Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

Δυστυχώς ή ευτυχώς...

...η ζωγραφική κρύβεται. Πολλές φορές έχω μπει σε αδιέξοδο, η λύση βρισκόταν κάτω από τα μάτια μου και δεν την έβλεπα και σαν να με κορόιδευε- το κενό που ένιωθα ήταν μεγάλο, κι άλλες πάλι φορές προχωρούσα απρόσκοπτα με τον πίνακα κι από ένα σημείο και μετά, οι πορείες μας γινόταν αμφίδρομες, άλλοτε τη χάραζα εγώ, άλλοτε ο πίνακας- με το τέλειωμά του, αποχωριζόμασταν- ένα πικρό τελεσίδικο αντίο- δε λέω καινούρια πράγματα, αλλά πριν λίγο μου ζητήσατε να πω τη γνώμη μου για την αστική τάξη, αλλά δεν διευκρινήσατε ποιας χώρας την αστική τάξη; Διαφορετική είναι της Αγγλίας, διαφορετική της Γαλλίας, της Ισπανίας, της Γερμανίας, της Αυστρίας, όσο για τη δική μας, δυστυχώς πρόκειται για μια Off Shore, δηλαδή εκτός ακτής αστική τάξη και εμείς έχουμε χιλιάδες μίλια ακτών...Καλημέρα Αριάδνη, σήμερα πάλι ξύπνησα με οργή θλίψης, οργή γιατί βλέπω και νιώθω τον τόπο μου να σέρνεται και θλίψη γιατί δεν μπορώ να κάνω τίποτα και καταλαβαίνω τον Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος δήλωσε ότι, σε περίπτωση πρόωρων εθνικών εκλογών θα κατέβει μπροστάρης σε κίνημα ελεύθερων πολιτών, δεν άντεξε κ' εκείνος τον απειλητικό εκβιασμό του Επικίνδυνου Αγοριού...Αριάδνη, καταλαβαίνεις τι σημαίνει αυτή η θέση-δήλωση; Σημαίνει εξέγερση πολιτική και αφύπνιση συνειδήσεων, σημάνει ότι φτάνει πια αυτή η λασπουριά που ρίχνει στα αγνά και καθαρά πρόσωπά μας αυτή η σοσιαλίζουσα θηλυπρέπεια, αυτό το πολιτικό μόρφωμα με την επωνυμία Πασόκ...και δεν μπορώ, όπως πολλοί από τη γενιά μου, να πιστέψω ότι ένας Γιωργάκης μας έσυρε σ' ένα νέο Ζάλογκο-, πρόκειται για μια κατάντια χωρίς προηγούμενη, όμοια με τη διακυβέρνηση του κου Σημίτη...εγώ ξύπνησα με οργίλη θλίψη, δεν ξέρω για το δικό σας ξύπνημα, και επειδή το Επικίνδυνο Αγόρι τίμησε την επέτειο του ΟΧΙ μας, έτσι κ' εμείς θα το τιμήσουμε φωνάζοντας στις κάλπες: ΟΧΙ στο Μνημόνιο...τώρα θ' ανοίξω το αρχείο μου να επιλέξω τη φωτογραφία...

Η σκιά μου, το ποδήλατό μου και το λοξό αρχιπέλαγος...ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε...αρέσει της ζωγραφικής να μένει κρυπτή, όπως και της ποίησης...φιλάκια...             

Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010

Μα τον Δία...

...δεν υπάρχει κάποιος δίπλα στον Πρωθυπουργό σας, Επικίνδυνο Αγόρι για μένα, να τον συμβουλέψει επαρκώς και με πειθώ ότι, πρέπει επειγόντως να παύσει να προβαίνει σε δηλώσεις διότι πέφτει από τη μια αντίφαση στην άλλη είτε φραστική είτε εννοηματική- δεν υπάρχει; Π. χ. δήλωσε ότι, η Ν.Δ. επιδιώκει, με αφορμή τις αυτοδιοικητικες εκλογές, να σταματήσει τη σταθερή πορεία της χώρας προς τη σωτήρια, εξυπηρετώντας αδιαφανή συμφέροντα, (αυτοεννοεί τα δικά του αδιαφανή συμφέροντα), και ότι έχουμε χρέος, εμείς οι πασόκοι, να μην καταστούμε όμηροι τυχοδιωκτικών πρακτικών και αν χρειαστεί να μιλήσει ο λαός, για να καταδικάσει την πολιτική αποσταθεροποίησης της χώρας, αυτό θα γίνει-, στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Καταλάβατε τίποτα; Σε κάθε περίπτωση, αφού στη Δημοκρατία, (διάβαζε κοινοβουλευτικό φασισμό α-αλα Πασόκ), δεν υπάρχουν αδιέξοδα, τότε γιατί αν χάσει τις περιφέρειες το κόμμα του η χώρα μας θα γυρίσει πίσω;, Μήπως με τη φορά που πήρε ήδη μας έριξε στον γκρεμό; Κάθε φορά που κάνει δηλώσεις το Επικίνδυνο Αγόρι, τόσο και ανεβαίνουν τα spreads, τόσο και το εκλογικό σώμα στρέφεται εναντίον του- πρέπει κάποιος να του πει να σωπάσει- συνεχώς αντιφάσκει και όποιος αντιφάσκει φανερώνει πανικό ή ότι τον διακατέχει τρικυμία εν κρανίω...      

