήθεια μιας γεύσης, η αλήθεια ενός αγγίγματος ή μιας εικόνας βγαλμένης από την άδολη προσέγγιση του ενός στον άλλον, υπάρχει τέλος η υπόγεια αλήθεια, εκείνη της μέθεξης με το αόρατο του άλλου, γιατί μην νομίζετε και μην πιστεύετε ότι οι άλλοι είναι ορατοί στο σύνολο του είναι τους, όχι, κάτι παράξενα συμβαίνουν που δεν επιτρέπουν να γινόμαστε ή να είμαστε ορατοί στο όλον μας, ίσως γιατί ποτέ- αυτό το πιστεύω- δεν κατανοούμε το όλον μας, και πρέπει να είναι σωστό, (υποθέτω), γιατί όλη μας η ζωή, βρε Αριάδνη, απαρτίζεται από θραύσματα και μόνο ένας μίτος, δηλαδή μια συνέχεια, αθροίζει τα θραύσματα και συμπληρώνεται το όλον μας, τι κρίμα όμως, τι κρίμα...ο μίτος σου Αριάδνη οδηγούσε στην έξοδο, και μόνο στην έξοδο, και πώς να τον μαζέψεις για την επιστροφή προς την ανά-συνάντησή σου; Και τώρα δα, αναρωτιέμαι...αναρωτιέμαι για πολλά που δεν θ' απαντηθούν ποτέ, κ' έτσι θέλω να μείνουν...λαβυρινθικά και αόρατα... 
Καλοκαίρι 2008, Μόλυβος, στο σπίτι Κράλλη...ξαφνικά γύρισα το κεφάλι και είδα τη μηχανή με την οποία φωτογράφιζα το εσωτερικό του αρχοντικού, και μου άρεσε που δεν ήμουν πίσω από το σκόπευτρο, δηλαδή πίσω από όποιον σκοπό, αλλά από εδώ- δηλαδή, από το πουθενά...          
            

Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Το σπίτι όπου γεννήθηκα...