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Είμαι πολύ θλιμμένος...

...κι αυτό γιατί το Επικίνδυνο Αγόρι "τόνισε στο Υπουργικό Συμβούλιο ότι η κυβέρνηση εκτιμά ότι το 2011 θα είναι η τελευταία χρονιά της ύφεσης, ώστε το 2012 η Ελλάδα να επανέλθει στην ανάπτυξη και το 2013 να δρομολογηθούν οι εξελίξεις για την οριστική έξοδο της χώρας από την κρίση και την οικονομική της εξάρτηση"... το πιστεύετε;, εγώ όχι, αφού έρχονται νέα μέτρα μετά το μέτρημα των κουκιών βρέθηκε ότι το έλλειμα ήταν 1,5 μονάδες παραπάνω...αλλά επειδή έρχονται οι εκλογές, ας πούμε ακόμα ένα ψεματάκι, ποιον θα βλάψει;, κανέναν...πάμε παρακάτω: "δίλημμα των εκλογών για τη χώρα είναι αν θα συνεχιστεί το έργο της σωτηρίας και της αναμόρφωσής της ή αν θα πάμε στην παρακμή της φαυλότητας, της λεηλασίας του δημόσιου πλούτου και της πελατειακής σπατάλης. Εμείς έχουμε εμπιστοσύνη στους πολίτες και συνεχίζουμε το έργο μας με σχέδιο και στρατηγική», απαντάμε, δεν θέλουμε άλλον εκβιαστή, άλλον Σωτήρα ψυχής, δεν θέλουμε άλλες απειλές, είμαστε τόσο αμαρτωλοί όσο κ' εσύ Επικίνδυνο Αγόρι για αυτό και θα ψηφίσουμε αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο...οι Σωτήρες τέλειωσαν, ζήτω οι κοιλιές...

Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

Αντι-Μνημόνιο...

...αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, όλοι μας να ψηφίσουμε αντί-Μνημόνιο, μην ακούτε τις απειλές του Επικίνδυνου Αγοριού, δεν πρόκειται να φτάσουμε στην χρεωκοπία, έτσι κι αλλιώς θα πληρώσουμε περισσότερα με τα δάνεια της τρόϊκας, είμαστε ήδη χρεωκοπημένοι, αλλά δεν είναι μόνο αυτό, η εναντίον ψήφος μας στο Μνημόνιο σηματοδοτεί ότι δεν είμαστε ηλίθιοι, ότι δεν δεχόμαστε περαιτέρω το διεθνές τοκογλυφικό κέντρο, Δ.Ν.Τ, και δεν είναι μόνο αυτό αλλά, ψηφίζουμε ενάντια στην παγκοσμιοποίηση της τοκογλυφίας, ψηφίζουμε υπέρ των εαυτών μας και κατά της κουτοπονηριάς και κατά των εκβιαστών και αν πρέπει ν' απαντήσω στο Επικίνδυνο Αγόρι, του λέω, ναι, θέλω να πάω πίσω γιατί το δικό σου μπροστά φέρει χάος και φτώχεια και απειλές και ψευτιά...αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο, αντί-Μνημόνιο γιατί το Μνημόνιο μάς έριξε στο στόμα, της πάντα πεινασμένης απληστίας: της λέαινας τοκογλυφίας και όλα όσα χάθηκαν μέσα σε 3 μήνες, μετά την αντι-Συνταγματική υπογραφή στο Μνημόνιο, δεν πρόκειται να τ' ανακτήσουμε μήτε σε 30 χρόνια και δεν είναι μόνο αυτό αλλά, χάσαμε την αξιοπρέπειά μας, χάσαμε το λίγο που είχαμε και που μας έκανε να χαμογελούμε, χάσαμε την εμπιστοσύνη στον εαυτό μας...διαδώστε το: Αντί-Μνημόνιο νάναι η ψήφος μας και νάστε σίγουροι ότι η πράξη μας αυτή θα Μνημονευτεί από την Ιστορία...αντί-Μνημόνιο...   

Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2010

Ο Ούγκο Τσάβες είπε...

...τον Ιούλιο του 2010:

"Με ρωτάτε γιατί στείλαμε φυλακή όσα στελέχη μας κλέψανε; Γιατί κλέψανε! Και δεν τους τιμωρήσαμε εμείς αλλά οι θεσμοί. Μου λένε «γιατί άφησες να μπει φυλακή ο υπουργός άμυνας και δεν τον κάλυψες επειδή ήταν προσωπικός σου φίλος;». Μα... γιατί έκλεψε! Πρόδωσε την εμπιστοσύνη μας, την πίστη του λαού στη κυβέρνηση. Πρόδωσαν τον Λαό, τη Δημοκρατία, το Στρατό, την Πατρίδα, το Έθνος; Τιμωρούνται από τη Δικαιοσύνη! Αν τους αφήσεις θα διαφθείρουν κι άλλους. Γι' αυτό φυλακίστηκαν. Τιμωρώντας τη διαφθορά κρατάμε γεμάτα τα ταμεία και τη Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τη μαφία των τραπεζών μακριά απ' τα πόδια μας. Δεν καταντάμε Ελλάδα!"... αυτό για όσους επιμένουν τα κρατούν τ' αυτιά τους κλειστά και τα μάτια τους θεόκλειστα, για όσους θα ψηφίσουν υποψήφιους του Μνημονίου- λυπάμαι κε Κομίνη, λυπάμαι κε Μπουτάρη- δεν ήταν έγκαιρη η επιλογή σας να στεγαστείτε κάτω από τη διάτρητη ομπρέλα του Πασόκ που υπέγραψε το Μνημόνιο...Μνημόνιο που θα μείνει στη Μνήμη των Ελλήνων ως η χειρότερη, ως η πλέον εγκληματική, ως η πλέον δωσίλογη υπογραφή στη νεώτερη Ιστορία τους...  

Υ. Γ. Πού είναι οι παρακάτω; Κάπου θα είναι αλλά δεν τους βλέπουμε, είναι αόρατοι, δεν πίνουν, δεν μεθούν, δεν καπνίζουν, δεν συμμετέχουν στα κοινά και στον πολιτισμό της πόλης, δεν διαβάζουν ποίηση- εκτός από έναν- δεν πηγαίνουν σινεμά, δεν χορεύουν, δεν ξεκαρδίζονται στα γέλια, δεν αγαπούν τον άνθρωπο- εκτός από έναν- δεν κάθονται στα καφέ μαζί με άλλους, κατοικούν προστατευμένοι εντός αόρατου "κάπου", δεν βιώνουν τη ζωή όπως όλοι οι άλλοι, δεν είναι φτωχοί, μοιράζονται  τους φόρους αναμεταξύ τους, στο τέλος θα πεθάνουν, όχι σαν άνθρωποι, αλλά ως επίορκοι πολιτικοί, κάτι σαν όντα, με την έννοια της αγγλικής λέξης: creature- εδώ πέθανε ο Στάλιν, ο Χίτλερ, ο Μουσολίνι- καλά, ο ένας αυτοκτόνησε και ο άλλος εκτελέστηκε στην αγχόνη, ο Τσόρτσιλ, ο Τρούμαν που έριξε την ατομική βόμβα και από την έκρηξη αναδύθηκε ο μοντερνισμός...   

  

Θυμάμαι ότι...

...σε μια ομιλία του ο Πρωθυπουργός σας, (Επικίνδυνο Αγόρι), παρ' ολίγον να κλάψει λέγοντας ότι, "πονώ που έκοψα το Εκάς των χαμηλοσυνταξιούχων και άλλων περιττών πολιτών μας", λησμονώντας να δηλώσει ότι, "είμαστε ανίκανοι να καταργήσουμε τα ρετιρέ των υψηλόμισθων οκνηρών στις διάφορες αδιαφανείς υπηρεσίες και αμαρτωλές ΔΕΚΟ"... έτσι λοιπόν, την παραπάνω φωτογραφία τη χαρίζω, δεν την πωλώ, στον Πρωθυπουργό σας που σφάζει με "Καλή Καρδιά"... υπάρχει ένα ψάρι τυφλό που δύσκολα βρίσκει σύντροφο να ζευγαρώσει, δεν έχει λέπια- γλοιώδες και φοβερά τοξικό, οι τοξίνες του  απομακρύνουν τους εχθρούς του, έτσι κολυμπά μόνο του, αποξενωμένο, έξω από την κοινωνία των ψαριών, η διάρκεια της ζωής του είναι μόλις 4 χρόνια και κάθε φορά ο πληθυσμός των δεν υπερβαίνει τα 300... αυτοί είναι οι πολιτικοί μας, ζούνε σε μια γιάλα, αποξενωμένοι, οι περισσότερο χριστιανοί, (τοξικοφόροι), και συνάμα αποστηρωμένοι που κάνουν καλά τη δουλεία τους σε ό, τι προστάζουν τα διεθνή κέντρα εξουσίας- πάντα οικονομικά, πάντα συμφεροντολόγα, πάντα πολεμοχαρή, πάντα άπληστα... ένας παρατητηρητικός θεατής τούτου του ελεεινού κόσμου της παγκοσμιοποίησης, εύκολα μπορεί να διακρίνει και διαπιστώσει πως, δεν διοικούν πια οι πολιτικοί και δεν υπάρχει πια σύμπνοια μεταξύ πολιτικών και λαών, αλλά διοικούν οι οικονομολόγοι και είναι φυσικό γιατί μονάχα αριθμοί υπάρχουν πια, γι' αυτό και οι πολιτικοί δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να θεσπίζουν δικτατορικά απαγορευτικούς νόμους... συνεχώς απειλούν, συνεχώς απαγορεύουν, συνεχώς χτίζουν τη βελούδινη κοινοβουλευτική δικτατορία... συμφωνώ απόλυτα, ο κόσμος είναι αυτο-δικτατορικός, έχει ανάγκη από πρεσάρισμα, άλλωστε σε πιεστήριο τυπώνεται ο λόγος του συγγραφέα, ο λόγος του στοχαστή, ο λόγος του επαγγελματία φιλοσόφου, με πίεση δημιουργείται το τσιπ της ηλεκτρονικής εποχής μας, όλα με πίεση, ακόμα και οι γεννήσεις και οι θάνατοι και η διαβίωσή μας- τι θέλω να πω;, θέλω να πω ότι με πίεση τελείωσε και ο ΜικελΆντζελο την Κάπελα Σιξτίνα-, ο πολιτισμός της εποχής και η τεχνολογία της εποχής, μας οδηγούν στη νοσταλγία της καλλιγραφίας της Λίθινης Εποχής... 