...με ξεγέννησε η μαμμή Ελπινίκη, το πώλησε η μάνα μου στη δεκαετία του '60 και όταν θέλησα να το αγοράσω στη δεκαετία του ΄90, ο νέος ιδιοκτήτης αρνήθηκε, έτσι δεν μπόρεσα να δω ξανά τη σκάλα που οδηγούσε στα δύο πάνω δωμάτια και στο μικρό λιακωτό όπου εκεί μάλλον μου τράβηξαν την πρώτη φωτογραφία καθήμενος στο παιδικό καρεκλάκι ανάμεσα στις γλάστρες της μαμάς- από τη μαμά έμαθα ν' αγαπώ τα φυτά και τα δένδρα, της άρεσε να ουρεί κάτω από καστανιές και πλατάνια, από τη μάνα μου κληρονόμησα τον παγανισμό κι ας ήταν βαθύτατα θρησκευόμενη- βλέπετε η φύση δύσκολα ξερριζώνεται από το νου και την καρδιά του ανθρώπου και από τον πατέρα μου κληρονόμησα την απλότητα και την τιμιότητα, (αν τη διαθέτω- αυτό, μάλλον άλλοι πρέπει να το βεβαιώσουν), από τον μπαμπά μου τέλος, κληρονόμησα την αγάπη μου για την εικόνα και το λόγο...αυτό το σπίτι, δεν υπάρχει και δεν υπήρξε διόλου για μένα από τη στιγμή που δεν μπορώ να δω ξανά το μικρό κουζινάκι, το σκρίνιο, τα όμορφα σερβίτσια, μα ιδίως, τη θέση που καθόμουν μπροστά στο κάτω παράθυρο,( δίπλα στην πόρτα του σπιτιού που την στόλιζε μια κληματαριά), και έγραφα τα μαθήματα του δημοτικού, δεν θα ξανά δω το μαγκάλι και όλες τις γυναίκες που ερχόταν να συντροφεύουν τη μητέρα καθώς ο πατέρας, λόγω του επαγγέλματός του, ερχόταν αργά, πολύ αργά για εκείνους τους καιρούς, δεν θα ξανά δω τίποτα, και το σημαντικό, δεν ξανά δω τον εαυτό μου παιδί στο σπίτι που γεννήθηκα, όπως τον είδα στο μεγάλο προαύλιο του Δημοτικού και του Γυμνασίου όταν 
επισκέφτηκα, ύστερα από χρόνια αυτά τα δυο μεγάλα κτίσματα- οι χώροι μάς βοηθούν να ξανά στήνομε τα σκηνικά που παίχτηκαν πολλές μας πράξεις, όταν αλλοιώνονται οι χώροι παύουν και οι αναμνήσεις μας από αυτούς και ίσως παύει κ' ένα σημαντικό μας κομμάτι-, σ' αυτό το σπίτι ευτυχώς δεν πέθανε κανείς για να έχω δυσάρεστες αναμνήσεις ή δυστυχίας, ήταν ένα σπίτι που μόνο χαρές θυμάμαι, άσχετα αν κρύωνα/κρυώναμε, το χειμώνα, άσχετα αν δεν είχαμε θερμοσίφωνα-, θυμάμαι τη μεγάλη σκάφη που χρησίμευε για το πλύσιμο των ρούχων και για τη δική μας καθαριότητα, θυμάμαι το μικρό καζανάκι με το καυτό νερό που μετριαζόταν με κρύο με τη μεγάλη κατσαρόλα...θυμάμαι τα έπιπλα, ήταν μικρά και με πράσινη επένδυση με σχεδιασμένα πάνω της φυτά και πουλιά, θυμάμαι πολλά, μα στην πραγματικότητα λίγα- τη μισώ τη μάνα μου, εκείνη με πήγε για πρώτη φορά στην εκκλησία και με έταξε στην Παναγιά για να γιάνει ο τρελός αδερφός της και ο πατέρας φώναζε να μην το κάνει, αλλά πού να τον ακούσει, η σχιζοφρένεια της μαμάς, σήμερα το βλέπω, αντιπροσωπεύει τη σχιζοφρένεια του νεο-Έλληνα...αυτά Αριάδνη μου, καλή σου ώρα, δεν θα ξανά δω μήτε εσένα, πανάθεμά σε, μου έδωσες τον μίτο σου και χάθηκες...                   

Αφιερωμένη εξαιρετικά...