Υ. Γ. Έχω παρατηρήσει πως δύο πολιτικοί μας έχουν τις ίδιες ρυτίδες γύρω από τα μάτια τους: ρυτίδες μόνιμου υποκριτικού χαμόγελου/γέλιου: Ο Πρωθυπουργός σας και η κα Μπακογιάννη- ξεχνούν όμως πως, η Κωμωδία είναι αδελφή του Τράγου...      

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

Τελικά...

...το Επικίνδυνο Αγόρι είπε ότι η ΧΩΡΑ του είναι διεφθαρμένη; Έχει σημασία αν το είπε ο Παπανδρέου ή ο Καραμανλής ή ο Σημίτης; Όχι, κι αυτό γιατί δεν μπορεί όλη η ΧΩΡΑ να είναι διεφθαρμένη, και δεν είναι διεφθαρμένη-, διεφθαρμένοι είναι οι πολιτικοί που διαφθείρουν ότι περνά από το χέρι τους καθώς βυθισμένοι μέσα στο ψέμα και την αρπαγή, άλλωστε όταν λέμε ΧΩΡΑ, περισσότερο εννοοούμε τον πολιτικό ΧΩΡΟ και όχι το ΛΑΟ, έτσι δεν είναι; Αλλά το Επικίνδυνο Αγόρι, συνηθισμένο να ρίχνει τις ευθύνες στους άλλους, όπως και κάθε πολιτικός, χρησιμοποίησε τη λέξη ΧΩΡΑ...άρα έχουμε μια τρανταχτή ομολογία από πολιτικό: οι πολιτικοί μας είναι διεφθαρμένοι...το επιβεβαίωσε και ο περίφημος πια κος Κ. Μητσοτάκης λέγοντας ότι δεν πρέπει να γίνει εξεταστική για την οικονομία γιατί αρκετά έχει διασυρθεί η ΧΩΡΑ, (και όχι ο Λαός, ενώ ένας τίμιος πολιτικός θα έπρεπε να έλεγε: δεν πρέπει να διασύρουμε άλλο το Λαό μας)...για σκεφτείτε όλους τους κατοίκους/ πολίτες αυτού του τόπου διεφθαρμένους!, για σκεφτείτε το, κι όμως μπορεί, όταν ξανά κοιτάξουμε τη φωτογραφία που παραθέτω, όπου ο ένας κάτοικος/πολίτης είναι ο ένας πάνω στον άλλον, όντως μπορεί να υπάρχει αυτή η ολική διαφθορά που διατείνονται οι πολιτικοί ότι υπάρχει, το είπε άλλωστε και ο Πάγκαλος: Μαζί τα φάγαμε... τώρα, αν είναι σκάνδαλο ή δεν είναι η υπόθεση Βατοπεδίου/ Εφραίμ, του επιχειρηματία, κι αν δεν βρέθηκε μαύρο χρήμα, λίγο μ' ενδιαφέρει, εκείνο που μ' ενδιαφέρει είναι οι δοσοληψίες με τους μοναχούς και με τα χρυσόβουλα που διαθέτουν και κάθε τόσο τα κουνάνε στον αέρα απαιτώντας το ένα, απαιτώντας το άλλο- μα είναι κράτος αυτό;, και οι πολιτικοί μας τρέχουν έντρομοι ή συνομωτικά να εξυπηρετήσουν τους αντιπροσώπους/επιχειρηματίες της μοναστικής ή εκκλησιαστικής μάφιας...διάβασα στη Realnews της Κυριακής ότι η offshore Rassadel της Μονής Βατοπεδίου συμμετέχει στην επένδυση του Κατάρ στον Αστακό...καλά, κανένας δεν μπορεί να κουνήσει τον Εφραίμ από την άγια έδρα του; Κανένας θεσμός δεν μπορεί να στραφεί εναντίον του και να τον εκδιώξει, να πάει εκεί που ανήκει, δεν θέλω να γράψω πού ανήκει, όλοι το καταλαβαίνουμε, άλλωστε το δείχνει η πονηρή ματιά του, ανήκει στον διάολο-, εγώ βέβαια δεν πιστεύω ότι υπάρχει διάβολος, αλλά να, μίλησα στη γλώσσα του...ξεκουμπίσου Εφραίμ, πήγαινε στην Κύπρο, πάρε και τα χρυσόβουλα μαζί σου, πάρε και τους πολιτικούς που συναίνεσαν μαζί σου, φύγετε όλοι, μολύνετε τον τόπο μου, τον καταστρέφετε  με την απληστία σας και τα πρωκτοχρυσόβουλά σας...Καλημέρα Αριάδνη...          

Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2010

Σε κάθε δήλωση...

...του Στρος-Καν μού φεύγει κ' ένα πέπλο, στο τέλος θα μείνω απόγυμνος και δεν θα με θέλει κανένας, αυτή είναι η μοίρα του φτωχού και του ανήμπορου, φτωχός γιατί ανήμπορος και ανήμπορος γιατί φτωχός, αχ και νάχα όλα τα ρολόγια και όλα τα χαρτονομίσματα του κόσμου, θα ήμουν ο πιο σοφός οικονομολόγος, τώρα που όλοι μας έχουμε από ένα ρολόι και ένα χαρτονόμισμα, η σοφία δεν μας επισκέπτεται ή αν μας επισκεφτεί, μένει για λίγο αόρατη πλάι μας αφουγκραζόμενη τους ψιθύρους της σκέψης μας, ακούει τα παρακαλητά τής καρδιάς μας και φεύγει έντρομη από το λίγο της ύπαρξης μας, κ' έτσι αφήνει χώρο για τους ειδικούς και επαΐοντες να λεηλατούν κι αυτό το λίγο που διαθέτουμε γιατί, όχι μόνο γιατί είμαστε φτωχοί και ανήμποροι, αλλά γιατί είμαστε και οκνηροί και είμαστε οκνηροί γιατί δεν διαθέτουμε φαντασία, και δεν διαθέτουμε φαντασία γιατί έχουμε εμπιστοσύνη στο Θεό, σ' αυτόν τον Θεό που διαβάζουμε στην έμπροσθεν ή οπίσθια θύρα ενός πράσινου χαρτονομίσματος... αυτό το χαρτονόμισμα ανήκει στους έχοντες μια βλακώδη ειδικότητα, και στο να είναι κάποιος ειδικός σε κάτι, συνιστά ό,τι πιο βλακώδες καθότι, δεν γνωρίζει χιλιάδες άλλα κάτι, έτσι εκείνο που γνωρίζει ως ειδικός είναι τίποτα...τα τίποτα και τα κάτι και τα αόρατα και τα κούφια και τα παρερμηνευμένα και τα λησμονημένα μ' έχουν περικυκλώσει κ' έχω μείνει μόνος με το αιδοίο μου που δεν γεννά παρά μονάχα ντροπή, και έρχονται στιγμές που παίρνω το κεφάλι μου στα χέρια μου και το περνώ 
μπροστά στον καθρέφτη και του φωνάζω: δες τη μούρη σου βρε ανόητε, δες τη μούρη σου...μα κατορθώνω και αποστρέφω το βλέμμα μου γιατί ο τόνος της φωνής μου τα λέει όλα και δεν θέλω να τρομάξω κι άλλο και τότε σε πείσμα της άγριας πραγματικότητας, αναθυμάμαι το χρώμα που το διατρέχουν νότες και αναθυμάμαι τις νότες που τις διατρέχουν στίχοι και αναθυμάμαι στίχους ντυμένους με χρώματα και αναθυμάμαι τον εξαίσιο πίνακα και την απέριττη ομολογία, ανθρώπινη και σκληρή καθώς κάθε ανθρώπινο είναι σκληρό και συνάμα τρυφερό... επιτέλους είμαι ένα Αιδοίο...          

Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

Έτσι μου φαίνεται...