...στον κο Ντομινίκ Στρος-Καν την Ελλαδίτσα ακέφαλη, σχεδόν τσίτσιδη και ολοσχερώς προσφερόμενη διά την επικείμενη εξολόθρευσή της- άλλωστε αυτός είναι ο αυτοσκοπός των Εβραίων- να διαμελιστεί η Ελλάδα και να παύσει να παίζει την Παρθένα της Μεσογείου...αλήθεια, τι ήρθε να κάνει στην Ελλαδίτσα ο μεγάλος άνδρας του Δ.Ν.Τ.; Ξέρω γιατί ήρθε, πρώτον: να ελέγξει κατά πόσο εξυπηρετικό είναι το οίκημα που νοικιάστηκε για τους ελεγκτές του, δεύτερο: για να εξηγήσει στα σαΐνια τους βουλευτές πως, σαν γιατρός μας δίνει το πρέπον φάρμακο για την ευθανασία μας γιατί, χωρίς αυτό θα πεθαίναμε ακαριαίως, όπως το ντι-ντι-ντι που σκότωνε μύγες και ανθρώπους, να μας εξηγήσει ότι, δεν υπάρχει Ελπίς χωρίς ξεπούλημα καθώς μιλούσε συνέχεια για επενδύσεις, αλλά και χωρίς να λέει ότι τα χρήματα που θα εξοικονούμε από την δημοσιονομική τάξη, (εδώ πρέπει ν' αποδεχτούμε ότι αυτή η τάξη χρειαζόταν, αλλά τα σαΐνια δεν την επέβαλλαν μήτε στο 10% καθότι ήταν σαΐνια της ηλιθιότητας, ιδίως της εποχής του κου Σημίτη), δεν φτάνουν μήτε για την πλήρη εξόφληση των δόσεων, άρα;, ξεπούλημα...δεν βαριέσαι βρε Αριάδνη, δεν είναι η πρώτη φορά που ξεπουλιέται αυτή η χώρα, δεν είναι...ήρθε λοιπόν εδώ ο σοσιαλιστής πρόεδρος,(θα ξέρετε φυσικά ότι φέρει τον τίτλο του επαγγελματία σοσιαλιστή), του Διεθνούς Κέντρου Τοκογλυφίας- Δ.Κ.Τ. αυτά θα έπρεπε να ήταν τα αρχικά του Δ.Ν.Τ.-, να υποστηρίξει τη θέση και την απόφαση του Επικίνδυνου Παιδιού και για να διαπιστώσει με τα δικά του μάτια, τι στο καλό γίνεται σ' αυτή τη χώρα του Πασοκιστάν. Δεν ξέρω τι είδε, δεν θα μας το πει ποτέ δημόσια, έφυγε όμως νωρίς, θα καθόταν κι άλλο, αλλά έφυγε, έφυγε, έφυγε, κι άφησε τα τσιράκια οικονομολόγους του- οικονομολόγους μόνο κατ' επευφημία, όπως και οι περισσότεροι καθηγητές όλων των θεσμών στη χώρα μας, ιδίως της Α.Σ.Κ.Τ., που χαίρουν τον τίτλο, αλλά όχι την ουσία του- καθηγητής ήταν και ο κος Σημίτης, έχετε διαβάσει το διδακτορικό του; Πού να λιέται αυτό το έρμο το διδακτορικό, πού να λιέται; Κε Ντομινίκ, μου κάνετε τη χάρη να μην ξανά πατήστε το πόδι σας στη χώρα μας- όπως ο Κίσινγκερ, έτσι κ' εσείς είστε Persona non Grada, καθώς οι οικονομολογικές σας σπουδές, θέσεις και απόψεις, δεν πάνε μακρύτερα από την τοκογλυφία- το ξέρετε πολύ καλά, όπως επίσης ξέρετε ότι πράγματι το σύστημα δουλεύει, και δουλεύει γιατί υπάρχουν μπόλικοι επίορκοι και μπόλικα τσιράκια...

Υ.Γ. Όταν ρημάζεις μια χώρα τοκογλυφικά, πώς να περιμένεις ανόρθωσή της;              

Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

Δεν καταλαβαίνω πια τίποτα

 Το Επικίνδυνο Αγόρι ξανά χτύπησε λέγοντας ενώπιον μορφωμένων πολιτικών: «Οι συντηρητικοί μιλάνε για πολιτική λιτότητας, ενώ εμείς για πολιτική υπευθυνότητας». Α!, αναφώνησε ο οικονομικά ετοιμοθάνατος, αυτό σήμαινε υπευθυνότητα τόσα χρόνια Πασόκ και δεν το ήξερα ο βλάκας;, και πώς φτάσαμε από την υπευθυνότητα στη λιτότητα και από τη λιτότητα στην υπευθυνότητα;, άρα, δεν ζω σε εποχή λιτότητας, αλλά υπευθυνότητας...πάμε παρακάτω, «Οι συντηρητικοί είδαν την κρίση σαν χρυσή ευκαιρία να εξασθενίσουν το κοινωνικό κράτος, να μειώσουν τα εργατικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν μετά από σκληρούς αγώνες». Άλλο πάλι τούτο, δηλαδή ο Πρωθυπουργός σας, αλλιώς το Επικίνδυνο Αγόρι, διά στόματός του αποδέχτηκε ότι είναι συντηρητικός, εκτός και αν τα δικαιώματα που χάθηκαν, τα αφαίρεσε η Ν.Δ. με την οικονομική λιτότητα που επέβαλλε-, τρελά πράγματα δηλαδή...πάμε παρακάτω, αναφερόμενος στο ελληνικό κράτος πρόνοιας είπε: " πρέπει να γίνει εξορθολογισμός και να κοπούν οι κρατικές δαπάνες όπου είναι αναγκαίο". Έχετε αντιληφθεί καμιά περικοπή;, εγώ όχι....και η απάντηση που έδωσε στο ερώτημα, "πού θα βρεθούν τα λεφτά για το κοινωνικό κράτος και την ανάπτυξη που προτείνουν οι σοσιαλιστές", αφού οι ίδιοι τα έφαγαν, προσθέτω εγώ, συνεπικουρούμενος από τον κο Πάγκαλο, ότι,  "επεξεργάζονται καινούργια εργαλεία, με πρώτο την επιβολή ενός φόρου Χρηματοοικονομικών Συναλλαγών". Αυτό είναι, σωθήκαμε...λοιπόν, τελείωσε, σήμερα πια έμαθα ή μάλλον διαπίστωσα ότι κατοικώ στη χώρα του Πασοκιστάν, το ίδιο κ' εσείς και όλοι σας, ζείτε στο Πασοκιστάν, τη νέα χώρα που διαμορφώθηκε στη Μεσόγειο με πολίτευμα την Κοινοβουλευτική Δικτατορία, όπου αποφασίζει ο κάθε υπουργός για οτιδήποτε του ταιριάζει ή του συμφέρει στο υπουργείο του, δίχως να το γνωστοποιεί στο σώμα των ανίκανων πολιτικών της Βουλής, άλλωστε πού θα βοηθούσαν αφού είναι ανίκανοι, πλην τριών ή δεκατεσσάρων ικανών, οι οποίοι και δεν ακούγονται;, έτσι, επειδή ΈΝΑΣ κάποιος σε μια Δικτατορία παίρνει πάντα τις αποφάσεις, ας τις παίρνει-, εγώ πια δεν έχω κανένα πρόβλημα πάνω σ' αυτό, έτσι κι αλλιώς, μόνος μου παίρνω κ΄εγώ τις αποφάσεις για τη ζωή μου, έτσι δεν είναι κουτοπόνηροι πολιτικοί μου, που νομίζετε ότι δεν σας παίρνουμε χαμπάρι, αλλά, και που σας παίρνουμε, τι έγινε; Μήτε τους λογαριασμούς τού Κύπριου επιχειρηματία Εφραίμ του Βατοπεδίου, δεν μπορέσατε ν' ανοίξετε, για να δούμε πού πήγαν τα λεφτά-γιατί άραγε;...κε Εφραίμ, φύγετε από τη χώρα μου, μου είστε ανεπιθύμητος, είστε και αποκρουστικά άσχημος, σαν τον Κουασιμόδο, ο Κουασιμόδος όμως είχε ανθρωπιά, πηγαίνετε στο νησί των off shore εταιριών, αρκετά έχετε καρπωθεί, εκτός και αν θέλετε να καρπωθείτε κι άλλα από αυτή τη χώρα που τελευταίως απόκτησε νέο όνομα: Πασοκιστάν.        
Α! είπε και το παρακάτω: "Το να σώζουμε τις τράπεζες με τρισ. δολάρια χωρίς να υπογραμμίσουμε τις αιτίες, δεν έχει οικονομική λογική". Πέρα που δόθηκαν 25 δις ευρώ στις τράπεζες, δίχως οικονομική λογική, όμως, δεν το παρέθεσα γι' αυτό, το παρέθεσα γιατί το Επικίνδυο Αγόρι, χρησιμοποίησε τη λέξη: δολάριο, και όχι ευρώ...καλημέρα Αριάδνη, πάω να πληρώσω τον λογαριασμό τηλεφώνου, έτυχε ένας καλός βουλευτής να μου δανείσει τα 76 ευρώ, ο οποίος μου είπε να κρατήσω μυστικό το όνομά του.