...πως είναι η οικονομική κατάσταση της χώρας: στον αέρα, όπως αυτό το ρημάδι στην άκρη ενός χέρσου χωραφιού... διαβάζοντας κ' εγώ τη γνωστή δήλωση του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, για τη γνώση που είχαν οι Ευρωπαίοι πάνω στο οικονομικό πρόβλημα της χώρας, δεν εξεπλάγην, όσο μ' εκείνο, του ότι συζήτησε το πρόβλημα μ' Έλληνα Πρωθυπουργό, ο οποίος του απάντησε ''ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα, διότι το κράτος του είναι διεφθαρμένο''... όσο ειλικρινής κι αν ήταν η απάντηση του τότε Πρωθυπουργού μας, δεν έπαυε να είναι κυνική...προσπάθησα να εντοπίσω τον ειλικρινή κυνικό Πρωθυπουργό μας, μάλλον ο κος Κ. Καραμανλής σκέφτηκα θα ήταν, εκείνος διέθετε την αφοπλιστική ειλικρίνεια περισσότερο απ' ό, τι ο κος Σημίτης, ο οποίος έκλεινε τα προβλήματα στα συρτάρια, όπως οι γάτες τα περιττώματά τους- κουκούλωμα δηλαδή έμπροσθεν των οφθαλμών μας, μα είχαμε οφθαλμούς ή μονάχα μάτια; Άρα, αφού γνώριζαν τα μεγάλα αφεντικά της Ευρώπης την κατάστασή μας, σίγουρα την εγνώριζαν και τα εγχώρια τσιράκια τους, έτσι δεν είναι;, και συνεχώς μας έλεγαν ψέματα τα ψευτρόνια, πέρα από αυτό, τι στο διάολο έκανε αυτός ο Πρωθυπουργός που διοικούσε το διεφθαρμένο κράτος μας για ν' αλλάξει, έστω στο τόσο, την κατάσταση;, τίποτα, άφηνε τα δικά του τσιράκια ν' αρμέγουν τον δημόσιο κορβανά. Είμαι σίγουρος ότι η Ιστορία θα καταδικάσει το α-μοιρο- δίχως μοίρα- κόμμα του Πασόκ που μας καταδίκασε σε μια μοίρα που δεν μας ταίριαζε...έχετε διαπιστώσει το μέγεθος της λεηλασίας που γίνεται αυτή την εποχή στη χώρα μου;, αν δεν το έχετε, σκύψτε κι άλλο μέχρι που να φάτε χώμα...δεν είμαι δεξιός, δεν είμαι δημοκρατικός, δεν είμαι σοσιαλιστής, δεν είμαι φασίστας, δεν είμαι κεντρώος, αυτά είναι ετικέτες του συστήματος, και ποιο είναι αυτό το σύστημα;, απαντώ: είναι το σύστημα του άυλου χρήματος- του χαρτονομίσματος, αλλιώς: του αντιπροσωπευτικού χρήματος...τι γράφει επάνω; Πληρώσατε άμα τη εμφανίσει... τι σημαίνει αυτό;, σημαίνει πολλά, μέχρι πως είναι πλαστό, έ, αυτό το άυλο κέρδος, δηλαδή, το κέρδος της κλοπής και της λεηλασίας. Αλλά γιατί γίνοντα όλα αυτά στη χώρα μου; Μα γιατί είμαστε μικροαστοί, (δεν προλάβαμε να γίνουμε αστοί), μεταπράτες, (δεν προλάβαμε να βιομηχανοποιηθούμε), και χριστιανοί, (δεν αποχριστιανοποιηθήκαμε ακόμα), μα και μόνο που, η μισή σχεδόν Ελλάδα ανήκει ακόμα στην Εκκλησία του Χριστού, εκείνου που δεν υπήρξε ποτέ, γιος ενός άλλου Θεού, άγνωστου Θεού, μα και μόνο που καλεί ο σημερινός Πρωθυπουργός, (το Επικίνδυνο Αγόρι), να παρασταθεί στο υπουργικό συμβούλιο ο φέρων έμπλουτη επ-ένδυση, εμ-πλούμιστη και άκομψη...ναι, επένδυση, έχετε δει κληρικό, πλην ολίγων περιπτώσεων, που να μην επενδύει; Εγώ όχι...πάω παραπάνω, υπέπεσα στο σφάλμα της μεγάλης παρένθεσης-, η Ιστορία λοιπόν θα καταδικάσει το Πασόκ για τα όσα ολέθρια έπραξε σε βάρος μας και όπως δήλωσα, δεν είμαι δεξιός, άσχετα αν μου αρέσει το κεφάλαιο και ξέρω ότι χωρίς αυτό τίποτα δεν γίνεται, χωρίς αυτό δεν θα ταξίδευα ή δεν θα μπορούσα να βοηθήσω εκείνους- πάντα τους άξιους- που έχουν ανάγκη-, αλλά η Ν. Δ. δεν έπραξε τόσα, θα το δείτε, απλώς ήταν ανίκανοι και πεισματικά μιμητές του Πασόκ. Βέβαια δεν ξέρουμε τι ολέθριο θα έκανε, (συγγενικό με την προσφυγή στο Δ. Ν. Τ., ύστερα από τη διαλάληση του Επικίνδυνου Αγοριού στα σαλόνια των κερδοσκόπων τοκογλύφων, αμερικάνικα ή ευρωπαϊκά, ότι βρισκόμαστε πολύ κοντά στο ναυάγιο του Τιτανικού), αν έμενε στην εξουσία τόσα χρόνια όσα το Πασόκ. Σε μια συζήτησή μας με το γιο μου, για μια στιγμή μου είπε: ''απ' ό, τι έχω παρατηρήσει το τι συμβαίνουν εδώ, στα τελευταία 30 χρόνια, πρέπει να γίνονται ή από ανικανότητα ή από δολιότητα''. Λοιπόν αξιότιμοι πολιτικοί μας, είστε ανίκανοι ή δόλιοι;                   

Υ. Γ. Η φωτογραφία είναι δική μου, το χέρσο χωράφι δεν είναι δικό μου, το χωράφι της καρδιάς μου είναι εύφορο και συμπαγές, όσο για τα χαρτονομίσματα του συστήματος, με αυτά σκουπίζω τον πρωκτό μου...όλοι θα ψοφήσετε κερδοσκόποι και απ' ό, τι έχω διαπιστώσει από την Ιστορία, ως συνήθως έχουν κακό ψόφο οι άπληστοι, δεν μπορούν μήτε τον κώλο τους να πλύνουν, όμως, έχει σημασία αυτό;, όχι, αλλά αυτός είναι ο κόσμος: κοπρόφιλος... και πάντα κάποιοι νηστικοί και ανήθικοι σκουπίζουν τα κόπρανα των άλλων νηστικών και ανήθικων... 

Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010

Ακόμα ένα τοπίο φωτός.

Είναι μια εικόνα από τη σειρά εικόνων/τοπίων της Λέσβου που ποίησα και που περισσότερο φανερώνουν το φως παρά τον τόπο- τα θεωρώ από τις καλύτερες απεικονίσεις περιβάλλοντος που έχω πετύχει μέχρι τώρα- στην ουσία τις έχω αποσπάσει από αυτό εξαιτίας και χάρη της ευαισθησίας που τρέφω για το ανυπεράσπιστο περιβάλλον από την απληστία και αμορφωσιά των ανθρώπων που κατοικούν εντός του και, αλίμονο, το καταστρέφουν μη έχοντας συνείδηση ότι, τρώγοντας τα σπλάχνα της γης, στην ουσία τρώγουν τα δικά τους συκώτια γι' αυτό το λόγο διαχωρίζω την έννοια του κατοίκου από εκείνη του ανθρώπου, άλλο το ένα, άλλο το άλλο- τον απεχθάνομαι τον άνθρωπο, αντίθετα σέβομαι, εκτιμώ τον κάτοικο, γιατί είναι εκείνος που προστατεύει το περιβάλλον προστατεύοντας έτσι τον εαυτό του με ταπεινοφροσύνη απέναντι σ' εκείνα που θα συνεχίσουν να υπάρχουν κι ύστερα από αυτόν- η φρόνηση και το ανάστημα των κατοίκων είναι υψηλά, αντίθετα με των ανθρώπων που, μάλλον θα έπρεπε να λέγονταν ανθρωπάρια, μίζερα και λιπαρά σερνάμενα στα περιττώματά τους. Ο μεγάλος Ποιητής του 20ου αιώνα, Έζρα Πάουντ έγραψε: "Αυτά τα νήπια της φτωχολογιάς θα κατακτήσουν τον κόσμο" που εγώ τον μεταφράζω μέσα μου: "Αυτά τα νήπια της Ύβρις θα καταστρέψουν τον κόσμο"... Αλήθεια, πώς σας φάνηκε η αντίδραση του κου Σημίτη στην απόφαση του Επικίνδυνου Αγοριού, διάβαζε Πρωθυπουργού, να συστήσει εξεταστική επιτροπή για την οικονομία από το 2001 και ο πρώην Πρωθυπουργός, που επί των ημέρων του είδαμε να καταστρέφεται ο τόπος;, επί των ημερών του ελαττώθηκε ο πληθυσμός των αγροτών και των ψαράδων- το θυμάστε;, εγώ το θυμάμαι, επί των ημερών του σύναψε η χώρα το υπέρογκο δάνειο, κρυφά από εμάς τους πολίτες, από την ΓκόλντΜαν Σακς και δεν προέβηκε ούτε σε μία διαρθρωτική δημοσιονομική πράξη για την αντιμετώπιση του χρέους, αντίθετα το κατασπαταλούσε σε δόλιους σκοπούς της ψευδοσοσιαλιστικής τάχα διαχείρησης, και το χρέος αυξανόταν και αυξανόταν και τώρα πια βλέπουμε ότι η υπερχρέωση της χώρας οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στο ξεπούλημά της, ε, βέβαια, όταν μια επιχείρηση υπερχρεώνεται, στο τέλος ξεπουλιέται και τίθεται ένα ερώτημα: συνέβαινε αυτό εξαιτίας της ηλιθιότητας και ανικανότητας των πολιτικών ή εν ονόματι ενός κρυφού σχεδίου, όπως πράττει μια επιχείρηση φτάνοντας στη δόλια πτώχευση για να καρπωθεί άνομα τ' ασφάλιστρα; Ας διαλέξει λοιπόν ο κος Σημίτης και οι φτωχοί συνεργάτες του αν είναι ανίκανοι ή δόλιοι...σε κάθε περίπτωση, η αντίδραση του κου Σημίτη προς το Επικίνδυνο Αγόρι, θέλει να πει, κοίταξε, αν θέλεις να φανερώσεις τ' άπλυτά μου, θέλω κ' εγώ να φανερώσω τ' άπλυτα του πατέρα σου, γι' αυτό η εξεταστική ν' αρχίσει από το 1996 και όχι από το 2001...έτσι δεν είναι;, αν κάποιος είναι καθαρός γιατί να ζητά διεύρυνση του χρόνου; Α, καημένοι μου πολιτικοί, α, καημένοι μου, η γούνα σας είναι βρόμικη και τώρα δα θυμήθηκα το σύνθημα του παρισινού Μάη 1968: "Φαντασία στην εξουσία", που την παραλλάσσω: "Ηθική στην Εξουσία"...                 

Σάββατο, 2 Οκτωβρίου 2010

Το παρακάτω Τοπίο...

...το πωλώ αλλά όχι σε κινέζο και μήτε σε πολιτικό, μήτε σε χρηματιστή, το πωλώ μονάχα σ΄εκείνον που μας καταλαβαίνει Αριάδνη, Αριάδνη, νάξερες πόσα λόγια τρυφερά θέλω και επιθυμώ να γράψω μα δεν μπορώ παρ' όλα που κρατώ το μίτο σου και ακολουθώ τη φρόνησή σου απ' τα παλιά χρόνια, δεν με αφήνουν οι ειδήσεις και σε ρωτώ Αριάδνη μου, μήπως οφείλω, μήπως πρέπει να παύσω να τις διαβάζω; Ρωτώ γιατί μου είναι δύσκολο να πάρω μόνος μου την απόφαση, δεν μου αρέσει να ιδιωτεύω όπως πολλοί πολιτικοί κι ας πιστεύει ο κόσμος ότι ασχολούνται με τα κοινά- καταλαβαίνεις τι θέλω να πω: όποιος κοιτά τον αφαλό του, πέφτει μέσα στην τρυπίτσα του...ναι, με καταλαβαίνεις, έλα λοιπόν εσύ κ' εγώ να πάμε εκεί που δεν μπορούν να πάνε οι άλλοι και να γύρω στον κόρφο σου και να καταλαγιάσεις τη θυμωμένη μου καρδιά- μ' εκνευρίζουν ό, τι διαβάζω, ό, τι πέφτει στην αντίληψή μου, όταν η αντιληπτικότητά μου στέκει αφηρημένη έξω από εμένα και  χαζεύει στον κήπο που είχα και έχασα, και δεν μπορώ να καταλάβω, πώς και την αντιληπτικότητά μου την βρίσκω πάντα στον κήπο που, μόλις με αντιληφθεί ευθύς βγαίνει από αυτόν απαγορεύοντας την είσοδό μου- πού;, στον κήπο που εγώ δημιούργησα, μα είναι τόσο ανεξάρτητη η αντιληπτικότητά μου από εμένα και ιδιαίτερα από την αντίληψή μου;, μάλλον ναι. Τις προάλλες διάβασα μια υπέροχη φράση: "το ιδεώδες της ωραίας αυταπάτης", ανήκει στον Richard Wollin...και δίπλα στη φράση αυτή προσθέτω τη δική μου: "το καθεστώς της συνειδητής ψευδαίσθησης".  Έχω την πεποίθηση ότι ζούμε ανάμεσα στην ωραία αυταπάτη και στη συνειδητή ψευδαίσθηση, που αποτελούν πια το κοινωνικό μας περιβάλλον, δεν εξηγείται αλλιώς η τόση μου οργή. Το Ιδεώδες και το Καθεστώς αντικατέστησαν το Φυσικό και την Ελευθερία αντίστοιχα του ανθρώπου-, και έχω την εντύπωση ότι ο βελούδινος φασισμός έχει απλωθεί πάνω από τις κοινωνίες της, υποτίθεται, πολιτισμένης Ευρώπης-, στις Η.Π.Α., (δεν μ' ενδιαφέρει διόλου αυτό το φιλάρπαργο Κράτος που μόνο οπλικά συστήματα κατασκευάζει και υψηλή τεχνολογία: πολεμική βιομηχανία και τεχνολογία, οι δύο πυλώνες του απανθρωπισμού μας), στις Η.Π.Α. λοιπόν, ο ιδιότυπος βελούδινος φασισμός έχει απλωθεί εδώ και πολλές-πολλές δεκαετίες- εγώ νοιάζομαι για την Ευρώπη και τη χώρα μου, κ' εκείνο που μ' εξοργίζει και μ' εντυπωσιάζει είναι ότι δεν αντιδρούμε ανάλογα στις αποφάσεις και πράξεις των κέντρων εξουσίας, αναρωτιέμαι όμως αν μπορούμε ν' αντιδράσουμε και αν μπορούμε γιατί δεν αντιδρούμε; Το σύστημά τους είναι σχεδόν αλάθητο, όσο και σιωπηρό, αλλά, όπως κάθε σύστημα έχει κι αυτό την Αχίλλειο Φτέρνα: την μη Αυτογνωσία ως προς τα όριά του-, κανένα σύστημα δεν έχει αυτή την αυτογνωσία και πάντα αυτοκαταργείται μόλις τα ξεπεράσει, στο μεταξύ, διαβρώνει συνειδήσεις, διαβρώνει κοινωνίες, τόσο που φτάνουν στην  επικίνδυνη κλίματα: την Ανθρωποφαγία...Αριάδνη, Αριάδνη, σήμερα το πρωί έχασα τον μίτο σου, άραγε το βράδυ θα ξανά φανερωθείς να με βγάλεις από τον Λαβύρινθο που μπήκα πάλι;